Please Excuse My Younger Brothers (うちの弟どもがすみません)

(ตอนที่ 8 งานเทศกาลโรงเรียน จะออกมาเป็นยังไงกันนะ)

งานเทศกาลโรงเรียนม.ปลาย น่าตื่นเต้นจังเลย

ทุกคนดูกันอยู่หรือเปล่า

วันนี้มาโรงเรียนของพี่ชายพี่สาวแหละ

เดี๋ยวเถอะ ๆ ๆ ๆ

โอ๊ย

อย่าถ่ายคลิปตามอำเภอใจสิ

วันนี้เป็นงานเทศกาลโรงเรียน ที่ทุกคนต่างตั้งตารอคอย

ยิ่งทุกคนตั้งใจเตรียมงานกัน

ก็ยิ่งน่าปลื้มใจเป็นพิเศษเลย

เข้าใจอยู่หรอกว่าตื่นเต้นน่ะ

แต่ถ้าไปรบกวนคนอื่น เดี๋ยวเขาจะไล่ออกไปนะ

ชิ อุตส่าห์ว่าจะไลฟ์สดเปิดตัวแท้ ๆ เชียว

นายยังเร็วไปสำหรับโลกอินเตอร์เน็ตน่า

ชูล่ะไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ

ก็มาด้วยกันอยู่หรอก

แต่เขาบอกว่าคนเยอะเกินไป เลยอยากไปหาที่สงบใจน่ะ

ขอโทษนะ ไม่ไหว ตอนจะกลับค่อยมาเรียกนะ

ยังเร็วเกินไปสินะ

อ๊ะ เจออิโตะจังแล้ว

รุยคุง

มาด้วยสินะ ได้แผนที่หรือยัง

อิโตะจังกลายเป็นหนูไปแล้ว

ก็เป็นกรรมการจัดงานนี่นา

น่ารักจัง มาถ่ายรูปกันเถอะ

เอ้า แชะ แชะ ๆ

ตั้งตารอดูเก็นคุง เป็นเจ้าชายเหมือนกันเนอะ

อิโตะจังก็จะไปดูด้วยใช่ไหม

อิโตะจัง

อ๋อ ใช่ ๆ ถ้าละครละก็ ช่วงครึ่งเช้าเริ่มแสดงแล้วนะ

ไปดูก่อนสิ

ไม่ไปเหรอ

พอดีฉันเป็นกรรมการจัดงานน่ะ

ยุ่งมากเลย ไม่รู้ว่าจะว่างตอนไหน

เชิญทั้งสองคนไปก่อนเถอะนะ

ไปละ

เป็นกรรมการอะไรนี่ เหนื่อยน่าดูเลยนะ

ก็นะ เห็นว่าปีนี้มีแขกมางานเยอะเชียวละ

คงต้องคอยเดินดูความเรียบร้อยนั่นแหละ

ถึงจะรู้สึกผิดก็เถอะ แต่ตอนนี้รู้สึกว่า...

ฉันจะมองเก็นตรง ๆ ไม่ได้เลย

เธอชอบนาริตะ เก็นใช่ไหมล่ะ

มันเหมือนจะถูกเขามอง ความคิดในหัวออกจนทะลุปรุโปร่ง

(เจ้าหญิงสโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด กำลังทำการแสดง)

