The Reluctant Traveler with Eugene Levy

من نمونه زنده‌ی اینم که "دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه."

تا همین چند سال پیش

زندگیم ثابت، قابل پیش‌بینی و تکراریِ آرامش‌بخش بود

اما ماجراجویی‌های اخیرم همه‌ش رو عوض کرده

خب، قدم بعدی چیه برام؟

حالا که دیگه منو یه جورایی مسافر می‌دونن

خودم رو به چالش کشیدم تا لیست آرزوهام رو تکمیل کنم

قبل از اینکه واقعاً کارم تموم بشه

کلی تحقیق و پرس‌وجو کردم

ذهنم رو باز نگه داشتم

آخه کی میره آمازون پیاده‌روی؟

و یه لیست مخصوص خودم رو تهیه کردم

این رو ببین

به لندن خوش اومدید

هیچ‌وقت تا این حد حس یه توریست رو نداشتم

این‌ها از بهترین‌ها هستن

از بی‌نظیرترین تجربه‌های سفر تو عمرت

سوءبرداشت نشه، ولی این سواری افتضاحه

اینم از لیست آرزوها خط خورد

این اولین بارمه که میام ایرلند. خب، البته که قبلاً اینجا بودم

آره. یه بار. یه بار یا دو بار

یه بار. یه بار

اینکه آیا باید یه بار تو زندگی من اتفاق بیفتن

یه بحث دیگه است

ولی دوست دارم فکر کنم

یکم جسورتر شدم

باور کردنش سخته که من واقعاً اینجا هستم

یکم شجاع‌تر

عجب نجاتی!

البته من زیر فشار خوب عمل می‌کنم

پس این می‌تونه به یادموندنی‌ترین سفرم تا الان باشه

مست کردن با شاهزاده ویلیام جزو آرزوهات بود؟

همونه. همون لیست منظورته، درسته؟

صبح بخیر

به دوسه خوش آمدید. حال شما چطوره؟

خیلی خوبم، شما چطورید؟

خوبم

چی شما رو به این منطقه آورده؟

من راستش دارم میرم سفر جاده‌ای

چه خوب. اگه کمک خواستین، فقط بهم بگید

یکی باشه منصرفم کنه شاید خوب باشه.

ولی خب ببینم چی پیدا می‌کنم.

خب، دارم یه سری لوازم برای سفر بزرگ با کاروان تهیه می‌کنم.

بادام هندی.

یه چیز شکلاتی. چیزایی که یه جورایی حالمو خوب می‌کنه.

آره!

بهت میگم چی رو لازم ندارم.

خاطره‌ی دیدن این.

اونو لازم ندارم.

من دارم چیکار می‌کنم؟ اینجا دیگه واقعاً کار از سرم گذشته. دیوونه‌کننده‌ست!

ولی خب، اولین سفرم با کاروانه. میلیون‌ها نفر این کارو می‌کنن.

برای همین دارم سعی می‌کنم بفهمم جذابیتش چیه.

این کلاهو دوست دارم.

ممنون. هیچ دری رو به روی خودت نبند.

خیلی ممنونم.

ممنون.

و سفر جاده‌ای با یه غریبه‌ی کامل یکی از اون چیزاست...

...که درشو به روی خودم نمی‌بندم.

اینجا از چند جهت برای من یه جای ناشناخته‌ست.

من خیلی کم تو لوئیزیانا بودم.

یک ایالت قشنگ در جنوب آمریکا که به خاطر مناظر بکرش معروفه.

و باتلاق‌های وسیعی که تا چشم کار می‌کنه کشیده شدن.

بیش از ۴۵ میلیون آمریکایی هر سال با RV به سفر میرن.

برای همین من الان تو کِیجن کانتری هستم.

یکی از مقاصد محبوب این اجتماع بزرگ سیار.

بزرگه.

خودمو آماده کردم. حسابی آماده‌ام.

آماده‌ام بریم.

هی یوجین. نگو که... تو همون RV بازه هستی؟

من همون RV بازم. باشه.

یه کم قد بلندی.

قد بلند؟ آره.

نه، فقط واسه موهامه.

من واقعاً نیستم. نه، نیستی.

