It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫منتظر چی هستی؟ خورشت داره میجوشه ‫مادر ‫ قسمت صد و بیست و دوم

‫ببین

‫مادر ‫وای ترسوندیم

‫صورت ووجین چطوری زخم شده؟

‫آه، اون ‫فکر کنم با حلقه من زخم شده

‫وقتی بچه داری میکنین ‫چطور میتونین حلقه بپوشین؟

‫باشه ‫از این به بعد بیشتر حواسمو جمع میکنم

‫این زیاده رویه که از بچه مواظبت کنین ‫و کارای خونه رو انجام بدین

‫لجبازی نکنین ‫بیاین یه خدمتکار استخدام کنیم، باشه؟

‫درست میگه

‫شاید تو کارای اداری خوب باشی،

‫اما تو کارای خونه افتضاحی

‫پس بجای اینکه استرس بگیری ‫و به اون استرس بدی،

‫یه خدمتکار... ‫نمیخوام!

‫خودم این کارو میکنم

‫وقتی دلم میخواد خودم این کارو کنم ‫چرا جلومو میگیرین؟

‫آیگو

‫من چویی سوهی ام

‫روی هر کاری که تمرکز کردم موفق شدم

‫خودم تنهایی میتونم همه کارای خونه رو ‫انجام بدم

‫باشه

‫فهمیدیم

‫پس عصبانی نشو

‫میدونم چه حسی دارین، مادر

‫اما بازم میخوام یه پرستار بچه ‫پاره وقت استخدام کنم

‫جین آه، خیلی عجیب شدیا

‫وقتی من میتونم ازش مواظبت کنم ‫چرا میخوای پرستار بچه بگیری؟

‫اگه مادربزرگش ازش مواظبت کنه ‫خیلی بهتر از غریبه نیس؟

‫حالا که حرفش شد، میخوام یه چیزی بهتون بگم

‫موافق نیستم به یه بچه که دو سالشه ‫الفبای کره ای یاد بدین

‫به نظرم بهترین کار اینه که بذاریم بچه ‫از بچگیش لذت ببره

‫شی وو رو هم همینطوری بزرگ کردم

‫شی وو وقتی چهار سالش بود ‫میرفت مهد كودک زبان انگلیسی

‫و موقعی که پنج سالش بود میتونست با ‫معلمایی که زبون مادریشون انگلیسیه حرف بزنه

‫بعدا راجب این قضیه حرف بزنین

‫جین آه، ووجین رو ببر طبقه بالا ‫ما شام درست میکنیم

‫چرا جین آه امروز نرفته سر کار؟

‫نکنه بخاطر اینه که نمیخواد ‫من بچه ـشو نگه دارم؟

‫ووجین یه کم سرما خورده ‫بخاطر همین مرخصی گرفته

‫چطور میتونم کمکت کنم؟

‫به خورشت چاشنی بزنم؟

‫اصلا لازم نیس کاری کنی

‫برو یه کم تو اتاقت استراحت کن

‫امروز خودم تنهایی شام رو آماده میکنم

‫آیگو. خیلی یه دنده ای

‫ مدیر عامل، چویی شی وو

‫بله؟

‫خوش اومدین ‫سلام

‫ممنون

‫ مدیر عامل، چویی شی وو

‫آمار فروش اکسسوری ها خیلی پایین اومده

‫فکر کنم برای بالا بردن فروش ‫به یه استراتژی نیاز داریم

‫نظر شما چیه، مدیر جو؟

‫از اونجایی که برند اکسسوری هامون،

‫محصولات نسخه محدوده،

‫مشتری ها به یه گروه خاص محدود شدن

‫بعدش اینکه،

‫نظرتون چیه توی فروشگاه اینترنتیِ ‫جنیوسِ رئیس آن...

‫اکسسوری هامون رو به فروش بذاریم؟

‫فکر نکنم فروشگاه اینترنتی جنیوس ‫کالاهای گرون قیمت داشته باشه

‫شنیدم محصولات نسخه محدود نوظهور رو ‫قبول میکنن

‫نمیدونم چطوری باید ‫محصولات اکسسوری ـمون رو به...

