Tutto il giorno davanti

Αμιρά!

Μοχάμεντ!

Μοχάμεντ!

Αμπντάλα!

Ιμπραΐμ!

Ίμπρα!

Ίμπρα!

Φάτιμα!

Φάτιμα!

Φάτιμα!

Αμπντούλ!

Φάτιμα!

Θεέ μου.

Αντρέα.

-Γεια σου, Αντέλε. -Τι θες;

Τι εννοείς; Ήρθα. Θα μου ανοίξεις;

-Είναι πολύ νωρίς. Πού είσαι; -Στην πόρτα. Έλα, τώρα.

Πες μου τι νόημα έχει που χωρίσαμε

αν εμφανίζεσαι στο σπίτι μου στις 5:00 το πρωί;

Έλα, άνοιξε.

Δεν έχεις τα κλειδιά που κράτησες;

Περίμενε. "Αναλαμβάνω κηδεμονία ανήλικων μεταναστών. Είναι τα 480 παιδιά μου".

Καλημέρα, Μεγάλη Μητέρα.

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

-Καλημέρα. Τι είναι αυτό; -Διάβασε.

Η συνέντευξη.

Έχεις πιο πολλά παιδιά από όσα έφερα στον κόσμο ως μαιευτήρας.

Γι' αυτό με ξύπνησες;

Αν θυμάμαι καλά, πριν από επτά χρόνια, τέτοια ώρα,

με ξύπνησες λέγοντας "Σπάσαν τα νερά μου, πήγαινέ με στο νοσοκομείο".

Μάλιστα. Ήρθες στις 5:00 το πρωί να γιορτάσεις τα γενέθλια της κόρης σου.

Μόλις βγήκα από την αίθουσα τοκετού. Δίδυμα.

Σκέφτηκα "Θα κάνω έκπληξη στη Σίλβια".

Επίτροπε, άσε με να μπω.

Ή μήπως η διαδικασία εισόδου του πρώην συζύγου

και πατέρα των παιδιών σου απαιτεί περαιτέρω εξακρίβωση;

Πέρνα.

Θα ανάψω το φως.

Η Μεγάλη Μητέρα!

Ετοιμάσου, επειδή έτσι θα σε αποκαλούν όλοι. "Μεγάλη Μητέρα".

Έχω απλώς την επιμέλεια.

Δεν έχει σημασία τι όρο επινόησαν οι δημοσιογράφοι.

-Αμάν. -Τι είναι; Πονάει ο αυχένας σου;

Θες ένα καλό μασάζ; Έχω πολύ επιδέξια χέρια.

Αντρέα, μου την πέφτεις;

Μέχρι και ο υπουργός έρχεται να υπογράψει το πρωτόκολλο.

Καλό δεν είναι;

-Χρειάζομαι καφέ. Θες; -Έφερα ζεστά κρουασάν.

Η παρουσία του υπουργού είναι σημαντική. Δεν χαίρεσαι;

Ναι, μάλλον.

Δύο χρόνια παλεύουμε για μια αποδεκτή σε όλους λύση.

Τυχεροί όλοι αυτοί που σε έβλεπαν επί δύο χρόνια.

Εκτός από τις δηλώσεις,

δεν υπήρχε νόμος για τα ασυνόδευτα παιδιά.

Ας ελπίσουμε να υπάρξει μετά την υπογραφή.

Χαίρομαι. Όλοι θα έπρεπε να χαίρονται.

-Γιατί; Δεν χαίρεσαι; -Μη με κοιτάς έτσι. Χαίρομαι κι εγώ.

Πρώτοι στην Ευρώπη σκεφτήκαμε ένα σύστημα επιμέλειας

για αλλοδαπούς ανήλικους.

Καταλαβαίνεις τι σημαίνει; Ο καθένας θα μπορεί να τα φροντίσει.

Άσε που κι εγώ θα έχω λιγότερα παιδιά υπ' ευθύνη μου.

Και θα γίνω λιγότερο "Μεγάλη Μητέρα"

και περισσότερο "μικρή μητέρα" για τα παιδιά μας.

Μαμά, ξημέρωσε κιόλας;

Όχι, αγάπη μου. Είναι ακόμα νύχτα. Κοιμήσου.

-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, αγάπη μου.

-Χρόνια πολλά. -Πόσο χαίρομαι που ήρθες!

