FROM

Σε προηγούμενα επεισόδια...

Νίκι, κρατήσου.

Δεν μπορώ να πάρω πίσω αυτό που έκανα.

Σκότωσες άνθρωπο!

-Άφησες άλλους δύο στο ασθενοφόρο! -Το ξέρω!

Τη μία την είχες δέσει με χειροπέδες!

Λυπάμαι.

Η Μιράντα άρχισε να βλέπει πράγματα.

Είπε πως αισθανόταν ότι την επέλεξαν για να ελευθερώσει τα παιδιά.

Μάλλον κι εσύ επιλέχθηκες.

Η Μιράντα είναι η μόνη...

με σύνδεση εδώ πολύ πριν έρθει.

Είδες τρεις κόκκινους βράχους;

-Πώς ξέρεις... -Όταν ήμουν μικρή...

έβλεπα συνεχώς τον ίδιο εφιάλτη.

Είδα κι εγώ αυτό το μέρος, όχι μόνο η Μιράντα.

-Αν έβλεπες όσα έχω δει... -Τι εννοείς;

Εσύ τι λες να εννοώ, Μπόιντ;

Εγώ, η Τζούλι, η Μάριελ, όπου κι αν ήμασταν...

Όλοι εδώ λένε πόσο φοβούνται να πεθάνουν.

Δεν είναι το χειρότερο σενάριο.

Νιώθω σαν κάτι να με παρακολουθεί.

Αυτή είναι; Τρομακτική φαίνεται.

Βοήθησέ με, Έλτζιν. Μπορώ να σας σώσω όλους.

Δεν μπορώ να κάνω παιδιά. Είναι ιατρικά αδύνατο αυτό που συμβαίνει.

Θα κάνεις ένα μωρό...

ενώ σου είπαν πως δεν μπορείς να γεννήσεις!

Με όσα έχεις δει, δεν μπορείς να δεχθείς ένα θαύμα;

Δεν βλέπω κάτι.

Αδύνατον.

Ούτε καν κοίταξες! Ψάξε κι άλλο!

Δεν είσαι έγκυος.

Πόσο καιρό έχεις τις λιγούρες;

Σχεδόν μια εβδομάδα.

Τι μου συμβαίνει;

Αν ήμασταν αλλού, θα έλεγα πως είναι συμπτώματα ψευδοκύησης.

Τι είναι αυτό;

Μια σχετικά σπάνια πάθηση...

όπου το σώμα πιστεύει πως είσαι έγκυος.

Έχει όλα τα πρώιμα συμπτώματα...

"υστερικής εγκυμοσύνης".

Έτσι δεν το έλεγαν παλιά;

Κανείς δεν πιστεύει πως είσαι υστερική.

Πρόσφατα ο Μπόιντ είχε σκουλήκια εσωτερικά...

που δεν τα έβλεπε άλλος.

Δεν αποκλείουμε τίποτα.

Θα μπορούσες κάλλιστα να είσαι έγκυος.

Είμαι έγκυος.

Το νιώθω μέσα μου.

Πιες μια γουλιά.

Δεν το θέλω αυτό!

Δεν πειράζει.

-Συγγνώμη. -Ήταν κουραστική μέρα.

Το σώμα σου βιώνει πολύ στρες.

-Τι λες να μείνεις μαζί με τον Έλις; -Θέλω να πάω σπίτι.

Στο δωμάτιό μου.

Δεν θέλω να περπατήσεις στη βροχή.

Για τη βροχή αγχώνεσαι;

Εντάξει.

Φάτιμα!

Πήγαινε μαζί της.

-Φάτιμα! -Θέλω να γυρίσω σπίτι!

Θα μείνω το βράδυ στο Κοινόβιο.

-Τουλάχιστον να της βάλω ορό. -Ναι.

Ας μου μιλούσες πριν από τον υπέρηχο.

-Δεν με αφορούσε. -Σοβαρά, Μπόιντ;

Τώρα θα φερθείς τυπικά;

Θα έπρεπε να το ξέρω πριν από την εξέταση.

Πώς να βοηθήσω όταν είμαι σε άγνοια!

Θέλεις να μου φωνάξεις;

Μετά μπορούμε να σκεφτούμε τι θα κάνουμε;

Δεν ξέρω τι θα κάνουμε ούτε τι έχει.

Ούτως ή άλλως, είτε έχει κάτι μέσα της που δεν βλέπουμε...

είτε τρελάθηκε και νομίζει πως είναι έγκυος.

Πώς θα μάθουμε τι ισχύει;

Δεν ξέρω, Μπόιντ.

-Πώς θα τη βοηθήσουμε; -Δεν έχω ιδέα.

Εντάξει. Κάνε τη δουλειά σου και βρες μια λύση!

Δεν φοβάμαι. Πρέπει να μιλήσεις.

Εμπρός, μίλα!

Ξέρω ότι μπορείς να μιλήσεις!

Μίλησέ μου!

Βίκτορ;

Εγώ είμαι. Μπορώ να μπω;

Δεν μπορείς να το συνεχίσεις αυτό.

Ήσουν ξύπνιος όλη νύχτα. Είσαι εδώ όλο το πρωί.

Σε άκουγα από κάτω να φωνάζεις σ' αυτό το πράγμα.

Γιε μου...

δεν είναι φυσιολογικό αυτό.

Πρέπει να μιλήσει και να μου πει...

αυτά που είχε πει.

Είναι μια κούκλα.

Σωστά; Εννοώ πως...

Δεν καταλαβαίνεις.

Δεν ήσουν εκεί.

Ίσως αν έκανες ένα διάλειμμα...

