The Tangle

Goedemorgen, Edward.

U bent 103 mijl verwijderd van uw vertrekpunt.

Ik ben aan de grens van mijn actieradius.

Mijn verontschuldigingen.

Verdomme, oké.

Er komt zo een platform aan de linkerkant.

Ik loop daarvandaan wel.

Best een grap, dat ik op mijn leeftijd nog moordpolitie speel.

Mijn plooibare jaren spendeerde ik

als monteur bij Babbage Boxes.

Maar hier zijn we dan, pogend de perfecte moord op te lossen.

Wacht. Wacht!

Nog een keer.

Net of je tegen een stuk koek praat.

Ik breng de hersenen weer online, Carter.

Gisteren als een kampioen gewerkt.

We willen de grijze massa. Nog een keer!

Jij bezit mijn overal, Edward.

Jij bezit mijn elke keer.

We hebben je zwarte Z.I.E.L.

uit je schedel gerukt, elk stukje van jou is van ons.

We willen je alles bezitten, Carter.

Alleen jij kunt ons vertellen waarom je dit hebt gedaan

- wat heb je gedaan. - Ik heb niks gedaan.

We weten dat je hoofd tolt.

Je bent door de mangel gehaald.

Dorothy is terug in Kansas.

Er zitten wormen onder mijn huid

- met schuurpapierogen. - Tangle terugtrekken.

Welkom terug in het oude zwart en wit.

Maar het is onmenselijk.

Het is de definitie van humaan.

Dit is hoe mens-zijn voelt. Herinner je je het niet?

Concrete feiten, des te eerder

- zul je je beter voelen. - Concreet.

De blauwe-zone-taxi zette je op de hoek af

- van Park en... - Park and Echo.

- Park. - Park en Echo Park.

Naast de Obelisk.

- Geen overlays. - Sorry,

het botenhuis, het botenhuis, waar

niemand in twee jaar oog voor heeft gehad.

We zien het regelmatig.

- Ik ging naar het oosten, het oosten... - naar het oosten, nietwaar?

Westen, ik bedoelde westen.

Was het west of oost?

- Ik ging naar het westen, het park in. - Weet je het zeker?

Ja, ik ging naar het westen, het

park in en toen stopte ik bij de kraan.

Ik veegde de kraan af met mijn zakdoek.

Welke hand?

Wat?

Op de kraan?

Mijn rechter.

Draaide aan de knop en toen nam ik een slok.

Hoeveel slokken?

Maak je een grap?

Gewoon de synapsen aan het opwarmen, Carter.

Ik weet het niet, vier?

Zeven slokken. 16 Seconden slurpen.

Oké. En toen ging ik richting...

Had je dorst?

Ik denk het?

Ik dacht dat de Tangle de dorst had genezen.

Ik weet wanneer ik moet drinken, ik hou van het gevoel

- op mijn tong. - Hij weet wanneer hij moet drinken.

- Het is een hedendaags wonder... - Eddie.

Ik ging naar de pier en keek toen uit over Echo Lake.

- Nee. - Ja.

Je wachtte op het gazon.

Deed ik dat?

Stop met ons te klooien!

Ik herinner me het niet meer!

Onthoud het dan!

Oké, ik bleef even op het gazon staan

- en toen ging ik naar het meer. - Nee!

- Ja. - Nog een keer!

De auto dumpt me op de hoek van Park en Echo Park.

Ik ga naar het westen, het park in.

Ik stop bij de waterkraan.

Met mijn rechterhand draai ik aan de knop.

Ik drink zeven slokken...

En voordat je drinkt?

Ik heb de kraan schoongeveegd.

Waarom?

Ziektekiemen.

Ziektekiemen?

Gewoonte.

Ik heb hier drie jaar van je gedrag,

macro, micro, dramatisch, alledaags.

Niets van een schoonmaakfreak.

Oude gewoonte van vroeger.

- Net weer bovengekomen? - Misschien ben je tijd

aan het rekken, Carter?

Ik had vroeger een vuil-fobie.

Niet toen we je kenden.

Lang geleden toen ik een kind was.

Misschien was je een beetje aan het rondhangen.

Gewoon een nerveuze gewoonte.

Was je zenuwachtig?

- Nee. - Waarom was je zenuwachtig?

