Lies Hidden in My Garden (마당이 있는 집)

KATHANG-ISIP LANG ANG LAHAT NG TAUHAN, PANGYAYARI, LOKASYON, AT INSIDENTE.

Ate.

Anong amoy 'yon?

SETYEMBRE 18 MOON JU-RAN

Parang may tumutugtog, di ba?

Baka ayaw lang tayo sagutin.

Hindi 'yan.

Makikita rin nila 'yang sulat.

Mukhang walang tao.

Saka anong amoy 'yon?

3 BUWAN NA NAMIN GUSTONG MAKIPAGKILALA.

SALI KAYO SA GROUP CHAT.

Nakauwi rin makalipas ang anim na taon.

Hi!

PHARMSERIN

Mahal.

Pasensiya na, mahal. Tatawagan kita maya-maya.

KIUMAI PEDIATRIC CLINIC DIRECTOR PARK JAE-HO

Magandang araw.

Magandang araw, Mr. Park.

Pasensiya na. Dati pa dapat ako pumunta.

Buti't nakapunta kayo. Ako si Shin Ji-su, guro ni Seung-jae.

Ano'ng ginawa ni Seung-jae?

Ilang araw na ang nakalipas, sa test niya,

ganito ang ipinasa niya.

Maganda ang mga marka ni Seung-jae

at kasundo naman niya ang klase mula nang lumipat siya rito.

Pero ilang araw na siyang di gaanong nagsasalita

at di kumakain.

Natutulog lang siya sa upuan.

Gusto ko sana kayong tanungin kung may nangyayari sa bahay n'yo.

Kumusta na ang mama niya?

Seung-jae.

Kung di ka magsasalita, mapipilitan akong tumawag sa mama mo.

Si Papa na lang.

Pakitawagan si Papa, huwag si Mama.

Di mabuti ang pakiramdam ng asawa ko ngayon,

at baka alam 'yon ni Seung-jae.

Biglaan ang paglipat namin at napalipat din siya ng eskuwela.

Siguradong nase-stress siya.

Pasensiya na. Kakausapin ko siya.

Ang problema, Mr. Park…

Gusto niyang mamatay.

Sinabi niya 'yon.

Padalos-dalos magsalita minsan ang mga nasa ganoong edad.

Narinig kong nagkaroon ng kaso bago siya lumipat dito sa 'min.

Parang may kinalaman sa mama niya.

Puwede ko bang malaman ang nangyari?

"Kaso"?

Parang krimen naman 'yon.

Hindi, Mr. Park. Hindi ganoon ang ibig kong sabihin.

Pasensiya na. Mali ang nasabi ko.

Hindi maganda 'yong kuwento.

Papagaanin ko muna ang loob niya

saka kita kakausapin ulit. Mauuna na 'ko.

Mr. Park. Mr. Park!

Huwag na nating sabihin sa mama mo ang nangyari.

Halos anibersaryo na ng kamatayan ng tita mo.

Papa.

Hindi ba tayo babalik sa Seoul?

Anak.

Alam mo naman kung ba't tayo lumipat, di ba?

Mama?

Akala ko'y naiintindihan mo 'yon, Seung-jae.

Mali ba 'ko?

'Yon ba ang dahilan?

Hindi.

Naiintindihan ko.

Seung-jae.

'Yang ginagawa mo…

Di 'yan makakabuti sa mama mo.

Alam mo 'yon, di ba?

Mahal.

Ano'ng ginagawa mo riyan?

Sabay kayong umuwi?

Ano'ng ginagawa mo?

Ilang araw na 'kong may naaamoy na mabaho.

Naisip kong baka may pusang naglibing dito ng daga,

kaya maghuhukay sana ako.

Amoy?

Anong amoy ang sinasabi mo?

Hindi mo ba naaamoy?

Ikaw ba, Seung-jae?

Wala ka bang naaamoy na mabaho?

Wala.

Wala naman.

Wala akong naaamoy.

Natural na pataba?

Di mo talaga naaalala?

Nagpabili ka para makapagtanim ka sa bakuran.

Nagbasa ako

at nalaman kong puwede 'yong mangamoy.

Talaga?

Nagpabili ako?

Tama. Naaalala ko na. Nagpabili ako sa 'yo.

'Yon pala ang nangangamoy.

