Funny Farm

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.

-Ωχ, όχι. Θα βγάλει λόγο. -Και πάνω που'χα αρχίσει να διασκεδάζω.

Άντυ, σ'όλη μου τη ζωή ονειρευόμουν...

...να παρατήσω την εφημερίδα και να φύγω απ' το κέντρο...

Τι σ' εμπόδιζε, Τζακ;

και να πάω σε μια μικρή ήσυχη επαρχιακή πόλη και να αποτυπώσω στο χαρτί...

...το μυθιστόρημα που ήξερα ότι έχω μέσα μου.

Δεν είναι μυθιστόρημα, Τζακ. Καούρα είναι.

Αλλά για τον έναν ή άλλο λόγο, δεν το έκανα ποτέ.

Μάλλον δεν είχες ταλέντο.

Και για να είμαι ειλικρινής, μάλλον δεν θα το κάνω ποτέ.

Δόξα τω Θεώ!

Αλλά εσύ, Άντυ...

θα ζήσεις αυτό το όνειρο για μένα...

...και ενδεχομένως και για κάθε άλλον που βρίσκεται εδώ απόψε.

Έτσι λοιπόν Άντυ, νομίζω ότι εκφράζω τα συναισθήματα όλων μας, λέγοντάς σου...

...ότι είσαι ένα καθίκι.

Θα μας λείψεις. Οι καλοί αθλητικογράφοι είναι δύσκολο να βρεθούν στις μέρες μας.

Ένας Θεός ξέρει, αν έχω βρει ποτέ κανέναν.

Δεν θα 'μουν καλός ρεπόρτερ αν δεν ήξερα ότι...

...όλος αυτός ο κυνισμός απλώς και μόνο καλύπτει βαθύτερα αισθήματα δυσαρέσκειας και φθόνου.

Αλλά σοβαρά, όλο αυτό είναι πραγματικά σπουδαίο, και έχω συγκινηθεί.

- Έι, Άντυ, τι θα έχει μέσα το βιβλίο; - 300 σελίδες, Χάρυ.

Δείξ' τους την επιταγή.

Απλά είναι μια προκαταβολή, των 10.000 δολαρίων.

Φτάνουν για τα εισιτήρια της επιστροφής σου.

Ως προφανής κληρονόμος του εισιτηρίου διαρκείας για τους Τζάιαντς,

-...εύχομαι κάθε επιτυχία στο έργο σου. -Μην ελπίζεις και πολύ, Ρέι.

Θα έχει γυρίσει πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα... αν φύγει και καθόλου.

Δεν νομίζω. Αυτή η αλλαγή είναι για τα καλά.

Αυτό είχε πει και ο Μπίλλι Μάρτιν.

Η Ελίζαμπεθ και εγώ λογοδοθήκαμε. Και μάλλον θα κάνουμε οικογένεια.

Θεέ μου. Κι άλλοι Άντυ Φάρμερς.

Έτσι, ακόμα κι αν ήθελα να γυρίσω πίσω, η Ελίζαμπεθ δεν θα το επέτρεπε.

- Όλα έτοιμα; - Ναι.

Δώσ' μου ένα φιλί.

Φύγαμε!

Ρέντμπαντ, σου ερχόμαστε!

Να η μεταφορική μας.

Έι, παιδιά!

Θα σας δω εκεί!

- Ποιος ήταν αυτός; - Που θες να ξέρω;

Ελίζαμπεθ;

Κοίτα αυτές, βγήκαν καλύτερες.

Πολύ καλύτερες!

"Ρέντμπαντ" 12 μίλια

Πάμε να φύγουμε!

Αυτή είναι η καλύτερη απ'όλες.

Ναι, να τη ανταλλάξουμε με την "Διασταύρωση Σιδηροτροχιών".

Μήπως τρελάθηκα ή μου φαίνεται ότι ομόρφυνε από τότε που τ' αγοράσαμε;

- Όχι. Έχεις δίκιο. - Φυσικά, είναι ομορφότερο.

Κοίτα, οι πάπιες είναι ακόμα εδώ.

Μάλλον μένουν εδώ.

Αυτό σημαίνει ότι είναι δικές μας.

Τι λες γι' αυτό Ελίζαμπεθ; Έχουμε πάπιες!

Είμαστε παπιο-ιδιοκτήτες.

Στοιχηματίζω ότι μπορώ να μπω εκεί μέσα με γυμνά χέρια και να βγάλω ψάρια.

Έλα, πάμε μέσα.

Περίμενε. Αυτό είναι το πρώτο δικό μας σπίτι. Θα σε κουβαλήσω μέσα.

- Το άκουσα αυτό. - Είσαι ελαφριά σαν πούπουλο.

Αγάπη μου! Θεέ μου, είσαι καλά; Με συγχωρείς.

Η καταραμένη η πόρτα.

Γλυκιά μου, λυπάμαι. Είσαι καλύτερα;

Ναι.

Καλώς ήρθες στο νέο μας σπίτι.

Αναρωτιέμαι πόσο θα έκανε ένα ασθενοφόρο για να φτάσει ως εδώ;

Δώσ' μου να δω εκείνο το χάρτη πάλι.

