I Want to Love You Till Your Dying Day (きみが死ぬまで恋をしたい)

สถานที่แห่งนี้

คือสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า

ควบสถาบันฝึกอาวุธเวทมนตร์สำหรับสงคราม

ดูเหมือนนั่นคือชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ

แต่พวกเรามักเรียกติดปากกันว่าโรงเรียน

ในที่สุดก็ตื่นแล้ว

ฉัน... หายใจไม่ออกน่ะ

ขอร้องล่ะ ถ้าจะปลุกก็ช่วยปลุกแบบปกติหน่อย

เราอยู่ด้วยกันมาหนึ่งเดือนแล้ว และฉันก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายเกี่ยวกับมิมิ

อรุณสวัสดิ์ มิมิ

อรุณสวัสดิ์

ชีนะ เดี๋ยวจะไปสายนะ

ไม่จริง สายป่านนี้แล้วเหรอ

ยัยคนขี้เซา

รีบๆ บอกหน่อยสิ

เธอหวีผมรึยัง

แล้วถุงเท้าล่ะ

กะแล้วเชียว

ชีนะ

ถุงเท้ามันมีแค่ข้างเดียวเอง

ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิงชะมัด

ถึงจะถูกลือว่าเป็นอาวุธลับในตำนาน

แต่ความจริงแล้วมิมิค่อนข้างซุ่มซ่าม และไม่ดูแลตัวเองเอาซะเลย

แถมยังเป็นคนกินง่าย ไม่จู้จี้จุกจิก

ดังนั้นจากฟังก์ชันทั้งสองนี้ เราลองมาหาจุดตัดกันดู

ได้บีบวกอีกแล้ว

ชีนะ

ไม่จริง

- คะแนนเต็ม - ถึงจะไม่ถนัดคณิตศาสตร์

แต่ก็สอบประวัติศาสตร์ได้คะแนนเต็ม

เอาเป็นว่าเขาสุดโต่งมาก แล้วก็...

มิมิ

- บางครั้งอาจารย์แฟรนจะแวะมาหา - อึ๋ย นึกว่าใคร

- มนุษย์ลุงนี่เอง - อย่าเรียกลุงนะ

เอ้า ขอดูช่องปากหน่อย อ้าปากหน่อยซิ

ไอ้ลุง

บอกให้อ้าปากเฉยๆ

ดูเหมือนเป็นแม่มากกว่าอาจารย์ซะอีก

ระดมพล ระดมพล

รายชื่อต่อไปนี้ ให้รีบไปรายงานตัวที่ประตูหน้าด่วน

- 1407 1611 - รีบไปเถอะ

- อื้ม - 1613

- ชีนะ - 1614

- ไปก่อนนะ - 1618

1701 1703

ฉันควรทำหน้ายังไงดี เพื่อส่งมิมิผู้เข้าสู่สงครามด้วยรอยยิ้ม

1714 1715

- 1721 1724 - นั่นคือสิ่งที่ฉันยังไม่รู้

จบประกาศ

ทำไม

เขาถึงออกไปรบด้วยรอยยิ้มแบบนั้นได้นะ

การบาดเจ็บมันน่ากลัว มิมิก็ไม่ชอบเหมือนกัน

ทั้งที่เขาบอกว่าไม่ชอบ

นั่นไง อยู่ตรงนี้จริงๆ ด้วย

อาริ เซรัน

มาทานมื้อเที่ยงด้วยกันมั้ย

ชีนะชอบกินข้าวสินะ

อืม

ฉันกินบ่อยมาตั้งแต่เด็กๆ น่ะ

มิน่า มิมิจังถึงได้เรียกเธอว่า คนที่ให้ข้าวปั้น

เอ๊ะ คือว่ามัน...

เราบังเอิญเจอกันในคืนก่อนเขาย้ายมา ฉันเลยแบ่งข้าวปั้นมื้อดึกให้เขาน่ะ

เพราะให้ข้าวปั้นไป เลยกลายเป็นคนให้ข้าวปั้นสินะ

แล้วคุณคาการิยังไม่กลับมาเหรอ

อืม

ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้นหรอก

ชีนะก็รู้ไม่ใช่เหรอ เรื่องการซ้อมรบเมื่อวันก่อน

ฉันเพิ่งเคยเห็นแบบนั้นครั้งแรก

ขนาดเซรันยังต้องยอมรับเลย

- เนอะ - ฉัน...

ฉันไม่เคยพูดซะหน่อยว่าไม่ยอมรับเขา

ไม่ใช่แค่การต่อสู้หรอกนะ จูบนั้นก็สุดยอดมากเหมือนกัน

เวทมนตร์ฟื้นฟูสภาพต่างหาก

เอ๊ะ ทั้งคู่ก็เห็นด้วยเหรอ

เวทมนตร์ฟื้นฟูของมิมิ

ใช่จ้ะ

จริงๆ แล้วอาจารย์แฟรนกำลังจะรักษาเธอ แต่คุณคาการิเสนอตัวเองน่ะ

งั้น...

มันก็เป็นเรื่องจริงน่ะสิ

ที่มิมิบอกว่าเป็นคนรักษาฉัน

รังเกียจเหรอ

- เรื่องมิมิจังน่ะ - เดี๋ยวเถอะ อาริ

- ถามตรงไปแล้ว - ไม่ใช่นะ

- ฉันไม่ได้รังเกียจอะไร - แต่รับมือไม่ถูกสินะ

ทำไมถึงชอบถามตรงๆ แบบนั้นนะ

ก็ฉันอยากรู้นี่นา

ฉันไม่รังเกียจหรอก

นั่นเป็นเรื่องจริง

แต่ว่า...

ตอนที่เจอกันครั้งแรก

มิมิเพิ่งกลับมาจากสนามรบ เนื้อตัวอาบไปด้วยเลือดของข้าศึก

แต่เขากลับเข้ามาชวนฉันคุยด้วยรอยยิ้มสดใส

ทั้งที่เพิ่งจะฆ่าคนไปเป็นเบือ

มันอาจเป็นเรื่องปกติ เพราะเราอยู่ในยุคสงคราม

แต่ถึงยังไงฉันก็ไม่เข้าใจ ความรู้สึกของคนแบบนั้นจริงๆ

เลยพยายามไม่อยากเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย

งั้นเหรอ

ฉันเป็นคนใจร้ายเนอะ

แต่ฉันเข้าใจเธอนะ เพราะสถานการณ์มันเป็นแบบนี้นี่

ใครๆ ก็มีความรู้สึกแบบนั้นได้ทั้งนั้นแหละ

แต่ว่านะ

มิมิเองก็เคยบาดเจ็บเหมือนกัน

เขาบอกฉันว่ามันเจ็บและไม่ชอบเลย

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็รู้สึกว่าเขาไม่ต่างจากเราเลย

เอ๊ะ อย่างนั้นเหรอ

อื้ม

แต่เขาว่ากันว่ามิมิเป็นอมตะนะ

มิมิ อาวุธลับในตำนาน ต่อให้บาดเจ็บแค่ไหนก็ไม่มีวันตาย

และจะต่อสู้ต่อไปเหมือนเป็นอาวุธ

แต่มันก็เป็นแค่ข่าวลือน่ะ

มิมิน่ะเหรอ

สิบสองคน

เขาว่ากลับมากัน 12 คน

สิบสองคน

มีสองคนไม่ได้กลับมาสินะ

พรุ่งนี้คงต้องไปสวดมนต์กันอีกแล้ว

- ไปนะ - ถ้ามิมิจังกลับมาก็บอกเราด้วยนะ

อาริ

เธอแอบสนุกเรื่องชีนะกับคุณคาการิอยู่สิท่า

ก็ชีนะมักสร้างกำแพงกั้นทุกคนไว้เสมอนี่

เหมือนเขายังปรับตัว เข้ากับโรงเรียนนี้ไม่ได้

มันก็ใช่ แล้วยังไง

ฉันคิดว่าถ้าเขาอยู่กับมิมิจัง คงทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้แน่นอน

ไม่รู้สึกตื่นเต้นบ้างเหรอ

โธ่ คิดว่าเธอคิดอะไรอยู่ซะอีก

เรื่องแบบนี้ ห้ามไปพูดต่อหน้าคนอื่นนะ

เขาจะคิดว่าเธอนิสัยไม่ดี

ต่อให้ใครคิดยังไงฉันก็ไม่แคร์หรอก

ตราบใดที่เธอยังรักฉันอยู่

เรื่องนั้นก็อย่าพูดต่อหน้าใครล่ะ

เอ้า ไปกันได้แล้ว

กลับมาดึกมากเลยนะ

เกิดความเสียหายอย่างหนัก เลยต้องใช้เวลาเก็บกู้ร่างน่ะครับ

อีกแล้วเหรอ

ครับ

เด็กคนนี้ไม่ไหวเลยจริงๆ

ฉันเตือนอะไรก็ไม่ยอมฟัง

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

อืม ไปเถอะ

ขอบใจนะที่เหนื่อยตลอด

เอาละ

ดูไม่ได้เลย

ฉันไม่ช่วยเธอหรอกนะ

รักษาตัวเองแล้วกัน

เห็นกี่ครั้งก็รู้สึกขนลุก

บอกกี่ครั้งแล้วว่า อย่าต่อสู้แบบบ้าระห่ำแบบนั้น

แถมเสื้อผ้าก็ขาดวิ่นหมด

ก็หนูอยากรีบกลับมานี่นา

อาบน้ำให้เรียบร้อยก่อนด้วยล่ะ

ค่า

ผ่านไปตั้งหลายชั่วโมงแล้วหลังการระดมพล

หรือว่าสองคนที่ไม่ได้กลับมาคือ...

ไม่ได้ๆ

ห้ามทึกทักไปเองแบบนั้น

ถ้าเขากลับมาคงจะหิวโซอีกแน่เลย

มิมิ ขอโทษนะ

ที่ฉันเคยคิดว่าเธอน่ากลัว

และแอบคิดอยู่ลึกๆ ว่าอยากหนีไปให้พ้น

ทั้งที่มิมิเข้ามาคุยกับฉัน ด้วยรอยยิ้มแบบนั้น

ชีนะ

มิมิ

ชีนะนี่นา

- มิมิ มิมิ - หือ

เกิดอะไรขึ้น

กลับมาแล้วเหรอ

ไม่ได้บาดเจ็บใช่มั้ย

อืม สบายมาก

งั้นเหรอ

ค่อยยังชั่ว

วันนี้ชีนะดูแปลกไปนะ

ดูใจดีกว่าปกติ