The first 200 lines.
മെയിൻലാൻഡ്
ക്ലാർക്ക്.
ക്ലാർക്ക്. ഏയ്!
ശരി.
ഏയ്!
എക്സ്ക്യൂസ് മീ!
മാർഗരറ്റ്...
ഏയ്!
- ഹലോ! - ഹേയ്!
ഏയ്!
തിരിച്ചു വാ! ഹേയ്!
വാതിൽ തുറക്ക്! വാതിൽ...
മാർഗരറ്റ്.
തുറക്ക്! ഹേയ്!
ദൈവമേ, എന്ത്...
ഹലോ?
ഹലോ?
കാപ്പി വേണോ?
ഒട്ടും കൊള്ളുകില്ല.
പുരി, ദാനം ചെയ്യാനുള്ള തുണികളുടെ ബാഗ് എടുക്കാമോ, പ്ലീസ്?
ഇതൊക്കെ മാറ്റിവയ്ക്കാമോ?
കശ്മീർ തുണി പൊതിയാൻ മറക്കല്ലേ.
കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെപ്പോലെ ഇനിയൊരു കൂട്ടം സ്വെറ്ററുകൾ പൂച്ചികൾക്ക് കൊടുക്കാൻ വയ്യ.
കടയിൽ പോവുമ്പോൾ കുറച്ച് പഴുത്ത മാങ്ങയും വാങ്ങാമോ.
നാളെ അമ്മ വരുമ്പോൾ കൊടുക്കാനാ.
ശരി മാഡം. പക്ഷേ സാം പറയുന്നത് അഞ്ചുമിനിറ്റിൽ എത്തുമെന്നാ.
അതെന്താ അയാൾ നേരത്തെ എത്തുന്നത്? ഉച്ചകഴിയുംവരെ അയാൾ വരണമെന്നില്ല.
പക്ഷേ അമ്മ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ. അയാൾ അമ്മയെ എയർപോർട്ടീന്ന് കൊണ്ടുവരികയാണ്.
അല്ല പുരി, അമ്മ നാളെയാ വരുന്നത്.
അല്ല മാഡം, അവർ കാറിലുണ്ട്.
ലോസ് ആഞ്ചലസ് ഒരുദിവസം പിറകിലായതുകൊണ്ട്
അമ്മ ഇന്നലെ പുറപ്പെട്ടെങ്കിൽ അതിൻ്റെ അർത്ഥം...
ഓ, നാശം.
ഹലോ?
എന്ത്... ഞാൻ...
ഹലോ?
- ഹേയ്. - ഹേയ്.
ഹായ്.
ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഡിറ്റക്റ്റീവ് ചാങ്.
പോലീസ്. ഞങ്ങൾ ഹോങ്കോങ്ങിൽനിന്ന് വന്നതാ.
വേണ്ട.
വേണ്ട, വേണ്ട.
- വേണ്ട, സോറി. - അല്ല, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ.
ഡിറ്റക്റ്റീവ് ചാങ് ഞങ്ങളോട്...
ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാമോ?
ഞങ്ങൾ എവിടെപ്പോവും?
- പ്ലീസ്. - പ്ലീസ്.
നന്ദി.
കണ്ടോ? ചിലപ്പോൾ ആളുകളെ നിർബന്ധിക്കേണ്ടിവരും.
ദൈവമേ.
മാർഗരറ്റ്.
നന്ദി.
വളരെ നന്ദി.
അവളെന്താ...
അവൾ നമ്മെ ഇവിടെ അടച്ചിട്ടു.
അവൾ കതകടച്ചു. ഏയ്!
ഹേയ്!
- ഏയ്. - മാർഗരറ്റ്.
തിരിച്ചുവാ!
തിരിച്ചുവാ!
- ഹേയ്! ഹേയ്! - മാർഗരറ്റ്!
ഞങ്ങളെ പുറത്തുവിട്!
തിരിച്ചുവാ!
ഞങ്ങളെ ഇവിടെ അടച്ചിടല്ലേ!
ഹേയ്!
പൊതുവേ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന കാപ്പുചീനോ അസലാവറുണ്ട്.
എൻ്റെ കയ്യിൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന മെഷീനില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കണം.
