Castaway Diva (무인도의 디바)

CASTAWAY DIVA

Heto.

Ano 'to?

GAMOT

Pakialagaan si Bo-geol.

Naku.

Naku, ano…

Ganito kasi…

Di malala ang mga sugat niya.

Kaya naman…

Hindi naman sa tinatago niya sa inyo. Pero…

Ano ka ba? Alam kong tinatago niya.

Kunwari di ko alam.

Kilalang-kilala mo ba si Jung Bong-wan?

Oo. Medyo kilala ko siya.

Siya ba ay…

mas pogi siya sa 'kin?

Naku.

Wala siyang binatbat sa 'yo.

Ayos, sabi ko na.

Hindi siya titigil, 'no?

Hindi.

Malalantad kami kung isusumbong namin siya.

Pero di rin puwedeng patuloy kaming matakot.

Di ko alam ang gagawin ko.

Ano'ng gagawin mo kung ikaw ako?

Naku.

Ano ba'ng alam ko?

Pero, Mr. Kang.

Si Ki-ho… Ibig kong sabihin,

sinabi sa 'kin 'to ni Bo-geol minsan.

Tama na ang kasinungalingan.

Mabuti man ang intensiyon at walang magagawa.

Kasinungalingan pa rin.

Kung itutuloy raw 'yon,

mas lalo tayong manghihina.

Hanggang hindi na raw 'yon makontrol.

Sapat ba

'yang sagot para sa 'yo?

Salamat.

May solusyon naman pala.

Pasensiya na, Mr. Kang.

-Papa. -Uy, Woo-hak.

Sabi mo, nag-aaral ka ng flower arrangement.

Binibili mo lang pala?

Oo. Ganito kasi…

Ba't ka nagsinungaling?

Sa'n ka pala nagpunta buong araw?

Woo-hak. Mag-usap tayo.

Ba't lagi kang nagsisinungaling? Kinakabahan ako.

Woo-hak.

Umamin ako…

sa pulis

tungkol sa identity theft.

Ano?

Ginagamit ko 'tong dahilan para pumunta sa presinto.

Papa.

Umamin ako bago mahuli ang lahat.

Bakit?

Bakit mo ginawa 'yon?

Sabi nga,

mas bumibigat ang kasalanan pag tumatagal.

Dapat pagbayaran ang kasalanan…

bago sobrang bumigat.

Kilala mo si Ms. Shin sa nagkakatay?

Oo.

Gusto niya ng autograph mo.

Sa kahong 'to?

Oo.

Anim na taon na siyang pumupunta rito.

Pirmahan mo rito.

Naku!

Ang gaganda naman nito!

Puwedeng pahingi rin ako ng kopya?

Sige.

Sasabihin ko sa asawa kong isa pa pag-uwi niya galing sa klase.

Pasensiya na. Sarado na kami…

Wala ka pa ring ipinagbago.

Ganyang-ganyan ka pa rin.

Pa'no mo ito nahanap?

Gusto kong malaman kung kumusta ang pamilya ko.

Naisip mo man lang ba

kung kumusta ako?

Lumabas ka.

Hindi ko magagawa 'yan.

Matapos lahat ng pinagdaanan ko?

Nasa'n si Ki-ho?

Wala siya rito.

Nasa'n ka?

E di, maghihintay ako.

Malapit na 'ko. Apat na minuto.

Bo-geol. Naaalala mo 'yong dumpling soup?

'Yong hinintay mo nang isang oras.

Bukas pa ba 'yon ngayon?

Mr. Jung.

Di darating si Ki-ho.

Narito ka rin pala.

Oo.

Nagbiyahe siya, hindi siya uuwi ngayon.

Sige. Bibili ako.

Tama pala 'ko.

Matagal mo na silang kasama, Mok-ha.

Ba't ka nagsinungaling sa 'kin?

Mukhang napakasaya mo,

Jae-kyung.

Bakit ka pumunta rito?

Kailangan ko ba ng dahilan para makita ang asawa ko?

Gusto kong umalis ka.

Kundi, tatawag ako ng pulis.

Tawagan mo sila.

Tanungin natin sila pagdating.

Kung ilegal bang pumunta 'ko rito

para hanapin ang pamilya ko.

Tapos iimbestigahan ng mga pulis…

ang totoo n'yong pangalan.

Ano'ng gusto mo?

Umuwi ka.

Pareho pa rin ang bahay.

Isama mo sina Chae-ho at Ki-ho.

Tapos kakalimutan ko

ang mga kasalanan n'yo.

Hello? Pulis ba 'to?

Mok-ha.

Brothers Salon 'to sa Hyeseo-ro sa Gangjung-gu.

Ang kapal mong…

Wag mo 'kong lapitan!

'Yong nang-stalk sa 'kin,

nandito siya sa trabaho ko

at nag-iiskandalo.

Hindi mo alam ang ginagawa mo.

Naku. Pinagbabantaan pa niya 'ko ngayon.

Pakibilisan n'yo!

Magaling.

Pupunta 'ko sa pulis

at isusumbong ko kayong lahat.

Gawin mo.

Mahal, umalis ka.

Woo-hak, lumabas ka.

"Mahal"?

Walang magagawa ang pagsusumbong sa 'min

kasi sumuko na 'ko.

Ikaw 'yon.

Inakit mo ang asawa ko

-at kinuha mo sa 'kin ang mga anak ko! -Wag, Mr. Jung!

Mok-ha!

Buwisit na…

Woo-hak, wag mong gawin 'yan!

Mahal!

Tumigil ka!

Wag mong gawin 'yan!

Ikaw siguro…

si Chae-ho.

Manahimik ka.

Maayos kang lumaki,

anak ko.

Manahimik ka!

Wag, Woo-hak! Tama na 'yan!

Bitawan mo 'ko!

Tumigil ka!

Wag! Bitawan mo. Wag!

-Bitawan n'yo ako! -Woo-hak!

-Bitaw! -Woo-hak!

Wag!

Woo-hak!

-Woo-hak! -Bitawan n'yo 'ko!

Wag!

Woo-hak!

Uy.

Ano'ng nangyari?

Ayos ka lang?

Oo.

Nasaktan ang balikat ni Woo-hak at nasa ospital siya.

Katatawag niya lang.

Ayos lang siya.

Maayos ang lahat.

Tapos na lahat 'yon ngayon.

Mok-ha!

Makakalabas na siya.

Salamat.

Ki-ho.

Matapos makita ang tatay n'yo,

naiintindihan ko na kung ba't mo tinago ang nakaraan

sa kapatid mo.

Di siya karapat-dapat

sa anuman.

Hindi siya dapat inaalala.

Di siya dapat maging masaya.

Walang nararapat sa kanya.

Para na rin siyang hindi kakilala.

Kaya…

wag ka nang mag-aksaya

ng damdamin

o oras

sa tatay mo.

Hindi rin siya marapat sa galit mo.

Kaya…

kalimutan mo na siya.

Kung pa'no mo siya binura

sa alaala ng kapatid mo,

kumpleto mo siyang burahin