‫محصولات نسخه محدود نو ظهور ربط بدیم

‫میتونیم برای محصولاتمون یه عنوان تعیین کنیم

‫برای مثال، 30 کیف بوستنِ بزرگ ‫برای خانم های باردار

‫یا 30 کیف کراس با جیب های ظرفیت بالا...

‫برای مَردایی که کارشونُ تازه شروع کردن

‫ایده خوبیه. لطفا جزییات دقیقِ ‫پیشنهادتون رو بنویسین

‫با مدیر آن حرف میزنم ‫و در مورد پیوستن به جنیوس تصمیم میگیریم

‫ممنون رئیس ‫خواهش میکنم

‫منشی کیم، میتونم یه لحظه ببینمت؟

‫بله رئیس

‫بله؟

‫بله؟

‫لطفا هر چه زودتر برای ثبت حق امتیازِ ‫این طراحی ها درخواست بده

‫چشم حتما

‫راستی، وکیل هو این روزا چیکار میکنه؟

‫دارن آماده میشن که هفته بعد ‫با خانم یانگ برن اروپا

‫مشغول یاد گرفتن بازی "گو" هستن ‫و میرن کلاس تفسیر میراث

‫میخوام به وکیل هو بگم که ‫به عنوان مشاور حقوقی برای شرکتمون کار کنه

‫من در مورد این موضوع باهاشون حرف بزنم؟

‫آه، گفت امشب میاد خونه ـمون ‫پس خودم باهاش حرف میزنم

‫باشه

‫آقای جانگ، سه تا طراحی اکسسوری رو ‫براتون ایمیل کردم

‫اوکی. چِکشون میکنم

‫آقای جانگ ‫دارین دوران یائسگی مردونه رو میگذرونین؟

‫به نظر میاد خیلی بی تفاوتین ‫و از زندگی خسته شدین

‫درسته. از زندگیم خسته شدم

‫زندگی خیلی آروم، کسل کننده و سوتُ کوره

‫چطور مگه؟ اجازه ندارم اینطوری باشم؟

‫حق دارین. خانم چویی دیگه اینجا کار نمیکنه

‫و تیم دو هم رفته

‫چول سانگ، نگهبان لابی هم رفته

‫دیگه مثل قبلنا سر کار اومدن برام جالب نیس

‫منم همینطور

‫شاید باید از تعطیلاتم استفاده کنم ‫و برم یه مسافرت دور

‫بخاطر اینکه دیگه کسی نیس که راجبش ‫شایعه پراکنی کنین خسته شدین؟

‫اگه میتونستین مثل قبلنا شایعه پراکنی کنین...

‫خیلی بهتون خوش میگذشت، نه؟

‫این حرفُ نزنین

‫این روزا مثل یه موش ساکت زندگی میکنم

‫به همتون حسودیم میشه

‫آرزو دارم فقط یه روز...

‫یا حداقل یه نصف روز ‫برام کسل کننده و بی سر و صدا بشه

‫تموم روز اینجا کار میکنم

‫و موقعی که میرم خونه ‫بخاطر دو قلوها اصلا نمیتونم درست فکر کنم

‫وقتی خانم چویی تو خونه ـم بود ‫خیلی خوب بود

‫فکر کنم واسه همین آدما...