Έλα, αγάπη μου. Είναι ακόμα νύχτα. Κοιμήσου λίγο ακόμα.

Θα γιορτάσουμε όταν ξυπνήσεις. Εντάξει;

Έτσι μπράβο!

Εδώ είμαστε.

-Μπαμπά, δεν νυστάζω πια. -Έφυγε ο κύριος Ύπνος;

Τι απατεώνας! Θα του τηλεφωνήσω να γυρίσει πίσω.

Μπράβο, μπαμπά. Πήγαινε έξω να βρεις τον κύριο Ύπνο.

-Δεν εμπιστεύεσαι κανέναν; -Μαμά, παρήγγειλες την τούρτα;

-Φυσικά. -Με κεράσι;

-Ναι. -Θα έρθεις στο πάρτι μου;

Υπόσχομαι πως θα κάνω ό,τι μπορώ. Μόλις σχολάσω, θα έρθω.

Δεν είναι δίκαιο.

Όλο δουλεύεις. Ακόμα και στα γενέθλιά μου.

Ξέρεις ότι σ' αγαπάω πολύ. Θέλω να περνάω όλη τη μέρα μαζί σου.

Όμως, ακόμα και σήμερα, πρέπει να κάνω την πόλη μας ομορφότερη.

Τι θα κάνεις;

Σκεφτόμουν να βάλω πολύ μαλακό

και φρέσκο γρασίδι στις διαβάσεις πεζών.

Έτσι ώστε όποιος περνάει να βγάζει τα παπούτσια του

και να νιώθει το χορταράκι στις πατούσες του.

-Σ' αρέσει η ιδέα; -Ναι.

Μαμά, ανυπομονώ να σβήσω τα κεράκια.

Έχω να κάνω μια απίθανη ευχή.

Αν θες να πραγματοποιηθεί, δεν τη λες πουθενά.

Κοιμήσου τώρα, αγάπη μου.

Κοιμήσου!

Κι όταν ξυπνήσεις, θα είσαι επτά χρόνων. Για σκέψου το!

Λοιπόν…

Μάλιστα.

Καλύτερα να μην το διαβάσουν αυτό η Σίλβια και ο Μάρκο.

Κάποτε πρέπει να μάθουν τι ακριβώς κάνεις.

Ναι, αλλά η Σίλβια είναι μικρή, δεν θα καταλάβει.

Ο Μάρκο είναι έφηβος, με το ζόρι μου μιλάει.

-Τι είναι, Κατερίνα; -Κλείνουν το κέντρο Αουρόρα.

Όχι, δεν το πιστεύω.

Χάλια, ήρθε η αστυνομία.

-Χάλια, καλά λες. -Είμαι εδώ από τις 4:00 π.μ.

Δώσε μου ένα λεπτό. Φοράω κάτι κι έρχομαι.

-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, μεγάλε.

-Τι κάνεις εδώ τέτοια ώρα; -Η αδελφή σου έχει γενέθλια.

-Στις 5:00 το πρωί; -Σε ξυπνήσαμε;

-Όχι, πήγαινα στο μπάνιο. -Φεύγω.

-Πού πας; -Κλείνουν το κέντρο.

Θα έρθεις να με δεις στο δημαρχείο;

Όχι. Ξέχασα να σ' το πω. Δεν θα κάνουμε το ντοκιμαντέρ για σένα.

Αλήθεια;

Θα κάνουμε για τον μπαμπά ενός φίλου που επισκευάζει σκούτερ.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την επίτροπο Κοινωνικής Πολιτικής.

Καληνύχτα!

Βιάζομαι να φύγω για να γυρίσω εγκαίρως να τους πάω σχολείο.

Άκου, δεν θες μασάζ, αλλά μπορείς να φορέσεις αυτό;

-Άφησα πρωινό στο τραπέζι. -Τέλεια.

-Εντάξει; -Γεια. Καλημέρα.

ΠΑΛΕΡΜΟ, 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2016

Η προσωρινή άδεια έληξε.

Οι εγκαταστάσεις δεν έχουν έγκριση μόνιμης λειτουργίας.

Συγγνώμη, το κλείνετε στις 5:00 το πρωί, έτσι απλά;

Είναι υπεράριθμο κατά 40 άτομα.

Όλα τα παιδιά θα μεταφερθούν απόψε.

