Todd McFarlane's Spawn 3: The Ultimate Battle

ภาพยนตร์มีเนื้อหารุนแรง ภาพและฉากที่ไม่เหมาะสม

ผู้ชมโปรดใช้วิจารณญาณ

อย่ายอมให้ปีศาจครอบงำ

อย่ายอมให้ปีศาจครอบงำ

อย่ายอมให้ปีศาจครอบงำ

อย่ายอมให้ปีศาจครอบงำ

อย่ายอมให้ปีศาจครอบงำ

ในจิตใจเฮลล์สปอว์นทุกตน การต่อสู้คือเดิมพัน

ชิ้นส่วนใดของความเป็นมนุษย์ ที่พวกเขายึดเหนี่ยวไว้ได้

หรือจะได้รับใช้เจ้านายตนไหน

ย้อนไปในบรรพอดีตสปอว์นทุกตน

พ่ายแพ้ในการต่อสู้ดิ้นรนกับความมืด

แต่ละตนจมดิ่งสู่หลุมพราง กลายเป็นมือขวาของมาลโวเจีย

เพื่อรอยคอยการต่อสู้ ครั้งสุดท้ายกับแสงสว่าง

จงเลือก เฮลล์สปอว์น เจ้าจะรับใช้เจ้านายตนไหน

ข้าไม่รับใช้เจ้านายที่ไหนทั้งนั้น

เขาเข้าฝันเจ้าอีกแล้วใช่ไหม

อัศวินดำจะเข้าฝันเจ้าเรื่อยๆ ทรมานเจ้า

จนกว่าเจ้าจะเลือก

ท่านรู้ความฝันข้าได้ยังไง

ในตัวเจ้าคือกากเดน ของเฮลล์สปอว์นตนอื่นในอดีต

เจ้ากับข้าเชื่อมโยงกัน ข้ามเวลานับพันปี

ท่านไม่มีอะไรเหมือนข้า ท่านไม่รู้หรอกข้ารู้สึกยังไง

ได้เวลารับรู้ความจริงอันเจ็บปวด เวลาของข้าใกล้หมดแล้ว

และเจ้าคือความหวังสุดท้าย เพื่อสิ้นสุดการเดินทางของข้า

นี่ ตาเฒ่า ข้าไม่รู้ท่านรู้ความฝันข้าได้ไง

ข้าอาจจะตะโกนออกไป แต่ก็มันก็แค่นั้น...ฝันร้าย

ฝันของมนุษย์ ไม่ใช่ฝันคนตาย ที่ขายวิญญาณตัวเอง

- ไปให้พ้น - เจ้ารู้จักแต่ความเหี้ยมโหด

เจ้ารุดหน้าเพราะมัน หากรังแต่จะ ส่งวิญญาณไปให้นายเจ้าเพิ่มขึ้น

ทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น

- ข้าไม่มีเจ้านาย - มีสิ

มาลโวเจียไงล่ะ แล้วเขาก็เลือกถูกคนเสียด้วย

ดูข้าสิ ข้าไม่ใช่คนอีกแล้ว

ครั้งนึงเจ้าเคยเป็นคน เจ้ากลับไปเป็นคนได้อีก

ไอ้ที่ท่านเรียกมาลโวเจียน่ะ เขาไม่มีตัวตนจริงๆ หรอก

เขามีตัวตนจริง เจ้าก็รู้ดี

ท่านต้องการอะไรจากข้า

ถอดผ้าคลุมสีแดงนั่นออกซะ

เฮลล์สปอว์นรอดพ้นคำสาปได้

ท่านรู้ได้ไง

เพราะข้ารอดพ้นแล้วน่ะสิ

