The first 200 lines.
(จอห์น: กำลังมองสาวสวยคนนี้ แล้วคิดว่าเธออาจเป็นคนที่ใช่)
(จอห์น: ก็เป็นไปได้ แต่กลัวว่าจะสูงเกินเอื้อม)
ขอโทษครับ นี่อาจฟังดูบ้า
แต่ผมอดไม่ได้ที่จะเห็นคุณ จากฝั่งตรงข้ามของห้อง
- สวัสดี - สวัสดี
ชอบกลิ่นคุณจัง
- ผมมีของมาให้ - คุณซื้ออะไรให้ฉัน
ผมซื้ออะไรให้คุณเหรอ ผมซื้ออะไรให้คุณเหรอ
ของโปรดฉันเลย
ทำไมต้องกินแบบธรรมดา ในเมื่อกินแบบทรอปิคอลได้
ใช่ ทรอปิคอล
เอาล่ะ ถึงไหนแล้ว วาดอะไรอยู่
ยังดูไม่ได้
ในที่สุดภูมิก็พร้อมกลายเป็นผีเสื้อแล้วเหรอ
ไม่ เธอเป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว
- เลิกพยายามเปลี่ยนเธอได้แล้ว - ก็ได้
คืนนี้ไปร้านร็อกซี่มั้ย
แต่ฉันกำลังคิดว่า
เราอยู่บ้าน แล้วฉันทำอาหารดีมั้ย
- ไม่ล่ะ ขอบคุณ - หมายความว่าไง
ที่รัก ไม่เอาน่า คิดว่าผมจะยอมให้คุณ กลับเข้าครัวหลังจากคราวก่อนเหรอ
เดี๋ยวนะ นั่นปลาแบรนซิโน่สูตรของแม่คุณ
- ของโปรดคุณ - ดูไม่ออกเลยว่ามันคืออะไร
ฉันจะไม่ทำอาหารให้คุณกินอีก
ขอบคุณ
ผมต้องไปแล้ว
- ทำไม - ต้องไปแล้ว
- ผมมีประชุม - อย่าไปนะ
ที่รัก คุณก็รู้ว่าผมจะคิดถึงคุณ
ฉันมีอะไรจะให้ดู
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่มาตลอด
หักมุมสุดๆ เป็นไปได้ไง
ฉันรู้สึกถึงคุณได้
อีกอย่าง ฉันเห็นคุณ ในเงาสะท้อนนั่นด้วยตาตัวเอง
ให้ตายสิ ผมดูดีจัง
- เป็นการแต่งแต้มของศิลปิน - คุณเป็นผู้หญิงที่โชคดี
ใช่แล้ว แล้วเจอกันนะ
- รักคุณมากนะ - รักคุณ
- บาย - บาย
เฮ่ ระวัง
พระเจ้า
ตามคนมาช่วยเร็ว
นี่น้องสาวของพี่นะ โทรมาถามไถ่รายวัน
วันนี้เป็นยังไงบ้าง แม่กับพ่อเป็นไงบ้าง
อยากโทรมาคุยกันมั้ย
แม่คะ
นี่ซูซี่อีกแล้ว รู้อะไรมั้ย พี่ไม่โทรกลับ แต่ไม่เป็นไร
พ่อคะ
ตอนกลางคืน พี่ทำอะไรกับพ่อแม่บ้าง
แค่สงสัยน่ะ
พวกพี่ล้อมวงกันดู "บริติชเบกออฟ" งั้นเหรอ
ฉันรู้ว่าพี่ยังเศร้าอยู่
แต่ฉันแค่อยากบอกว่าฉันคิดถึงพี่จริงๆ
(มิรา เรย์ - ภูมิ หนอนผีเสื้อจอมดื้อ ที่ไม่ต้องการรังไหม)
ไง นี่ซูซี่อีกแล้ว
ชอบภาพวาดใหม่นั่น แต่หม่นไปหน่อย ว่ามั้ย
(ภูมิอยากให้คุณ เลิกคุยกับเธอเรื่องผีเสื้อ)
พี่น่าจะกลับเข้าเมืองกลับไปห้องของพี่
ที่ว่างอยู่ในอะพาร์ตเมนต์เรา
มิรา พอได้แล้ว
พี่ก็รู้ว่าฉันพูดไม่เก่ง แต่จอห์นรักพี่
ฉันมั่นใจว่าเขาคงไม่อยากเห็นพี่ติดอยู่ในสภาพนี้
