Midwinter Break

We praten nooit over wat er gebeurd is in Belfast.

Misschien omdat we tot die tijd zo hoopvol waren.

Hallo, Mrs Gilmore.

Maar één dag kan een heel leven veranderen.

Weg uit Ierland, ons thuis.

Alleen.

Ontworteld.

Op drift.

En nu...

is het alsof we vervreemd zijn van elkaar...

en van onze beloftes van toen.

Mijn belofte van toen.

Dan ga ik maar.

Dag, schat.

Ga je echt niet mee?

Wat zei je?

Het lichaam van Christus.

Jakobus 4 vers 14 leert ons...

'...U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet.

Wat stelt uw leven voor? U bent immers maar een damp...

die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.'

Op deze avond worden we er meer dan ooit aan herinnerd...

Ik ben er weer. Het is ijskoud buiten.

Hij gaat over.

Antwoordapparaat. - Spreek dan wat in.

Hoi Michael, met mama en papa.

Ik weet niet hoe laat het daar is... - Fijne kerst. Geef Toby een kus van opa.

We wilden even horen hoe het ging. De eerste kerst in jullie nieuwe stulpje.

Maar goed...

Wij zijn gewoon thuis, dus...

Liefs.

Wat is dat? - Een verrassing.

Niks zeggen.

Schoenen.

Gewoon iets leuks, voor ons allebei.

Amsterdam?

Het leek me wel eens tijd voor een avontuur.

Dat is...

fantastisch.

Vluchten, hotel... Je hebt jezelf overtroffen, Mrs Gilmore.

We knallen het nieuwe jaar in. - Reken maar.

Op jou en mij.

Op mij en jou.

Heb jij de paspoorten?

Bij de oogdruppels en oplader in je schoudertas.

En m'n speciale shampoo? - Die ook.

Wat is de limiet ook weer?

Zes minuten.

Iemand die ik erg hoog had zitten vond dat ik er flamboyant uitzag hiermee.

Ik weet nog steeds niet of dat positief of negatief bedoeld was.

Nee, die knoop zit helemaal verkeerd.

Je keelt me. - Dat is ook heel verleidelijk.

Zo. Dat is beter. - Ja, goed zo.

Het is al zeven minuten. Ik ga bellen.

Daar heb je de taxi net.

Koffer.

Hebben we alles? - Volgens mij wel.

Sommigen hebben meer bagage dan verstand.

Waar zat de shampoo ook weer?

Snoepje voor het opstijgen, mevrouw?

O, bijna vergeten.

Tegen misselijkheid.

Een polsbandje.

Iemand van de kerk had het erover.

Het drukt op je polspunt. - Je kunt beter een schietgebedje doen.

Lieve Heer, zorg dat ik niet hoef over te geven.

Gaat het? Ziet er mooi uit.

Hallo. Hoe is het ermee?

Welkom in Amsterdam. - Dank u wel.

We zijn er.

Waar moeten we nu heen?

We kijken hier wel.

Ja, hier is het.

Probeer die andere eens.

Zo dan, we zijn binnen.

En er was...

licht.

Mooi, zeg.

Groter dan ik had gedacht.

Mooi, hoor.

Moet je die grijze lucht nou zien.

De volgende keer moet je maar een zonniger halfrond uitzoeken.

Even het bed uitproberen.

Ligt het lekker? - Zo hard als een landingsbaan.

Perfect. Weet je wat?

Ik ga even een tukje doen.

Het is pas middag. - Nou en?

Je slaapt nooit 's middags. - We zijn op vakantie. Het mag toch wel?

Omdat je zo aandringt. Halfuurtje, hooguit.

Chocolaatje, meneer? - O, dank u wel, mevrouw.

Lekker.

Dit is pas leven.

Goedenavond. Waar kunnen we iets drinken voor niet te veel geld?

Dan zit u hier goed. Amsterdam heeft heel veel keus.

Jij vindt weer de enige Ierse pub in Amsterdam.

Wat een krenterige glaasjes. - En ik heb zelfs een dubbele besteld.

Je leert het wel. - Ik verwen je nog te pletter.

Op jou en mij.

Op mij en jou.

Gelukkig hebben we elkaar nog om te negeren.

Alsof je hier een versterker nodig hebt. - Je vond dit altijd een leuk liedje.

Het is het belangrijkste exportproduct van Ierland.

Een bezopen les in vermaak.

Plus de autobom.

Loop niet zo dicht bij het water. Ik word er helemaal eng van.

Kom.