پس تو زیاد از این کارا می‌کنی؟

RV، سفرهای جاده‌ای. RV، کمپینگ، گلمپینگ.

آره. نمی‌دونم چرا، ولی حتماً می‌فهمم.

یوجین، بپر تو.

RV، البته مخفف Recreational Vehicleـه.

و نه اون چیزی که من همیشه فکرشو می‌کردم.

تعطیلات خراب شده.

همین‌جا، اینجا قسمت نشیمن هست.

خیلی راحته. نظرت چیه؟

آره، می‌دونم.

این خوبه. اجاق گاز، مایکروفر.

سرویس بهداشتی، بعد یه دوش کامل.

هیچی نیست که ویل درباره آر.وی‌ها ندونه.

پس امیدوارم بتونه به همه سوالام جواب بده.

یعنی، «چرا؟»

خیلی از مردم کانادا، کانادایی‌ها، می‌دونی...

مهاجرت می‌کنن اینجا، می‌دونی، برای فرار از سرما.

که اینجا در لوئیزیانا تو آب و هوای ملایم‌تری باشن.

خب، داری درباره مهاجران زمستانی حرف می‌زنی. بله.

بیش از یک میلیون مسافر زمستانی هر سال به سمت جنوب مهاجرت می‌کنن.

خیلی‌هاشون به خاطر فضاهای وسیع لوئیزیانا به اونجا سرازیر می‌شن.

اینجا یکم تنگ به نظر می‌رسه. وقتی می‌ریم تو آر.وی...

یکم تنگ؟ دارم سعی می‌کنم برگردم.

می‌دونم گیر کردی. بذار کمکت کنم، بفرما.

راه می‌افتیم... خب.

برای یه ماجراجویی تو سرزمین کِیجن.

هیجان‌زده‌تر از این نمی‌تونم باشم، هرچی زودتر شروع کنیم، زودتر می‌رسیم

بریم. آره. باشه

خب، بریم. خوبه، خوبه، خوبه

وقتی تو جاده باشی، تازه متوجه می‌شی این چقدر بزرگه

خیلی بزرگه. آروم برو، با احتیاط و آسوده

سفر سه روزه‌ی ما تو جنوب لوئیزیانا از مرداب‌ها شروع می‌شه

بعدش از منطقه‌ی کیجن می‌گذره

قبل از اینکه به رود میسیسیپی قدرتمند تو نیواورلئان برسیم

خب، یوجین. رسماً افتادیم تو جاده

افتادیم تو جاده! قراره کلی ماجراجویی داشته باشیم

مثل بانی و کلایدیم، ولی خب ما کلاید و کلایدیم

کلاید و کلاید. کلاید و کلاید

یوجین، رسم اینه که به کاروان اسم بدی

دلم می‌خواد بگم "کابوس"

کابوس

ولی... یه اسم دیگه به ذهنم رسید

آره، آره. چیه؟

حس می‌کنم این کاروان یه کم می‌لرزه

"لرزونک پیر". لرزونک پیر

باشه. خوشم اومد. لرزونک پیر

اگه یه دست‌انداز بخوری، حسش می‌کنی

تو گفتی تو چند سالگی بود که با خودت گفتی "باید بزنم به جاده"؟

وقتی پدرم یه کمپر جمع‌وجور خرید، به سرم زد

حدود شش یا هفت سالم بود

و با خودم گفتم، وای، این محشره

من عاشق فضای آزادم

من فقط عاشق آرامش و سکوتم

برای بیش از یک قرن،

خانه‌های متحرک به آمریکایی‌های عادی این فرصت رو دادن که از حومه شهرها خارج بشن

و بزنن به دل جاده

فقط یه باک پر بنزین می‌خواد

بعضی وقتا دلم می‌خواد بگم...

