The Time Traveler's Wife

Saya tak tahu menyanyi.

Awak nyanyi dengan baik, Henry.

Saya tak pandai nyanyi seperti mak.

Tentulah tidak, awak sepatutnya nyanyi seperti diri awak.

Ayah kata nyanyian saya sumbang.

Ayah awak bergurau saja.

Mak suka suara awak. Kami berdua suka suara awak.

Bagaimana dengan "Jingle Bells"? Awak pandai nyanyi yang tu.

Mak!

Henry!

"Untuk kali ketiga dan berkata...

apa yang akan awak beri jika saya pusing untuk awak buat kali ini juga?"

"Saya tiada apa-apa untuk diberikan kepada awak lagi, jawab gadis itu."

"Berjanji kepada saya, jika awak jadi permaisuri, anak pertama awak."

"Siapa tahu sama ada ia akan terjadi? Anak pekilang itu berfikir."

- Tak! Mak! - Henry!

- Awak tak dapat buat apa-apa. - Lepaskan saya! Mak!

Awak tak dapat buat apa-apa. Dengar cakap saya.

Saya tak banyak masa.

Awak di dalam kereta. Semua berpusing. Tiba-tiba...

awak di rumah dua minggu lalu.

Awak tengok diri awak. Tengok mak ayah awak baca cerita kepada awak.

Awak merentasi masa seperti saya merentasi masa untuk jumpa awak.

Saya ialah awak, Henry. Faham? Saya versi dewasa awak.

Kita orang yang sama.

Saya tahu ini susah difahami, tapi awak akan faham suatu hari nanti.

Saya kena pergi sekarang.

Awak tak perlu takut, Henry. Saya berjanji awak akan okey.

Tolong budak itu!

- Lamanya. - Ya.

Baik.

Ada pelan untuk hari sebelum Krismas?

Ya, pelan besar.

- Ada apa-apa lagi? - Tak, terima kasih.

Selamat Hari Krismas. Terima kasih.

Selamat pagi, Chicago. Masa radio ChiTown ialah 8 pagi.

Berita dan sukan akan dilaporkan selepas ini.

Dijangka hari pertama musim bunga yang panas di Windy City.

Maaf, saya nak cari buku tentang pembuatan kertas di Kelmscott.

Pustakawan koleksi khas kami boleh bantu awak.

Apa yang boleh saya bantu?

Henry?

Ya?

Henry.

Awak.

Awak beritahu saya ini akan berlaku.

Saya sepatutnya berkelakuan biasa, tapi saya tak berkelakuan biasa.

Maaf, saya betul-betul tak tahu siapa awak.

Saya Clare.

Clare Abshire.

Saya tahu awak tak kenal saya.

Saya tahu ini aneh untuk awak. Ia juga aneh untuk saya.

Tapi...

Nak makan malam dengan saya? Saya akan jelaskannya.

Henry, kita dah lama merancang temujanji ini.

Yakah?

Pergi ke Beau Thai, itu restoran kegemaran awak.

Ya.

Awak nampak seperti alami kesusahan.

Semua akan jadi okey.

Adakah awak setuju untuk makan malam?

Baik.

Baik.

Baik.

Ya.

Beau Thai pada pukul 7 petang.

Jumpa di sana.

Alamak!

- Hei. - Alamak.

Nak ke mana?

Saya takkan ambil peduli.

Kenapa?

- Awak akan tahu nanti. - Diamlah.

- Laporan, Unit 11. - Teruskan.

Saya...

Ya, Tuhan.

- Nak segelas lagi? - Ya, terima kasih.

Maaf, saya ditahan.

- Awak tak apa-apa? - Ya.

Terima kasih.

Awak faham kenapa saya tak kenal awak?

Tentulah.

Bila awak lebih tua, awak merentasi masa ke zaman kanak-kanak saya.

Untuk saya...

saya mengenali awak sejak saya berusia 6 tahun.

Sejak awak muncul di padang rumput belakang rumah mak ayah saya.

Tempat saya bermain.

Awak tak patut minum arak.

Kenapa?

Awak beritahu saya yang Dr. Kendrick kata awak patut berhenti minum arak...

kerana ia membuat awak merentasi masa.

- Siapa Dr. Kendrick? - Dia doktor awak.

Dia dapat Berger dengan hasilnya dalam genetik. Dia bantu awak.

Ini terlalu banyak.

Maaf.

Awak suruh saya jangan desak awak, tapi saya tak buat begitu.

Saya buat catatan setiap kali awak melawat saya.

Rasanya saya berbuat demikian atau bakal berbuat demikian, dengan kerap.