ช่างเป็นเจ้าหญิงที่งดงามอะไรอย่างนี้

ผิวขาวราวกับหิมะ

ผมดำดั่งไม้มะเกลือ

ริมฝึปากแดงดุจโลหิต

ทั้งที่ได้มาเจอกันแบบนี้แล้วทั้งที

แต่กลับมาตายจากไป

ยะ เยี่ยมยอดสุด ๆ ไปเลย

โธ่ ถ้าจะทำก็ทำได้นี่

ยูกิโทโมะคุงก็ทำได้ดีมากเลยนะ

ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ

เปล่านี่

แหม ได้ดูของดีเข้าแล้วสิเนี่ย

เก็นคุงเป็นเจ้าชายจริง ๆ เหรอเนี่ย

ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ

ก็บอกว่าเปล่าไง

คิดซะว่ามีคนสำคัญอยู่ตรงหน้า

ก็แค่คิดว่าถ้าทำให้เขาตกใจ

จะแสดงหน้าตาตลกแบบไหนออกมา ก็เท่านั้นแหละน่า

เขานี่ใครกันนะ

- ฉันเหรอ - อาจเป็นผมก็ได้

ทาลิป ๆ

ทำอะไรน่ะ

ก็ต้องเตรียมตัวเพื่อรอบต่อไปอยู่แล้วสิ

ฉันเตรียมใจพร้อมแล้ว

ฉากจูบรอบหน้าไม่ต้องแกล้งทำแล้ว เอาจริงได้เลย

ฉันจะตอบแทนความทุ่มเทของนาย แบบเต็มร้อยเอง

อีกเจ็ดรอบแสดงที่เหลือน่ะ

ฉันขอยกริมฝีปากของฉันให้นายเอง

ทำไมนายต้องมา ทำฉันหมดอารมณ์ด้วยเนี่ย

โห สุดยอดเลย

เห็นว่าเจ้าหญิงสโนว์ไวท์ของ ปีสองห้องสามที่นั่งเต็มหมดแล้วแหละ

เอ๊ะ จริงเหรอ บ้าไปแล้ว

เขาว่าเจ้าชายสุด ๆ ไปเลยน่ะ

โห สุดยอดเลย

งั้นเหรอ สุด ๆ ไปเลยเหรอ

ตอนนี้ทุกคนคงพยายามกันอยู่สินะ

ช่างเป็นเจ้าหญิงที่งดงามอะไรอย่างนี้

ไม่ไหว ทำยังไงก็อดคิดถึง ตอนนั้นไม่ได้เลย

ทำอะไรอยู่เหรอ

เจอคนแอบอู้งานด้วย

ไม่ได้อู้สักหน่อยค่ะ

รุ่นพี่นั่นแหละวันนี้เพิ่งจะเห็นเลย มัวไปทำอะไรอยู่คะ

เอ๋ ฉันออกจะตั้งใจทำงานนะ ใช่ไหม

- อะแฮะ - อะแฮะ

การพาเดินในโรงเรียนก็เป็นหน้าที่ ของกรรมการจัดงานใช่ไหมล่ะ

ดูยังไงก็จีบสาวอยู่ชัด ๆ เลยค่ะ

งั้นถ้ามีปัญหาอะไรก็เรียกได้นะ

ได้เลย

ขอบใจนะ ตาคนขี้หลี

รุ่นพี่นี่ก็ไม่รู้จักเข็ดเลยนะคะ

ไหนบอกว่าเวลาคบกันแล้วน่ารำคาญไง

ก็บอกแล้วไงว่าแค่พาเดินเที่ยวเฉย ๆ

เอ๊ะ หรือว่าจะหึงกันเหรอ

กลับไปทำงานก่อนนะคะ

นี่ เดี๋ยวสิ งานเทศกาลโรงเรียนเชียวนะ

ต้องรื่นเริงกว่านี้หน่อยสิ

ขืนกรรมการทำตัวแบบนั้นก็แย่สิคะ

เอาจริงเอาจังอีกแล้ว

ไม่เคยลองคิดบ้างเหรอ

ว่าถ้ายึดติดกับกฎเกณฑ์มากไป

อาจจะเผลอมองข้ามสิ่งสำคัญไปก็ได้น่ะ

ดูเหมือนห้องของน้องชายเธอ จะคึกคักน่าดูเลยนี่นา

เขาแชร์กันใหญ่เลยแน่ะ

ดูสิ ๆ

ไปเฝ้าเอาไว้จะดีกว่ามั้ง

สาว ๆ เมื่อกี้เองก็เล็งเจ้าชายกัน...

เหรอ ก็แล้วทำไมล่ะคะ

ยะยะยะ ยังไงน้องชายฉัน ก็เนื้อหอมมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

แล้วมันจะทำไมล่ะ

กังวลสุด ๆ ไปเลยนี่นา

ขืนเป็นแบบนี้ เดี๋ยวก็มีแมลงมาเกาะแกะหรอก

ถึงจะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่จะไปยุ่งวุ่นวายเรื่องเขาคบใครเนี่ย...

เอ๋ งั้นจะเป็นยังไงก็ไม่สนเหรอ

คนแบบนั้นเนี่ยถ้ารุกหนักสักหน่อย ก็ชนะใจได้ง่ายผิดคาดเลยนะ

รุกหนักเหรอ

พวกคนที่ทำตัวแข็งกระด้างน่ะ

ทำตัวแข็งกระด้างเหรอ

ปกติจะต้องเก็บกดตัวเองเอาไว้ เลยแพ้อะไรที่ยั่วยวนใจน่ะสิ

แพ้อะไรที่ยั่วยวนใจ

แพ้การยั่วยวน

แพ้จนสับรางเป็นว่าเล่น

บาปหนาซะเหลือเกิน

ถึงเวลาจะต้องลงนรกเมื่อไหร่

ก็ไปด้วยกันเถอะนะ

เอ๋

เอ้านี่

ดื่มอะไรอุ่น ๆ หน่อย แล้วทำใจให้สบายก่อนเถอะ

ขอบคุณมากค่ะ

ขอโทษนะ

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอร้องไห้หรอก

ความชอบนี่...

