The first 200 lines.
ดื่ม-อาหาร-ชาย-หญิง
กำกับภาพยนตร์: หลี่อัน (Ang Lee)
ฮัลโหล กินข้าวหรือยัง ยังหรือ
ผมทำก๋วยเตี๋ยวกินตอนกลางวัน ปลานั่นอร่อยดีนะ
อย่าย่างนะ เดี๋ยวจะไม่หวาน
แค่นึ่งไฟอ่อน ๆ แล้วอย่าใส่เกลือล่ะ
จะทำอย่างไรก็แล้วแต่
ห้ามใส่เกลือเป็นอันขาด
เกลือจะทำให้เนื้อปลาแห้งและจะไม่นุ่ม
ต้องเอาเกลือโรยไว้รอบขอบจาน ต้มน้ำให้เดือด...
ถ้าไม่พูดกันวันนี้ แล้วจะไปพูดกันเมื่อไรล่ะ
โค้กเล็กกับไก่ 3 ที่ใช่ไหมคะ
ทั้งหมด 100 หยวนค่ะ
- ผมสั่งไก่นะครับ - นั่นล่ะค่ะไก่
เจียหนิง วันนี้ทำแทนเธอไม่ได้นะ กั๋วหลุนจะพาฉันไปเที่ยวชายหาด
เธอต้องทำแทนนะไม่งั้นพ่อเอาฉันตายแน่ ถ้าฉันไปไม่ทันอาหารคํ่าพิเศษในวันอาทิตย์อีก
ไหนว่าเลิกกันแล้วไง
เลิกแล้ว แต่ฉันอยากจะทรมานเขาอีกสักพัก
งั้นก็คงทรมานโดยแกล้งให้เขา รอชั่วโมงหนึ่งสิ
ความคิดเข้าท่าดีนี่
แฟนใหม่เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
สวัสดีจ้ะ เจียเชี่ยน ยังทำงานวันอาทิตย์เหมือนเดิมหรือ
แฟนใหม่ก็ใช้ได้จ้ะ ไม่พูดมากผิดกับป๋อคังคนก่อนมากเลย
เข้าท่าดีนี่
มาเยี่ยมบ้างสิ อย่าขยันทำงานนักเลย
- ขอบใจจ้ะ แต่วันนี้มีนัดกับเรย์มอนด์ - เรย์มอนด์หรือ
หมายความว่าไงจ๊ะ
ข้อแตกต่างระหว่างคนคริสเตียน กับคนทั่ว ๆ ไปก็คือ...
นอกจากเวลาจะมีความหวัง อันเป็นนิรันดร์แล้ว
เรายังมีพระเจ้าเป็นที่พึ่ง
พระองค์จะทรงมอบสติปัญญา ให้เราสามารถฟันฝ่าอุปสรรคทั้งปวง
และจะทรงมอบความสุขและสันติ เพื่อทดแทนความผิดหวังของเรา
สบายดีหรือเปล่า
ค่ะ แค่ทำงานหนักไปหน่อยเท่านั้น
และฉันเพิ่งไปซื้ออพาร์ตเมนต์
โดยใช้เงินเก็บทั้งหมดของฉัน
แต่มันก็คุ้ม กับการที่จะได้ย้ายออกมาจากบ้านนั้น
เมื่อกี้วิเศษไปเลยรู้ไหม
- ดีกว่าตอนที่เราอยู่ด้วยกันอีก - แบบนี้สบายกว่าค่ะ
ตอนที่เราอยู่ด้วยกันมันช่างมีแต่ปัญหา ทะเลาะกันบ้านจะแตกเลยนะ
ไปที่แกลเลอรี่ผมกันไหม
ตอนนี้มีศิลปินสาวคนใหม่มาทำงานด้วย คุณจะต้องชอบผลงานของเธอแน่
ฉันต้องกลับบ้านเพื่อไปทนทรมาน กับอาหารคํ่าพิเศษประจำวันอาทิตย์ของเราค่ะ
ตอกบัตรของเธอด้วยนะ
- ช่วยเปลี่ยนเวรวันอาทิตย์ให้ฉันด้วยได้ไหมคะ - แล้วจะจัดการให้
สวัสดีค่ะกั๋วหลุน
- สวัสดี - ฉันชื่อจู เจียหนิง
ราเชล ให้มาบอกคุณว่า เธอต้องทำงานต่ออีก 1 ชม.
