Krapopolis

‫حاضری؟ و... بکش!

‫همین‌طور بکش، و سعی کن خشتکِ حساسِ منو ‫توی چارچوب پنجره له نکنی،

‫البته خیلی هم به خودت فشار نیار.

‫ویسرا!

‫بابا، تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫منم می‌خواستم همین رو ازت بپرسم،

‫ولی از قرائن و شواهد پیداست

‫که داری شلاب رو از یه مغازه‌ی ملاس‌فروشی می‌کشی بیرون.

‫به محض اینکه خبرِ دهن‌خونی رو شنیدم اومدم.

‫دوست‌پسرت؟ چه اتفاقی براش افتاد؟

‫اوه، یادم رفت بگم، اون مُرد.

‫- اون چی؟ ‫- تبدیل به سوپ شد.

‫مگه دوسش نداشتی؟

‫چرا، داشتم. ولی خب چیکار می‌شه کرد؟

‫ای خدای من، امان از این تفاوت‌های فرهنگی.

‫خب، دیگه لازم نیست ‫خیلی نگرانِ این چیزا باشی.

‫من دارم به تبعیدِ دخترم پایان می‌دم و برمی‌گردونمش خونه.

‫نمی‌تونی همین‌جوری منو برگردونی خونه. من خودم تصمیم می‌گیرم.

‫می‌دونم، می‌دونم. واسه همین یه تصمیمی ‫جلوت گذاشتم که انتخابش راحت باشه.

‫این برادرِ دهن‌خونیه، «برادرِ دهن‌خونی».

‫سیستم نام‌گذاریِ عجیبی دارن،

‫ولی فکر کنم دارم کم‌کم رمزش رو کشف می‌کنم.

‫برادرِ دهن‌خونی از لحاظ

‫فیزیکی از خودِ دهن‌خونی سرتره.

‫اون کلی وارث برات میاره و تقریباً به همون اندازه هم بهت حال میده.

‫- گوشم با توئه. ‫- چی؟

‫- پس تکلیفِ ما چی می‌شه؟ ‫- منظورت از «ما» چیه؟

‫همین رابطه‌ی «برم یا نرمِ» خودمون.

‫- برن که چی بشه؟ ‫- منظورم اینه...

‫می‌دونی دیگه، وقتی دو نفر مشخصه دارن عاشق هم می‌شن،

‫ولی یه سری موانع و سوءتفاهم‌هایِ کش‌دار

‫نمی‌ذاره وارد یه رابطه‌ی عاطفی بشن.

‫آها، ما به این می‌گیم: «می‌تونه یا نباید؟»

‫صبر کن ببینم، پس داری می‌گی تمام این مدت

‫بهم حس داشتی؟

‫آره.

‫انگار تو نداشتی.

‫- فکر می‌کردم نداری. ‫- چطور...؟

‫یعنی ضایع نبود؟

‫تو هیچ‌وقت بهم یه دستِ بریده هدیه ندادی.

‫ای خدای من، امان از این تفاوت‌های فرهنگی.

‫خب، بسیار خب،

‫چطوری یه رابطه‌ی «برم یا نرم» رو به سرانجام می‌رسونن؟

‫معمولاً یه دعوایی چیزی راه می‌افته

‫که سرِ همدیگه داد و بیداد می‌کنن

‫و مَرده می‌گه: «لعنتی، دوست دارم!»

‫و بعد همدیگه رو می‌بوسن.

‫خب انجامش بده دیگه احمق.

‫لعنتی، دوست دارم!

‫پس من این جمجمه‌ی شیکم رو واسه هیچی پوشیده بودم؟

‫زبان هم در کار هست؟ من که صدایِ برخوردِ زبونی نمی‌شنوم.

SANDS Movie :زیرنویس پارسی اختصاصی

✦ @ amirluminox | Amir Luminox ترجمه از ✦

‫ « کــراپــوپــولــیــس »

‫واو.

‫تونست و انجامش هم داد.

‫بابت اون موقعی که ستاره‌ی دریایی

‫چسبیده بود به باسنت معذرت می‌خوام،

‫هنوز باید یه سری از درزهایِ قایق رو بپوشونم.

‫تای، هیسسس، عالی بود.

‫خب درباره‌ی این رابطه‌ی «برم یا نرم».

‫می‌دونی، ما الان اعتراف به عشق،

‫بوسه و سکس رو داشتیم.

‫- من از اون بخشش خوشم اومد. ‫- حالا بعدش چی می‌شه؟

‫خب، بقیه‌ی عمرمون؟

‫- واو. ‫- نه.

‫یعنی، لزوماً نه.

‫اگه این چیزی نیست که می‌خوای، می‌تونم تغییرش بدم.