ഇത് ഇന്ത്യൻ ഹോം സ്റ്റൈൽ കാപ്പിയാണ്.
ഞങ്ങളിത് ബോർഡിംഗ് സ്കൂളിൽ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
നാശം. ഞാനാ മെഷീൻ മിസ് ചെയ്യുന്നു.
ചെറിയ കാര്യങ്ങൾപോലും അത് നോക്കിയിരുന്നു. കൃത്യം ചൂട്,
വേണ്ടത്ര പത.
അതങ്ങനെ പോയി എടുക്കാനൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ.
എന്തായാലും ഇന്നു പറ്റില്ല.
എൻ്റെ അമ്മായിയമ്മ ഇപ്പോൾ എത്തിക്കാണും.
അവരും എൻ്റെ ഭാര്യയും ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് വഴക്കിടുകയായിരിക്കും.
നിങ്ങൾ വയസ്സനാണല്ലേ.
നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അമ്മായിയമ്മയുണ്ട്, ചെവിയിൽ രോമങ്ങളുമുണ്ട്.
നിനക്ക് എൻ്റെ ചെവിയിൽ എന്നുമുതലാ ഇത്ര താല്പര്യം?
ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചെന്നേയുള്ളൂ.
അതൊരു മോശം കാര്യമാണോ?
ഒരുപക്ഷേ.
നാശം.
ശരി.
ശരിക്കും?
എന്താ നിങ്ങളീ ചെയ്യുന്നത്?
നിനക്കെൻ്റെ ചെവിരോമം ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ ഞാനത് കളയാൻ പോവാണ്.
- വോഡ്ക കൊണ്ടോ? - അതേ.
കണ്ടു പഠിക്ക്.
നിങ്ങൾ ആകെ കത്തിപ്പോകും.
ഇല്ല, നീയാണ് കത്തുക.
നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പൂസാണോ?
അതുകൊണ്ടാ ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുന്നതെന്നാണോ വിചാരം?
എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?
കത്തിക്ക്, മുത്തേ.
എന്നെ മുത്തേ എന്നു വിളിക്കല്ലേ.
മെല്ലെ കത്തിക്ക്.
ടണ്ടടാ!
- അത് പോയി. - പോയില്ലേ?
ദൈവമേ! അത് ശരിക്കും പോയി.
ഇനിയും ഇതുപോലത്തെ 'വയസ്സായവരുടെ' ട്രിക്കുകൾ ഉണ്ടോ?
നിങ്ങൾ പകലൊക്കെ രാത്രിയിലുള്ളതിനേക്കാൾ ചുളിഞ്ഞൊട്ടിയപോലെയാ, അതുകൊണ്ടാ ചോദിച്ചത്.
അതേ.
ഈ പ്രാചീനമായ കൺപോളകൾക്കുള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ.
ചിലന്തിവലകൾ മാത്രം.
നിൻ്റെ ഈ വൃത്തികെട്ട ഫ്ലാറ്റിൽ ഉള്ളതുപോലെ.
എനിക്കും ഒരുപക്ഷേ നല്ലൊരു ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ടായേനെ,
ഞാൻ ധനികരായ മദ്ധ്യവർഗ്ഗ വെള്ളക്കാരുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ,
ലണ്ടനിൽ ഒരു വീടും, കോട്ട്സ്വോൾഡ്സിൽ ഒരു കോട്ടേജും,
ലോകത്തെ ഏതൊരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലും
അഡ്മിഷൻ വാങ്ങിത്തരാൻ കെൽപ്പുള്ള അച്ഛനമ്മമാരും ഉണ്ടെങ്കിൽ,
ഞാൻ സ്വന്തം ആത്മാവ് വിറ്റ് ധനികനും തെമ്മാടിയുമായൊരു വക്കീൽ ആയേനെ.
അതിലെ കുറച്ചു പണം ഞാൻ വ്യക്തിപരമായ ട്രെയിനിങ്ങിനു ചെലവാക്കിയേനെ.
പാവം, ദുഃഖിതയായ, കൊച്ചു മേഴ്സി. ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ആർക്കും അവളെ കാണാൻ വരേണ്ട.