บ้าจริง ๆ ทำไมเธอทำแบบนี้นะ
อย่าโมโหไปเลยค่ะ แค่ชั่วโมงเดียวเอง ตอนนี้ก็ไม่ถึงแล้วละ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำกับผมแบบนี้
- มันไม่หนักหนาอะไรหรอกน่า - คุณจะไปรู้อะไร
เคยรักคนที่เกลียดคุณ
คนที่ทำให้คุณ ต้องช้ำใจทุกวันหรือเปล่าล่ะ
ความจริงเป็นความผิดของฉันเองค่ะ เธอลืมไปว่าเธอต้องทำแทนฉัน
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้คุณต้องช้ำใจ
โทษคุณไม่ถูกหรอก ต้องโทษผม
ผมอยากจะเลิกหลงรักแบบนี้ แต่ผมไม่เข้มแข็งพอ
- ฉันต้องรีบกลับบ้านแล้วค่ะ - สวัสดี
คุณช่วยบอกราเชลด้วยนะคะว่า อย่าลืมเอาเสื้อสีแดงที่เธอยืมไปมาคืนฉันด้วย
เอามาคืนที่ทำงานก็ได้
ก็ได้
อ่านเรื่องอะไรอยู่คะ
ดอสโตเยฟสกี้
ไปก่อนนะคะ
- ขอบใจจ้ะ - สัญญาว่าจะไปซ้อมร้องเพลง
ขอคิดดูก่อน
บราเธอร์ไช่ หล่อที่สุดในโบสถ์เลยรู้ไหม
และท่านชอบเสียงเธอด้วย
เจ๊จาง ฉันไม่ต้องการให้ใครมาชอบฉัน เพราะเสียงฉันดีหรอกนะ
แบบนี้จะหาสามีให้เธอได้อย่างไรล่ะ
ก็เลิกหาเสียทีสิ
ขอพระเจ้าทรงนําโชค มาสู่ครอบครัวของเรา
ขอบพระคุณ สําหรับอาหารคํ่าที่วิเศษมื้อนี้
และขอขอบพระคุณอีกครั้ง ที่ทรงทำให้ครอบครัวของเรา
อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
ด้วยพระนามของพระเยซูเจ้า ขอบพระคุณ อาเมน
2-3 วันมานี่ พ่อ...
- ไม่อร่อยหรือไง - อร่อยค่ะ
ไม่มีอะไรค่ะ
บอกพ่อมาเถอะน่า
หมูอบมันแก่ควันไปหน่อยค่ะ
- อร่อยออกค่ะ - พ่อคงลืมชิมก่อน
- หรือไม่ก็ลิ้นพ่อไม่ดี - ลิ้นพ่อรู้รสดี
- เมื่อวานนี้.. - ที่โรงเรียน...
พี่พูดก่อนเถอะ
จินเฟิงโทรมาจากอเมริกา แม่เธอจะกลับมาแล้ว
- แล้วกรีนการ์ดของแกล่ะ - แกทนอยู่ที่นั่นไม่ไหว
3 คนนั่นทะเลาะกันอยู่เรื่อย จนกระทั่งตำรวจต้องไปจัดการ
คุณนายเหลียงน่ะแสบอย่างกับอะไรดี
แกทนอยู่ที่นั่นไม่ได้
ทั้งเรื่องภาษาและไม่มีเพื่อนเล่นไพ่นกกระจอก
ลูกเขยก็ไม่ใช่คนจีน ทนอยู่ได้นานแค่นี้ก็บุญแล้วละ
คราวนี้จินหรงก็ได้แก มาช่วยเลี้ยงซันซันแล้วสิ
- มาสร้างความรําคาญให้ทุกคนน่ะสิ - คงไม่งั้นหรอก
และพ่อก็จะได้แกเป็นเพื่อนคุยด้วย
พ่อจะเอาเวลาที่ไหนไปนั่งนินทาชาวบ้านกับแก แค่ดูแลเธอ 3 คนก็แทบจะแย่อยู่แล้ว
2-3 วันมานี่...
