Masters of the Air

TELERGMA, ALGERIJE 20 AUGUSTUS 1943

Je bent altijd in mijn gedachten, de hele dag door.

En 's nachts droom ik over je.

Mijn hart is voor eeuwig de jouwe.

Hoop ik.

De Regensburg-Schweinfurt-missie was de zwaarste slag tot dan toe.

We verloren Biddick, Claytor, Van Noy en hun bemanning.

Hun lot was ons onbekend.

De 12th.

Beter laat dan nooit, hè?

Ik hoop maar dat zij het bier hebben.

Dat betwijfel ik.

Oké, jongens, inpakken maar. - Ja. Pak je spullen.

We gaan naar huis. - Nu meteen.

Moed nam vele vormen aan.

Geallieerde vliegers zoals sergeant Quinn, die veilig was geland...

...konden een arrestatie alleen ontlopen met de hulp van buitenlandse vrienden.

Als zij tegen de lamp liepen...

...werden ze naar 'n concentratiekamp gestuurd of geëxecuteerd.

Het was ontzettend riskant.

Ga zitten. Ik kom zo terug.

Bailey. Je leeft nog.

En de rest?

Jij bent tot nu toe de eerste.

Wie is dat?

Bob. Bij welke groep zat jij ook alweer?

De 306th.

Ben je een schutter?

Jullie hebben ze wel boos gemaakt.

Zo fel had ik ze niet eerder gezien. - Wij werden ook flink bestookt.

En?

Ik moet sinds gisteren uit een trog drinken. En jij?

Wat is er met Babyface gebeurd? En de rest?

Jij. Meekomen.

Je naam?

Sergeant William Quinn.

Serienummer 6391477.

Opschrijven, graag.

Wat was je missie? - Een Messerschmitt-fabriek bombarderen.

Je functie? - Radioman.

Opschrijven, graag.

Hou je van honkbal?

Voor welk team speelde Babe Ruth vóór de Dodgers?

Babe Ruth heeft nooit voor de Dodgers gespeeld.

Hij speelde voor de Yankees.

En daarvoor voor de Red Sox.

Welk standbeeld staat op Trafalgar Square? - Ik weet niet waar dat is.

Nooit in Londen geweest?

We zijn gestationeerd in East Anglia.

Voor Londen heb je twee dagen verlof nodig. Dat heb ik nooit gehad.

Schrijf de datum op.

18 AUGUSTUS 1943

Wat is jullie volkslied?

Star-Spangled Banner.

Kun je het zingen?

Het vuur werd ons flink aan de schenen gelegd.

Zeg dat wel. Ik zweette peentjes.

Bob, heb je een vuurtje?

Ja. Hé, mag ik er ook eentje?

Waarom deed je dat? - Hij was een infiltrant.

Nee. Ik heb een uur met hem gepraat. Oké? Quinn? Jij ook. Hij was een Amerikaan.

Duitser. Ze hebben vaak geprobeerd ons netwerk te infiltreren...

...maar dat lukt nooit.

Straks heb je je vergist.

Wij vergissen ons nooit.

NAAR HET BOEK VAN DONALD L. MILLER

DEEL VIER

Vijfentwintig was het magische getal.

Na 25 missies mocht je naar huis en ging je op tour door het land.

Wat nou als Dye het niet redt?

Het wordt ofwel een feestje ofwel een herdenking om nooit te vergeten.

In de herfst van 1943 zaten kapitein Dye en z'n bemanning bijna op de 25.

16 SEPTEMBER 1943

Jongens. - Majoor.

Tommy, je bent er ook. Behoeden die jongens je voor narigheid?

Nou, ze zorgen juist voor narigheid, John. - Dat geloof ik.

Billy, Sammy, werken jullie nu voor die boeven?

Niet als u me werk geeft. - Kom voor ons werken.

Graag. - Prima.

Stelletje uitslovers zijn 't.

Lil, maak je geen zorgen om Dye. Vijfentwintig missies. Hij komt eraan.

Bedankt, John.

Dag, jongens.

Hé, majoor.

Jullie kunnen zo op een oorlogsaffiche.

Dat idee heb ik ook.

Hé. - Heren.

Dat is een groot compliment. - Alles goed, Bucky?

Het zonnetje schijnt. - Hé. Kijk eens.

Daar is Dye. - Daar is-ie.

Missie nummer 25. Je gaat naar huis.

Vijfentwintig.

Je gaat naar huis. - Hij heeft je trucje gejat.

En jouw meisje.

FIJNE 25E MISSIE

Kom mee, naar de jongens.

Daar is-ie, hoor.

Je hebt het goed naar je zin.

Laat de dame er even door. - O, nee. Ik ga die kant op.

Kom op, Bucky. Te veel. - Is dat te veel?

Z'n moeder is dood. - Daar is-ie.

Onze eigen Charlie Robertson.

Charlie? Wie is Charlie?

1922, White Sox tegen de Tigers. Geen scores, geen slagen, geen fouten.

Dat heeft niemand hem nagedaan. - Tot nu toe.

Mag je eerst bij je ouders langs? - Ja. Drie dagen.