แม่กับพ่ออยากได้บ้านคืน
ต้องให้ฉันไปรับพี่ถึงที่มั้ย
- บายค่ะ พ่อ - บาย ลูก
- ขับรถดีๆ นะ - ได้ค่ะ บายค่ะ แม่
โอเค ได้แล้ว บาย
- บาย - บาย
- เจอกันค่ะ แม่ - บาย
บอกซูซี่ให้ตอบข้อความพ่อแม่ด้วย
ได้ค่ะ
เธอมาแล้ว
ไม่อยากเชื่อว่าพี่ยังขับรถของจอห์นอยู่
กลิ่นยังเหมือนเขาอยู่
มานี่เลย
ไม่ ฉันต้องอยู่ด้านบน
- ฉันแข็งแรงกว่าเธอ - โอเค
ฉันดีใจจริงที่พี่ทำแบบนี้
บ้าเอ๊ย
(บิลลี่: อยู่ไหน ลิซ่า: วันนี้จะเข้ามามั้ย)
บ้าเอ๊ย
(ฮิวส์: นี่ฟางเส้นสุดท้าย ไอเดียพอดแคสต์ของคุณจบแล้ว)
(ลิซซ์_เอ็กซ์โอเอ็กซ์_ แนะนำหนุ่มใหม่ของฉัน)
บ้าเอ๊ย
เซลีน ดิออนเหรอ
แบบว่า…
"มายฮาร์ตสติลโกส์ออน" เซลีน ดิออนคนนั้นเหรอ
เป็นพาณิชย์มากไปสำหรับคุณสินะ
ถ้าคุณตามสิ่งที่เด็กๆ พูดทัน
คุณจะรู้ว่าเราอยู่ในช่วงที่เซลีนกลับมาเฟื่องฟู
เดรกพูดว่าจะไปสักรูปใบหน้าเธอ
- อะไรนะ คุณรู้ได้ยังไง - อินสตาแกรม
ผมควรเริ่มทำพอดแคสต์ให้หนังสือพิมพ์แล้ว
ไม่ สิ่งที่คุณควรทำคือไปจากออฟฟิศผม
ไปทำข่าวเซลีน ดิออน
ดูเหมือนคุณจะลืมไปนะ ร็อบ
ว่าผมเสี่ยงมากที่จ้างคุณ พ่อหนุ่มอังกฤษ
แต่ตั้งแต่ผู้หญิงคนนั้นฉีกหน้าคุณต่อธารกำนัล
เอลิซาเบธ
ตั้งแต่เอลิซาเบธทิ้งคุณไปโดยไม่สนใจไยดี
ไม่กี่วันก่อนวันแต่งงาน งานของคุณก็ดูไร้หัวใจ
เซลีน ดิออนเป็นเรื่องของหัวใจ โอเคนะ
ผู้คนชื่นชมเธอ ผมชื่นชมเธอ
เพราะงั้นทำตามซะ ไม่งั้นผมจะหาคนอื่นมาทำแทน
เอส เอ ดี เศร้า
- ล้อเล่นใช่มั้ย - หุบปากเลย
มันเป็นอันเดียวที่ฉันหาได้
ได้แค่ห้าคะแนน ฉันจะแพ้เกมนี้
เบอร์นาร์ดตอบกลับมา
เบอร์นาร์ดกลับมาอีกแล้วเหรอ
ไม่แน่ใจ
แต่เขาเขียนว่า "แล้วเจอกัน จุดๆ"
พร้อมรอยยิ้มขยิบตา แปลว่าเขาอยากเจอฉัน
ก็ไม่รู้สินะ ฉันว่าฟังดูลวงโลก
อะไรกัน เขาส่งรูปยิ้มขยิบตา
มันมีความหมายมากกว่ายิ้มธรรมดาเยอะเลย
รู้มั้ยอะไรที่บ้า ซูซี่
พ่อแม่ทำงานหลังขดหลังแข็ง เพื่อส่งเราเรียนมหาวิทยาลัย
แต่เรากลับต้องมานั่งถอดรหัสรูปหน้ายิ้มขยิบตา
ได้แล้วครับ สาวๆ มิราสองที่ มีเดียมแรร์
เดี๋ยว มิราคืออะไร
คือการใส่เฟรนช์ฟรายส์ในเบอร์เกอร์ไง
โม คุณตั้งชื่อเบอร์เกอร์ตามชื่อฉันเหรอ
แน่นอน
ผมตั้งชื่อเบอร์เกอร์ตามชื่อลูกค้าคนโปรดทุกคน
ดีใจที่ได้เจอนะ พระเจ้า ผมคิดถึงคุณจัง
แต่ไม่ค่อยคิดถึงคุณ
เป็นยังไงบ้าง
- ก็นะ - ใช่
มันใช้เวลานาน