มีอะไรอีกล่ะ
หนูมีเรื่องจะบอกค่ะ
เห็นโฆษณาทีวี ปารีสน้อยแห่งตะวันออก
ที่ขายอพาร์ตเมนต์ระดับหรู ย่านซินเตี่ยนกันแล้วใช่ไหม
เพื่อนคนหนึ่งรู้จักกับผู้รับเหมาก่อสร้าง บอกว่าเขาสร้างได้ดีมาก
หนูก็เลยไปจองอพาร์ตเมนต์ ไว้ 1 ห้อง
พี่จะย้ายออกไปหรือคะ
ก็ไม่ได้ย้ายออกไปทันทีหรอกจ้ะ มันยังก่อสร้างไม่เสร็จ
หนูเอาเงินสะสมของหนูไปวางดาวน์
ดีนี่
สมัยนี้การซื้ออสังหาริมทรัพย์ เป็นการลงทุนที่ดี
หนูจะย้ายออกไป เมื่ออพาร์ตเมนต์เสร็จนะคะ
- ฮัลโหล - ฉันอยากจะพูดกับพ่อของเธอ
ของพ่อค่ะ
- ฮัลโหล - อะไรนะไปเดี๋ยวนี้เลย
อะไรน่ะ เดี๋ยวนี้
ช่วยดูปูนึ่งด้วยนะ ยังอยู่ในซึ้งบนเตา
ไปเอาออกเมื่อคุณพร้อมที่จะทานแล้ว
เถ่าซิ่วจู ทำอะไรอยู่
เถ่าซิ่วจู ทำอะไรอยู
สวัสดีคุณ เถ่าซิ่วจู
สวัสดีคุณ เถ่าซิ่วจู
- เร็วเข้าสิ เอาปลิงทะเลมาเร็ว - เถ่าซิ่วจู มาแล้วครับ
ขอบคุณพระเจ้า ที่คุณมา
- เหล่าเวินอยู่ไหน - อยู่นั่นครับ เละไปหมดเลยใช่ไหมครับ
เจ้านายต้องการให้งานเลี้ยงนี่ สมบูรณ์แบบที่สุด ดูสิครับ เละไปหมดเลย
- ขอดูเมนูหน่อย - นี่ครับ
ทำอะไรอยู่ เร็วเข้า
4 ชุดสุดท้ายเป็นสตูว์
ตอนนี้เราจะทำหูฉลามฮ่องเต้ก่อน
แค่เห็นหน้าคุณที่นี่ผมก็โล่งอกแล้วครับ เพราะคุณจัดการได้เรียบร้อยแน่
ไอ้คนที่ซื้อหูฉลาม มันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
แรก ๆ ก็ดูดีอยู่หรอก แต่พอเอามาต้ม มันละลายหมด
นี่มันของปลอม ของปลอมเวลาเอามาต้ม มันจะละลายหมด
แก้ไขอะไรไม่ได้เลย
นี่เป็นงานเลี้ยงสมรส ของลูกชายท่านผู้ว่า
มันกลายเป็นวุ้นไปหมดแล้ว
หูฉลามฮ่องเต้ ต้องเป็นเส้น ๆ แบบขนเม่น
แทน
- หอยอยู่ไหน เราเสียเงินซื้อไปแล้ว - เงินไม่ใช่เรื่องสําคัญอะไรในตอนนี้
อันดับแรกเราควรจะจัดการเรื่องนี้ก่อน แล้วค่อยบอกหัวหน้าทีหลัง
เร่งมือกันหน่อย ไปเอากุ้งใหญ่กับกุ้งหยกมาเร็ว
หน้าต่างอพาร์ตเมนต์อยู่ทางทิศตะวันตก
ใช้แอร์รวมหรือเปล่า
แน่นอน.. และมีห้องนอนสำรองสำหรับเธอด้วย
มีอะไรหรือพี่
เปล่า
ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงอารมณ์เสีย
ฉันน่าจะดีใจกับเธอ
พี่ไม่ดีใจหรอก ฉันเข้าใจดี
ฉันไม่ควรจะทิ้งพ่อให้พี่ดูแล
ฉันทนอยู่กับพ่อไม่ได้อีกแล้ว