Saya berusia 18 tahun pada kali terakhir saya jumpa awak.

Nampaknya awak kerap kembali ke tempat yang sama.

Ya, macam graviti.

Hal penting tarik saya.

Saya hal penting.

Nampaknya begitu.

Clare?

Ya.

Boleh tak kita berpura-pura kita berjumpa buat kali pertama?

Baik.

Ya.

Cuma...

Awak kawan baik saya.

Saya cintakan awak sepanjang hidup saya.

- Adakah ini perlu? - Ya, kira sampai seribu.

Baik.

Satu.

Dua.

Tiga.

400.

600.

800.

1000.

Nak minum?

Saya tak nak minum.

Awak begitu muda.

Beritahu saya sekali lagi.

Bagaimana kita berjumpa?

Awak lebih tua daripada usia sekarang.

Mungkin saya tak patut beritahu awak.

Saya rasa saya perlu tahu.

Siapa di sana?

Helo, orang bumi.

Mark, bodoh!

Clare, saya takkan cederakan awak. Jangan campak barang pada saya.

Siapa awak, bagaimana awak tahu nama saya dan kenapa awak tak boleh keluar?

Boleh tak ambil selimut kepada saya?

Mungkin saya patut panggil mak saya.

Tidak, tolong jangan panggil mak awak.

Saya akan pergi selepas awak beri saya selimut.

Kenapa awak perlukan selimut?

Saya pengembara masa.

Saya datang dari masa depan.

Bila saya merentasi masa, saya tak dapat bawa pakaian saya.

Tiada pengembara masa di dunia ini.

Ada.

Sebenarnya, kita kawan pada masa depan.

- Bila awak dewasa. - Saya cantik tak?

Ya.

Sangat cantik.

Buktikan awak datang dari masa depan.

Nama awak ialah Clare Abshire.

Dilahirkan pada 24 Mei 1972.

- Ibu bapa awak ialah Philip dan Lucille... - Jadi awak tahu banyak benda.

Itu tak buktikan awak datang dari masa depan.

Baik.

Hujung minggu ini, abang awak, Mark, yang sangat nakal...

jatuh dari atas pokok dan tangannya patah.

Ya, tapi saya hanya akan tahu kebenarannya pada hujung minggu ini.

Awak akan nampak saya hilang jika kekal di sini lebih lama.

Tapi awak baru sampai saja.

Saya akan datang lagi.

Banyak kali.

Sebenarnya...

saya akan balik Selasa depan pada 4 petang.

Bagus jika awak boleh ambilkan saya pakaian ketika awak datang ketika itu.

Sesuatu pakaian yang ayah awak tak suka.

Gembira berjumpa awak.

Jangan risau, ia dah lama berakhir.

Ini pelik.

Saya tak pernah kenal awak pada usia ini. Saya cuma mengenali awak sebagai...

orang yang matang dan berpengalaman.

Saya bersaing dengan diri saya.

Tidak.

Awak lelaki yang sempurna untuk saya.

Saya tak dapat biasakan diri.

Saya asyik menunggu awak hilang.

Percayalah, ia akan berlaku.

Apa perasaannya?

Saya tahu perasaannya untuk tengok awak pergi...

tapi apa perasaan orang yang selalu pergi?

Kadangkala ia rasa seperti awak berdiri terlalu cepat.

Tangan dan kaki awak berdenyut-denyut tapi tak wujud.

Kadangkala awak rasa seperti hilang tumpuan serta-merta...

dan berdiri di sesuatu tempat secara berbogel.

Mungkin awak pernah ke sana, mungkin tidak.

Awak tak tahu betapa lama ia akan kekal, jadi awak mula berjalan...

sampai awak jumpa pakaian.

Selepas itu, awak nampak seperti orang lain.

Kecuali awak terkurung dan bersendirian, menunggu untuk hilang saja.

Tapi awak dapat jumpa orang pada masa lampau.

Orang yang dah meninggal seperti mak awak.

Ya, tapi awak tak dapat ubah kisah silam.

Saya dah cuba, tapi ia tetap berlaku.

- Cantik. Hei. - Ini Charisse, teman sebilik saya.

- Hai. - Kawan baik saya.

- Ini tukang masak yang hebat untuk malam ini. - Selamat datang.

Sebab saya tak tahu memasak.

Awak patut tahu hal ini. Dia gadis yang baik, tapi tak reti memasak.

- Gomez? - Ya, nama pendek untuk Gomolinski.

Saya gembira berjumpa awak.

Kami tak mahu jumpa awak, tapi nampaknya ini saja cara untuk jumpa Clare.