- Ποιος δρόμος είναι; - Μη ρωτάς εμένα. Εγώ είμαι ο βοηθός.

Που 'ναι ο βορράς; Που 'ναι ο νότος;

- Κοίτα τον έτσι. - Ποιος βλάκας σχεδίασε αυτό το χάρτη;

Έχουμε ρεύμα.

Έχουμε νερό. Όλα είναι εντάξει εδώ.

Δεν έχει τηλέφωνο. Δεν συνδέσανε το τηλέφωνο.

Υποτίθεται θα έβαζαν μια συσκευή τοίχου δίπλα στο παράθυρο.

Δεν καταλαβαίνω.

Το παράγγειλα γραπτώς πριν ένα μήνα. Έδωσα και 50 δολάρια προκαταβολή.

Όπως και να έχει, δεν υπάρχει τηλέφωνο στη κουζίνα.

Πριν 200 χρόνια, οι άποικοι πέρασαν όλη τη ζωή τους χωρίς τηλέφωνα.

Θα τα καταφέρουμε κι εμείς για μερικές ημέρες.

Εντάξει. Ας βρούμε τίποτα να φάμε.

- Πείνασες κιόλας; - Αγάπη μου, έχουμε ώρες να φάμε.

Μόλις έρθουν οι μεταφορείς και ξεφορτώσουν...

θα πεταχτούμε στο Ρέντμπαντ, για ένα παραδοσιακό σπιτικό γεύμα.

Ότι πεις.

Έι, Μακ. Από που πάνε για το Ρέντμπαντ;

- Πως ξέρεις ότι με λένε Μακ; - Απλά μάντεψα.

Τότε, γιατί δεν μαντεύεις και το δρόμο για το Ρέντμπαντ;

Το δωμάτιό μου. Πως σου φαίνεται;

Αρχικά σκέφτηκα να βάλω το γραφείο εδώ, για να κοιτάει προς τη λίμνη.

Μετά είπα, θα μου αποσπάει την προσοχή.

Θα το βάλω λοιπόν, να κοιτάει προς τα εδώ και τη βιβλιοθήκη από 'κεί.

- Τι λες; - Να σου πω...

Έλα εδώ. Κοίτα.

Τι είναι, σπίνος; Κορυδαλλός;

Είναι σπουργίτι, Άντυ.

Είναι τέλειο. Έτσι, Ελίζαμπεθ;

Μια φωλιά ακριβώς μπροστά απ' το παράθυρό μου;

Άντυ, δεν θυμάμαι να σε ξανάδα τόσο χαρούμενο ποτέ.

Γιατί να μην είμαι;

Αγοράσαμε σπίτι στην εξοχή. Θα γράψω το μυθιστόρημά μου.

Θα φτιάξουμε μια νέα οικογένεια.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που το κάναμε μέρα μεσημέρι;

Πριν έξι χρόνια, όταν είχαμε και οι δύο γρίπη.

Τόσο πολύ;

- Τώρα; Εδώ; - Ναι.

Να μην περιμένουμε να φέρουν το κρεβάτι;

Όχι. Οι άποικοι, πριν 200 χρόνια, δεν χρειάζονταν κρεβάτια.

Να μην χαλάσουμε τη παράδοση τώρα.

Άκου!

- Τι ήταν αυτό; - Δεν άκουσα τίποτα.

Αυτοί είναι. Ήρθε η μεταφορική.

Έξοχα.

Τουλάχιστον τώρα μπορούμε να φάμε.

Άντυ;

- Αγάπη μου, είσαι καλά; - Χριστέ μου! Τι στο διάολο ήταν αυτό;

Ποιος ήταν αυτός ο μανιακός;

- Τι είναι αυτό, απειλή θανάτου; - Όχι, ένα γράμμα...

...γι'αυτούς που αγοράσαμε το σπίτι, τους... Μιούλεμενς.

Αλληλογραφία, Άντυ.

Αυτός ο μανιακός είναι ο ταχυδρόμος μας.

Μου φαίνεται υπάρχουν πολλά που θα πρέπει να συνηθίσουμε εδώ γύρω.

Αλλά στοιχηματίζω ότι αυτά είναι που θα αγαπήσουμε περισσότερο.

Γιατί το 'κανες αυτό;

Κουνούπι. Ειλικρινά.

Άσε να δοκιμάσω εγώ.

Με συγχωρείτε, κύριε. Μπορείτε να μας βοηθήσετε λίγο, σας παρακαλώ;

Ναι. Ευχαρίστως να βοηθήσω.

Ψάχνουμε την οδό "Ντογκ Κρικ". Πρέπει να 'ναι κοντά στη πόλη του Ρέντμπαντ.

Αν πήγαινα προς τα 'κει, σίγουρα δεν θα ξεκινούσα από εδώ.

Αλλά αν υποθέσουμε ότι έπρεπε;

Τότε θα έστριβα και θα πήγαινα πίσω, από 'κει που ήρθατε.

Αλλά τώρα, στρίψτε δεξιά από 'κεί που ήταν ο παλιός αχυρώνας του Χόλενσεντ.

