What Did You Eat Yesterday? (きのう何食べた？)

คุณไม่ต้องขอโทษผมหรอกครับ

ขอโทษนะคะ ฉันขอโทษจริงๆ

แต่วันนั้นเป็นวันเกิดครบห้าขวบของไดกิค่ะ

ใช่ครับ คุณดูมีความสุขดีตอนที่พูดถึง

เรื่องให้ของขวัญเขาไม่ใช่เหรอ

ใช่แล้วค่ะ

เขาชอบของเล่นขบวนการห้าสีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร

ฉันอยากรู้ว่าเขาชอบมันมั้ย

อยากรู้ว่าเขาเล่นมันมั้ย

พอคิดว่าเขาโตแล้ว

พอคิดเรื่องนี้ขึ้นมา

คุณหักห้ามใจไม่อยู่

ก็เลยไปที่บ้านสามีเก่า แล้วตะโกนเรียกชื่อไดกิไม่ยอมหยุดสินะ

ฉันบ้ามากใช่มั้ยคะ

ไม่ครับ

ไม่แปลกหรอกที่คุณจะอยากเจอลูก

เรื่องของเรื่องคือมันเป็นตอนตีสองนี่สิครับ

โอย หิวจัง

ทำไมคนเราต้องหิวด้วยเนี่ย

ขนาดว่า

เมื่อคืนกินซะจุกแล้วนะ

คุณทานข้าวดึกเลยเหรอ

คุณจะอ้วนเอานะแบบนั้น

บางที

น่าจะเรียนรู้จากคุณคาเคย์นะ

พยายามหักห้ามใจสักหน่อย

ผมอาจจะพูดแรงนิดนึงนะ

แต่ถ้ามีการไกล่เกลี่ยเรื่องนี้ ศาลจะมองคุณไม่ดีครับ

ฝ่ายตรงข้ามจะขุดคุ้ย

เรื่องปัญหาสุขภาพของคุณหนักขึ้นอีก

ช่วยฉันด้วยนะคะ คุณทนาย

ฉันไม่ได้อยากทำลาย

ครอบครัวใหม่ของเขาเลยซักนิดเดียว

ฉันแค่

แค่อยากเห็นหน้าไดกิ

เท่านั้นเองค่ะ

ผมเข้าใจครับ

ปกติศาลจะอนุญาตให้พบกันทุกเดือน

อย่าเพิ่งถอดใจนะครับ

อย่าเอาผมไปเทียบกับคุณคาเคย์สิ

หมายถึง เรื่องรูปร่างภายนอก

คุณอิมาดะโอเคไหมคะ

สงบสติลงได้ กลับบ้านไปแล้ว

มีอะไรเหรอ

เราคุยเรื่องที่คุณวากะ ทานอาหารเยอะเกินไปตอนดึกกันอยู่ค่ะ

ก็เมื่อวานมีปูนี่นา

ลูกความของผมเป็นคนฮอกไกโดไง

ก็เลยส่งปูตัวใหญ่ขนาดนี้มาให้

ดูเหมือนฤดูใบไม้ผลิจะเป็นเทศกาลปูสินะ

โอซามุ บ้านแกกับบ้านฉัน อยู่ห่างกันแค่เดินสิบนาทีถึง

