HIS & HERS

Hai polo menos dúas versións de cada historia.

A túa e a miña.

A nosa e a deles.

A del e a dela.

Iso implica que sempre hai alguén que mente.

Como te atreves? Ala!

Como te atreves a espertarme?

Como estás, ruliña?

Pódoche preguntar algo?

- Quen é a máis guai? - Eu.

- E a mellor? - Eu.

- A máis valente? - Eu.

Tes razón. Vai abaixo, imos almorzar.

Vamos!

Quéroche, ruliña.

Merda.

Ei, collíchesme o cargador?

Zoe, onde vai o meu cargador?

Non sei.

- Ei. - Queres botar cornos?

Eh?

Traballaches de noite?

Non. Que queres, rula?

- Amorodos. - Si?

Amorodos? Vale.

Non te oín vir.

Nin con Megadeth a todo volume me oirías.

Non empeces. O vodka é máis barato cós somníferos.

Sabes que hoxe ten fútbol, non?

- A que hora empeza? - Ás 15:00 ou 16:00.

Ás 16:30 os mércores.

Que?

Nada. Cheiras ben. Que raro.

Merda. Non, espera.

- Non podo levala. - Por que?

- Quedei con Barbara. - Non podo ir?

Non, rula. Que dis? Hai que levala...

Chamas a Barbara e dislle que non podo ir?

Rula, lévote eu. Pero veño dereito do traballo.

Sabes que significa iso? Que tes que estar lista.

A auga, as botas e...?

- As caneleiras. - Iso é, rula.

Ei, Meg, Meg. Quéroche.

Quéroche.

- Adeus. - Adeus.

Adeus.

Bo día. Xa vou eu para aí!

Ola. Que é iso? Servizo na rúa?

- Está quente. Tome. - Grazas, Priya.

Ben, vamos.

A onde imos?

- Mandeille 20 mensaxes. Viunas? - Teño o móbil fodido. Que foi?

Temos un cadáver.

CHARISSA ARMON ATOPARON A PÉ GRANDE?

MICHAEL POOL NON... ATOPARON UNHA MULLER MORTA

Agora a anestesia mata a dor, pero a raíz está fracturada.

Iso causa unha infección.

Dúas opcións.

Unha, antibióticos. Igual se salva o dente.

Dúas, arrincalo.

Se fose eu, arrincaríao, pero non pasaría un ano sen revisión.

- Déame as pastillas. - De acordo.

Escribe o nome da persoa que atopou o corpo.

Unha chamada anónima.

Anónima? Que?

Kimmi non lle sacou un nome? Home, muller?

Non, pero os indicios iniciais...

Os indicios iniciais? Os de quen? De Walters?

- Walters. - Si.

Bill, o de fichaxe? Veña, ho.

Non tiveron un asasinato en dez anos, pero teñen indicios iniciais?

Boston, non fagas iso.

Ti pódelo facer mellor.

Que os relatos non che nubren o xuízo na investigación dun posible homicidio.

Precísanse feitos, non indicios.

Nin espiñadas.

Se che veñen con espiñadas, mándaos á merda,

sobre todo, se son desta zona.

- Vostede é desta zona. - Si, son.

Si, grazas por dicilo.

Ben. Aquí estamos.

Quero que lembres o lentas que van as cousas aquí.

Non coma en Atlanta?

Non aparecen moitos cadáveres en Dahlonega.

Ala.

- Bo día. Detective Priya Patel. - Bo día.

- Que tal? - Ola. Ben.

- Bo día, detective. - Bo día.

Temos unha boa aquí.

Si?

Unha animalada. Espero que non sexan sensibles.

É o peor que vin desde hai moito.

Ben. Sabemos a hora aproximada da morte?

Non, por agora non.

Atopouse algunha arma?

Non.

NOVAS FIDEDIGNAS WSK CANLE 5

Ola, Sam. Non funciona.

A ver, logo.

Caducou o ano pasado.

