The King of Comedy

The King of Comedy (1982) OCR 23.976 fps runtime 01:48:59

และคราวนี้มาไกลจากนิวยอร์ก รายการเจอร์รี่ แลงฟอร์ด

กับแขกของเจอร์รี่ โทนี่ แรนดัล ริชาร์ด เดรย์ฟัส

ร็อดนีย์ แดนเจอร์ฟิลด์ ด็อกเตอร์ จอยซ์ บราเธอรส์ ลู บราวน์ ออเคสตร้า

และตาแก่อย่างผม เอ็ด เฮอร์ลิฮี

ทีนี้ส่งเสียงทักทายเจอร์รี่หน่อย

ขอบคุณครับ สวัสดียามเย็น พวกคุณดูจะเป็นผู้ฟังที่ดี

ลูอิส เป็นยังไงบ้างครับ ลู บราวน์ และวงออเคสตราแลงฟอร์ดแสนวิเศษ

ทุกคนๆ

- เอ็ด คืนนี้เป็นยังไงบ้าง - ดีมากครับ

วิเศษไปเลย ขอโทษที่ผมปลุกคุณนะ

ผมจะทำตามคำขอคุณครับ

อยากได้ลายเซ็นเจอร์รี่เหรอ ส่งหนังสือมาๆ

ส่งหนังสือมาให้ฉันๆ โอเค

- ให้เขาเขียนอะไรส่วนตัวหน่อย - ครึ่งชั่วโมงนะ ลาก่อน

ผมจะให้มีอา ฟาร์โรวกับคุณเลย

ผมจะไม่ให้อะไรอย่างอื่นเลย ผมจะไม่เสียเวลาเข้าไปเอาด้วย

- ไง รูเพิร์ต - สวัสดี รูเพิร์ต

- คุณได้ของใคร - ไม่ได้เลย

ผมจะแลกกับบาร์บรา

- คุณเสียเวลาเปล่าแล้ว - โรบิน วิลเลียมส์

ซิดนีย์ไม่ใช่ทั้งชีวิตของฉัน

แล้วมันเป็นทั้งชีวิตของผมเหรอ

มันไม่ใช่ทั้งชีวิตของผม มันเป็นของคุณไม่ใช่ผม

เจอร์รี่

อย่าไปนะ เจอร์รี่

หยุดผลักได้ไหม หยุดดันได้หรือเปล่า

ฉันไม่ยอมหรอกนะ เจอร์รี่ ไม่ได้

เดอะ คิง ออฟ คอมเมดี้

ขอร้องล่ะ

โอเค ถอยไปๆ ให้คุณแลงฟอร์ดมีอากาศหายใจหน่อย

คุณได้ข้อความฉันไหมคะ

เจอร์รี่ ขอโทษที่กวน ผมแค่อยากคุยกับคุณหน่อย

- ตอนนี้ไม่เหมาะ - เราขับหนีไปเลยก็ได้

คุณไปส่งผมที่ไหนก็ได้

ไม่ได้ ผมมีกฎเข้มงวด เรื่องพาคนขึ้นรถ

ผมไม่อยากจะทวง ผมไม่อยาก หยาบคาย แต่ผมช่วยคุณยามคับขับนะ

เอาเลย ฮาร์วีย์ จัดการเลย

นี่ครับ

ขอบคุณ

- นั่นชื่อย่อคุณเหรอ - ครับ

ผมแค่อยากบอกว่า ผมชื่อรูเพิร์ต พัพกิน

ผมรู้ว่าชื่อไม่มีความหมายอะไรกับคุณ แต่มันมีความหมายกับผมมาก

- ใจเย็น ค่อยๆ พูด - ผมตื่นเต้นนิดหน่อย

คุณคงสงสัยว่าผมเป็นใคร ผมอยู่ข้างนอกงานแสดงคุณหลายครั้ง

ผมอยู่ในวงการสื่อแล้ว แต่ประเด็นคือผมเกิดมาเพื่อเป็นตลก

คุณคงจะบอกว่า "อีกแล้วเหรอ" แต่เชื่อเถอะว่าผมเก่งมาก ฮาแตกเลย

ผมคงไม่ทำให้คุณเสียเวลาสักนาที ถ้าผมไม่เชื่อจริงๆ ว่าผมโคตรฮา

คุณคงสงสัยว่า "ถ้าหมอนี่มันเก่งนัก ทำไมถึงฉันถึงไม่รู้จักล่ะ"

