White Bird

ขอโทษทีนะ

สวัสดี

ไง มีใครนั่งไหม

ไม่มี

- นายมาใหม่ใช่ไหม - ใช่

พุธนี้มีนัดอะไรหรือยัง

ฉันกับเพื่อนเพิ่งเปิดชมรมใหม่ แล้วเรากำลังหาสมาชิกอยู่น่ะ

ถึงนายจะไม่ได้ชอบอะไรแบบนี้ แต่ก็เป็นวิธีหาเพื่อนใหม่ที่ดีเลยนะ

ตอนนี้เราจะจัดทริปไปดีซี ไปขบวนใหญ่เพื่อสิทธิมนุษยชน

ยังไงก็ขอบใจนะ

- ถ้านายเปลี่ยนใจ... - นี่

จูเลียนใช่ไหม

ฉันดิลลอน แม่เราตีเทนนิสด้วยกันน่ะ

แม่บอกให้ฉันมาดูนายหน่อย

โอเค

นี่ นายเคยเรียนบีชเชอร์เพรปหรือเปล่า

เคย นานแล้วน่ะ

ย้ายไปยูเนียนเทคตอนม.ต้น

ยูเนียนเหรอ ให้ตาย ตอนแข่งภูมิภาค เราเคยอัดทีมนายด้วยนะ

ก็ทีมมันห่วยนี่นา มันก็...

ยังไงก็เถอะ ถ้าแม่นายถาม ฉันมาแล้วนะ โอเคไหม

แล้วก็ขอแนะนำ นี่มันโต๊ะพวกขี้แพ้

พรุ่งนี้มานั่งกับเราได้ ถ้าอยากนั่ง

โอเค งั้นก็...

ไง โรงเรียนใหม่เป็นยังไงบ้าง

สวัสดีครับ

ย่า ผมเกือบหัวใจวายตาย

ย่าห้ามใจไม่ได้นี่นา

ย่ามาไกลจากปารีสเลยนะ ให้กันได้แค่นี้เหรอ

ไม่รู้ว่าย่าจะมาเหรอจ๊ะ

ไม่ครับ ผมรู้ว่าย่าจะมา แค่ลืมไปว่ามาวันนี้น่ะ

เพิ่งเจอพ่อแม่หลานเมื่อกี้

ต้องออกไปงานเลี้ยงหรูหรา ที่บ้านเพื่อนร่วมงานพ่อหลานน่ะ

ครับ ก็ไม่แปลกอะไรหรอก

เห็นพ่อบอกว่า จะมีนิทรรศการรูปวาดของย่าที่เดอะเม็ท

ชื่อ "หวนรำลึก"

พวกนั้นจะว่าย่าแก่แบบสุภาพน่ะ

ย่า ผมเพิ่ง 15 เองนะ

เล่าเรื่องหลานให้ฟังบ้างสิ

โรงเรียนใหม่เป็นยังไงจ๊ะ

เพิ่งไปได้สัปดาห์เดียว ผมยังไม่รู้จักใครเลยครับ

วันนี้เจอเด็กคนนึง ท่าทางใช้ได้

เขาดูชอบกีฬาอะไรแบบนั้น

เขาบอกว่าผมไปอยู่กับเขา แล้วก็เพื่อนได้ ถ้าอยากไปน่ะ

ก็ดีไม่ใช่เหรอจ๊ะ

ไม่รู้สิครับ

ตอนนี้ผมแค่พยายามทำตัวให้เข้าพวกน่ะ

ผมคิดอย่างนั้นมาตั้งแต่ออกจากโรงเรียนเก่า

อะไรเหรอครับ

จูเลียน หลานไม่ได้ออกจาก โรงเรียนเก่านะ หลานโดนไล่ออก

เพราะทำเรื่องที่โหดร้ายกับเด็กคนอื่น

ช่างเถอะ ย่าก็เข้าใจที่ผมจะพูดนี่

ผมเรียนรู้จากเรื่องนั้นแล้วว่า ผมไม่ควรไปสนใจเรื่องคนอื่น

อย่าร้าย อย่าดี แค่...

ใช้ชีวิตธรรมดาไว้

เรียนรู้เรื่องนี้มาเนี่ยนะ

ใช้ชีวิตธรรมดางั้นเหรอ

ชีวิตธรรมดามันผิดอะไรล่ะครับ

ไม่ผิดเลย

แล้วก็ไม่ถูกเลยด้วย

ตอนที่อายุเท่าหลานนะ ย่าเองก็อยากใช้ชีวิตธรรมดาแต่...