Feito, Sra. Andrews.

Alégrame que volva.

Grazas.

- Esa é Anna? Ei. - Esa é Anna?

Sabiades que volvía?

Anna!

- Eras Lexy, non? - Sigo sendo.

Estás incrible. Que che pasou na cara?

Desculpa, vou ver a Jim.

- Vas volver? - Claro.

Atención, entramos de aquí a dous minutos.

Encántame que volvas.

Décheslle o meu traballo?

Andrews, xa sabes que non é tan simple.

"Lexy, volveu Anna. Estás despedida." É tan simple coma facer un sándwich.

Chámaa e fágocho eu.

Ten contrato.

- Tamén eu o teño. - Tíñalo.

Non a podía seguir tendo como presentadora substituta.

Sen contrato permanente, marchaba.

Como permites que esa muller sexa a cara da canle, Jim, en Atlanta?

Non miro a cor.

Mira, Anna.

Eu son pai.

Imaxino o inferno polo que pasaches.

Compadecémonos de ti.

Todos nós.

Pero, malia a nosa compaixón, desapareciches un ano.

Non preciso a túa compaixón.

Agradézocho, Jim. Pero non fai falta.

Precisaba tempo, estou ben.

Se teño que reinventarme para recuperar o traballo, fareino.

Por que agora?

Unha semana, un mes, un ano, é igual. Estou lista.

Levo traballado abondo para poder desaparecer.

Síntoo moito, Anna. Non podo facer nada. En serio.

- Dahlonega. - Como?

Atoparon un cadáver.

Xa sei.

Déixame ir de reporteira.

De reporteira?

Reinventarse está ben, pero iso é pasarse.

- Nacín en Dahlonega. - Ai, si?

Crieime alí. Coñezo a xente e falará comigo.

De que? Aparecen cadáveres todos os días.

En Atlanta, non nunha vila pequena,

nin cando a asasinada é unha muller branca.

Como sabes que foi asasinada e que era branca?

En Dahlonega? Faime caso, Jim, é branca.

Igual non é nada.

Se non é nada, marcho, pero os dous sabemos que non é así.

Entón, reporteira, eh?

- Salario de reporteira. - Feito.

Que che pasa na cara? Pensarán que tiveches un ictus.

É a anestesia. Pasa axiña.

E un cámara. A quen queres?

Richard.

Richard?

Jones?

O home de Lexy? Coñécelo?

Non, pero seica é o mellor.

Unha noticia, Andrews.

Se a cagas e me creas problemas, vas fóra.

Tes dúas horas. Entras nas novas das 18:00.

Grazas, Jim.

Si, que sortaza teño.

Arre hostia!

Dado o número de coiteladas, o asañamento,

pregúntome que mensaxe quererá transmitir o asasino,

consciente ou inconscientemente.

Que é unha falsa.

Nada indica que iso sexa o motivo deste tipo de violencia.

Esa é a mensaxe, Boston.

Está nas uñas.

Tes visto algún cadáver?

Claro.

Onde?

Na academia.

É distinto, non?

Si. Xa me afarei.

Esperemos que non.

FALSA

Quero que todos se pregunten agora mesmo se teñen que estar aquí.

Se a resposta é non, vaian para onda o cordón e axuden alí.

O resto, póñanse aquí nun círculo.

Temos todos claro quen está encima do capó dese coche?

Morreu unha muller. Hai que respectalo e respectar a familia.

Non quero que o seu home saiba que perdeu a muller

porque nós non sabemos ter a boca cerrada.

Sexamos profesionais e actuemos correctamente.

- Si, señor. - Direillo eu.

Dígollo eu. Non se poñan en contacto con el.

- Está claro? - Si, señor.

Preciso o seu móbil.

Quero ese teléfono e quéroo xa, de acordo?

Se o atopan,

non o toquen nin remexan nel. Tráianmo a min.

- Entendido? - Si, señor.

Ben.

Espállense a dez metros uns dos outros.