‫باید تو خونه پرجمعیت زندگی کنن

‫ای وای، ای وای

‫الان گفتین خانم چویی با شما زندگی میکرده؟

‫کِی؟

‫نکنه برگشتین پیش هم؟

‫خدای من ‫نه

‫یه مدت بخاطر خبرنگارا ‫اومده بود خونه من

‫پس خواهشا شایعه غلط پخش نکن، باشه؟

‫میدونی که منظورم چیه؟

‫بله. میدونم

‫ جنیوس

‫رئیس آن، فکر کنم باید تو انبار ‫قفسه های جدید بذاریم

‫خیلی هاشون بخاطر جعبه های سنگین شکستن

‫واقعا؟

‫به نظر میومد خیلی ضعیف باشن

‫وای، سرپرست بخش نگهبانی ـمون ‫خیلی زحمت میکشه

‫من بیشتر از سرپرست و نگهبانم

‫فقط خودم تو بخش نگهبانی کار میکنم

‫بدون من اوضاع درست پیش نمیره ‫چاره ای ندارم

‫میدونیم که شما خیلی زحمت میکشین، آقای بانگ

‫اگه اینو میدونی، حقوقم رو زیاد کن

‫یا یه نفرُ به عنوان دستیارم استخدام کن

‫باشه. حقوقتون رو زیاد میکنم

‫بريم يه نگاهی بهشون بندازیم؟ ‫آره

‫زود برگرد

‫تو پارکینگ منتظر می مونم ‫باشه

‫ما هم دیگه باید بریم

‫کیم هانا، تو نمیری؟

‫باید بازنگری طرح غرفه بازار که ‫رئیس آن ازم خواسته رو...

‫تموم کنم و بعدش برم

‫واووو. کیم هانا خیلی زحمت میکشه

‫اون یه کارآموزه اما به اندازه ‫ده تا کارمند کار میکنه

‫خیلی باهوشه و کارشو خوب بلده

‫میتونیم همیشه به کیم هانا اعتماد کنیم

‫خیلی باحالی

‫از وعده غذاییت نزن و یه شام گرون بخور

‫من هزینه همه وعده های غذاییت رو ‫تقبل میکنم

‫باشه

‫فردا می بینمتون

‫فردا می بینمت ‫خدافظ

‫پسرم سان، سان

‫بیا. خدا جونم چه خوب میخوری. خوبه

‫دول، نوبت توئه دول. بیا

‫فقط یه کم دیگه بخور ‫آآآآ

‫غذات داره پرواز میکنه تو دهنت

‫خدا جونم. هر دوتون غذاتونُ تموم کردین ‫خوب خوردین

‫وای، واقعا که

‫خیلی خسته شدم

‫چرا یونجی نمیاد خونه؟

‫حالا بازی کنیم؟ میخوای پرواز کنی؟

‫این چیه؟ ‫آیگو

‫آیگو ‫بابا، مامان

‫بزغاله ‫چرا انقدر دیر اومدین؟

‫منظورت چیه؟ ‫فقط نصف روز نبودیم

‫سلام ‫پدربزرگت اومده

‫ما اومدیم ‫سلام

‫غذا خوردی؟ ‫بیا

‫آیگو، چقدر دوست داشتنی هستی

‫سان و دول، شما خیلی دوست داشتنی هستین

‫چی؟ بذار ببینم. کجاس؟

‫پدربزرگت رو دوست داری، نه؟ ‫عالیه

‫چیکار میکنین که بچه ها انقدر دوستتون دارن؟

‫یعنی چی چیکار میکنیم، بزغاله؟

‫من و مامانت با سان و دول ‫صادقانه رفتار میکنیم

‫واسه همین صادقانه قلبشونُ ‫به رومون باز میکنن

‫باشه ‫باشه

‫منم صادقانه دوسشون دارم

‫آیگو. اینا نسبت به بچه های دیگه ‫خیلی خوبن

‫وقتی تو بچه بودی اصلا نمیخوابیدی

‫و منُ بابات باید تموم شب رو ‫بیدار می موندیم

‫واقعا؟ ‫خیلی خب

‫آیگو. بیا بازی کنیم

‫من اومدم

‫سلام ‫یونجی

‫سان و دولِ من، روز خوبی داشتین؟

‫بگین "خوش اومدی، مامانی"

‫"مامان، یه عالمه پول در آوردی؟"

‫یونجی، نمیتونی به منم سلام کنی؟

‫نمیری شام درست کنی؟

‫گشنمه

‫آیگو، گریه نکن

‫زود باش دشیک ‫حتما خیلی گشنشه

‫برو شامُ آماده کن ‫اینو بخور

‫اینو بخور ‫باشه. خیلی خب

‫خیلی ناراحتم

‫هیچکی به من اهمیت نمیده

‫اوه، بچه ـم ‫برو تو اتاقت

‫چی؟

‫مامان به ووجین الفبای کره ای یاد میده؟

‫آره

‫فقط همین نیس