ไปไหนก่อนดี คลับถนน 42 ที่เคยไปดีไหม

นี่ ไอ้เด็กเรียน

แกหายไปนานเกิน เราไม่เที่ยวที่นั่นกันแล้ว

- ใช่ ไม่ไปแล้วที่นั่นน่ะ - ที่จริง ห้ามถามว่าจะไปไหน

- ไปไหนก็แล้วแต่ฉัน - ใช่ แล้วแต่คนขับว่ะ

ไม่มีอะไรเด็ดเท่าคืนวันเสาร์ โจ คืนนี้ได้ฟันหญิงจริงๆ ซะที

ไม่ใช่สาวๆ ไม่ประสีประสา

แฟรงกี้ แกก็รู้ว่าฉันคบจีน่าอยู่

แกก็รู้ฉันคบจีน่าอยู่

- เฮ้ย พีท สมัยเรียนแกหัวดีสุด - เออ

แกเรียนเก่ง ทำไมไม่เรียนต่อวะ

พอดีมีช่องทางธุรกิจเจ๋งๆ น่ะ แค่เห็นก็รู้แล้วว่าต้องทำยังไง

- ฉันถึงไม่เหมือนพวกโง่เง่าแถวนี้ไง - เออ นั่นสินะ

เรามาทำอะไรที่ร้านโอร์เวตติ เขาจะปิดอยู่แล้ว

จะได้นึกถึงวันเก่าๆ ไง สมัยเด็กๆ เราก็เตร่อยู่แถวนี้

จำที่คุณโอแอบให้ขนมเราได้ไหม เมียเขาจะได้ไม่เห็นไง

- แกจำได้ไหม พีทตี้ - เออ จำได้

คนสุดท้ายจากประเทศบ้านเกิด

ตอนแม่ฉันไม่สบาย กับตอนหลังที่แม่ตายไปแล้ว

เขาเคยเอาของชำมาให้ ที่อพาร์ตเมนท์

- นั่นสิ - เข้าไปกันเถอะ

ไปดูว่าเขาเป็นไงบ้าง

คุณโอร์เวตติ จะปิดร้านแล้วรึ

กับพวกนายฉันไม่เคยปิดอยู่แล้ว น่าจะกลับมาเยี่ยมกันบ่อยกว่านี้

ไง คุณโอร์เวตติ มีคาโนลีอย่างที่เคยให้เราไหม

- ไง คุณโอ - ไม่มีได้ไง

มีทั้งคาโนลี โพรชุตโต มีทุกอย่าง เยอะแยะ มากินกันสิ

ดูพวกนายสิ ไอ้หนูทั้งหลาย คืนนี้ฉันเห็นแต่หนุ่มๆ ทั้งนั้น

- ไม่ใช่เด็กๆ อีกต่อไปแล้ว - ไง คุณโอ ผมเอง โจอี้

พระเจ้าช่วย

- ยิงเขาทำไมวะ - ฉันก็แค่ช่วยเขาเอาบุญ

ไอ้บ้าเอ๊ย

- ต้องยังงี้ แฟรงกี้ ง่ายๆ ไวๆ - ให้ตายสิวะ

มีเลอะเทอะมั่ง แต่ช่างปะไร

- อะไรที่จบแล้วก็จบเลย - แม่เจ้า พีทตี้

ทำอะไรกับคาโนลี่ฉันวะ มีเศษสมองด้วย แล้วจะกินได้ไง

ฉันอยู่แถวนี้มานานกว่า แฟรงกี้ ดังนั้น จงฟังกันหน่อย

ถ้าอยากให้เขาสังเกตเห็น ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

ฉันไม่อยากมีเอี่ยวด้วยว่ะ ถ้าตำรวจถาม ฉันจะบอก...

