FROM

Στα προηγούμενα...

Υπάρχει σκοτάδι στο δάσος.

Εφιάλτες που δεν μπορείς να φανταστείς.

Τώρα, το αίμα μου είναι το αίμα σου.

Όταν βλέπω κάτι περίεργο, βλέπω αυτό το σύμβολο.

Το έχω δει και εγώ.

-Σε κάποιο όραμα; -Όχι. Στους τοίχους των τούνελ.

Η μαμά του Βίκτορ ήθελε να σώσει τα παιδιά στον πύργο.

Μόνο έτσι θα γύριζαν όλοι πίσω.

Νόμιζα ότι τα παιδιά ήθελαν να με τρομάξουν.

Αλλά μήπως ήθελαν βοήθεια;

Το ακούτε αυτό;

Βοήθεια!

Σας παρακαλώ! Βοηθήστε με!

Μιλούσε στον ύπνο της.

Τι έλεγε;

"Αγγίζουν, σπάνε, κλέβουν. Κανείς εδώ δεν είναι ελεύθερος".

Υπάρχει κάτι καινούριο εδώ.

Κανείς δεν θα κοιμηθεί απόψε.

-Θα πεθάνετε όλοι! -Πήγαινέ τον πάνω.

Θυμήθηκα το όνειρό μου.

Ήταν ένα αγόρι ντυμένο στα λευκά.

Έλεγε συνέχεια την ίδια φράση.

"Έρχονται".

"Έρχονται για τρεις. Εκτός αν σταματήσεις τη μελωδία".

Το ξέρω αυτό. Είναι ένα παλιό νανούρισμα.

Αγγίζουν, σπάνε, κλέβουν

Κανείς εδώ δεν είναι ελεύθερος

Έρχονται Έρχονται για τρεις

Εκτός αν σταματήσεις τη μελωδία

Τζούλι, σταμάτα!

Πάνω είναι.

Η μαμά σου...

και ο Βίκτορ είναι με τον Ίθαν στο εστιατόριο.

Μπόιντ...

Ανέβα πάνω. Μπορεί να σε χρειαστούν.

Θα έπρεπε να προετοιμάζεται για τον σχολικό χορό...

κι όχι να είναι έτσι.

Είναι πολλά αυτά που δεν ξέρουμε.

Είναι σαν να ξεκινάς ένα βιβλίο από τη μέση.

Ή σαν να προσπαθείς να μαντέψεις πώς είναι ένα παζλ...

όταν έχεις τυχαία κομμάτια που δεν σε βοηθούν.

Άσχετα, ασαφή κομμάτια.

Πρέπει να βρεις δύο κομμάτια που συνδέονται.

Τότε έχεις μια αφετηρία.

-Πού πας; -Να μιλήσω με τη Σάρα.

Αν δεν μπορούμε να κοιμηθούμε πια...

ποιο είναι το νόημα;

Εγώ λέω να φύγουμε με προμήθειες και να δούμε τι θα βρούμε.

Ο Μπόιντ το δοκίμασε.

Ίσως ο Μπόιντ δεν είναι η απάντηση σε όλα.

Τι κάνουμε εδώ; Ο Ράνταλ ήταν κόπανος.

Και εσύ το ίδιο, αλλά δεν θα σε άφηνα να σαπίσεις.

Έλεος. Επιτέλους βγήκα από το δωμάτιο...

και ψάχνω πτώματα.

Εσύ πήγαινε από 'κεί.

Έλτζιν, από 'δώ.

Σε ευχαριστώ που ήρθες.

Ήθελα να φανώ χρήσιμος.

Είσαι. Το όνειρό σου μπορεί να είναι η απάντηση σε όλα αυτά.

-Όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό. -Ναι.

Μπορεί.

Ελάτε να δείτε!

Δεν νομίζω ότι είναι νεκρός.

Να πάρει.

Δεν είπες ότι θα είχε νεκρά τέρατα εδώ;

Να βράσω τις ασημένιες σφαίρες.

Βάλτε τον στο βαν.

-Έλεος. -Βάλτε τον στο βαν!

Εντάξει.

Χριστέ μου!

Έχει δυνατό σφυγμό.

Αναπνέει καλά και βαθιά.

Για να δω εδώ.

Θεέ μου! Τι συμβαίνει;

-Τι συμβαίνει; -Δεν ξέρω.

-Τι έπαθε; -Δεν ξέρω.

Κάνε κάτι!

Τζούλι! Θεέ μου!

-Τι γίνεται; -Δεν ξέρω.

Μάριελ.

Μάριελ!

Κοίταξέ με. Μάριελ.

Μάριελ, μίλησέ μου!

Πώς θα βοηθήσει αυτό;

Όταν ήμασταν στο δάσος...

ένα λευκοντυμένο αγόρι είπε να μπούμε στο δέντρο.

Στο δέντρο που με έστειλε στην κάμαρα όπου ξεκίνησαν όλα.

Και λοιπόν;

Ο Έλτζιν ονειρεύτηκε αυτό το λευκοντυμένο αγόρι.

Του είπε το νανούρισμα.