സ്വന്തം അമ്മയ്ക്കുപോലും.
നീയൊരു പന്നിയാണ്.
അതുകൊണ്ടാവും നീ പന്നിയിറച്ചി ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്ണായത്.
നീ എൻ്റെയുള്ളിൽ കേറ്റുമ്പോൾ ഞാൻ ചെളിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പോലെയാ...
പിന്നെ, നിനക്ക് അമിത ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുമ്പോൾ,
ചിലപ്പോൾ നീ ഹാനിബാൾ ലെക്ടറിനെപ്പോലെ എന്നെ വലിച്ചുകുടിക്കും.
അതെന്തായാലും നിനക്ക് വരാതിരിക്കുന്നില്ലല്ലോ?
എന്തൊരു കടിയാ, എന്തിനാ ഇത്രയും കടിക്കുന്നത്?
നിനക്ക് വരുമ്പോൾ നീയൊരു കരയുന്ന ആടിനെപ്പോലാണ്.
നിൻ്റെ കുണ്ടി 85 വയസ്സുള്ള എൻ്റെ അപ്പൂപ്പൻ്റെ പോലെ തൂങ്ങിയിട്ടാണ്.
ആൾക്ക് രണ്ടു സ്ട്രോക്കും ഒരു അറ്റാക്കും കഴിഞ്ഞതാ.
നിൻ്റെ വായ്നാറ്റം എലി ചത്തതുപോലാണ്.
നീ ഭാര്യയെ ചതിക്കുന്ന ഒരു കുടിയനാണ്.
ആണോ? നീ മറ്റൊരാളുടെ കുട്ടിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ആ കുടുംബം തകർത്തു.
സോറി, ഞാനത് പറയരുതായിരുന്നു.
നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. അതല്ലേ നാം ചെയ്തത്, അല്ലേ?
അല്ല, അത് ശരിയായില്ല. ഞാൻ ഒരുപാട് ഓവറായി...
ഇതൊരു കളി മാത്രമല്ലേ. നീ ജയിച്ചു.
- നേരായ വഴിയിൽ. - ഹേയ്, മേഴ്സീ...
ദൈവമേ, അത് ഹർപ്രീത് അല്ലേ?
എട്ടു വർഷത്തെ ബാലെ ക്ലാസുകൾ, അവളെ നോക്ക്.
ഇപ്പോഴും ഹൾക്കിനെ പോലെയാണ് നടത്തം.
- ഹലോ ഹർപ്രീത്. - ഹായ് അമ്മേ.
നീ എണീറ്റതേയുള്ളൂ?
അല്ലമ്മേ. സാം, ബാഗുകൾ എടുത്തുവയ്ക്കാമോ?
- ശരി മാഡം. - നന്ദി.
പല്ലു തേച്ചോ?
ഉവ്വ് അമ്മേ.
അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ ഓർഗാനിക് പേസ്റ്റാ ഉപയോഗിക്കുന്നേ. അതുകൊണ്ട് കെമിക്കലിൻ്റെ മണം ഇല്ലാത്തതാവും.
- എനിക്കത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. - ശരി.
നിൻ്റെ ഷൂസ് എവിടെ?
സ്ലിപ്പറിട്ടാണോ എന്നെ കാണാൻ വരുന്നത്?
ഇതിൽ ആർക്ക് സപ്പോർട്ട് ഇല്ല, നിനക്ക് ഫ്ലാറ്റ് ഫീറ്റ് ഉള്ളതല്ലേ.
നിനക്കൊരു കുരങ്ങനെപ്പോലെ നടക്കണോ?
കണ്ടതിൽ സന്തോഷം, അമ്മേ.
സ്ലിപ്പർ ഇടുന്നതിനു ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മൂമ്മയെ കളിയാക്കിയിരുന്നു,
പക്ഷേ അവർക്ക് വിവരമുണ്ടായിരുന്നു.
അത് വൃത്തികേടാണ്, പക്ഷേ ഇടാൻ സുഖമാണ്.
ഞാൻ നിനക്കൊരു ജോഡി കൊണ്ടുവന്നു.
നന്ദി അമ്മേ.