- ฉันจะบอกว่าเป็นฝีมือแก - หุบปากน่า โจอี้

ฉันไม่ยอมติดคุกนะโว้ย พีทตี้

ยืนนิ่งๆ เลย ฉันดูแกอยู่

- ฆ่าเขาทำไม ไม่เห็นได้อะไร - ใจเย็นน่า ไอ้หนู มาเถอะ

บ้าเอ๊ย มันเรื่องอะไรกัน บอกฉันมานะ

แฟรงกี้ ฟังนะ อย่าได้ห่วง เรื่องจิ๊บๆ

ขึ้นรถซะ ไปกันได้แล้ว เร็วเข้า

โอเค อะไรที่มันจบแล้วก็จบ เขาตายแล้ว

- เราต้องตั้งสติ ทำสบายๆ - ฉันจะอ้วกว่ะ

นี่พวก ดูดยาซักนิด แกต้องผ่อนคลายหน่อย

ปล่อยฉันลงเถอะ อยู่ในรถฉันหายใจไม่ออก

หุบปาก เงียบเลยนะ พวกแก ฉันมีธุระต้องจัดการให้จบ

จะอ้วกแล้ว

อย่าใจเสาะน่า ข้างหน้ามีตรอกอยู่

แกคิดผิดสุดๆ ว่ะ แฟรงกี้ ที่พามันมาด้วยเนี่ย

ฉันไม่โกหกแกนะ แฟรงกี้ คืนนี้โจอี้คงไม่ถึงบ้านแน่

มันแค่ไม่ค่อยสบายน่ะ พีทตี้ ฉันดูแลมันเอง

มันไม่ใช่เด็กข้างถนน จะได้เรียนรู้เหมือนๆ กับเรา

แกนี่ไม่รู้เรื่องเลยว่ะ ฉันบอกว่ามันจะไม่ได้กลับบ้าน...