Salamat sa pagkain.

Tapos ka na agad?

Mahal. Handa na dapat tayo ngayon.

Ha?

Nagbibinata na siya.

Simulan mo nang isulat ang lahat ng ginagawa niyang ikinayayamot mo.

Ipapakita ko 'yon sa magiging girlfriend niya.

Kasama natin si Dr. Park Jae-ho, director ng Kiumai Pediatric Clinic.

Salamat sa pagpunta.

Kumusta? Ako si Park Jae-ho.

- Magandang araw. - Gayundin.

…lalabas ang mga sintomas.

Lalo na ang mga bata…

Inirerekomenda kong pagsuotin ng mask ang mga bata kapag nasa labas sila.

- Sino sila? - Magandang gabi.

Kakalipat ko lang sa bahay sa tabi ninyo.

Makikipagkilala lang sana.

Pasensiya na,

hindi ka namin malalabas ngayon.

Dadaan na lang kami sa araw.

Ha?

Sige. Dis-oras na pala ang pagbisita ko.

Pasensiya na.

Ayos lang.

Magandang gabi.

Anong amoy 'yon?

Ano'ng ginagawa mo?

Panoorin natin ang interview ko.

3 BUWAN NA NAMIN GUSTONG MAKIPAGKILALA.

Hindi pa ba ako dapat pumunta?

Wala akong naaamoy rito.

Di mapipigilan ng mga magulang

- na lumabas ang mga bata. - Tama ka.

Kapag nasa labas sila, siguraduhin n'yong nakasuot sila ng mask.

Siguraduhin n'yong hindi sila masyadong magtatagal sa labas.

Habang naglalaro…

Kakaiba 'yong buhok ko.

Hindi maayos 'yong makeup ngayon, 'no?

Ayos naman ang hitsura mo.

Para man sa matanda o bata, ang pollen…

'Yon ang bago nating kapitbahay, di ba?

Oo. Medyo garapal siya.

Nakita mo na siya?

Saglit lang, kanina.

Sabi ng ahente, may problema sa bahay na 'yon,

kaya matagal 'yong mababakante.

Naisip kong mabuti 'yon para hindi ka maistorbo.

Aalamin ko bukas kung ano'ng nangyari, ha?

Maganda nga pala ang nabili mong mansanas.

Ang sarap.

May tawag ka, mahal.

KIM YUN-BEOM, YUSEONG

Hello?

Sumosobra ka na.

Puwedeng pagsimulan ng problema 'yang pagiging mapangahas mo.

Mangisda sa gabi?

Hindi ko alam.

Parang di naman 'yon makakatulong.

Pag-iisipan ko.

Anong amoy 'yon?

Ano'ng iniisip mo?

Wala naman.

Iniisip mo pa ring may mabaho?

Hindi.

'Yong ingay?

Noong nakaraan,

sabi mo'y may naririnig kang kalabog sa ikalawang palapag.

Naririnig mo pa rin ba 'yon?

Hindi. Hindi ko na 'yon naririnig.

Sensitibo ka kapag ganitong panahon.

Kaya sinusubukan naming maging mas maingat ni Seung-jae.

Gugustuhin din ng ate mo na maging mas masaya ka.

'Yon ang tanging dahilan kung bakit tayo lumipat dito.

Mahal.

Sikapin nating sumaya rito.

Pasensiya na.

Kayong dalawa ni Seung-jae…

Dahil lang sa 'kin.

ANIBERSARYO NG KAMATAYAN NI ATE

Ate.

Anong amoy 'yon?

SETYEMBRE 19 MOON JU-RAN

Anong amoy 'yon?

Sino sila?

Ako 'yong nakatira doon.

Nakita kita kahapon. Kapitbahay!

Magandang araw. Ako si Oh Hae-su.

Ano…

Sige.

Mauuna na 'ko.

Sandali lang.

Ano 'yong amoy kahapon?

Parang di galing sa loob ng bahay.

Mukhang galing 'yon sa bakuran n'yo.

Pataba 'yong nangangamoy.

Natural na pataba.

Pataba?

Parang hindi pataba 'yong nangangamoy.

Parang may nabubulok sa lupa.

Amoy na amoy rin siguro 'yon sa loob ng bahay. Di ba kayo nahihirapan?

Di ko kinaya kahit saglit lang.