The Invaders

The Invaders

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക

സീസൺ 1

റിലീസ് വിവരങ്ങൾ

Los invasores (The invaders) 1x04 Las sanguijuelas (The Leeches) Dual Eng-Esp by Barel SPA
കമന്ററി എഴുതിയത് Barel
Spa (49m02s) Translated from English

ടാഗുകൾ

other
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്: 2020-10-29
ഡൗൺലോഡുകൾ: 14
ശ്രവണ വൈകല്യമുള്ളവർക്ക്: No

Spanish സബ്ടൈറ്റിൽ പ്രിവ്യൂ

ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.

¡No! ¡No!

-Será la última vez, Dr. Markham. -¡Otra vez no!

Casi le hemos extraído toda la información.

¡Otra vez no!

¡Basta!

¡Más no! ¡Más no, por favor!

¡Más no, me duele!

Se acercan. ¡Que no me vean!

-Tranquilícese. -Por favor, escóndanme.

-No le encontrarán. -Se acercan.

Relájese, no le dolerá.

Cálmese y estírese aquí.

Así. Tranquilo.

Por favor...

Por favor...

Ya basta.

Ya basta.

LOS INVASORES

Protagonizado por Roy Thinnes como el arquitecto David Vincent.

Los invasores,

seres extraños de un planeta que se extingue.

Destino.: La Tierra .

Propósito.: Adueñarse de ella .

David Vincent los ha visto .

Para él todo empezó una noche en un camino solitario,

cuando buscaba un atajo que nunca encontró.

Empezó con un merendero cerrado y abandonado,

con un hombre tan fatigado que no podía seguir viajando.

Empezó con la llegada de una nave de otra galaxia.

Ahora David Vincent sabe que los invasores han llegado,

que han tomado forma humana .

De algún modo, debe convencer a un mundo incrédulo

de que la pesadilla ya ha comenzado ...

Estrellas invitadas.:

Mark Richman,

Diana Van der Vlis .

Invitado estrella.: Arthur Hill .

Esta noche.: LAS SANGUIJUELAS .

Dos hombres mirando al cielo

se reúnen en una pequeña ciudad del Suroeste.

David Vincent busca al invasor .

Warren Doneghan es presidente de J.A.E.,

Jet Age Electronics .

Debe ser ese.

Dos hombres mirando al cielo .

Uno dedica su vida a una frontera desconocida,

el otro, a una guerra no declarada por la supervivencia.

¿David Vincent? Soy Tom Wiley, de J.A.E.

Sígame.

-Soy Warren Doneghan. -Encantado.

Gracias por venir.

Siéntese delante. Le guardaré la maleta.

Está sentado junto al jefe de seguridad de mi fábrica.

Es también mi mejor amigo,

Y es un tozudo falto de imaginación,

que no puede...

o no quiere creer que haya extraterrestres aquí.

-¿Y usted? -Lo creo posible. Sí.

Por eso le hice venir. Necesito sus consejos.

Le pagaré bien.

Eso será una novedad.

Estos son los hechos:

En menos de un año, cinco hombres

expertos en diferentes campos, han desaparecido.

El único que reapareció, lo hizo la semana pasada.

Sí. ¿El Dr. Markham?

-En Nuevo México, ¿no? -Había enloquecido.

No se de la vuelta, por favor.

Le hice sentar delante para que utilizase ese espejo.

¿Ve ese coche de ahí detrás?

Esta vez es un Sedan gris.

Ayer nos siguió una furgoneta de helados.

Mañana será una anciana en bicicleta.

Ya le advertí sobre él.

Sr. Vincent, ya hace tiempo que me siguen.

Creo que planean secuestrarme.

¿Los extraterrestres?

Unos enemigos... sí, tal vez extraterrestres.

Fíjese a qué campos pertenecen los desaparecidos:

Markham, oceanografía;

Wanamaker, matemáticas; Millington, psicología;

Roblin, ciencia militar;

y el mes pasado, Bill Hastings, de Cal Tech.

¿Qué le dice todo eso?

Hay un patrón.

Felicidades, Warren, ya tienes un comprador.

Tu Sedan gris no ha girado.

Ya saben dónde vamos. Me han seguido otras veces.