เป็นคำถามที่ดีครับ ผมจะบอกเหตุผลให้ รู้ไหมทำไม

ผมรอเวลาของผมอยู่อย่างช้าๆ และ ค่อยเป็นค่อยไปจะได้เปิดตัวยิ่งใหญ่

เหมือนคืนที่แจ็ก พาร์เกิดป่วยขึ้นมา การเปิดตัวยิ่งใหญ่ของคุณน่ะ

คืนนั้นผมปักใจเชื่อเลย ว่าผมอยากเป็นนักแสดงตลก

ผมเดินออกมาจากการแสดง รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

หลังจากนั้นผมก็ไปตามทุกรายการ ที่คุณไปเป็นแขกในรายการซัลลิแวน

ผมศึกษาทุกอย่างที่คุณทำ คิดมุกตลกสั้นๆ อย่างใจเย็นและตลก

วิธีที่คุณปล่อยมุกออกมา โดยไม่ต้องคาดหวังคนดูนัก

คุณไม่พูดว่า "เพื่อน ประโยคเด็ดกำลังมา"

คุณเข้าใจที่ผมพูดไหม

คนเราไม่พูดว่า "เพื่อน ประโยคเด็ด กำลังมา" แต่พูดประโยคนั้นไปเลย

ถูกต้อง ผมชอบที่คุณทำอย่างนั้น

ผมพยายามจะบอกว่าตอนนี้ผมพร้อมแล้ว

ผมพร้อมแล้ว ผมศึกษาเสร็จแล้ว

ผมก็คิดว่าการที่ผมนั่งตรงนี้อาจเป็น การเปิดตัวยิ่งใหญ่ของผม โอกาสทอง

เข้าใจที่ผมพูดไหม

คุณว่าไงล่ะ

- คุณว่าคุณชื่ออะไรนะ - รูเพิร์ต พัพกินครับ

ธุรกิจนี้มันวุ่นวาย ไม่เหมือนธุรกิจอื่น มันมีกฎพื้นฐาน

คุณจะเดินไปที่รายการในช่อง แบบขาดประสบการณ์ไม่ได้

มันเป็นคำบอกเล่าที่เชยแต่ก็จริง คือคุณต้องเริ่มจากศูนย์

- ที่ผมเคยอยู่ จากศูนย์น่ะ - เป็นจุดเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยม

ผมรู้ครับ แต่มันต้องมี...

คนดูทางบ้านเขาก็คิดว่าง่าย เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นง่ายดาย

มันเบาสมองและเหมือนกับว่า แค่หายใจก็คิดออกมาได้

มันใช้เวลาฝึกฝีมือและลับคม หลายต่อหลายปี...

มีอยู่ปัญหาเดียวครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะขัด ผมอายุ 34 แล้ว

เพราะอย่างนั้นผมเลยขอให้คุณ ฟังมุกผมแล้วลองคิดดู

เอาอย่างนี้ คุณโทรเข้าออฟฟิศผมแล้วกัน

ขอสายแคทธี ลอง เธอเป็นเลขาฯ ผม

เราจะหาเวลามาฟังคุณ

ผมเคยคิดบทสนทนาของเราแบบนี้ในหัว ดีมากจริงๆ ครับ

- มันออกมาเป็นแบบนี้ตลอดไหม - ใช่เลยครับ

ผมเชื่อจริงๆ ว่า ถ้าคุณเลิกอายชื่อย่อตัวเองก็จะดีเอง

- หวังว่าคุณจะโชคดีนะ - ขอบคุณ เจอร์รี่ ขอบคุณมาก

ยินดีที่ได้พบคุณ เจอร์รี่

เจอร์รี่

ผมถังแตกอยู่แต่ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมอยากพาคุณไปทานของว่างมื้อเย็น