Pak m'n arm maar vast.

Je bent gewoon een gevaar.

Anders dan bij de Provisional IRA is het wapenarsenaal van de New IRA beperkt.

Genoeg voor een geweldscampagne, maar niet op dezelfde schaal als destijds.

Na het staakt-het-vuren van 1994 deed de Provisional IRA de meeste wapens weg.

Veel daarvan...

Het gaat maar door.

Ben je daar klaar?

Blijken wapens die in beslag zijn genomen door dissidente republikeinen...

afkomstig uit het arsenaal van de Provisional IRA.

Enkele prominente leiders hebben zich nooit gecommitteerd aan het vredesproces.

Stella, heb je m'n cholesterolpillen gezien?

M'n cholesterolpillen, heb je die gezien?

Heb je in de toilettas gekeken?

Hier.

Het is een religieuze gemeenschap. - Een klooster?

Meer een retraiteoord.

Die kant op, denk ik. - Weet je het zeker?

Dat je een kaart hebt, wil niet zeggen dat je de weg weet.

Hier.

Ziehier.

Het Begijnhof.

Hierdoorheen?

Gaat u voor.

Hier staan de oudste panden van de stad. Voor vrouwen die alleen wilden wonen.

Een zusterorde van ongetrouwde katholieke vrouwen.

In de zeventiende eeuw...

waren katholieke erediensten verboden door de protestantse machthebbers.

Waarom fluisteren we?

Ze mochten geen openbare mis houden...

dus deden ze dat thuis, in het geheim.

Daarom ziet het er niet uit als een kerk. - Om het te verhullen.

Ze leefden als nonnen...

maar zonder alle geloften en zo.

Net Van Goghs Gevangenisbinnenplaats.

Flauwekul.

Pardon, weet u of de kerk al open is?

Welke kerk had u willen bekijken?

O, u bent Iers. Ze is Iers.

Ik kan het niet ontkennen. Uit Waterford, maar ik heb overal gewoond.

County Derry. Uit een gehucht waar niemand ooit van gehoord heeft.

Woont u hier? - Ja, ik behoor tot de gelukkigen.

En wat brengt u naar Amsterdam?

We worden er niet jonger op, dus...

Maar welke kerk wilde u bekijken? - De katholieke.

Dan moet u hierheen.

Het mirakel van Amsterdam.

'Den ouden stripvertellinghe.'

'In het jaar 1345, in de stad Amsterdam...

lag een man op sterven in een huis aan de Kalverstraat'...

Lekkere binnenkomer.

'Een pastoor kwam de man de communie geven.

Toen hij weer weg was, voelde de zieke man zich zo beroerd...

dat hij de hostie uitbraakte'... - Gezellig.

'in een kom.'

Ik heb ineens geen trek meer.

'De man stierf de volgende ochtend...

en zijn dienstmeid gooide de inhoud van de kom in het vuur.

Maar toen de dienstmeid de volgende dag ging kijken in de haard...

lag hij daar nog.

De hostie.

Onaangetast door de vlammen.'

De pastoor heeft deze kerk laten bouwen om het mirakel te gedenken.

Namelijk?

De onverwoestbare hostie.

Het doet wel wat...

tweederangs aan, qua wonder.

Ik bedoel, een vuurvast stukje ouwel. - Wonderen heb je in alle soorten en maten.

Wat er met jou is gebeurd, was niet wonderbaarlijk.

Het viel volkomen binnen de grenzen van het mogel...

Als ik tegenwoordig m'n brillenkoker open, ben ik blij verrast dat m'n bril erin zit.

Dat is pas een mirakel.

Het modelechtpaar.

Je ziet hoe lief hij haar heeft.

Waarom beschermt ze haar buik?

Gaat het wel?

M'n voeten bonzen. Ik ben al de hele ochtend in touw.

Je haakt toch niet af, hè? - Nee, even een pitstop.

Ik wil toch wel echt graag De Nachtwacht zien.

Zullen we in het café afspreken...

over een halfuur, voor een hapje eten?

Tot zo.

Die kou gaat door merg en been.

Kijk dan wat die sokken gedaan hebben.

Ik lijk wel een zandloper. Voel eens.

Ik sla even over.

Niet doen.

Alles beter dan dat. - Je maakt het erger.

Ik weet dat ik niet moet krabben, maar als je eenmaal begint...

Als je eenmaal begint... - Straks krab je het open.

Dat is beter.

Kun je even helpen?

Gerry.

Denk je wel eens na over waar je begraven wil worden?