¿Qué le parece?

Si tienen una lista, usted debería estar en ella.

Es el mejor en su campo.

Bien.

Si esperan al mejor momento, ¿qué me recomienda?

Depende de sus intenciones.

¿Evitarlo...

o otra cosa?

-Buenos días, señores. -Buenos días.

-Este es David Vincent. Yo firmaré. -De acuerdo, señor.

Gracias.

Dijo que podría hacer otra cosa.

¿El qué?

Dejar que suceda; les seguiremos.

-¿Tom? -Ya me conoces.

Por mí, dejaría este asunto ahora mismo

y le pagaría a este señor un taxi de vuelta.

¿Puedes llevarle con el comisario?

Luego le diré lo que he decidido.

Sígame, por favor.

No lo entiendo.

Simplemente, no lo entiendo.

Pues no es tan complicado.

Es porque...

ha surgido algo y a lo mejor tengo que...

irme de viaje repentinamente.

¿Cuánto tiempo?

No estoy seguro.

Te lo cuento para que no te preocupes si sucede.

¿De repente te preocupan mis sentimientos?

Resulta refrescante.

Haces una montaña de un grano de arena, Eve.

Voy a ducharme antes de cenar.

-¡Warren! -Eve, te he dicho lo que puedo.

Lo que debes saber.

Déjalo ya, por favor.

Muy bien, Warren.

Lo haremos a tu manera.

-Tom, ¿me harías un favor? -Sí.

Lleva a Eve a la fiesta de los Morrison.

Estoy muy cansado.

Sí, claro.

Eve.

Confía en mí, por favor.

¿Cómo se llama ella?

¡Bah! Qué más da.

Tampoco me lo dirías.

Lo haría, si fuese verdad.

Te sorprendería lo egoísta que puedo ser.

No tiene una amante, créeme.

No puedo.

Hace tiempo que lo sospecho.

Ahora estoy segura.

Le voy a dejar.

Ya he oído eso antes.

Lo sé.

Pero ahora va en serio.

Créeme, lo digo de verdad.

Debo llevarte a la fiesta.

Voy a cambiarme.

Ayer, después de dejarle grabamos este vídeo.

Le dará una idea de mi ruta habitual.

¿Por qué cambia de coche?

Tom libra los viernes. Voy y vuelvo del trabajo solo.

Pienso que aprovecharán eso.

Es un atajo que me ahorra unos veinte minutos.

-¿Hay algún desvío? -Ninguno.

Eso es todo, pues.

Tenemos la hora y el lugar probables.

¿Y si algo fuese mal y le perdiésemos?

-¿Qué alcance tiene? -Unos 60 Km.

-¿Y si necesitamos un helicóptero? -Sería el doble.

El transmisor más potente que existe.

Lo patenté yo.

¿Dónde lo esconderás?

Podría fijarlo aquí.

No, no funcionaría.

Buscarían que no tuvieses armas, justo ahí.

Tom era policía.

¿Qué lleva alrededor del cuello?

Una simple medalla.

¡Claro! Pediré que me hagan una.

Sigo pensando que deberíamos avisar a la policía.

No.

Nunca me dejarían probar algo así.

Tenemos que hacerlo solos. Los tres.

¿Hay algo malo?

¿Por qué?

Sé que le preocupaba mucho.

¿Qué le decidió a...

jugarse el cuello así?

¿A arriesgar mi vida?

Puede que lo haga por publicidad.

El mes pasado apareció en cuatro revistas.

Y usted, ¿por qué lo hace?

Dejemos el tema.

5:23.

Debe estar en el coche.

Ahora se desvía por el boulevard.

Ahí llega. Justo a tiempo.

-No podrá adelantar ese camión. -Lo sé.

Disculpe, tenemos una avería.

Estamos intentando...

Vamos.

¡Tom!

¡Tom!

Sr. Wiley, le llama una señora.

¿Quién es?

Es la mujer de Donhegan. La llamé.

Tiene derecho a saberlo.

Pensé que debía llamarte...

-Eso sí que le ayudará. -¿Quién fue?

The Invaders subtitles in other languages

അഭിപ്രായങ്ങൾ

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left