-Δεν μπορώ εδώ! -Γιατί δεν...

-Δεν μπορώ. -Βίκτορ!

Βίκτορ!

Τι φτιάχνεις εκεί;

Ένα μικρό...

Το φτιάχνω για τη Φάτιμα.

Έχει τις μαύρες της τελευταία...

και λέω να της ανεβάσω το ηθικό.

Πολύ γλυκό εκ μέρους σου.

Σίγουρα θα το λατρέψει.

Το ελπίζω.

Είσαι τυχερή που ήρθε το ασθενοφόρο.

Παλιά η Κρίστι έβαζε αλατόνερο σε γυάλινα μπουκάλια.

Ναι, πολύ τυχερή.

Ξέρω πως δυσκολεύτηκες χθες.

-Το καταλαβαίνεις; -Ναι.

Ξέρω πώς είναι να αισθάνεσαι παραβιασμένη απ' αυτό το μέρος.

Ό,τι συνέβη με την Τζούλι και τον Ράνταλ...

Μερικές φορές ακόμα νιώθω τα έντομα μέσα μου.

Και τι κάνεις;

Μου θυμίζω πως είναι ψέματα.

Είναι ο φόβος που μπορεί να με λυγίσει μόνο αν τον αφήσω.

Δεν είναι το ίδιο.

-Δεν το ξέρεις αυτό. -Το ξέρω!

Ξεκίνα να τρως κανονικό φαγητό πάλι...

μικρές μπουκιές.

Δεν τρώω σκουπίδια επειδή φοβάμαι ή έχω τρελαθεί!

Μου συμβαίνει επειδή μ' αναγκάζει!

Όλα καλά;

Ναι, μόλις τελείωνα.

Τα λέμε αύριο, εντάξει;

Νοιάζεται για εσένα.

Γιατί δεν μ' ακούει κανείς;

Συμβαίνει μέσα μου. Εγώ το βιώνω.

Γιατί όλοι βρίσκετε λάθος μόνο τη δική μου οπτική;

Κανείς δεν σε βρίσκει λάθος.

Προσπαθούμε να εξετάσουμε κάθε πιθανή σκοπιά.

Κι εσύ;

Νομίζεις πως τα φαντάζομαι όλα;

Από εκείνη τη νύχτα στο τμήμα που το λεωφορείο μπήκε στην πόλη...

κατέρρευσες στα χέρια μου. Θυμάσαι;

-Είπες ότι δεν αντέχεις... -Άσχετο!

Πες μου τι να κάνω.

Να με πιστέψεις!

Κοίτα εδώ.

Κοίτα!

Μετριέμαι κάθε μέρα από τότε που το ανακάλυψα.

-Σταμάτα. -Η κοιλιά μου...

Η κοιλιά μου μεγαλώνει!

-Αποκλείεται! -Κοίταξε!

Αν το φαντάζομαι, γιατί το σώμα μου αλλάζει;

-Δεν ξέρω. -Έλις.

Ό,τι κι αν είναι μέσα μου, δυναμώνει.

-Με πιάνουν πιο έντονες λιγούρες. -Σε παρακαλώ.

-Είμαι συνεχώς θυμωμένη. -Δεν πειράζει.

Αν δεν υπάρχει τίποτα...

αν το μωρό δεν είναι αληθινό...

σημαίνει πως φταίω εγώ.

Της είπα πως ήταν ένα θαύμα.

Ναι, όλοι μας...

ενθουσιαστήκαμε πολύ.

Σίγουρα η Κρίστι έχει δίκιο;

Δεν βρήκε τίποτα.

Τίποτα που να φάνηκε στο μηχάνημα.

Έτσι όπως το βλέπει η Κρίστι...

είτε υπάρχει κάτι...

όπως τα σκουλήκια στο δέρμα μου...

είτε το μέρος τελικά την τρέλανε.

Σαν την Άμπι.

Ναι, σαν την Άμπι.

Αν σκέφτεσαι όσα θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά...

Δεν είναι αυτό.

Θα έπρεπε να είναι.

Κοίτα.

Αν είναι τόσο χάλια όσο τα σκουλήκια κάτω απ' το δέρμα...

τότε πρέπει να το περάσουμε.

Αλλά, αν είναι ψυχολογικό...

αν βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση με την Άμπι...

πρέπει κάπως να την επαναφέρουμε

Εντάξει.

Ας μείνει μεταξύ μας.

Και μετά, τι;

Θα μιλήσω με την Κρίστι.

Λογικά θα είχε χρόνο...

Να κάνει τι;

Δεν ξέρω.

Απλώς σου το αναφέρω...

επειδή υποσχεθήκαμε να μην έχουμε μυστικά...

και μένει στο σπίτι σου.

Ναι.

Σχετικά με αυτό.

Μέχρι να δούμε τι συμβαίνει, καλύτερα να μη μένει στο Κοινόβιο.

Τι;

Κοίτα, θα τους στηρίξω όλους κι εσένα, ως το τέλος.

Αλλά εδώ έχουμε δύο πιθανότητες.

Καθεμία θέτει μια διαφορετική απειλή για τον κόσμο στο σπίτι.

Μπόιντ, σκέφτομαι τους πάντες εδώ...

όσο κι αν θέλω να σας βοηθήσω.

Τότε φαντάζομαι πως μπορώ...

να κάνω χώρο στο τμήμα.

-Πρέπει... -Μπόιντ, έλα τώρα.

Όχι, όλα καλά!

Δεν χρειάζεται να γίνει σήμερα!

Το λέω για να το σκεφτούμε.