Destined with You (이 연애는 불가항력)

DESTINED WITH YOU

Ano'ng problema?

May masakit sa 'yo?

Tara sa ospital.

Makakalakad ka ba?

Wala nang oras diyan.

Humiling na tayo.

Ayos ka lang?

Kaunting sakit lang ng ulo.

Tingnan mo. Palubog na ang araw.

Humiling tayo.

Ayos lang ako.

Hindi patas ito.

Hindi pa ako tapos humiling.

Ituloy mo lang. Hindi kita aabalahin.

Inaabala mo na ako ngayon.

Kung gano'n, aabalahin pa kita.

Tingin mo?

Hindi.

EPISODE 11

Bakit mo ako ibinili ng damit?

Hindi tayo babalik do'n.

May nangyari, 'no?

May kinalaman ba sa pagpapatawag sa akin ng mayor?

Wala 'yon.

Ako na ang bahala roon.

Saan tayo pupunta ngayon?

Magpapahinga at manonood ng sunrise.

NATIONAL PROPERTY CONDITION REPORT

SOUP KITCHEN BANNER

LEE HONG-JO

Malaking balita.

Hinawakan ni Mr. Jang ang kamay

ng babaeng namumula sa harap ng lahat

at lumabas ng lobby na parang tunay na lalaki.

Ano ba'ng nangyayari?

Di ko na dapat sinabi.

Ako na dapat ang umayos.

Sabi mo, may gusto ka.

Si Hong-jo ba 'yon?

Ikaw pala ang salarin.

Pinressure mo ang mayor na ilipat si Hong-jo.

Hindi ako "salarin".

Ako si Yoon Na-yeon.

Mukhang ikaw 'yong tipong padalos-dalos.

Mabuti na'ng may gawin kaysa wala.

Ayusin mo kung gagawin mo.

Mag-isip ka bago kumilos.

Ang ganda.

Siyempre, maganda, kasi kasama kita.

Doon ang kuwarto mo.

May bathtub. Maligo ka at magpahinga.

Saan ka pupunta?

Maliligo?

Bakit bigla siyang maliligo?

Huwag marumi ang isip mo.

Siyempre, maliligo siya.

Baka maghuhugas lang ng kamay.

Anong oras na?

Aba.

Ang tagal niyang maligo.

Natulog na kaya siya?

Hindi naman tama 'yon.

Wala akong ibang ikinaiinis.

Dumayo pa ako rito.

Hindi ba dapat mag-good night man lang siya?

Baka iba ang isipin mo.

Parang may sakit ka kanina.

Kaya nag-alala ako.

Wala akong ibang intensiyong gawin.

Di ako nag-isip ng iba.

Mabuti naman.

Kumusta ang pakiramdam mo?

Ayos naman.

Kung gano'n, a…

Makakampante na ako at makakatulog.

Oo nga. Matulog ka nang mahimbing.

Sige. Matulog ka rin nang mahimbing, Sin-yu.

Bakit?

Di ko sinabing matulog ka mag-isa.

Tulog na.

Kailangan mong matulog para sa umaga.

Paano ako makakatulog?

E, nandito ka sa harap ko.

Wala na ako.

Di ako mapapatulog niyan.

Kapag umimik ka pa, hindi na ako magpipigil.

Di mo makikita ang sunrise.

Tuwing Bagong Taon,

ginigising niya ako nang 3:30 a.m.

para tingnan ang sunrise sa Bukhansan.

Nagrereklamo ako pataas at sinasabi kong ayokong pumunta,

at nagrereklamo pababa, sinasabing pagod na ako.

Pero nang mamatay ang papa ko,

mag-isa na akong nagsisimula ng bagong taon.

At lagi kong tinutulugan.

Ayoko sigurong maramdaman na wala na siya.

Kaya laging malungkot ang mga Bagong Taon ko.

Salamat.

Dahil kasama kita.

Di ka nilalamig?

Kaya ko naman.

Dahil oso ako.

Nilalamig ako.

Dahil hindi ako oso.

Ikaw talaga.

Hindi ka asiwa sa paghahawak-kamay?

Sino'ng may sabi?

A…

E…

Di ko inasahang makikita kita rito.

Hindi ko rin inasahang makikita kita.

Bakit napadpad ka rito, Mr. Kwon?

Pumupunta ako rito para sa sunrise.

Maraming pwedeng puntahan. Bakit dito pa?

Dito ka rin pumunta.

Bilang nagtagpo-tagpo tayo, kain kaya tayo ng tteokguk?

Bakit kasama siya? Ayoko.

Gusto ko.

Maupo lang kayo riyan. Ako na ang bahala sa lahat.

Mukhang di ka magaling magluto.

Hindi ko pa nasusubukan,

pero sabi ko nga, kaya ko ang lahat.

Hahanapin mo ang recipe sa phone mo?

Kaya ko kahit wala.

Hanapin mo, kung ayaw mong mag-aksaya.

Tulungan ba kita?

Hindi na kailangan, Hong-jo. Maupo ka lang.

Nakakapanabik.

Aabangan ko 'yan.

PAANO MAGLUTO NG TTEOKGUK

Nag-alala ako kahapon.

Buti, walang nangyari.

Oo nga.

Dumadayo ka pala rito para sa sunrise.

Naglitrato ako noong isang taon. Gusto mong makita?

Sige.

Maganda ang panahon noon.

Grabe.

Ang galing mong maglitrato.

Oso ka na magaling tumingin ng mga litrato.

Ano?

Hay.

Gusto mo pa ng iba?

Masama ito.

Akala ko, magaling ako, pero hindi pala.

Baka masira ko ang sangkap.

Kakain dapat tayo ng tteokguk, pero wala.

Hay naku…

Tabi, ako na.

Salamat.

Tulungan kita?

Hindi na.

Kunin mo ang recipe mo.

Salamat sa pagkain.

Magandang tingnan,

pero pangit ang lasa kapag gano'n.

Ang sarap.

Malinamnam.

Pinakamasarap ito na natikman ko.

Pati salita mo, maganda.

"Pati"? 'Yon lang ang maganda sa kanya.

Tingnan mo, ang pangit niya.

Mula mata pababa.

Maganda ako.

Oo.

Tama ka.

Nasa lahi namin.

Walang makaiwas doon.

Tingin ng ama ko, dahil sa isang sumpa.

Walang mahika para sa may sakit.

MAHIKANG PANLINIS NG ISIP AT KATAWAN

LEE HONG-JO

Ano'ng ginagawa mo?

Naghihintay ng tawag mo.

Pinag-isipan ko nang mabuti.

Subukan natin ang Mahikang Panlinis ng Isip at Katawan?

Di nakalagay na nakakagamot ito,

pero malilinis ang isip at katawan mo.

Puntahan kita ngayon?

Hindi pwede.

Di mo ako nami-miss?

Nami-miss kita.

Kaya ibababa ko na.

Kung nami-miss mo ako, bakit mo… ibababa?

LEE HONG-JO

Anong…

Bakit ang tagal mong sumagot?

Nagbabasa ako ng libro.

Kaya di ko napansin na tumawag ka.

Meditations ito.

Mukhang naabala kita sa pangangalap mo ng kaalaman.

Ibababa ko na?

Huwag.

Tapos na ako.

Aling linya ang pinaka-memorable?

Gusto kitang makasama.

Galing sa Meditations 'yan?

Hindi.

Galing sa akin.