The Kidnapping Day (The Day / The Day of the Kidnapping / Yugwaeui Nal / 유괴의 날)

(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์)

(ไม่เกี่ยวข้องกับความเป็นจริง นักแสดงเด็กถ่ายทำภายใต้การคุ้มครอง)

(ละครเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุน โดยกองทุนพัฒนาการสื่อสาร)

ทำไมประตูเปิดอยู่ล่ะ

ตายแล้ว เหม็นอะไรเนี่ย

คุณผู้หญิง

โอ๊ย เหม็นชะมัด

ผอ.คะ

ผอ.

ตายแล้ว ใครมันเปิดฮีตเตอร์ไว้ร้อนขนาดนี้

กลิ่นอะไรกันแน่เนี่ย

ให้ตาย อะไรล่ะเนี่ย ทำไมมันตกอยู่ตรงนี้

ตาเถร

ถึงจุดหมายปลายทางแล้วค่ะ

สิ้นสุดการนำทางแล้วค่ะ

โถ

เมื่อวานก็ไม่ได้กลับบ้านเหรอครับ

ฉันนอนโรงพักสะดวกกว่า

ถ้าต้องวิ่งไปวิ่งมามันยุ่งยาก

แต่ขนาดรุ่นพี่ไม่ได้กลับบ้าน ยังดูไม่ออกเลยนะครับ

แล้วทำไมนายไม่กลับบ้าน

ผมมาจากบ้านนะครับ

ฮะ

เมื่อวานผมเลิกงานตรงเวลานะ

ตรวจสอบสถานที่กว้างๆ แบบนี้ คงกินเวลาพักใหญ่เลยนะครับ

สวัสดีครับ ผมคิมจูฮยอกครับ

- อ้อ น้องใหม่เหรอ - ครับ ใช่ครับ

นี่ นั่นน่ะ

ไปสืบเรื่องที่กล้องวงจรปิดถูกถอดมาที

อะไรนะครับ

อ๋อ ครับ รับทราบครับ

คนนี้เป็นเจ้าของบ้านครับ

ผอ.ชเวจินแทแห่งโรงพยาบาลฮเยกวัง

ค่อนข้างมีชื่อเสียงในฐานะ ผู้เชี่ยวชาญด้านสมอง เคยออกทีวีด้วย

อย่างน้อยที่เกิดเหตุ ก็ถูกรักษาไว้ค่อนข้างดีเลย

ท่าทางการตายแปลกใช่ไหมล่ะ

แต่ว่า ไม่ใช่แค่นี้หรอกนะ

มาทางนี้สิ

มีแค่ห้องนี้ที่เปิดฮีตเตอร์ และทิ้งศพไว้ในที่อุณหภูมิสูง

แบคทีเรียจากอวัยวะภายในทำปฏิกิริยา จนเกิดเป็นแก๊สขึ้นมา

ทั้งร่างก็เลยบวมไปหมด

ที่ปักอยู่ตรงอกนี่คืออะไรครับ

มีดเปิดซองจดหมาย

มีดเปิดซองจดหมายเหรอ

อย่างกับเอาสองคดีที่ไม่เกี่ยวกัน มารวมกันเลยนะครับ

เราสันนิษฐานว่าศพนี้คือคุณโซจินยู ภรรยาของผอ.ชเวจินแทครับ

ตอนที่พบศพ สภาพก็เน่าเปื่อย จนแทบจำหน้าไม่ได้แล้ว

แต่พยานผู้พบเห็นคนแรกบอกว่า เห็นสร้อยคอกับสร้อยข้อมือ

ก็เลยรู้ว่าเป็นคุณโซจินยูครับ

- พยานผู้พบเห็นคนแรกล่ะ - อยู่ข้างนอกครับ

เวรเอ๊ย

นี่มันเรื่องอะไรกันวะ

ให้ตายเถอะ

โทรศัพท์ ต้องโทรศัพท์

รับสิ รับสายสิ

ทำไมไม่รับสายวะ เวรเอ๊ย

ไม่เป็นไร

ใจเย็นๆ สิ สงบสติอารมณ์ไว้

คิดหน่อยสิ คิดหน่อย

ดี โอเค

โอ๊ย ให้ตายสิวะ

หือ

- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - รถตำรวจมาทำไม

พอจะมีใครที่มีความแค้น กับผู้ตายหรือเปล่าครับ

เท่าที่ฉันเห็น พวกเขาไม่ใช่คนแบบนั้นค่ะ

ไม่มีเหตุผลอะไรเลย

ไม่มีใครที่แวะมาที่บ้านบ่อยๆ เหรอครับ

นอกจากคนในครอบครัวแล้ว

ก็ไม่มีใครมาเลยค่ะ

ผอ.ก็เอาแต่ทำงานตลอด

คุณผู้หญิงเองก็ไม่ค่อยออกจากบ้าน

ตอนคุณกลับมาบ้าน นอกจากฮีตเตอร์ ในห้องทำงานที่ตั้งอุณหภูมิสูงแล้ว

ไม่มีอะไรแปลกๆ อีกเหรอครับ

ก็...

นอกจากของแต่งบ้านที่ตกอยู่บนพื้น...