ไม่คิดจะแบ่งกันบ้างเลยหรือไง

เอ่อ คุณแม่ครับ…

ใช่สิ แกได้ปูมานี่นา

ไม่ใช่อย่างงั้นครับ ลูกผมสองคนกินจุสุดๆ

ถึงปูจะตัวใหญ่ขนาดนี้ แต่ข้างในมีเนื้อนิดเดียวเองครับ

อืม เมื่อวานฉันกิน

สตูเนื้อกับมันฝรั่งเหลือๆ คนเดียว

เมื่อวานทานอะไรครับ คุณคาเคย์

เมื่อวานเหรอ

ผมทานซุปมิโสะกับผัก

หัวมันกับพาสต้าไข่ปลาเมนไทโกะ ราดซอสถั่วเหลืองกับน้ำส้มสายชู

โรยหน้าด้วยวาซาบิกับสาหร่าย

ปีกไก่เคี่ยวปรุงรสเผ็ดหวาน แล้วก็หัวไชเท้า บรอกโคลี กับปลาแห้ง

ข้าวขาวสองส่วนผสมข้าวกล้องงอกหนึ่งส่วนครับ

อือ

ใช่

งั้น เดี๋ยวผมกลับแล้วนะครับ

ขอบคุณที่เหนื่อยมาทั้งวัน ขอตัวนะครับ

นี่ ชิโนะซัง

พอหกโมงปุ๊บ คุณคาเคย์ก็รีบกลับบ้านปั๊บ

เห็นบอกว่าเขามีแฟนสาว

รักกันน่าดูเลยเนอะ

คุณโอคะ เค้าเรียกว่า “อินเลิฟ” ค่ะ

แต่จากรายการอาหารที่ละเอียดแบบนี้

คุณคาเคย์เป็นคนทำอาหารเองแน่ๆ ค่ะ

คุณคาเคย์ทำอาหารเป็นด้วยเหรอเนี่ย

แต่ฉันว่าเขามีอะไรแปลกๆ นะ

ทำไมเหรอ

ผู้ชายที่ทำอาหารเป็น ตรงสเปกสาวๆ เลยไม่ใช่เหรอ

เขาอายุ 45 แล้วนะ

คนแบบเขา รูปร่างหน้าตาอย่างนั้น

บอกตามตรง น่ากลัวยังไงไม่รู้ค่ะ

ฉันว่าเขาหมดเงินไปหลายตังค์ กับการทำอาหารแน่ๆ

คงหาซื้อวัตถุดิบชั้นยอด

ในซูเปอร์มาร์เก็ตหรูๆ

สี่ร้อยสิบแปดเยน

นี่เรียก “ถูกสุดๆ” แล้วเหรอ

ซอสปรุงรสกอนเบ็นถูกสุดต้อง 299 เยนต่างหาก

อย่ามาหลอกกันเลยน่า

งั้นซื้อนมพร่องมันเนยสองกล่อง อย่างที่คิดไว้แล้วกัน

ช่วงนาทีทองกล่อง 98 เยน

เห็ดไมตาเกะแพ็กนึง 78 เยน

หัวผักกาดถุงนึง 100 เยน

โกโบถุงละ 100 เยนด้วยรึ

ยังไงก็ต้องซื้อผักที่ร้านนากามูรายะอยู่ดี

(ลดพิเศษ! วันนี้วันเดียว นมพร่องมันเนย 92 เยน)