ഇയാളുടെ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്ക് നല്ല രസമുണ്ടല്ലോ.
അമ്മേ! അവൾക്ക് മനസ്സിലാവും അവളെപ്പറ്റിയാ പറയുന്നതെന്ന്.
ആണിനെപ്പോലെ വേഷം കെട്ടിയാൽ ആളുകൾ അങ്ങനെ പെരുമാറുമെന്നാ അവളുടെ വിചാരം.
ഈ കുറവ് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
നാശം പിടിക്കാൻ!
എന്താ ഇത്.
ശരി, ഞാനെന്നാൽ...
ഞാൻ പിസ്സ മിസ് ചെയ്യുന്നു.
ഇങ്ങനൊരു സമയത്ത് എങ്ങനെ ഭക്ഷണത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ കഴിയും?
നാം കൃത്യസമയത്ത് ഇറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ,
ഇപ്പോൾ നാം ന്യൂ യോർക്കിലിരുന്ന് കിടിലൻ പിസ കഴിക്കുന്നുണ്ടാവും.
നാം ഒരുമിച്ചെടുത്ത തീരുമാനമല്ലേ. നിനക്കും അവിടെ നിൽക്കണമായിരുന്നു.
അല്ല, ഞാൻ അനുസരിച്ചെന്നേയുള്ളൂ. എനിക്കത് വേണ്ടായിരുന്നു...
എന്തായിത്, മാർഗരറ്റ്.
കുറ്റപ്പെടുത്തണമെങ്കിൽ എവിടുന്നാ ആ പെണ്ണിനെ കിട്ടിയത് എന്നു സംസാരിക്കണം.
അപ്പോൾ നീയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.
ഇല്ല. അവളെ ജോലിക്കെടുക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല.
- ഞാനവളെ ജോലിക്കെടുത്തിരുന്നില്ല. - പക്ഷേ കുട്ടികളെ കൂടെ വിട്ടു.
- കാരണം നീയെൻ്റെ കൂടെ വന്നില്ല. - ഞാൻ ജോലിയിലായിരുന്നു!
എസ്സിയെ കൊണ്ടുവരാമായിരുന്നല്ലോ.
കുട്ടികളെ നോക്കൽ മാത്രമല്ലേ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന പണി.
നാശം.
സോറി.
സോറി, നാം ഇതെപ്പറ്റി ഇവിടെവെച്ച് സംസാരിക്കരുതായിരുന്നു.
അല്ല, സംസാരിക്കണം.
ഞാനത് എൻ്റെ മനസ്സിലിട്ട് ഉരുട്ടുകയാണ്. ആ ഒഴിവുദിവസം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
ഗസ് കട്ടിലിൽനിന്നു വീഴുമ്പോൾ ഞാൻ നല്ല ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്
വീഴുന്നതിനുമുൻപ് അവനെ പിടിച്ചത്.
എന്നിട്ട്...
നാം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, ഓർമ്മയുണ്ടോ?
ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ലെന്നതിൻ്റെ തെളിവായിരുന്നു അത് എന്നോർത്താണ് നാം ചിരിച്ചത്.
അതെല്ലാം മാഞ്ഞുപോവുമ്പോഴും...
നാമവരെ ഓരോ നിമിഷവും നോക്കുന്നുണ്ട്, കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും.
പക്ഷേ ഞാൻ ആ രാത്രി ഗസ്സിനെ പിടിച്ചില്ല.
ഞാനാണവനെ വീഴാൻ വിട്ടത്.
എനിക്കറിയില്ല അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചെന്ന്. അതെനിക്ക് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാവുകയുമില്ല.
അതായത്, ഏതൊരു തരം അമ്മയാണ്
സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുക?
നീയവനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല.
ഇല്ല.
അവരവനെ കൊണ്ടുപോയതാണ്.
അവൻ എന്നെപ്പോലിരുന്നതുകൊണ്ടാ അതുണ്ടായത്.
കരിഞ്ചന്തയിൽ ഒരു വെള്ളക്കാരൻ കുട്ടി പ്രശ്നമാണ്. പക്ഷേ ഗസ്...
No comments yet. Be the first to leave one.