-Όχι. Αλήθεια; Απόψε; -Συγγνώμη. Αυτός είναι ο νόμος.

-Μάλιστα. -Καλημέρα σας.

-Όλα καλά, Αντέλε; -Ναι.

Ο αυχένας μου θέλει ξεκούραση.

Έχω κάτι χάπια που μπορεί να βοηθήσουν.

Ευχαριστώ.

Τι να κάνω;

Δεν καταλαβαίνω τίποτα!

Τι φασαρία είναι αυτή;

Γιατί κάνετε φασαρία; Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Πώς να σας βοηθήσω αν δεν καταλαβαίνω; Τι θέλετε;

Να μείνουμε εδώ!

Προσπαθώ να βρω μια λύση. Αυτή είναι η δουλειά μου.

Ψάχνω να βρω… Με ακούτε ή όχι;

-Δεν φεύγουμε από το Παλέρμο! -Σωστά! Θέλουμε να μείνουμε.

Παιδιά, έχουμε πρόβλημα.

Απόψε έρχεται ένα πλοίο και όλα τα κέντρα είναι γεμάτα.

Δεν μπορούμε να φύγουμε.

-Ξέρω ότι δεν θέλετε. -Δεν είναι ότι δεν θέλουμε, δεν μπορούμε!

Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι για τον τελικό.

-Είναι σημαντικό! -Σωστά!

Ποιον τελικό;

Του δημοτικού τουρνουά. Τον περιμένουν πώς και πώς.

Είμαστε στον τελικό, παίζουμε την επόμενη εβδομάδα.

-Πρέπει να προπονηθούμε όλοι μαζί. -Μάλιστα. Και το θέλετε πολύ.

Να σας ρωτήσω κάτι. Είναι πιο σημαντικό το ποδόσφαιρο

από το να βρείτε ένα μέρος να ζήσετε;

-Τι κάνεις; Ήρεμα! -Δεν θα ηρεμήσω!

Ήρεμα!

-Τι κάνεις; -Δεν καταλαβαίνεις!

Θες να τους φροντίσεις όλους, αλλά δεν είσαι εντάξει με κανέναν.

Κοπιάσαμε γι' αυτό!

-Αγοράσαμε στολές. -Το ξέρω.

Κάνουμε μαθήματα! Δουλεύουμε!

-Και θέλετε να μας διώξετε; -Όχι.

Δεν φεύγουμε. Δεν πάμε πουθενά!

Θα μείνουμε εδώ!

Δεν φεύγουμε!

Τελείωσες;

Κατ' αρχάς, μην τολμήσεις να μου ξαναμιλήσεις έτσι.

Με τους κοινωνικούς λειτουργούς,

θα κάνουμε τα πάντα ώστε να μείνετε στο Παλέρμο. Καταλάβατε;

Η προθεσμία είναι απόψε.

Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Αντί να με βοηθάτε, σπαταλάτε τον χρόνο μου.

-Καταλάβατε; -Φύγε!

-Φύγε! -Έλα, Αντέλε, πάμε στα κορίτσια.

Μπράβο!

Ντροπή!

Δεν βρήκαμε ακόμα τον ιδιοκτήτη του κέντρου.

Θα είναι στο εξωτερικό.

Απολαμβάνει τα εύκολα λεφτά που βγάζει εδώ, σωστά;

-Μόλις γυρίσει… -Αν γυρίσει.

Ναι. Θέλω να του μιλήσω.

Θέλω να του πω πόσο μας έμπλεξε.

-Γεια σε όλες! -Γεια!

Αντέλε!

-Γκετρού! Τι κάνεις; -Πολύ καλά, εσύ;

Μια χαρά. Πονάει λίγο ο σβέρκος μου. Είδα έναν εφιάλτη.

-Η Ράνια δεν είναι καλά. -Δεν είναι καλά; Πού βρίσκεται;

Είναι ξαπλωμένη και δεν θέλει να σηκωθεί.

Θα με πας εκεί;

Εδώ είναι.

ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

Ράνια;

Ράνια.

Μικρούλα.

Πώς είσαι;

Όχι καλά.

Πότε γεννάει;

-Σε μία εβδομάδα. -Κάνει τις εξετάσεις της;

Ναι, κάθε μέρα.

Πού πονάς;

Φοβάται.