มีคนรอผมอยู่ ผมไม่รู้ว่า ตารางงานผมจะเป็นไง อาจพอไปได้

ขอบคุณ เจอร์รี่ ขอบคุณมาก

เจอร์รี่ๆ

ดูภาพความภาคภูมิใจ และความสุขของผมนะ

เจ๋งดี

เฮ้ เจอร์รี่ เอาไปสิ

เอาไปเลยสิ เอาไป คิดเสียว่าเป็นของขวัญ มันจะนำโชคคุณ

- ได้เลย - แต่ใช่ว่าคุณอยากได้โชคนี่นะ

เจอร์รี่ พูดจริงๆ นะ ถ้าคุณอยากกินมื้อเที่ยง ผมเลี้ยงเอง

- โทรเข้าออฟฟิศผม - โอเคๆ

โอเค

เจอร์รี่ คุณเป็นเจ้าชายชัดๆ

นี่รูพ ก่อนผมจะลืมไป ผมดีใจมาก ที่คุณมากินมื้อเที่ยงด้วยกัน

ผมรู้ว่าคุณยุ่งและเหนื่อยแค่ไหน

เพื่อนมีไว้ทำไมล่ะ เจอร์รี่

พูดถึงเรื่องงาน คุณต่างหากที่ดูเหนื่อยๆ

ก็นั่นสินะ เรื่องการแสดงน่ะ

ความกดดัน เรตติ้ง แขกหน้าเดิมๆ คำถามเดิมๆ

- ผมชักไม่ชอบแล้วล่ะ - นั่นมันแย่ที่สุดเลย

ฟังนะ ผมหวังจริงๆ ว่าคุณจะคิดใหม่นะ

คุณเอาอีกแล้ว เริ่มอีกแล้วสินะ

- แค่คิดมันไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรนี่ - ผมคิดอยู่ไง ผมคิดอยู่

ผมก็ทำอย่างนั้นแหละ คิดมันทั้งวันทั้งคืน

ผมจะไม่คิดได้ยังไง ผมมานั่งกินอาหารเที่ยงกับคุณ

ซึ่งผมก็รู้ว่ามันป็นเหตุผล ที่คุณชวนผมมาตั้งแต่แรก

แล้วผมก็ได้แต่ นั่งรู้สึกผิดกับคุณ

ผมขอให้คุณ ดูแลรายการ 6 สัปดาห์ คือมันแค่ 6 สัปดาห์เองนะ

ผมทำให้คุณได้ทุกอย่าง แต่อย่าให้ผม แสดง 6 สัปดาห์ ผมแสดง 6 สัปดาห์ไม่ไหว

ผมดูแลชีวิตตัวเอง 6 สัปดาห์ยังไม่รอด

แล้วคุณก็ขอให้ผมทำ ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

- มันเป็นไปไม่ได้ - รูเพิร์ต!

- อะไร! - ทำอะไรอยู่ข้างล่างดึกดื่น

มันเป็นไปไม่ได้ ผมพยายามบอกคุณอยู่ คุณอยากให้น้ำตาผมไหลออกมาหรือไง

ต้องมีสักทางที่คุณทำได้สิ แค่ 6 สัปดาห์เอง

ขอโทษค่ะ คุณพัพกิน คุณคิดว่า...

ครับ

- ได้สิ คุณชื่ออะไรครับ - โดลอเรสค่ะ

โดลอเรสเหรอ นั่นชื่อพ่อผมนี่

"แด่โดลอเรสผู้มองเห็นความยิ่งใหญ่"

นี่จ้ะ คนสวย

- ขอบคุณค่ะ คุณพัพกิน - ไม่เป็นไร

รูเพิร์ต ลูกคุยกับใครอยู่

- แม่ - มีอะไร

เลิกเรียกผมสักทีเถอะ

สุดยอดเลย สวยนะ มีปัญหาอยู่อย่างเดียว

- เขาวาดคุณตัวใหญ่กว่า - ให้คำตอบผมทีได้ไหม

ก็ได้ เอาไปเลย 6 สัปดาห์ ผมยอมให้คุณ 6 สัปดาห์

อย่ามากวนผมอีก ผมจะพูดอะไรได้ คุณพอใจหรือยัง

คุณเป็นคนแกร่ง รูพ

ทำธุรกิจก็ต้องแกร่งแหละ

- สวัสดี - สวัสดี นี่มาช่านะ เจอร์รี่

- ได้ข้อความฉันไหม - นี่ใครครับ

มาช่าไงคะ คุณได้รับข้อความไหม ฉันทิ้งไว้ที่เบาะหลัง

ฉันทิ้งไว้ ก่อนพวกนั้นจะลากฉันลงจากรถ

พวกนั้นทำฉันเจ็บจริง ฉันว่ามันเกินไปหน่อยนะ เกินไปจริงๆ

- คุณได้เบอร์นี้มาจากไหน - อย่ามาโกรธใส่ฉันสิ เจอร์รี่

- คุณได้เบอร์นี้มาจากไหน - ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว โทรมา...