‫من از لحاظ عاطفی خیلی منعطف‌تر از لحاظ فیزیکی‌ام.

‫نه، فقط یهو جا خوردم.

‫دو بار توی یه صبح.

‫احمق. ولی جدی،

‫احتمالاً یه گفتگویِ مفصل‌تر به خودمون بدهکاریم

‫درباره‌ی موضوعی مثل «بقیه‌ی عمرمون».

‫صد در صد. ولی قبل از اینکه بریم سراغ اون،

‫فکر می‌کنی بتونیم دوباره...؟

‫می‌خوای بری زنگِ سکس رو بزنی؟

‫خودش که خودبه‌خود زنگ نمی‌خوره! اون می‌شه زنگِ جق زدن.

‫- هورا! ‫- هو هو!

‫یه نفر داره زنگِ سکس رو می‌زنه.

‫آره. به قول معروف، مخِ دختره رو زد.

‫بهت افتخار می‌کنم پسرم.

‫داستان تموم شد.

‫فکر کنم شاید داستان تازه داره شروع می‌شه؟

‫درسته. ولی فعلاً در هر صورت، مخِ دختره رو زد.

‫یه پیام برای پادشاه.

‫- بله، چیه؟ ‫- یه لحظه صبر کن.

‫تمام روز رو دویدم تا برسم اینجا. ‫این بهترین رکوردِ شخصی‌مه.

‫تو همون نام‌رسانی هستی

‫که درباره‌ی دویدنش رو مخه.

‫هی، من یه چیزی پیدا کردم که عاشقشم.

‫حرف زدن درباره‌ش رو مخه؟

‫فقط پیام رو بده.

‫تیموتیِ شگفت‌انگیز و کشتی‌هاش

‫توی راهِ کراپوپولیس هستن.

‫اوه نه! ‫بابا، این خیلی بده.

‫تیموتیِ شگفت‌انگیز یه فاتحه.

‫خب که چی اگه دوست داره مردایِ دیگه ‫موقع خوابیدن با زن‌هاشون تماشاش کنن؟

‫- ما کی هستیم که قضاوت کنیم؟ ‫- از اون مدل فاتح‌ها نه!

‫حس می‌کنی چطور منافذِ پوستت رو باز می‌کنه؟

‫داره به آبشش‌های منم می‌رسه.

‫دلیریا!

‫اوه، سلام دوست‌دشمن‌ها.

‫بابتِ کدوم نداده‌ام باید از این ریختتون شاکی باشم؟

‫اوه، یه لحظه وایسا. بذار یه بار دیگه امتحان کنم.

‫تو ادعا می‌کنی که با بابای ما، زئوس، وقت می‌گذرونی.

‫ادعا؟ من یه ملکه‌ی الهه‌ام.

‫معلومه که پادشاهِ خدایان رفیقِ منه.

‫آره. همون بخشیه که مطمئن نیستیم کاملاً واقعی باشه.

‫معلومه که هست.

‫من و اون همین چند وقت پیش ‫با هم رفتیم یه جشنواره‌ی موسیقی.

‫چه سبک‌هایی شنیدین؟

‫هیچی، در واقع.

‫ما اونجا بودیم تا بزنیم نوازنده‌هایی رو که

‫خیلی خودشون رو جدی می‌گرفتن، لت‌وپار کنیم و بکشیم.

‫این واقعاً شبیه اخلاقِ باباست.

‫بسه دیگه! ما سال‌هاست زئوس رو ندیدیم.

‫اگه واقعاً باهاش می‌گردی،

‫بیارش پیش ما.

‫و اگه تونستی، یه ظرف غذا هم بیار.

‫فکر کردیم دورِ هم یه محفلی راه بندازیم.

‫و اگه نتونی بیاریش،

‫مجبور می‌شیم مجازاتِ دروغ گفتن

‫به خدایان رو روت اجرا کنیم.

‫یه خروجِ مقتدرانه‌یِ خدایی.

‫در ضمن، یه غذایِ اصلی هم بیاری عالی می‌شه،

‫چون الان به اندازه‌ی کافی آدم

‫برای دسر و سالاد داریم.

‫خب اون قضیه‌ی زئوس چی بود؟

‫یه چیزی هست که باید بهت بگم.

‫صبر کن، استوپ، ما از پسش برمی‌آییم، مگه نه؟

‫از پسش برمی‌آییم؟

‫ارتشِ ما اصلاً حریفِ اون‌ها نمی‌شه.

‫کشتی‌هاشون رو ببین. رویِ آب وایمیستن.

‫خب، می‌تونم بفهمم که این چقدر می‌تونه یه مزیت باشه.

‫ولی که چی؟ تو بهترینی.

‫تو نمی‌ذاری کراپوپولیس فتح بشه.