แต่อะไรครับ

ย่ามั่นใจว่าพ่อของหลานคงเล่าเรื่อง

ที่เกิดกับย่าตอนเด็กๆ ให้ฟังแล้ว

ก็เล่าบ้างครับ

พ่อบอกว่าย่าไม่ชอบเล่าเรื่องนั้น

ไม่ชอบหรอก

แต่ตอนนี้ย่าต้องเล่าเพื่อหลาน

หลานเห็นที่ทับกระดาษแก้วตรงนั้นไหม

ไปหยิบมาให้ย่าได้ไหมจ๊ะ

รู้จักชื่อหมู่บ้านตอนย่าเล็กๆ ไหม หมู่บ้านในฝรั่งเศสน่ะ

ออเบอร์ดีนอะไรสักอย่างครับ

โอแบร์วิลลิเยร์ โอ บัวส์

มันอยู่ในเทือกเขามาร์เจอรีด

ล้อมรอบไปด้วยป่าเก่าแก่ ที่ชื่อว่าเมอร์นูอิต

เมอร์นูอิตน่ะเป็นที่ที่มืดและน่ากลัว

ตำนานเล่าขานว่ามีเหล่าหมาป่ายักษ์

ท่องไปทั่วป่าในช่วงฤดูหนาวที่ยาวนาน

แต่ในฤดูใบไม้ผลิ ต้นไม้ก็แตกใบเต็มไปหมด

เหล่านกและป่าไม้ก็กลับมาอีกครั้ง

จากนั้นช่วงต้นพฤษภาคม ก็เกิดสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดขึ้น

ดอกบูลเบลล์จะเบ่งบานขึ้นมา

มันสวยงามมากๆ เลยละ

เห็นแล้วรู้สึกเหมือนอยู่ในเทพนิยายเลย

ใครเนี่ย

นั่นคงจะเป็นช่วงเวลาวัยเด็ก ที่ย่าหวงแหนที่สุดเลยละ

ปิกนิกกับพ่อและแม่ ท่ามกลางดอกไม้แห่งภูติ

หนูอยากเป็นนกค่ะพ่อ

เอาอีกเหรอ

- แต่ครั้งนี้ขอเร็วๆ นะ - ได้เลย

นกเอย เจ้านกน้อย

เจ้าจะบินสูงเพียงใด

จะสูงดั่งนภา

ดั่งขอบฟ้าแสนไกล

นกเอย เจ้านกน้อย

เจ้าจะบินได้เร็วเท่าใด

รวดเร็วเท่าอีกา

ถลาดั่งนกพิราบ

นกเอย เจ้านกน้อย

เจ้าจะเห็นกว้างไกลเพียงใด

กว้างไกลดั่งใจฝัน

เพราะฉันนั้นมีเสรี

เราอาศัยอยู่ในอะพาร์ตเมนต์แสนสวย ในพื้นที่เมืองที่งดงาม

พ่อของย่าเป็นหมอ เป็นศัลยแพทย์ ส่วนแม่เป็นคุณครูคณิตศาสตร์

เราไม่ได้ร่ำรวยอะไร แต่เราก็ไม่ได้ยากจนเลย

ย่ายอมรับนะว่าย่าเอาแต่ใจนิดหน่อย

แต่ก็แน่ละว่าตอนนั้นย่าไม่คิดแบบนี้หรอก

ช้าๆ หน่อยสิ

ตอนมีชีวิตดีๆ อย่างที่ย่าเคยมี มันก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรนักหรอก

เป็นเวลาสองปีแล้วที่ปารีสตกอยู่ใต้เยอรมนี

และเพื่อฉลองโอกาสสำคัญนั้น เมืองที่รักของเราจะได้ต้อนรับ

ท่านฮิตเลอร์แบบตัวเป็นๆ

- นี่ เขามองเธอแน่ะ - ไม่ใช่สักหน่อย

เขามองอีกแล้ว

เราจะไปห้องใต้ดินนะ

ถ้าใครถามหา ให้บอกว่า ฉันป่วยกลับบ้านไปแล้ว โอเคไหม

เสียงเครื่องดูดีขึ้นแล้วนี่

ผมเปลี่ยนลูกยางรีดร้อนครับ

นี่

เป็นไง

เดี๋ยว เสื้อคลุมใหม่เหรอ สวยดีนะ

ดูแพงมากเลยนะเนี่ย

ไอ้ขาเป๋มาแล้ว

เอาไม้มันมาซิ

นั่นแหละ

กระโดดเหมือนกระต่ายเลย

น่าจะไปอยู่ละครสัตว์นะ รับสิ

ไม้ค้ำยังเหม็นเน่าเลย

เฮ้ย ทอทโท มาวิ่งแข่งกันสิ

ทอทโทน่าสงสาร

พวกนั้นนิสัยเสียมากเลยนะ

เขาไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย เขาติดโปลิโอมาจากพ่อนะ

ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ก็แค่โชคร้ายน่ะ

แม่ฉันบอกว่าเขาเป็นแบบนี้ เพราะพ่อเขาทำงานในท่อระบายน้ำน่ะ

เพราะงี้แน่เลย เขาถึงได้ตัวเหม็นมากน่ะ

ย่าไม่รู้จักชื่อเขาด้วยซ้ำ

เราทุกคนเรียกเขาว่าทอทโท

แปลว่าปู เพราะว่าท่าเดินเขา

ที่จริงคือย่าไม่ได้คิดถึงเขาเลย

ย่าสนใจแต่เสื้อผ้า การเข้าสังคม

และความหลงใหลลับๆ ของย่า

การวาดรูป

"ขอให้เราได้ดื่มด่ำกับสุขชั่วคราว

ในวันที่สุขที่สุดของเรา

ผู้คนอมทุกข์ต่างร้องอธิษฐาน

ขอให้เวลา นที ปล่อยพวกเขาให้เสรี

ผ่านวันวานทั้งหลายและผ่านความหิวกระหาย

สุดท้ายก็เหลือแต่ผู้แสนสุข"

ขอบคุณนะโคลด อ่านได้ดีมากๆ เลย

ลามาร์ตีนเป็นหนึ่งในกวีโรแมนติกของเรา

เขาเป็นส่วนหนึ่ง ของขบวนการใหม่ที่สร้างโทนเรื่อง

และความรู้สึกแปลกใหม่ให้บทกวีฝรั่งเศส

ซาร่า ตั้งใจเรียนหน่อยนะ

ค่ะมาดมัวแซลล์เพอติจอง

บทกวีนี้เป็นเรื่องของชาย ที่ไม่พอใจกับเวลาที่มี

เราอยากควบคุมมัน แต่แน่นอนว่าเราคุมไม่ได้

เอาละ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ

ซาร่า อยู่ต่อสักเดี๋ยวได้ไหม

ขอโทษที่จดเล่นนะคะ

ที่เธอวาดรูปนกน่ะ...

ครูขอดูอีกได้ไหม

เคยให้ใครดูไหมจ๊ะ

แค่พ่อแม่หนูค่ะ

ตอนครูอายุเท่าเธอ ครูก็ชอบเขียนนะ

เขียนบทกวี เรื่องราว...

แต่ครูไม่ได้บอกใครเลย

ครูคิดว่าถ้าเพื่อนรู้ แล้วถ้าเด็กผู้ชายรู้ยิ่งแย่ใหญ่

เพราะพวกเขาจะล้อครู

เพราะสาวดาวเด่นเขาไม่ทำกัน

พรสวรรค์น่ะต้องรักษาไว้นะซาร่า

อย่าหยุดวาดรูปนะจ๊ะ โอเคไหม

ครูพูดเหมือนพ่อหนูเลยค่ะ

จะถือว่าเป็นคำชมนะ

โลกความจริงน่ะมีขีดจำกัด

แต่โลกจินตนาการ อะไรก็เป็นไปได้นะ

ไว้เจอกันพรุ่งนี้จ้ะ

สวัสดีค่ะ มาดามบัลลู

ไง ปิแอร์

แปงโอช็อกโกล่าหนึ่งชิ้นค่ะ

นี่จ้ะ

ขอบคุณค่ะ

รับไว้แล้วไปเถอะ

อะไรกัน

ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ

วันนี้ เช้านี้จ้ะ

ไม่ต้องห่วงนะ

แม่จะหางานใหม่

แม่ก็เบื่อๆ งานมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว

พวกเขาทำแบบนั้นได้ไง

แม่เป็นอาจารย์คณิต ที่เก่งที่สุดที่พวกเขามีนะคะ

มันซับซ้อนน่ะซาร่า

ก็ไม่ซับซ้อนหรอกนะ

แม็กซ์ อย่าเลย

อะไรเหรอคะ

บ่ายวันนี้มีป้ายหน้าร้านเบเกอรี่

ป้ายว่า "ไม่ให้บริการยิว"

มันคงจะมีป้ายแบบนั้นมาอีกนะ

พ่อบอกว่าที่นี่จะไม่เป็นแบบนั้นไงคะ

พ่อบอกว่าที่นี่ไม่ขึ้นกับใคร

เป็นเขตเสรีนี่