คุณเป็นยังไงบ้าง ริต้า

- ฉันรู้จักคุณเหรอ - น่าจะรู้จักนะ

รูเพิร์ต

- รูเพิร์ต พัพกินใช่ไหม - ครับ

ผมเอาของขวัญเล็กๆ มาให้คุณ

อ๋อ จำได้แล้ว คุณโรแมนติก

ผมใส่แอสไพรินลงไป มันจะอยู่ได้นานขึ้น

เดี๋ยวนี้คุณทำงานอะไรล่ะ

คุณสวยเหมือนเดิมเลย ริต้า

ก็แหงละ เชียร์หลีดเดอร์ท้องถิ่นก็ต้องสวยสิ

มันตลกดีนะแต่ผม... โหวตให้คุณนะ คนที่สวยที่สุดน่ะ

- จริงเหรอ น่ารักจริง - ผมไม่กล้าบอกคุณแต่...

ตอนนี้กล้าบอกกันแล้วก็ดีนะ เราต่างเป็นผู้ใหญ่กันทั้งคู่

ตลกดีที่สมัยเด็กๆ คุณกลัวแล้วไม่กล้าพูดอะไรแบบนี้

แต่พอแก่ลง 15 ปี 20 ปีให้หลัง

คุณก็พูดอะไรที่ควรพูด ตั้งแต่ 15 ถึง 20 ปีก่อนได้

เป็นเรื่องสุดยอดย้อนแย้ง ในชีวิตเลยว่าไหม

ก็คงงั้น

อยู่ที่นี่แล้วมีความสุขไหม ริต้า

- ทำไม คุณมีที่ที่ดีกว่าเหรอ - อาจมี

- จริงเหรอ ที่ไหนล่ะ - คืนนี้คุณทำอะไรไหม

- คืนนี้ฉันทำอะไรไหมงั้นเหรอ - ใช่ ตลกอะไรนัก

คุณใช้เวลา 15 ปีกว่าจะขอฉันเดต ไม่คิดว่าสายเกินไปหน่อยเหรอ

จริงเหรอ ก็นะ...

น้อง ฉันขอแก้วใหม่ได้ไหม

- ริต้า - คะ

นักแสดงหนังคนโปรดของคุณคือใคร

นี่เล่นเกมหรือไง คุณจะบอกเรื่อง ตัวละครของฉัน อนาคตของฉันเหรอ

เดี๋ยวก็รู้ บอกมาสิ ทุกคนมีนักแสดงหนังคนโปรดทั้งนั้น

ฉันควรคิดให้ออกสักคน ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้กลับใช่ไหม

- ทดสอบเล็กน้อยน่ะ - ไหนลองคิดดูซิ มาริลิน มอนโร

เหมาะเลย

รายชื่อคนเก่งเหรอ

นั่นชื่อเธอนี่

เธอเซ็นสัญญานี้ตอนอยู่นิวยอร์ก เดินสายโปรโมตเรื่อง "The Misfits"

- นั่นหนังเรื่องสุดท้ายของเธอ - เหรอคะ

เธอไม่ใช่นักแสดงที่เก่ง แต่เธอมีพรสวรรค์เรื่องเล่นตลก

เธอตายลำพังอย่างน่าอนาถ เหมือนสาวๆ คนสวยที่สุดบนโลกนี้

ผมไม่อยากให้คุณเป็นอย่างนั้น

- นี่ใคร - เบิร์ต เรย์โนลดส์

- นี่ล่ะ - เมล บรูกส์

หมอนี่แหละที่เรียกตลกมาเกิด คนอื่นก็เฉยๆ

นั่นซิก ซีซาร์ เขาเด่นมาก ผมชอบเขามากนะ เขาเก่ง

วูดดี้ อัลเลน เพื่อนของผมเองล่ะ

- แหงล่ะ - ใช่จริงๆ นะ

นั่นเออร์นี โคแวกส์ เขายอดมาก

เป็นตลกฝีมือดี ผู้ริเริ่มคนเก่ง เป็นการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่มาก

คนพวกนี้คงมีค่าตัวสูงแน่เลย

ใช่แล้ว โดยเฉพาะคนนี้ จับไว้นะ

- นี่ใครเหรอ - ก็ลองเดาดูสิ

เหมือนคนปัญญาอ่อนเขียนเลย

ยิ่งชื่อเละเทะเท่าไหร่ ก็ยิ่งดังเท่านั้น

มันก็อาจจะจริง รูเพิร์ต ว่าแต่คนนี้ใครเหรอ

"อาร์" เป็นอักษรตัวแรก

- โธ่ รูเพิร์ต นี่ใคร ฉันเหนื่อย - งั้นผมจะใบ้ให้หน่อยแล้วกัน

- ร... - โรเบิร์ต เรดฟอร์ด