‫شاید توی دورانِ اوجم، نمی‌ذاشتم.

‫ولی نمی‌دونم چطوری اینو بهت بگم.

‫دیگه جونی برام نمونده. مجبور شدم برم سرِ یه کارِ دوم.

‫چی؟ چرا؟

‫به‌خاطر بابا.

‫وقتی تو پادشاه بودی، زیاد جذاب نبودی.

‫- این الان ربطی به موضوع داره؟ ‫- خیلی زیاد!

‫زیر سایه‌ی حکومتِ خیلی خیلی جذاب‌ترِ بابا،

‫شهر با انفجارِ جمعیت روبرو شد.

‫خب، این قراره مثلاً یه داستانِ طولانی بشه؟

‫دورانِ سلطنتِ بابا باعث شد کلی بچه پس‌ونداخته بشه

‫و تقاضا برای غذایِ بچه بی‌نهایت بشه.

‫من مدام توی جنگ‌های تجاری گیر کرده بودم

‫سَرِ موز، نخودفرنگی، هلو، و تمام این خوشمزه‌ها.

‫گفتی این قضیه مالِ کی بود؟

‫- بازه‌ی زمانیش چقدر بود؟ ‫- فهمیدم که

‫تنها راهِ تموم کردنِ این خون‌ریزی‌ها

‫اینه که محصولاتِ نرم و راحت‌جویِ خودمون رو بکاریم.

‫واسه همین این کار رو کردم.

‫هر روز قبل از طلوعِ آفتاب بیدار می‌شم تا باغبانی کنم.

‫هر شب خواب جنگ می‌بینم.

‫من دیگه الان یه سرباز و یه کشاورزم، تای.

‫می‌تونستی فقط همینو بگی.

‫اونا دارن خیلی کُند حرکت می‌کنن

‫یا بندر ما به‌طرز گول‌زننده‌ای غوله؟

‫این زئوسه؟

‫آره، یه جورایی توی حالت گیاهیه.

‫اون بخشش که به شکلِ...

‫- یه زرافه‌ست، آره. ‫- و اون...

‫تا ابدالآباد، آره. به نظر من که کاملاً واضحه.

‫خب، فکر کنم وقتی قدرت بی‌نهایت داشته باشی،

‫مدام دنبال هیجان‌های بزرگ‌تری می‌گردی.

‫خب، پس زئوس داره به کارهای خودش می‌رسه

‫و تو به بقیه خداها گفتی که اون با تو می‌گرده

‫تا بتونی پُزِ جایگاهت رو بهشون بدی.

‫عجب قدرت‌طلبیِ خفنی، جدی می‌گم. خوشم اومد.

‫ممنون، ولی مشکل رو که می‌بینی.

‫اگه اون رو این‌طوری ببینن،

‫می‌فهمن که تمام این مدت داشتن الکی

‫پاچه‌خواریِ منو می‌کردن.

‫اما اگه اون رو این‌طوری نبینن چی؟

‫می‌دونی که من می‌تونم از روی آدما کپی بسازم، نه؟

‫چی، منظورت همون «هیپو ۲»هایِ یغورِ آدم‌کش بود؟

‫توی آپدیتِ جدید یه سری بهبودهای ‫عملکردی و رفع باگِ عالی انجام شده،

‫مثلاً دیگه اون‌قدرها هم قرار نیست

‫طغیان کنن و همه رو بکشن.

‫تازه یه دکمه‌یِ مرگ هم بهشون ‫اضافه کردم که منفجرشون می‌کنه.

‫داری بهم می‌گی که شاید بتونی یه کپی از زئوس بسازی؟

‫حتماً، و وقتی اونا «زئوس ۲» رو ببینن

‫و باور کنن که شما دوتا صمیمی‌ترین رفیق‌هایِ هم هستین،

‫می‌تونی برگردی به همون روال که اون هالوها رو مجبور کنی

‫هر کاری دلت می‌خواد برات انجام بدن.

‫هیپو، تو فرشته‌ی نجاتی.

‫یعنی، اگه بخوایم نسبت بگیریم، من بیشتر عزرائیلم،

‫ولی خب این تعریف رو ازت قبول می‌کنم.

‫فکر کنم می‌تونستیم برگردیم به قصر

‫و به چندتا از کارهامون برسیم.

‫می‌دونی چیه، احتمالاً از اون مدل موقعیت‌ها می‌شه

‫که تا می‌ری دستشویی،

‫غذا از راه می‌رسه.

‫- بهتره همین‌جا بمونم. ‫- خب، قراره با اینا

‫تا پای جون بجنگیم یا فقط تسلیم شیم؟

‫دست‌کم نقشه هیچ‌کدوم از اینا نیست.