ค่ะ หนทางยังอีกยาวไกล คิดว่านะ
เรื่องนี้ไม่มีเวลาจำกัด
พระเจ้ารู้ดี ผม…
ผมยังคิดถึงร็อกซี่ทุกวัน
คุณรับมือกับมันยังไง โม
รินไวน์ นั่งกินมื้อค่ำ
เล่าให้เธอฟังว่าวันนี้เป็นยังไง
แค่เพราะเธอจากไปแล้ว ไม่ได้แปลว่า ผมบอกความรู้สึกกับเธอไม่ได้
น้ำแข็งมันหนาขึ้น
สักวันมันจะรับน้ำหนักคุณได้
ผมสัญญา
แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง
และฉันไม่เคยเสียเวลา
กับเธออีกเลยนับแต่นั้น
แต่ถ้าฉันสัมผัสเธอแบบนี้
และถ้าเธอจูบฉันแบบนั้น
มันผ่านมานานแล้ว แต่ทุกอย่างกำลังกลับมา
มีอะไรให้ช่วยมั้ย ลิซ่า
คุณนี่โชคดีจัง ฉันรักเซลีน
ฮิวส์อยากให้แน่ใจว่าคุณมีมือถือแบบนี้
ไม่ ผมมีมือถือแล้ว
ไม่ คุณมีมือถือส่วนตัว
นี่มือถือสำหรับทำงาน ออกให้โดยนายใหญ่บริษัทใหม่ของเรา
ผมไม่อยากใช้มือถืออีกเครื่อง
ฉันยังรับเลย รับไปซะ นายไม่มีสิทธิ์เลือก
แล้วคุณล่ะ
- ก็ได้ๆ - แล้วก็ระวังตัวด้วย
มีข่าวลือว่าฮิวส์ติดตามทุกอย่างที่เราพูดและทำ
- อะไรนะ - นี่
เมื่อไหร่จะส่งข้อความหาเจสซิกา
ฉันบอกเธอว่านายจะส่ง ปล่อยให้เธอรอมันเสียมารยาท
- บอกแล้วไงว่าฉันไม่อยากคบใคร - ทำไมล่ะ
ร่างกายคุณกำลังฟิตปั๋ง
คุณคงไม่อยากออกไปหาคู่ตอนที่ร่างคุณพัง
เธอพูดถูก ให้ฉันจับคู่ให้นายเถอะ
- นายไม่เล่นแอปแล้วด้วยซ้ำ - ความรักไม่มีจริง
ก็แค่ฟีโรโมนที่หมดฤทธิ์ไป
แล้วหัวใจเราก็จะถูกกระชาก
ราดน้ำยาฟอกขาว แล้วกระทืบซ้ำ
จุดไฟเผาต่อหน้าเพื่อนและครอบครัว
นี่ ที่รัก มีเหตุผลอะไรถึงทิ้งของพวกนี้ไว้ในรถ
แม่เขาให้ฉันมา
ฉันแค่ไม่เคยเปิดมัน
อะไร เดี๋ยว ไม่ ซูซี่
เถอะน่า สองปีแล้วนะ
ถ้าพี่ไม่ใช่พี่สาวฉัน ฉันคงบอกว่า "เบาได้เบา"
แต่ไม่ล่ะ ฉันเข้าใจดี
ออร์เฟียสกับยูริดิซ
เขาเคยเล่นให้ฉันฟังบ่อยๆ
บอกว่าเขายอมลงนรกและกลับมาเพื่อฉัน
นั่นคือเนื้อหาของโอเปร่าเรื่องนี้
พระเจ้า เขาเจ๋งที่สุด
เขาไม่เคยมีโอกาส
โอเค แบบนี้มัน ไม่รู้สิ มันดูไม่ค่อยดีต่อสุขภาพ
มันไม่ดีตรงไหน
ฉันแค่ใส่เสื้อของแฟนที่ตายไปแล้ว
และแหวนหมั้นที่เขาไม่มีโอกาสให้ฉัน
มานี่
โอเค
โอเค
ไงคะ จอห์น
นี่มันแปลกๆ ให้ตายสิ
เขาโน้มตัวเข้าไปและทำแต้มได้
- นิกส์ทำได้ในสองวินาที - เยี่ยม
ไงคะ จอห์น…
ฉันคิดถึงคุณมากเลย
ข้ามหัวแบร์เร็ตต์ไป ไม่นะ
เยี่ยม เอาเลย
ใช่
อะไรกัน
No comments yet. Be the first to leave one.