Μετά, περίπου 5 μίλια πριν βρεθείτε σε αδιέξοδο, κόψτε αριστερά...

...και ακολουθήστε τις γραμμές του τρένου μέχρι τη πόλη του Μπίβερ Μιλλς.

Ή στη διακλάδωση μπορείτε να πάτε απ'τη γέφυρα και να κερδίσετε χρόνο.

Αλλά εγώ δεν θα πήγαινα απ' εκεί, αν ήμουν στη θέση σας.

Αυτό δεν είναι γέφυρα. Είναι τερμίτες που κρατιούνται χέρι χέρι.

Θα τη περάσουμε.

Όχι εγώ. Δεν θα την περνούσα ούτε με σκέιτμπορντ.

Θα τη περάσουμε. Να έχεις εμπιστοσύνη στη δεξιοτεχνία των προγόνων μας.

Των δικών σου προγόνων, όχι των δικών μου.

Θεούλη μου!

Είναι σκέτη τρέλα. Τι κάνουμε; Είμαστε απλοί υπάλληλοι.

Δεν θα πληρωθούμε γι'αυτό.

Γύρνα πίσω!

Τελειώσαμε. Τελειώσαμε, φίλε μου.

- Να χέσω τους προγόνους σου! - Σκάσε! Με εκνευρίζεις.

- Κανένα σημάδι τους; - Όχι.

Μάλλον θα μας προκύψουν ξαφνικά.

- Που το βρήκες αυτό; - Μέσα στο καλάθι.

Έχει τίποτα άλλο;

Όχι. Αυτή είναι η τελευταία μπανάνα.

Αυτό περίσσεψε. Λυπάμαι.

- Νομίζω ότι είδα ένα μήλο. - Όχι. Μόνο αυτή.

Μίκυ;

- Ναι. - Έχεις ακόμη εκείνο το χάρτη;

- Ναι. - Μη τον χάσεις.

Μπορεί να χρησιμεύσει ως πειστήριο για την αθώωσή μου, αν κάνω φόνο.

- Ποιον θα σκοτώσεις; - Αυτό το καθίκι που τον σχεδίασε.

Τα σανίδια είναι πολύ σκληρά.

Δεν είναι και τόσο άσχημα.

Είναι ζεστά και έχουμε και μια σκεπή πάνω απ'τα κεφάλια μας.

Σκέψου τους προγόνους μας, πριν 200 χρόνια.

Κοιμόταν στο ξέφωτο και λούζονταν σε παγωμένα ρυάκια.

Γι' αυτό ο μέσος όρος ζωής τους ήταν 29 χρόνια.

Έλα κοντά μου.

Κλείσε τα μάτια και προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο.

Ήρθαν.

Φέρσου πολιτισμένα.

Καιρός ήταν!

Που στο διάολο ήσασταν;

- Τ'άκουσες αυτό; - Όχι.

Θα σας κόψω το κώλο γι' αυτό!

- Ίσως να τ'άκουσες αυτό. - Όχι.

Αργήσατε μια μέρα, γαμώτο! Κοιμηθήκαμε στα σανίδια το βράδυ!

Που στο διάολο ήσασταν, ηλίθιοι;

- Αυτό; - Δεν ξέρω τι να πω. Τα 'χω χαμένα.

Το συμβόλαιο εδώ λέει, ότι αν καθυστερήσετε έχω έκπτωση ποσού.

Και δεν θέλω μόνο έκπτωση. Θέλω επιστροφή των χρημάτων μου!

- Κάποιος να μου απαντήσει! - Χαθήκαμε.

Χαθήκατε; Πως χαθήκατε; Αφού σας σχεδίασα και χάρτη!

Ωραία. Έτσι μπράβο!

Τώρα κάτι κάνουμε.

Σωστή επιλογή. Ακολουθήστε με.

Αυτό πάει στο γραφείο μου. Δεύτερος όροφος, τελευταίο δωμάτιο αριστερά.

Είναι πρώτης ποιότητας δέρμα, γι' αυτό πρόσεξέ το απ΄τις σκάλες. Επίσης έχουμε γυαλίσει τα πατώματα...

γι' αυτό μη κάνετε τίποτα γρατσουνιές και συρσίματα. Απλά προσέξτε, εντάξει;

Έι, φίλε! Περίμενε! Σταμάτα!

Κοιμηθήκατε στο πάτωμα, ε; Εμείς κοιμη- θήκαμε έξω, με τα ζωύφια και τα αγρίμια.

Μια γέφυρα παραλίγο θα μας πλάκωνε.

Κανείς δεν ξέρει που στο διάολο είναι το Ρέντμπαντ.

Και δεν έχουμε φάει από χτες το πρωί...

γι'αυτό φύγε από μπροστά μου και βγάλε το σκασμό!

Δίκιο έχει.

- Πως πάει; - Ωραία. Τέλεια.

Μπράβο.

Λοιπόν, πίσω στη δουλειά.

"Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ"

"Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ" του Άντυ Φάρμερ

Κεφάλαιο 1ο: