Our Blues (Urideurui Beulluseu / 우리들의 블루스)

ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

ΝΤΟΝΓΚ-ΣΕΟΚ ΚΑΙ ΣΕΟΝ-Α, ΓΕΟΝΓΚ-ΟΚ ΚΑΙ ΤΖΕΟΝΓΚ-ΤΖΟΥΝ

Συγχρονισμός για την έκδοση NEXT: Catherine Lee

για το Korean Beauty's Victims

Ευχαριστώ. Καλή σας μέρα.

Άραγε η μαμά μου είναι σαν εσένα;

Όσο ήμασταν μαζί,

άθελά μου αναρωτιόμουν γι' αυτό.

Αναρωτιέμαι αν η μαμά μου μ' έχει αγαπήσει ποτέ

όσο αγαπάς εσύ τον γιο σου, τον Γεόλ.

Απλώς μ' έκανε να αναρωτιέμαι.

Φαίνομαι ηλίθιος και τρελός που μιλάω γι' αυτό

ενώ είμαι πάνω από 40 ετών;

Καθόλου.

Μπορείς να με πεις τρελό αν θες.

Απλώς αναρωτήθηκα.

Αναρωτιέμαι τι περνάει απ' το μυαλό της όποτε με κοιτάζει.

Αν είσαι τόσο περίεργος, ρώτα τη.

Αποκλείεται.

Αφότου πέθανε ο μπαμπάς μου,

το μυαλό μου ήταν γεμάτο ερωτήσεις.

"Με μισούσε ο μπαμπάς;"

"Πάντα μου έλεγε ότι μ' αγαπούσε πιο πολύ απ' όλους".

"Μα ήταν όλα ψέματα;"

"Γιατί άφησε τη λατρεμένη του κόρη

κι έριξε το αμάξι του στη θάλασσα;"

Τότε, κατέληξα σε ένα συμπέρασμα.

Παρότι μ' αγαπούσε,

η ζωή πρέπει να ήταν

αδιανόητα δύσκολη, για να κάνει κάτι τέτοιο.

Μετά, άρχισα πάλι να τον μισώ.

Έπρεπε να μου είχε πει ότι πάλευε.

Θα τον αγκάλιαζα τουλάχιστον.

"Μπαμπά, έχεις εμένα. Μη νιώθεις μόνος". Αυτό θα του έλεγα.

Θα έκανα το παν για να χαμογελάσει.

Μα μετά από λίγο καιρό,

άρχισα να κατηγορώ τον εαυτό μου

που δεν ρωτούσα πώς ήταν.

Όποτε μεθούσε και μάλωνε με τον θείο μου,

έπρεπε να μπαίνω μέσα

και να τον ρωτάω τι συνέβαινε κι ήταν τόσο θυμωμένος.

Έπρεπε να τον έχω ρωτήσει τι ήταν αυτό

που τον δυσκόλευε τόσο πολύ.

Μετανιώνω που δεν ρώτησα ποτέ.

Ρώτα τη μαμά σου.

Ρώτα τη γιατί σε παραμέλησε

παρότι ήσουν ο γιος της.

Αλλιώς, θα το μετανιώσεις όπως εγώ.

Σιγά μη μετανιώσω. Ξέχνα το.

Προτιμώ τα πράγματα όπως είναι.

Όταν πεθάνει, θα κανονίσω την κηδεία της.

Αυτή η γυναίκα δεν μιλάει ποτέ.

Δεν με χαιρετάει καν

όταν με βλέπει στην αγορά.

Λες να μου απαντήσει σε κάτι τέτοιο;

Θα σου πω τι θα κάνει.

"Τι λέει αυτός ο αλήτης;"

Αυτό θα έχει στο μυαλό της και θα με κοιτάζει έτσι.

Δεν υπάρχει περίπτωση να τη ρωτήσω.

Παρεμπιπτόντως, εσύ με σκεφτόσουν ποτέ;

Πας απ' το ένα θέμα στο άλλο.

-Τι να σκεφτώ για σένα; -Με σκεφτόσουν;

Μερικές φορές.

-Όχι συνέχεια; -Μερικές φορές.

Δεν μπορείς να πεις ψέματα ότι με σκεφτόσουν συνέχεια;

-Απίστευτο. -Δεν ξέρω να λέω ψέματα.

Τουλάχιστον δοκίμασέ το.

Σε σκεφτόμουν συνέχεια. Ήσουν συνέχεια στο μυαλό μου.

Έλεος, βρε παλιοκόριτσο!

Τι σ' έκανε να με σκέφτεσαι συνέχεια;

Δεν μπορούσα να σταματήσω.

Ωραία γειτονιά. Ήσυχη.

Μα ομολογώ…

ότι νιώθω πολύ περίεργα.

Δεν είμαστε σε μοτέλ ή σε κανένα εγκαταλειμμένο σπίτι.

Ούτε στο παλιό μου δωμάτιο.

Δεν είμαστε στα ηλεκτρονικά ή στον δρόμο.

Εσύ είσαι στην κουζίνα κι εγώ στο σαλόνι.

Είναι…

Είναι πολύ παράξενο.

Γιατί;

Απλώς…

θυμίζουμε κανονικό ζευγάρι.

Σαν αυτούς που συζούν ή έχουν δεσμό.

Μοιάζουμε με ένα κανονικό ζευγάρι που έχει σπίτι.

Πρέπει να παντρευτείς.

Μάλλον θες να νοικοκυρευτείς.

Θα ήταν ωραία να παντρευόμασταν.

Αγάπη μου, μου δίνεις ένα ποτήρι νερό;

Θέλω να είμαι κοντά στον Γεόλ.

Ένας φίλος μου ανοίγει μια εταιρεία εσωτερικής διακόσμησης

και μου πρότεινε μια θέση.