ที่ร้านนี้…

ถูกกว่าหกเยน

ที่นี่ลดราคานมพร่องมันเนย ทุกวันพฤหัสฯ ไม่ใช่เหรอครับ

พลาดเลยเรา

กลับมาแล้ว

อีกสามนาทีหม้อที่ตั้งเวลาไว้จะเริ่มหุงข้าว

เดี๋ยวจะใส่โกโบ กับเห็ดไมตาเกะเพิ่มเข้าไปในข้าว

ตักน้ำออกสองทัพพี

ใส่สาหร่ายคอมบุลงไป

ปรุงรสอ่อนๆ ด้วยสาเกกับซอสโชยุ

ใส่แซลมอนแล่บางหมักเกลือ หนึ่งชิ้นต่อข้าวหนึ่งชาม

แล้วก็เหลาโกโบที่ซื้อมาใส่ลงไป

โกโบจะให้สารโพลีฟีนอล ซึ่งทำให้อาหารมีรสชาติกลมกล่อม

ดังนั้นจึงต้องไม่ให้โดนน้ำ

จากนั้นก็ฉีกเห็ดไมตาเกะใส่ลงไป

น่าจะทำซุปอะไรดีนะ

ซุปหมูเข้ากันกับข้าวและโกโบ

งั้นจะทำซุปมิโสะใส่หมู หัวไชเท้ากับใบหัวไชเท้าก็แล้วกัน

ใส่ผักกวางตุ้งกับเต้าหู้ทอด ที่เหลือเมื่อวานลงไปเคี่ยวด้วย

ยังเหลือผักกาดหัวกับหอยเชลล์

ได้อีกหนึ่งจาน

อยากเอาไข่มาใช้ให้หมด

น่าจะผัดผักดองจีนกับไข่และผักต่างๆ นะ

เอาแบบนี้แล้วกัน

ที่เหลือก็แค่รอข้าวสุก

รู้สึกอิ่มเอมใจจริงๆ

ที่ทำเรื่องยุ่งยากเสร็จหมด

การทำอาหารเย็นเป็นอะไรที่วิเศษมาก

ทำให้รู้สึกอิ่มเอมใจทุกวัน

แต่ละวันจบลงด้วย

ความสุขใจแบบนี้

กลับมาแล้ว

กลิ่นเหมือนข้าวอบเลยแฮะ

ซื้อของไร้ประโยชน์อะไรมาอีกล่ะ

อะไรน่ะ ไอศกรีมเหรอ

ฮาเกน-ดาสไง

ซื้อจากร้านสะดวกซื้อมาใช่มั้ย

อือ

ฮาเกน-ดาส ลด 20% วันศุกร์

ที่ร้านนากามูรายะ

ไปซื้อราคาปกติมาทำไมเนี่ย

เปล่า

บอกอยู่ตลอดว่าสิบเยนยี่สิบเยนก็มีค่า คิดสิคิด

การประหยัดเงินค่ากินมื้อเช้ากับมื้อเย็น ไม่ให้เกิน 25,000 เยนต่อเดือน

เป็นเรื่องใหญ่ที่สุดของฉันนะ

แพงขนาดนี้!

เถอะน่า ฉันเป็นคนจ่าย

เถอะน่า เอามานี่เลย

นายก็ต้องประหยัด

แต่ว่า

แบบนี้ไม่มีขายที่ร้านนากามูรายะนี่

วันก่อนชิโระซังบอกว่าอยากกินนี่นา

ขอโทษ

ก็ได้ เข้าใจแล้ว

ได้เวลากินข้าว ไปล้างมือสิ

ครับ

กินแล้วนะครับ

ชิโระซัง

นายอยากมีเงินงั้นเหรอ

ค่าเช่าที่นี่แค่ 100,000 เยนเองใช่มั้ย

อาชีพทนายก็ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำนี่นา

ถ้าอยู่ในบริษัทใหญ่ก็คงได้

แต่ฉันไม่อยากทำงานหนักเจียนตายหรอก

ฉันขอใช้ชีวิตเป็นแบบมนุษย์ทั่วไปมากกว่า

มีเงินเดือนพอประมาณ

สมกับเป็นชิโระซังเลย

แต่การอยากมีเงินมันเสียหายตรงไหน

ฉันไม่มีลูกมาคอยเลี้ยงดูในภายภาคหน้า

ก็มีแต่เงินนี่แหละที่จะพึ่งพาได้ จริงมั้ย

ก็จริงนะ

อย่าทำสีหน้าแบบนั้นเวลากินข้าวสิ

อร่อยมั้ยล่ะ

มีทั้งหวาน เผ็ด และเปรี้ยว

แต่ละอย่างก็รสชาติดี

อร่อยจัง

นายแล่แซลมอน

เพื่อให้ฉันกินง่ายขึ้นใช่มั้ย

แถมงายังช่วยเพิ่มความโดดเด่นของรสชาติ

อร่อย

ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องความสมดุลหรอก

แต่ข้าวนี่อร่อยสุดๆ

ขอเติมข้าวอีก

ไม่ได้ เดี๋ยวอ้วนหรอก

รอให้อายุเกิน 50 ก่อนค่อยเป็นหุ่นหมี

ชิโระซัง นั่นอะไร

อะไรของนาย

ไม่เอาน่า

ขอหมดนี่เลยได้มั้ย

บอกไม่ได้ไง ยังจะทำอีก

เด็ดมากๆ อดใจไม่ไหวแล้ว

อือ

บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วนะแม่

ผมไม่เหมือนกับคนพวกนั้น

ใช่

ใช่

คือแม่เจอพวกเขาใน…

เขาเรียกอะไรนะ

ใช่ งานพบปะรึเปล่า

แม่ไปที่นั่นมา

ไม่เห็นต้องไปเลยครับ

นี่ ลูกรู้มั้ย

แม่ได้รู้อะไรหลายอย่างจากคนในกลุ่ม

แม่เข้าใจอะไรต่างๆ เยอะแยะเลย

ชิโระซัง