Το ίδιο νανούρισμα που είπε η Πόλα προτού πεθάνει.

"Αγγίζουν, σπάνε, κλέβουν".

"Κανείς εδώ δεν είναι ελεύθερος".

"Έρχονται για τρεις. Εκτός αν σταματήσεις τη μελωδία".

Σου λέει κάτι αυτό;

Όχι.

Έχεις κάτι να μου πεις για το αγόρι;

Ήθελε να μας βοηθήσει.

Άρα αυτό το τυχαίο παιδί...

τρέχει σε ένα μαγικό δάσος και κάνει το καλό;

Εμφανίζεται σε όνειρα και...

Δεν νομίζω ότι είναι παιδί.

Έλα. Σάρα, άκου.

Αυτή είναι.

Όταν σου είπα ότι είχες μια ευκαιρία να βοηθήσεις...

αυτή είναι.

Καταλαβαίνεις;

Εντάξει.

Από 'δώ.

Λοιπόν. Αυτό είναι.

Όλο αυτό που βλέπετε...

Κάποιος ήταν αλυσοδεμένος στον τοίχο εδώ.

Εδώ υπήρχε μια τρύπα με βάθος 15 μέτρα.

-Τι έγινε; -Την ακούω.

Ακούω τη μουσική.

Είναι εδώ.

-Τι εννοείς; -Το μουσικό κουτί.

-Είναι εδώ. -Πού;

Εδώ.

-Εδώ είναι. -Μα...

-Δεν υπάρχει μουσικό κουτί. -Υπάρχει. Εδώ είναι.

Το ακούω. Σας λέω, το ακούω.

Τι έγινε;

Τι έγινε;

-Ακούω τα ουρλιαχτά τους. -Τι πράγμα;

Κάτι υπάρχει εδώ.

Κάτι υπάρχει.

Εδώ είναι.

Τους κάνει κακό.

Μπόιντ, τι συμβαίνει;

Σάρα, μίλησέ μου.

Έρχονται.

Έρχονται για τρεις.

Τους χρειάζεται.

Τους θέλει για να μείνει...

Πρέπει να την πάρουμε από 'δώ.

-Κένι, βοήθα! -Ναι.

Έλα, Σάρα.

-Όχι! -Σήκωσέ την. Ωραία.

Έλα, πάμε.

-Συγγνώμη. -Σταματήστε!

Σταματήστε.

Εντάξει.

Εντάξει.

Ηρέμησε.

-Γελάει μαζί σου. -Τι;

Που το επέστρεψες στην πόλη.

Που το ελευθέρωσες.

Θέλει να μας κάνει κακό.

Θέλει να υποφέρουμε.

Ενθουσιάστηκε όταν άγγιξε το χέρι σου.

Πώς το σταματάω;

-Σάρα, πώς το σταματάω; -Η Τζούλι...

-Η Τζούλι... -Η Τζούλι τι;

Η Τζούλι...

Η Τζούλι...

Η Τζούλι...

-Η Τζούλι και οι άλλοι... -Ναι.

Πεθαίνουν.

Πεθαίνουν.

Και όταν πεθάνουν...

θα είναι πολύ αργά.

Σταμάτησέ τη!

Τι να σταματήσω;

Τη μουσική! Σταμάτα την!

Πώς να σταματήσω κάτι που δεν βλέπω;

-Δεν ξέρω! -Εντάξει.

Ήσυχα.

Ησύχασε.

Πάρτε ανάσες.

Έτσι μπράβο.

Πάρτε ανάσες.

Κλείστε τα μάτια σας.

Ας προσευχηθούμε.

Και μέσα σε κοιλάδα σκιάς θανάτου αν περπατήσω...

δεν θα φοβηθώ κακό...

επειδή Εσύ είσαι μαζί μου.

Η ράβδος Σου και η βακτηρία Σου, αυτές με παρηγορούν.

Ματάιας;

Κλείδωσε τα όπλα στην αποθήκη.

Δεν τα θέλω μέσα στο σπίτι.

Βγάλαμε τη νύχτα. Θα δούμε τώρα πώς θα πάει σήμερα.

Εντάξει.

Τζιμ;

Έλα λίγο.

Πρέπει να κάνω κάτι και θέλω να συμφωνήσεις.

Η μητέρα του Βίκτορ έλεγε ότι αν απελευθέρωνε τα παιδιά...

που ήταν φυλακισμένα σε έναν πύργο, θα γλίτωναν από 'δώ.

Δεν καταλαβαίνω.

Τα παιδιά που βλέπω συνέχεια...

ο πύργος που βλέπω στον ύπνο μου...

Κι αν είχε δίκιο;

Αν πρέπει να βρω τον πύργο για να σωθεί η Τζούλι;

-Τάμπι... -Ακούγεται τρελό.

Είχα μια θεωρία για αυτό το μέρος που κόντεψε να με σκοτώσει.

-Άλλο αυτό. -Γιατί;

Γιατί έτσι.

Η κόρη μας μοιάζει σαν να ξεπήδησε από εφιάλτη.

Με φώναζε χτες.