ฉันไม่รู้ค่ะ

ฉันสติแตกไปหมด เลยไม่มีกะจิตกะใจไปมองอะไรค่ะ

ขออีกคำถามนะครับ

ผมเห็นรูปครอบครัวในห้องนั่งเล่น เหมือนผอ.จะมีลูกสาวอยู่หนึ่งคน

ไม่เห็นลูกสาวเขาเลยเหรอครับ

โรฮี

ฉันไม่เห็นโรฮีเลยค่ะ

เฮ้ย

ครับ ที่นี่แหละครับ

หือ

อะไรกัน

ฮีแอ

ฮีแอ

ฮีแอ

ฮีแอ

โรฮี

โรฮี

โรฮี

เวรเอ๊ย

โรฮี

โรฮี

โรฮี

นี่ห้องเด็ก 11 ขวบจริงๆ ใช่ไหมครับ

ไม่เห็นของที่บ่งบอก ถึงความเป็นเด็กเลยนะครับ

นั่นสิ

โห เห็นแค่ชั้นหนังสือก็สยองแล้ว

พี่ ผมตามหาดูแล้ว แต่ไม่เจอร่องรอยของเด็กเลยครับ

แต่ว่า

แต่อะไร

มีอะไรแปลกๆ อยู่อย่างหนึ่ง

โห อะไรกันครับเนี่ย

ของแบบนี้ มีให้เห็นแค่ในหนังไม่ใช่เหรอครับ

โห อะไรวะเนี่ย

เขาผ่าตัดที่นี่เหรอ

ไม่รู้สิครับ

นี่แบบ เหมือนยกโรงพยาบาลมาเลยนะ

(สัปดาห์วิจัยสมอง ผู้อำนวยการชเวจินแท)

รุ่นพี่ครับ

ผมลองติดต่อ บริษัทรักษาความปลอดภัยดูแล้ว

เขาว่ากล้องวงจรปิดทั้งหมดถูกถอดไป เมื่อสี่วันก่อนครับ

ถอดออกงั้นเหรอ

ใช่ครับ

ลุง

อ้อ

เห็นเด็กผู้หญิงตัวเท่านี้ไหมครับ

ไม่รู้สิ

ว่าแต่ มีใครอยู่ในย่านนี้ นอกจากนายกับฉันด้วยเหรอ

ก็ใช่อยู่หรอก

โอเคครับ

อือ หาดูให้ดีๆ

เดี๋ยวก่อนครับ

ลุง หยุด

เวรเอ๊ย

คุณเป็นใคร

ฉันเหรอ

คนที่เก็บทุกอย่างที่ทำเงินได้ไง

แกเป็นใคร ไอ้สารเลว

โรฮี

ไอ้เวรเอ๊ย

โรฮี

ไปเอาเด็กคนนี้มาก็พอ

เอามางั้นเหรอ

ลักพาตัว

เฮ้ย

บ้าไปแล้วเหรอ ลักพาตัวอะไรกัน

นี่เป็นหนทางเดียวนะ

หนทางที่จะจ่ายค่ารักษาฮีแอได้

นี่มันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเว้ย

เธอน่าจะเอาทรัพย์สินทั้งหมดในบ้าน ที่เธอฉกไปสามปีก่อนมาคืนสิ

แต่ว่าไงนะ ลักพาตัวเหรอ

นี่ เงินแค่นั้นมันจะช่วยได้เหรอยะ

แค่ค่ารักษาพยาบาลที่ค้างอยู่ ก็เกินสิบล้านวอนแล้วนี่

ลองให้มีผู้บริจาคโผล่มาสิ เห็นๆ อยู่ว่าต้องใช้หลายสิบล้าน

แต่ยังไงแบบนี้ก็ไม่ถูก

ถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมาล่ะ

ฉันทิ้งฮีแอไปเข้าคุกไม่ได้หรอก

นายจะไม่ติดคุกเด็ดขาด

บ้านนั้นไม่มีทางแจ้งตำรวจได้แน่นอน

ทำไม

บ้านเขามีเงินมากมายมหาศาลจริงๆ

แถมมีชื่อเสียงเกียรติยศสูงส่ง

พวกเขาคงไม่อยาก ตกเป็นขี้ปากชาวบ้านหรอก

แต่ลูกถูกลักพาตัวไปเชียวนะ คิดว่าพ่อแม่จะอยู่เฉยๆ เหรอ

ก็ใช่น่ะสิ

เด็กนี่น่ะ

เป็นเด็กที่ถูกทารุณกรรม

ว่าไงนะ

แต่ยังไงก็ไม่ได้หรอก

ฉันไม่อยากไปไกลถึงขั้นนั้น

นี่นายยังไม่...

มุ่งมั่นมากพอสินะ

เธอกล้าพูดคำนั้นกับฉันเหรอวะ

ตัวเองทิ้งลูกไปแล้วอยู่ดีกินดีมาตลอด

กล้าดียังไงถึงมาพูดคำนั้นกับฉัน

ก็แล้วจะทำยังไงล่ะวะ

แค่รักและใส่ใจ มันพอให้รักษาลูกได้ไหมล่ะ

นายไม่ต้องการเงินเหรอ

มยองจุน

ค่ารักษาพยาบาล

ค่าผ่าตัด

นายรับมือทุกอย่างไหวจริงๆ เหรอ

ไหนว่าฮีแอสำคัญที่สุดไง

พ่อ

อือ ลูกสาวพ่อ

ลืมตาสิ

พ่อฟังอยู่ ว่ามาเลย

ลืมตาหน่อยสิ

จะนอนอยู่ตรงนี้เหรอ

ตื่นขึ้นมา

หือ

บอกให้ตื่นไง

โล่งอกไปที

โล่งอกจริงๆ

เสียสติไปแล้วเหรอ

เล่นทิ้งเด็กเล็กไว้ที่บ้านคนเดียว มันถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ไง

ขอโทษนะ

เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม

อันนั้นต้องไปหาหมอก่อนสิถึงจะรู้

ว่าแต่รถพยาบาลล่ะ

ตำรวจล่ะ

ฮะ

จะไม่โทรเรียกเหรอ

อ้อ

เรียกสิ

อะไรกัน