มันคืออะไรกันนะคะ

เห็นบอกว่าตัวเองไม่เข้าใจความรัก

แต่เธอแค่ไม่อยากเข้าใจมันหรือเปล่า

มันจะมีแต่เรื่องยุ่งยากตามมาใช่ไหมล่ะ

หลังจากนั้นฉันก็คิดมาตลอดเลยค่ะ

นี่อาจจะ...

เป็นเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจที่สุดในชีวิตแล้ว ว่าควรทำยังไงดี

ต้องคิดให้มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ

งั้นเวลารุ่นพี่ชอบใครสักเข้า จะทำยังไงเหรอคะ

ถ้าฉันสนใจใครก็จะลองคบดูก่อนน่ะ

ฉันหมายถึงเวลาที่ "ชอบ" ต่างหากค่ะ

ไอ้ลองคบดูก่อนนี่มันอะไรกัน

ก็อย่างแค่นึกถึงคนคนนั้น ก็ทำเอาใจเต้นแรง

พอเขาเศร้าตัวเองก็เศร้าไปด้วย

เวลาที่อยู่ด้วยกัน รู้สึกสนุกกว่าปกติเป็นเท่าตัว

ทั้งที่ไม่ใช่ครอบครัวกันจริง ๆ แท้ ๆ

แต่กลับรู้สึกอยากอยู่เคียงข้างเขา

นั่นน่ะ...

แบบนั้นมัน...

แปลว่า "ชอบ" เข้าให้แล้วหรือเปล่าคะ

เดี๋ยวนะ...

เอ่อ...

คือว่านะ ฉันไม่เคยคิดลึกซึ้ง ขนาดนั้นมาก่อนน่ะ

ก็เลยเข้าใจที่อิโตะจังพูดแค่ครึ่งเดียว

แต่ที่เธอพูดก็เหมือน พูดว่า "ชอบ" เกินพอแล้วนะ

งั้นเหรอ

ใช่จริง ๆ ด้วยฉัน...

ชะ ช่วยออกห่างจากคนคนนั้นด้วยครับ

นายเป็นใครน่ะ

- ชูคุง - ผมชื่อนาริตะ ชูครับ

ขอโทษนะครับ

ถะ ถ้าทำให้พี่สาวร้องไห้

ผมจะไม่ยกโทษให้แน่

หืม

- ดะ เดี๋ยวสิ - พี่สาวเหรอ

ยังมีน้องชายอีกเหรอเนี่ย

เป็นที่รักของคนมากมายเลยนะ

เด็กคนนั้นเนี่ยจะน่าสนใจเกินไปแล้วมั้ง

ทำไงดีล่ะ

อย่าบอกนะว่าเขาได้ยินน่ะ

ชูคุงเดี๋ยวก่อน เมื่อกี้เข้าใจผิดแล้วน่ะ

เอ๊ะ

ก็แบบว่า...

ฉันก็แค่เผลอพูดออกมาเฉย ๆ ไม่ได้คิดจะทำอะไรจริง ๆ...

พูดเรื่องอะไรเหรอ

ไม่ได้โดนทำอะไรแย่ ๆ หรอกเหรอ

เห็นดูทำหน้าตาลำบากใจน่ะ

เยี่ยม ไม่ได้ยินสินะ

ก็แค่คุยงานกันเฉย ๆ น่ะ

อะไรกัน เป็นอย่างนั้นนี่เอง

โล่งอกไปที

ผมนึกว่ากำลังโดนกลั่นแกล้งซะอีก

โล่งอกไปที โล่งอกไปที...

ขอโทษนะ โกหกไปจนได้

งั้นผมก็พูดจาเสียมารยาท กับคนเมื่อกี้ไปซะแล้ว

ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันไปขอโทษให้ทีหลังเอง

ที่สำคัญกว่านั้น เดินเที่ยวคนเดียวได้แล้วเหรอเนี่ย

โตขึ้นเยอะเลยนะ

ไม่หรอก แค่บังเอิญเห็นพี่สาวจากหน้าต่าง ตอนที่ซ่อนตัวอยู่พอดีน่ะ

ซ่อนตัวเหรอ

อ๊ะ อิโตะจัง ชูคุง

มีพี่สาวตั้งหลายคนซื้อของให้เยอะเลย

เดี๋ยวผมจะไปเดตกับพี่สาวพวกนี้ต่อแหละ

ท่านรุยนี่ดีต่อใจมากเลย

อย่างกับเทวดาแน่ะ