Even jagen met pap en mam mag me in de watten leggen.

Dan ga ik bij wat basissen langs om te bewijzen dat 25 haalbaar is.

Ja, maar net aan.

Alleen wij zijn nog over, hè?

Twaalf ploegen van de... - Vijfendertig die uit Groenland kwamen.

Dat klopt.

We zijn blij voor je, Dye. - Inderdaad. We zijn heel blij voor je.

Op de jongens die er nu bij hadden moeten zijn.

Daar drink ik op.

Ik ook.

Heren, ik ga even kijken of de jongens niet te hard aan het feesten zijn.

Charlie Robertson. - Wat is dit nou?

En dat was één.

Niet zo staren.

Ik staar niet. - Jawel.

Echt waar? Nee.

Zit dit jullie ook niet lekker? - Ik ben verlekkerd.

Zo is Nash gewoon. - Nee, daar heb ik het niet over.

Er wordt een feest gegeven omdat één ploeg heelhuids naar huis gaat.

Jij weet ook overal een domper op te zetten.

Kijk 's aan. - Pas op. Hier komt de prima ballerina.

Niet aanmoedigen. Hij jaagt alle vrouwen weg.

Goeie moves. - Heren, wat heb ik gemist?

Ik kijk vrouwtjes en Pappy is de sfeer aan het besterven.

Niks, dus. - Bederven.

Je bedoelt: 'de sfeer bederven'. - Nee. Het is gewoon geen goed teken.

Eén ploeg redt het en dan geven ze zo'n megafuif?

Dat doen alle piloten.

Ze hebben je door. - Dat hoop ik maar.

Jongens? - Bedankt.

Heren. - Majoor Egan.

Majoor Cleven.

Rosenthal. Nash. - Klopt.

Copiloten Spatz en Lewis?

Speas, meneer. - Speas.

Lewis, meneer. Maar iedereen noemt me Pappy.

Oké. - Waren jullie al piloot voor de oorlog?

Advocaat. - Advocaat?

Ik werkte... - Waar heb je leren vliegen?

Laredo. Negen maanden, 12 uur per dag.

Artillerietraining. Luitenant Nash ook.

Nou, jullie hebben wel een mooie reputatie opgebouwd.

U bedoelt dat we in onze boxers vliegen?

Ik snap het even niet. - We vlogen altijd in ons ondergoed.

Jullie allemaal? - Ja, meneer.

Dat doet de jeugd van tegenwoordig? - In Texas wordt 't zo heet in die B-17's...

...dat je er een ei in kunt bakken.

O ja? We hadden alleen gehoord dat jullie fantastische piloten zijn.

We zijn blij dat we mee mogen vechten. Ik heb hier maandenlang om gevraagd.

We hebben nu eindelijk het gevoel dat we iets gaan ondernemen.

Dat gaan jullie zeker.

Veel plezier. - Ja, meneer.

Tjongejonge. Waarom zei hij dat nou? - Ik heb 't over m'n boxers in het bijzijn...

Maak je niet druk. - Duim voor me. Ik ga ervoor.

Luitenant Herbert Nash.

Helen. - Zoals Helena van Troje.

Je bent de halve wereld overgevlogen om koffie en donuts uit te delen.

Ik wilde helpen en toen kwam ik hier terecht.

Had jij even pech.

Ik heb niks te klagen.

Die blik werp je vast iedere kerel hier toe.

Misschien zien ze wel nooit meer zo'n knap gezichtje.

Hoe moet ik 't dan weten?

Wat?

Of je alleen maar medelijden met me hebt of dat je met me wilt zoenen?

Zo'n mooie glimlach. - Majoor Egan. Majoor Cleven.

Ik hoorde dat jullie al op 20 missies zijn geweest.

Zoiets. - Hij heeft er 21 gehad.

Nog tips?

Probeer in leven te blijven. - Minstens 11 missies.

Ja, meneer. Wat gebeurt er dan? - Dan heb je de verwachtingen overtroffen.

Of niet. Snap je?

Bedankt, majoor. Majoor.

Fijne avond. - U ook.

Allemaal nieuwe gezichten...

Als we eraan gaan, zijn ze ons zo vergeten.

Wat maakt 't uit?

Blijkbaar niks.

Jongens. - Kolonel Harding.

Luister.

Ik had net een vervelend gesprek met dokter Stover.

Jullie zouden weleens schietgraag kunnen worden.

Wij niet, meneer.

Ik zei tegen hem dat oorlog steeds meer grip op je psyche krijgt.

Zo gaat dat al sinds de eerste holbewoner z'n knuppel oppakte en ten strijde trok.

Gingen holbewoners naar de zielenknijper? - Nee.

Zeker niet.

Waar het om gaat, is dat jullie strijdvaardig komen opdagen.

Wat jullie tussen de gevechten door doen...

Zo hoor ik het graag. - Ja, meneer.

Luchtgevechten kenden de holbewoners niet, meneer.

Elke oorlog zijn er weer nieuwe snufjes.

Wie heeft hier de boel versierd?

Ik heb een comité aangesteld.