ถึงแม้ฉันจะย้ายไปอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ แต่มันก็เหมือนกับได้อยู่อีกโลกหนึ่ง
- มันสมควรแล้วที่พี่จะอารมณ์เสีย - ทำไมเราจะต้องอารมณ์เสียด้วย
ถ้าพี่เจียเชี่ยนกำลังจะแต่งงาน เราควรจะดีใจกัน
แล้วมีเรื่องอะไรอีก
ที่ฉันอารมณ์เสียก็เพราะเป็นห่วงว่า พ่อจะไม่สบายใจ
พ่อเองก็ทนฉันไม่ได้อยู่แล้ว
เราเถียงกันตลอดเวลา
อันที่จริง พ่อไม่จำเป็นต้องมีเราอยู่ด้วยหรอก
ที่พ่อควรจะมีก็คือ เพื่อนผู้หญิงรุ่นเดียวกัน
อย่างคุณนายเหลียง
ไม่ตลกเลย
เราเคยลองมาแล้ว แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในชีวิตนี้พ่อรักแต่แม่คนเดียว
- นั่นน่ะหรือความรัก \- เธอจะไปรู้อะไร มันอาจจะไม่ใช่ความรักแบบของเธอ
แต่มันเป็นความรักแบบยอมรับ
และเห็นคุณค่าซึ่งกันและกันอย่างสมัยก่อน
มันเป็นสงครามแบบโบราณ ที่ยุติลงได้เมื่อแม่ตายต่างหาก
เธอรู้ได้อย่างไรในเมื่อเธอ เป็นเด็กตัวกะเปี๊ยกตอนที่แม่ตาย
แต่ฉันโตพอที่จะรู้แล้ว
พอทีเถอะ พี่
ลองชิมดูสิ
งั้นเอาไปเสิร์ฟได้
จินหรงมาค่ะ
สวัสดี
อยู่กันพร้อมเลยนะ คุณจูไปไหนล่ะ
ไปที่ภัตตาคาร
เจียเชี่ยนกำลังทำงานอยู่ในห้อง กินอะไรมาหรือยัง
- นี่มัน 3 ทุ่มแล้วนะจ๊ะ เรากินมาแล้ว - แม่ทำปลาไหม้ด้วยค่ะ
จะมาฟ้องป้าเขาหรือจ๊ะ
ป้าจะเอาขนมจีบของพ่อให้ทานนะจ๊ะ
- ทำผมใหม่แล้วหรือนี่ - ฉันไม่มีเวลาดูแลผม
ตัดสั้น ๆ แบบนี้สบายกว่า
- ทำให้ดูสาวขึ้นนะคะ - จริงหรือจ๊ะ
ฉันอยากให้เหมือนคนทำงานมากกว่า
ไปวาดภาพกันไหมคะ
จะวาดภาพคุณปู่จู วันนี้เหรอ
- จริง ๆ แล้วมันแย่อย่างนั้นเหรอ - ใครจะไปรู้
แม่บอกว่าจินเฟิงไม่เห็นแก่แม่เลย
ส่วนจินเฟิงบอกว่าถ้าแม่อยู่ต่อไป เธอต้องหย่ากับสามีแน่
ถ้าจินเฟิงหย่าอีกคน แม่คงเป็นบ้า
แต่จินเฟิงก็น่าจะเอาใจแม่บ้างนะ
เธอเองก็ลําบากต้องทำงานเลี้ยงลูก
แถมยังมีปัญหากับเรื่องการหย่าอีก
มันแย่ยี่งกว่านั้นอีกจ้ะ เขาส่งคนมาตามจับตาดูฉัน
จริงหรือ
เขาพยายามทำทุกอย่าง เพื่อเอาซันซันไปจากฉัน
ฉันอยากให้ศาลอนุญาตให้เรา หย่ากันเสร็จ ๆ ไปเสียที
- แล้วตอนนี้แม่เธอก็จะกลับมาอยู่ด้วยอีก - ฉันจะทำอย่างไรดีล่ะ
เธอกับจินเฟิงเป็นเพื่อนสนิทกัน เธอก็รู้จักเธอดี
แม่อยากจะอยู่กับฉันมากกว่า
No comments yet. Be the first to leave one.