Doom at Your Service (Eoneu Nal Woori Jib Hyungwaneuro Myeolmangyi Deuleowadda / 어느 날 우리 집 현관으로 멸망이 들어왔다)

"Semua watak, lokasi, organisasi, agama..."

"...dan kejadian dalam drama ini adalah rekaan semata-mata."

"Tiga bulan kemudian"

Ini satu keajaiban.

Tengok.

"Episod 15"

Macam mana ini boleh terjadi?

Macam mana semua ini boleh berlaku?

Macam mana tumor awak boleh jadi makin kecil...

...setiap kali kita ambil imbasan?

Yalah, bukan?

Menjelang minggu depan, ia akan hilang.

Adakah ini mungkin?

Saya salah diagnosis awakkah?

Tak, bukan begitu.

Saya pasti doktor tak silap. - Dah lama saya jadi doktor...

...tapi saya tak pernah lihat kes seperti awak.

Saya tak pernah baca perkara begini dalam mana-mana laporan perubatan.

Nampaknya saya bertuah.

Awak ada rahsia lainkah?

Awak dah beritahu keluarga awak?

Saya pasti mereka sangat gembira.

Teman lelaki awak cakap apa? Dia sangat gembira, bukan?

Berdasarkan imbasan awak ini, awak boleh tangguhkan dulu majlis perkahwinan awak.

Saya akan tangguhkannya sedikit lagi.

Kenapa?

Dia...

...dah pergi jauh dari sini.

Adakah semua itu mimpi?

Adakah semua itu...

...benar-benar berlaku?

Betulkah awak...

...pernah hadir dalam hidup saya?

Tak!

Macam mana awak dapat nombor saya?

Awak tak pernah tukar nombor.

Tapi, awak tak boleh panggil saya dengan cuai begini.

Saya tak cuai. Saya sangat berhati-hati.

Saya dah beritahu siapa saya dalam mesej.

Awak kata saya boleh telefon awak, jadi saya telefon awak.

Apa-apa sajalah. Saya takkan tandatangan dengan awak.

Boleh saya tanya kenapa awak tak nak?

Bukankah dah jelas?

Saya dah debut.

Saya tak ada masa untuk menulis.

Habislah saya kalau orang tahu saya seorang penulis.

Yakah?

Tentulah. Reputasi yang saya bina...

Lupakan saja. Apa pun, jawapan saya sama saja. Muktamad.

Kalau awak ditimpa masalah nanti, saya ada sokongan.

Apa?

Jadi awak mesti cuba ambil hati saya.

Apa awak cakap?

Awak tak guna media sosial atau Internet.

Awak juga tak ada niat untuk jadi selebriti...

...atau pelakon. Bukankah itu reputasi yang awak bina?

Tapi rupa-rupanya orang yang tak bersalah, Park Young...

...ialah seorang penulis dalam talian yang terkenal.

Awak tahu apa maksud "bintang terkenal"?

Tapi awak tak sepatutnya tahu perkataan-perkataan ini.

Dia sendiri yang pilih nama Putera Muda sebagai nama penanya.

Awak ketawakan saya? Awak mengejek saya, bukan?

Bukan saya yang pilih nama pena saya.

Ibu saya yang pilih.

Ia sesuai dengan awak. Sungguh.

Apa pun, saya mungkin berkongsi apa yang saya tahu dengan orang lain.

Nanti awak akan ditimpa masalah.

Awak mengugut saya?

Ugut? Tak, saya cuba nak pujuk awak.

Tengok. Tangan saya kosong.

Awak tak perlukan senjata untuk memeras ugut orang.

Ya, perlu.

Awak fikir taktik menakutkan awak akan berkesan pada saya?

Saya dah beritahu awak pendirian saya tempoh hari.

Saya takkan bekerja dengan sesiapa...

...selain Cik Tak Dong Kyung.

Begitu. Itu saja yang awak perlukan?

"Tak Dong Kyung"

"Tak Dong Kyung"

Ya. Apa yang awak nak?

Ini Cha Joo Ik.

Saya tahu. Ada apa?

Datang segera selepas habis kerja, ketua pengurus kesayangan saya.

Apa?

Okey tak?

Saya harap saya akan dapat jawapan positif daripada awak.

Saya kena pergi dulu. Saya sibuk.

Aduhai. Biar betul.

Kenapa dengan lelaki ini?

Siapa? - Cha Ik Joo.

Kenapa dia langsung tak berubah?

Tentu dia masih fikir yang dia senior saya.

Biar betul. Dia memang biadab.

Kenapa dia suruh saya jumpa dia tanpa sebarang penjelasan?

Aduhai. Dia suruh saya pergi ke rumahnya.

Ji Na, boleh hantar saya ke kawasan itu?

Saya akan buat dengan lebih baik. Saya akan hantar awak ke rumah dia.

Ji Na. Apa kata awak ikut saya?

Awak pernah jumpa En. Cha sebelum ini.

