Reminiscence

REMINISCENCJA

Bywa, że przeszłość prześladuje.

Tak mówią.

A przeszłość to tylko kolekcja chwil.

Doskonałych.

Kompletnych.

Koralików na naszyjniku czasu.

Przeszłość wcale nie prześladuje.

Nawet by nas nie poznała.

Jeśli już chcemy wskazać upiora,

to my prześladujemy przeszłość.

Zgubiłeś damę.

Chcesz ją znaleźć drugi raz?

Może innym razem.

Spóźniłeś się.

To pojęcie funkcjonuje w czasie linearnym. Nie u nas.

A jednak mamy stawkę godzinową.

Pierwszy klient już jest.

Kto to?

Twój stary kumpel z wojska.

Ten, który nie płaci.

Hank.

Cześć, Bannister.

Jak się masz?

Wyleciałem z wynajmowanej chaty.

- Potentat? - Nie inaczej.

Kładą łapy na suchym lądzie.

Tęsknię za domem.

Chciałbym znów zobaczyć Angie.

Jasne.

Kiedyś nie było jak wrócić.

Ale czas przestał płynąć w jednym kierunku.

Pamięć jest łodzią płynącą pod prąd.

A ja — wioślarzem.

Po tym, jak nas zalało i wybuchła wojna,

straciliśmy widoki na lepszą przyszłość,

więc zaczęliśmy uciekać w przeszłość.

Kiedyś zbiornika używaliśmy podczas przesłuchań.

Ale z czasem...

ulegliśmy nostalgii.

Mikrofon.

Dla Watts i dla mnie jest źródłem dochodu.

Mapa synaptyczna gotowa. Usypiamy.

Udasz się w podróż.

Podróż przez wspomnienia.

Jej cel?

Znane ci miejsce i czas.

Aby się tam przenieść,

skup się na moim głosie.

Jest lato.

Trzynaście lat temu.

Stoisz na polach za domem ojca.

Podnosisz piłkę.

Chodź, Angie. Oddaj.

Oddaj piłkę, Angie. No już.

Grzeczna psinka.

Dobrze. Gotowa?

Przynieś.

Chodź, mała. Tutaj.

Chodź, puść piłkę.

Grzeczna psina. Taka grzeczna.

Gotowa?

Jeszcze raz?

Przynieś.

Leć po piłkę.

Uwielbiam tego psa.

Z forsą krucho, ale mam to.

Wiesz, czym kończy się branie baki?

Świat mnie tak urządził, że gorzej nie skończę.

Wiesz, jak było.

Oboje służyliście.

Podobno świetnie strzelałaś.

Po kilku głębszych.

I musiałam celować bardziej w prawo.

Wiem, że za mało, ale...

- Doniosę resztę. - Na koszt firmy.

Dziękuję.

Stawiaj dalej sesje kumplom z wojska, to dach się zawali.

Będzie dobrze. Nostalgia się nie znudzi.

Bo nic nie uzależnia tak, jak przeszłość.

Kto by nie chciał odzyskać utraconych bliskich?

Albo drugi raz przeżyć najważniejszych chwil?

Jakie paluszki.

Mamusia może pocałować?

Skarbeniek mamusi.

Ale wspomnienia, nawet te dobre, mają wilczy apetyt.

Jeśli się nie uważa, można paść ich ofiarą.

Nie martw się, kwiatuszku. Kocham cię.

Zadbam o ciebie.

Elsa.

Masz. Weź do domu.

Odtwarzasz to samo wspomnienie.

Będziesz mogła je oglądać

zamiast co tydzień wydawać pieniądze.

Dzięki.

Ale to nie to samo.

W trakcie reminiscencji czuję, jak mnie przytula.

Nic temu nie dorówna.

A bałaś się o dach.

Mam dość gapienia się na ten blady tyłek.

Rozkleja się, a musi zacząć normalnie żyć.

Spadam do domu.

Masz. Golnij sobie.

Uśmierzy ból.

Widzę, kiedy cierpisz.

Mnie boli noga. A ty? Masz pretekst?

Pracuję dla ciebie.