دلم می‌خواد نفس بکشم، دلم می‌خواد هوای تازه استشمام کنم

دلم می‌خواد یه خرس ببینم

منم همینطور

تو جور دیگه‌ای بزرگ شدی که درست برعکس بزرگ شدن منه

برعکس تو؟

هیچ وقت کمپ نرفتم، هیچ وقت... تو تا حالا کمپ نرفتی؟

نه. ما همچین کاری نمی‌کردیم

فقط ۲۰ درصد آمریکایی‌ها تو مناطق روستایی زندگی می‌کنن

برای ۸۰ درصد بقیه،

یه رفیق خوب مثل "لرزونک پیر" دسترسی آسونی به طبیعت می‌ده

الان داریم از حوضه‌ی آتچافالایا رد می‌شیم

این بزرگترین مرداب تو آمریکاست

لوئیزیانا جغرافیای منحصر به فردی داره

حدود نصف ایالت رو آب و تالاب‌ها تشکیل می‌دن

حوضه‌ی آتچافالایا تقریباً یک میلیون اکر وسعت داره و پناهگاه حیات وحشه

نمی‌شه بیای جنوب لوئیزیانا و تور مرداب نداشته باشی

خب اگه واقعاً بخوای، احتمالاً می‌تونی بیای اینجا و این کارو نکنی

به این مرداب نگاه کن

مواظب باش. اینجا یه کم لغزنده است

کاپیتان تاکر!

هی! هی!

چطور کاپیتان شدی؟

کاپیتان یه عنوان رسمی واقعیه، چون من یه کاپیتان دارای مجوزم

باشه

خاکستر چند نفر رو هم پاشیدم و چند نفر رو هم روی آب عقد کردم

کاپیتان‌ها می‌تونن این کارا رو بکنن

داریم اینجا زیر بارون خیس می‌شیم

بریم زیر سایه‌بون و بعد حرکت می‌کنیم

خوب کاری کردی اون کلاه رو آوردی

می‌دونم که لازم دارم

هر بار که یه ماجراجویی جدید شروع می‌کنیم،

بزن قدش. خب. بریم!

خوبه

یوجین، تا حالا تو مرداب بودی؟

نه. راستش هیچ وقت تمایل زیادی به رفتن تو مرداب نداشتم، به دلایل زیادی

اولیش، مثلاً سوسمارها

اگه بخوای سعی می‌کنم یکی رو برات صدا کنم

اگه نشد، ممکنه لازم باشه یکی پاهاش رو تو آب آویزون کنه

کی براش این چیزا رو می‌نویسه؟ این چیزیه که می‌خوام بدونم

اونا فقط فرانسوی صحبت می‌کنن

ظاهراً

خب چرا فرانسوی؟

فرانسوی‌ها از نووا اسکوشیا، نیو برانزویک مهاجرت کردن اینجا

برمی‌گرده به اواسط سال‌های ۱۷۰۰

توسط بریتانیایی‌ها تبعید شدن

و تو این مرداب‌ها پناه گرفتن

جایی که به کیجن‌ها معروف شدن

بریتانیایی‌ها نیومدن پایین؟

اومدن پایین ولی وارد مرداب‌ها نشدن

آهان، فهمیدم. و کی می‌تونه سرزنششون کنه؟

فکر می‌کردی بریتانیایی‌ها از این بارون خوششون بیاد

ولی این مرداب، کیجن‌ها رو از حمله نجات داد

و حالا جاییه برای گفتگو با طبیعت

حتی اگه مجبور باشی به فرانسوی حرف بزنی

زیبایی اینجا، به نظر من، مثل هیچ کجای دنیا نیست، می‌دونی

به فرانسوی، هر روز صبح که بیدار می‌شیم می‌گیم "un autre jour en paradis"

یه روز دیگه تو بهشت

باشه

فکر کنم فقط دیگه خیلی دیر وقته

تو عمداً وقتی هوا خنک شد اومدی

می‌تونی

من تو آفریقای جنوبی شیر ندیدم. تو سوئد هم گوزن شمالی ندیدم

اینجا تو لوئیزیانا هم سوسمار ندیدم

ولی می‌دونی چیه، همه چی خوبه

Au revoir, mes amis. Bonsoir.

اگه به گذشته نگاه کنم، فکر کنم باید می‌گفتم "بعداً می‌بینمت، سوسماره".

خوشحالم که تو این گشت مرداب بودم، می‌دونی

یه زیبایی داشت که تا حالا تجربه‌اش نکرده بودم