Tak payahlah.

Ji Na. - Apa?

Awak tak mahu bercakap dengan dia lagi?

Awak tahu... - Tahu apa...

Awak tak bercakap dengan dia?

Saya sedang uruskan keadaan. - Kenapa?

Saya dan dia perlukan masa.

Saya tak rasa dia akan telefon awak...

...sehingga awak hubungi dia dulu.

Mungkin. Dia memang begitu.

Sebab itukah awak suka dia?

Jangan cuba kelirukan saya.

Awak takkan terpedaya.

Awak dah besar sekarang.

Saya pandu awak pergi dan balik hospital...

...selama tiga bulan sebagai penjaga awak. Jadi saya dah dewasa sekarang.

Saya akan bayar balik semuanya...

...sepanjang hidup saya secara ansuran.

Tak perlu. Awak dah pun bayar.

Awak sembuh dah cukup baik untuk saya.

Saya sangat bangga dan berterima kasih kepada awak.

Saya pun sama. Terima kasih.

Saya berterima kasih pada awak...

...mak cik saya dan Sun Kyung.

Serta...

Jadi awak dah tandatangan semua penulis yang awak baru senaraikan?

Tak. Saya rancang untuk tandatangani mereka.

Saya dah jumpa pejabat.

Nama syarikat ialah Top 10 Media. Apa pendapat awak?

Matlamat awak nak jadi syarikat penerbitan 10 terbaikkah?

Tak. Saya sedang jelaskan azam yang saya hanya akan tandatangan...

...penulis yang akan jadi 10 terbaik.

Pada siapa awak nak jelaskan itu?

Awak.

Saya dengar awak dah sihat kebelakangan ini. Jadi ini tawaran rasmi saya.

Marilah kerja untuk saya. Saya akan jaga awak baik-baik.

Macam mana awak nak jaga saya?

Saya ada banyak duit.

Saya pun boleh berlagak sesuka hati kalau saya tak perlu buktikannya.

Baiklah.

Saya akan tunjuk lagak pada awak melalui gaji dan jawatan awak.

Awak nak jadi bukti sokongan saya?

Ketua Pengurus Tak?

Aduhai.

Tentu awak yakin awak boleh tandatangan semua penulis itu.

Saya rasa saya yakin.

Kenapa awak tak masukkan nama Lee Hyun dalam senarai?

Awak tahu yang kedudukannya meningkat setiap hari, bukan?

Saya tahu. - Jadi, kenapa tak tandatangani dia?

Bukan begitu.

Saya biarkan dia buat sementara waktu.

Kenapa awak buat begitu?

Dia bukan aset kebudayaan atau seni.

Dia manusia.

Pergi dapatkan dia sama ada sebagai kekasih atau penulis awak.

Jangan menyesal nanti.

Mungkin dia perlukan masa.

Aduhai. Kenapa kamu berdua...

Tak guna cakap tentang masa.

Awak fikir awak akan ada semua masa di dunia ini?

Awak ambil mudah tentang masa.

Saya pernah berada di tempat awak...

...tapi awak tak perlukan masa.

Awak perlukan keberanian.

Hei, itu sangat hebat.

Tak sangka saya beri nasihat kepada Cha Ik Joo.

"Cha Joo Ik"? - Awak belum jadi bos saya lagi.

Saya pergi dulu.

Saya beri jawapan tentang tawaran selepas saya fikir masak-masak.

Hei, itu bukan cara saya melatih awak.

Jangan terlalu fikirkan sangat. Fikir ala kadar saja.

Ya. Beginilah cara awak melatih saya.

Awak yang perlu buat banyak perkara tanpa pedulikan banyak benda.

Fikirkannya secara ringkas dan ambil langkah segera.

Tapi bukankah sesetengah perasaan...

...jadi lebih jelas apabila masa semakin berlalu?

Contohnya apa?

Kerinduan.

Biar betul. Awak selalu muncul kembali.

Begitulah cara saya cari makan.

Aduhai. Saya ingat saya yang akan ajar awak hari ini.

Aduhai. Saya dah bosan asyiik diajar.

Awak selalu ajar saya sesuatu.

Saya pula selalu belajar daripada awak.

Apa? - Saya pergi dulu.

Jumpa lagi.

Budak-budak zaman sekarang.

Cas semula.

Kenapa awak tak boleh melintas jalan?

Kak Dong Kyung.

Kamu dah gila?

Kak Dong Kyung. - Kenapa kamu pegang tangan kakak?

Tunggu.

Aduhai. Kakak dah pulih sepenuhnya sekarang. Kuat betul kakak.

Jadi? Kamu tak gembira?

Tak. Saya gembira.

Tengok. Saya pakai kasut yang kakak belikan!

Apa pendapat kakak? Saya pakai baju biru dan kelabu hari ini.

Kamu nampak segak.

Kejamnya!

Kenapa kakak cakap seolah-olah kakak tak peduli pun?