- Ik was niet zenuwachtig! - Je was opgewonden.

- Nee! - Je was aan het zoeken

- naar iemand. - Nee.

- Nog een keer! - Je hebt dit allemaal weggenomen!

Ik had je de lengte van elke ademhaling kunnen

vertellen, de lengte van elke stap, nu wil je gewoon

- dat ik... - Ja, ja, ja, dat doen we!

Van je werkelijke brein naar je werkelijke mond,

via de vibratie van de werkelijke ruimte

naar mijn werkelijke oor.

POINT MUGU TECHNOLOGY VEILIGE RUIMTE

11:32 UUR, MAANDAG JAAR 20..

Waarom ben ik hier?

Waag eens een gokje.

Ik heb geen flauw idee.

Werkelijk?

Is Cleopatra in orde?

Waarom vraag je naar Cleopatra?

Is ze koosjer? Is ze in orde?

Eigenlijk is zij misschien de reden waarom je hier bent.

Dat klopt, Carter.

Jij wilt je vriendin helpen, wij hebben elke

kruimel verstand nodig die we kunnen opzuigen

uit je door Tangle verwarde brein.

Is er iets mis

- met Cleo? - Jij praat, we rijden.

Echo Park en Park.

Ik ga naar het westen, het park in.

Waterfontein, zakdoek in rechterhand.

Ik veeg de fontein af.

Zakdoek terug in m'n zak.

Ik buig voorover. Rechterhand op de knop, ik draai.

Ik drink. Zeven slokken, blijkbaar.

16 Seconden. Ik ga weer rechtop staan.

Ik loop richting de oude pier. Ik wacht even, ik...!

Ga verder.

Ik voel in mijn zak.

Ik pak mijn gelukssleutelhanger en

wrijf hem tussen mijn duim en wijsvinger.

Het brein, het brein, het leeft.

- Deze? - Ja.

Waarom?

Gewoonte.

Je hebt veel gewoontes.

Waar keek je naar?

Niets.

Ik kijk naar je liegende ogen.

Waarom was je in het park?

Gewoon om te wandelen. Dat is gezond.

Om mijn heupen en mijn knieën te voelen bewegen, zoals toen ik kind was.

Dat is een leugen.

Om naar de Obelisk te gapen.

- Het botenhuis. - Om mijn nek achterover te knikken

en te staren terwijl de piramidevormige toren

in een roze en gouden lucht verdwijnt.

Carter.

Om het moment vast te leggen. Ik had het sinds de verkiezingen niet meer gezien.

Is het mooi?

Geen bezienswaardigheden, Bunny.

Het was een gigantische geiser, toen 's werelds hoogste eik

zes verkiezingen op rij.

Nu is het de Obelisk,

en ja, hij is prachtig.

Carter!

15 Keer groter dan de Luxor Obelisk in Parijs.

Wie is dit?

De presse-papier?

Wie is dit hier?

Dat is een apparaat dat een presse-papier wordt genoemd.

Behoorde eigenlijk toe aan mijn grootvader.

Het is een alleenstaande blanke vrouw,

40 jaar oud, werkzaam als Tangle-technicus

gedurende drie jaar. Wie is het?

Zeg jij het maar. Ik weet het niet.

Je hebt drie keer in haar richting gekeken.

Ze loopt weg, jij stopt met drinken, je volgt haar.

Ik weet het niet.

Ze stopt, jij stopt, je pakt je sleutelhanger.

Je kijkt haar recht aan.

Er waren veel mensen in dat park.

Ik heb naar diverse gekeken.

De vervorming van je oogballen,

0,3 millimeter, wat betekent dat je focuste op

6,3 meter voor je.

Ze stond precies 6,3 meter voor je.

Waarom keek je naar haar, Carter?

Ik heb geen wettelijke plicht...

Wat?

Ik heb geen wettelijke plicht,

- Oké? - Je hebt wettelijk niets!

Ik zie hier geen aktetas.

Ik hoef jou niets te vertellen!

Ze zegt: "Cleo," ze draait zich om en kijkt

in jouw richting, jullie kijken elkaar aan.

"Cleo", zegt ze.

Jullie weten uiteraard al wie ze was.

Uiteraard.

Dus wie was ze?

Carter, we willen gewoon ...