- Umawiałaś kogoś jeszcze? - Nie.

Nieczynne.

Przepraszam. Wiem, że już późno.

W drodze z pracy zgubiłam klucze.

Szukam od kilku godzin, bez skutku.

Ślusarz pomoże.

Interes na tym cierpi, ale to fakt.

Niektóre chwile zostają z nami na zawsze.

Na przykład to pierwsze spotkanie.

Zrobimy szybką sesję.

Dziękuję.

- A to po co? - Dla dobra obu stron.

Na dowód, że odtworzyliśmy tylko wskazane wspomnienie.

Znajdą państwo moje klucze?

Zależy. Zgubiła je pani czy o nich zapomniała?

Rzeczy zapomniane da się wyłowić i przypomnieć.

O rzeczach zgubionych nie myślimy, dopóki nie zginą.

Określa je ich brak.

Nie pamiętamy tego, co nie robi wrażenia.

Powiedzmy, że te klucze zapodziałam.

Pani pieniądze.

Proszę usiąść.

Tiopental. Rozluźnia ścieżki neuronowe na czas sesji.

Nie zaboli. Lekko zakłuje.

W porządku?

Niedługo zacznie działać.

Może pani włożyć bieliznę jednorazową.

Wyjdę na chwilę.

I tak wszystko pan zobaczy.

Musi je pani zdjąć.

Nie przekraczamy 30 woltów.

NAPIĘCIE

Nie sztuka odblokować wspomnienia.

A znaleźć właściwe.

Spokojnie. Zawsze się udaje.

Ostrożnie z tym zawsze.

Bo może wyjść obietnica bez pokrycia.

Swoją drogą, jestem Mae.

Nick.

Miejmy to z głowy.

Udasz się w podróż. Podróż przez wspomnienia.

Jej cel?

Znane ci miejsce i czas.

Aby się tam przenieść, skup się na moim głosie.

Wczorajszy wieczór. Słońce zachodzi.

Twój dzień się zaczyna.

Dobra.

Zalane Wybrzeże?

- Ubrała się? - Ma gdzieś, ile widzisz.

Są. Włożyła klucze do torebki.

Kiedy je wyjęłaś z torebki?

Nadal je ma.

Proszę. Pa.

Zresetuj.

Widziałaś moje kolczyki?

- Które? - Szczęśliwe. Jadeitowe.

Są klucze.

Zresetuj.

Po co? Zostawiła je w garderobie.

- Daj spokój, wyciągamy ją. - Za chwilę.

Cholera, co z nią?

Modnisia coś zostawiła.

Kiedy słońce wschodzi,

ulice Miami pustoszeją.

RATUSZ

W ucieczce przed upałem zaczęliśmy żyć nocą.

I nie sypiamy dobrze.

Każdego coś prześladuje.

KOŁYSZĄCE WODY TANIEC, KTÓRY NIE BYŁ IM DANY.

UŚCISK DŁONI OJCA.

MUSIMY IŚĆ — RZEKŁ. W TEJ CHWILI, NIE MA CZASU.

OTWARTE

Lata temu walki na granicy się zakończyły

i rozpoczęły się te w domu.

Próbujemy żyć jak dawniej,

ale podskórnie w mieszkańcach gotuje się żółć,

przez co prokuratura ma ręce pełne roboty.

Walter Sylvan jest ciężko chory.

To najbardziej bezduszny potentat w Miami.

Chciał tanio kupić teren, więc go spalił.

Wybaczcie obsuwę.

Nie szkodzi.

Prokuratura nie skorzysta z twoich usług.

Prawda, Avery?

Zakwestionuję to.

Sąd nie wsadzi do zbiornika osoby w tym stanie.

Chcecie prześwietlić mojego klienta? Próbujcie tradycyjnie.

Nie możesz mnie skazać za to, że jestem obrotny.

Ale mogę za morderstwo.

W budynku byli ludzie. Nie wszyscy wyszli.

Nie spaliłem budynków.

Jasne. Zlecił pan to pachołkom.

Musielibyście mnie wsadzić do zbiornika,