Βρήκα δουλειά, λοιπόν.

Άρα δεν έχεις λόγο να γυρίσεις στο Τζέτζου;

Όχι.

Τότε, να μείνεις.

Μια μητέρα πρέπει να είναι με το παιδί της.

Πότε το αποφάσισες αυτό, όμως;

Το πρωί, όταν βλέπαμε την ανατολή.

Τότε εγώ άρχισα να σε ερωτεύομαι ξανά.

Εσύ, όμως, αποφάσιζες να μείνεις.

Και το σπίτι που το πλήρωσες για έναν χρόνο;

Δεν ξέρω.

Άσε με να μείνω εκεί.

Φυσικά, τέλεια θα ήταν.

Πού είναι το δωμάτιό σου;

-Προτιμώ να μην μπαίνω εκεί μέσα. -Γιατί;

Γιατί έχω μόνο κακές αναμνήσεις.

Κατάλαβα.

Με τον πρώην σου.

Το δωμάτιο του Γεόλ είναι εκεί.

Σκέφτομαι να κοιμηθώ εκεί.

Ή να κοιμηθώ στον καναπέ.

Να δω το δωμάτιό του;

Να δω και το δικό σου;

Τι θα έλεγες να έφερνα το κρεβάτι σου στο σαλόνι;

Κάν' το σωστά.

Μην το λες αυτό, αφού τα πάω καλά.

Με αποκαρδιώνεις.

Εντάξει, σταματάω.

Τα πας τέλεια.

Σοβαρά τώρα;

-Έλα εδώ. -Όχι, σταμάτα!

Σας αρέσει, κυρία;

Ναι, ωραίο είναι.

Έφτιαξα τηγανητά ντάμπλινγκ, τα αγαπημένα σου.

Φάε και κοιμήσου.

Δεν έκλεισες μάτι εξαιτίας μου.

Αύριο το πρωί παίρνεις το φέρι απ' το Μόκπο για Τζέτζου.

Κοιμήσου λίγο.

Εντάξει, μια χαρά.

Είναι πεντανόστιμο.

Δεν καίει;

Πέθαινα της πείνας. Είναι ωραίο και τραγανό.

-Βάλε την πετσέτα στη θέση της. -Καλά.

Όποτε…

χρειαστείς έναν παλιό φίλο, πάρε με.

Αν χρειαστείς βοήθεια, όπως σήμερα.

Αν έχεις όρεξη να έρθεις στο Τζέτζου για ωμό ψάρι

-ή για μια εκδρομή… -Αν νιώσω μοναξιά,

θα σου τηλεφωνήσω.

Το υπόσχεσαι;

Το υπόσχομαι.

Να απασχολείσαι με κάτι, όπως σήμερα.

Και θα νυστάζεις.

Όταν έχεις πολλά στο μυαλό σου, βρίσκε κάτι να κάνεις.

Εγώ το κάνω κάθε μέρα.

Αλλιώς, σκέφτομαι υπερβολικά.

Η πολλή σκέψη βλάπτει.

Αν νιώθεις πολύ μεγάλο το σπίτι,

πήγαινε σε μικρότερο.

Αν όλα γύρω σου σκοτεινιάσουν, ακόμη και μέρα μεσημέρι…

"Είναι ψευδαίσθηση".

Αυτό θα λέω φωναχτά.

Κι αν δεν πιάνει αυτό,

θα σου τηλεφωνώ.

Κι εγώ θα σε βλαστημάω.

Θα λέω "Ξύπνα, παλιοκόριτσο!"

Θα…

σου τηλεφωνώ συχνά.

Άσε τις κενές υποσχέσεις και κοιμήσου.

Είδες; Πολύ καλύτερα.

ΝΤΟΝΓΚ-ΣΕΟΚ

Σεόν-α, θα πάρω το βραδινό φέρι. Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.

Θα σου στείλω το αμάξι σου.

Αν χρειαστείς έναν παλιό φίλο, πάρε με.

Τον παλιο…

Πάρε με αν χρειαστείς ποτέ βοήθεια.

Πάρε με αν νιώσεις μοναξιά.

Κι αν νιώσεις κατάθλιψη κι όλα σκοτεινιάσουν, τηλεφώνησέ μου.

Προσπάθησε να ζήσεις.

Σεόν-α,

χάρη σ' εσένα, πιστεύω στην επόμενη φορά πλέον.

Ελπίζω να υπάρχει

επόμενη φορά για εμάς.

Μέχρι τότε, καλή τύχη.

ΚΑΦΕ 94

Γεόλ, δεν θα δεχτείς τη συγγνώμη μου;

Θα τη δεχτείς;

Τότε, γιατί είσαι στενοχωρημένος;

Δεν μου χαμογελάς καν.

Έτσι.

Γεόλ.

-Ξέρεις ότι είμαι άρρωστη; -Ναι.

Γι' αυτό δεν μπορείς να παίξεις μαζί μου.

Γι' αυτό πρέπει να μένω με τον μπαμπά.

Μα θα είσαι μαζί μου στις γιορτές.

-Σωστά; -Ναι.

Γεόλ, ακόμη φοβάσαι το σκοτάδι όταν ξαπλώνεις το βράδυ;

Ναι, πολύ.

Και τι κάνεις;

Κοιμάμαι με τα φώτα αναμμένα κι αγκαλιάζω το άλογο.

-Βοηθάει αυτό; -Ναι.

Χαίρομαι που το ακούω.

Βλέπεις, όμως, Γεόλ,

εγώ νιώθω σαν να είμαι στο σκοτάδι ακόμη και τη μέρα.

Ακόμη κι όταν με περιβάλλουν

δυνατά φώτα, όπως τώρα,

όταν αρρωσταίνω,

όλα σκοτεινιάζουν.