...อีกเลย

ลงมือซะ แฟรงกี้ จัดการให้เรียบร้อย เดี๋ยวนี้

ลุกขึ้น ไปกันได้แล้ว

- เร็วสิวะ เดิน - มีอะไรเหรอ

มีอะไร พูดกับฉันสิ

ขอร้องล่ะ

อย่าเล่นตลกใส่กันน่า

แฟรงกี้ แกจะทำอะไร ฉันเป็นเพื่อนซี้แกนะ

หันปืนไปทางอื่นเหอะ เพื่อน

- แกว่ามันจะทำไหม - ถ้าแฟรงกี้มันฉลาดนะ

ฉันไม่อยากอยู่ฝังศพข้างนอกนี่ ทั้งคืนหรอกนะ

นึกว่าเราซี้กันซะอีก แฟรงกี้

ขอร้อง อย่ายิงฉันเลย

- ขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากตาย - เงียบเหอะ โจอี้

แกนั่นแหละผิด แส่หาเรื่องดีนัก ถ้าแกไม่ปากมากกับพีทตี้ละก็

แฟรงกี้ นี่ฉันเองนะ โจอี้

ทำไมทำแบบนี้ แกก็รู้ยังไงฉันก็ไม่แฉเรื่องแก

หุบปาก

- เกิดอะไรขึ้น ตาเฒ่า - ประตูกำลังเปิด

- เตรียมรับวิญญาณ - แปลกจริง

- รู้สึก... - คุ้นเคยรึ

แน่นอน เจ้าเองก็เคยผ่านเข้าไป เจ้าแค่จำไม่ได้เท่านั้น

ฉันไม่อยากมองหน้าแก

อะไรที่จบแล้วก็จบกัน โจอี้

ไปฆ่าเพื่อนซี้แกที่อื่นดีไหม

แม่เจ้า

น่าเบื่อหน่ายสุดๆ ที่ต้องเจอกุ๊ยอย่างแกในตรอกฉัน

แกเป็นตัวประหลาดอะไรรึไง ไปให้พ้นๆ เลย

แกมาแย่งพื้นที่หายใจฉัน

เด็กนี่อยากเป็นนักฆ่าอย่างเจ้า

รู้สึกเจ้ากำลังจะแสดงวิธีให้เขาดู

แกจงไปซะ

ทำแบบนี้ทำไม ไอ้หนู เจ้าไม่ได้เป็นหนี้พวกนั้นสักนิด

นึกว่าฉันอยากยิงเขารึ

ฉันพาเขามารนหาที่เอง พวกมันเลยคิดว่าฉันจะปากโป้ง

พวกมันบังคับฉัน นี่ไม่ใช่ปืนฉันด้วยซ้ำไป

ออกไป

- นึกว่าเจ้าควบคุมอะไรๆ ที่นี่งั้นรึ - ถูกต้อง

เจ้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก เฮลล์สปอว์น

นานเกินไปแล้วว่ะ สงสัยแฟรงกี้จะปอดแหก

- งั้นก็ตายซะทั้งคู่ - ใช่ ตายซะทั้งคู่

ซวยแล้ว

อะไรกันวะเนี่ย

ฉันตายไปแล้ว หรือกำลังฝัน

อะไรเนี่ย อะไร

ไม่จริง ต้องมีทางหนีสิ ฉันถูกลงโทษอยู่รึไง

ยังงั้นใช่ไหม

ไม่อยากเชื่อ มันอะไรกัน

เจ้าไม่มีทางหนีหรอก แฟรงกี้

ลูกปืนรออยู่ เจ้าจะเลือกข้างไหนล่ะ

อยู่ข้างตัวเองน่ะสิ

นี่คุณ แถวบ้านฉัน

เราทำสิ่งที่ต้องทำ ไม่งั้นก็มีคนจัดการให้เรา

ฉันไม่เห็นต้องทำอะไรเลย

ทำไมแกไม่ไสหัวไป

ใครคือเพชฌฆาตตัวจริงกันแน่

ใครก็ตามที่ฆ่าเพื่อนแท้ได้ ไม่ควรค่าแก่การมีชีวิต

เจ้าคิดว่าเขาเป็นคนเดียว ที่สังเวยชีวิตเพื่อนรึไง

เฮลล์สปอว์นเอ๋ย เจ้าเองก็เลือกที่จะฆ่า

- เจ้าไม่ได้ดีไปกว่าเขาหรอก - ข้าเป็นทหาร

ติดอยู่ในสงครามสกปรก ข้าต้องทำตามคำสั่ง

เด็กนี่ก็ทำตามคำสั่งเช่นกัน ชีวิตเขาขึ้นอยู่กับมัน

จำเพื่อนซี้ของเจ้าได้ใช่ไหม คนที่เจ้าสังเวยชีวิตเขาในป่า

ท่านพูดเรื่องอะไร

เจ้าปล่อยให้เขาตายในมือศัตรู ในขณะที่เจ้ารอดชีวิต

อย่ามาอ่านใจข้า ตาเฒ่า

จำไซค์ส เพื่อนเจ้าได้ไหม

ไซค์สงั้นเรอะ

เจ้าน่าจะช่วยชีวิตเขาได้

บอกตำแหน่งแกมา แกมีตำแหน่งอะไรในหน่วย

อย่าบอกอะไรมัน อัล

แล้วแกล่ะ ไอ้แต๋ว อยากรอดไหม

อย่าบอกอะไรพวกมัน

ไซค์ส พวกนั้นกำลังมา

ใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆ กว่าเพื่อนเจ้าจะแน่นิ่งไป

กลิ่นเลือดเขา เสียงมีดเล่มโตแทงผ่านกระดูก

เสียงโหยหวนครวญครางของเขา ก่อนหมดลม

เจ้าจำเสียงพวกนั้นได้ไหม

จำเลือดข้นคลั่ก ที่เท้าเจ้าลื่นไถลไปได้ไหม

เมื่อถึงตาเจ้าบ้าง สิ่งเดียวที่เจ้านึกออกคืออะไร

นึกออกไหมว่าคืออะไร

สิ่งเดียวที่เจ้ายอมแลกกับทุกสิ่ง

พวกมันจะฆ่าข้า

เจ้าจำได้รึเปล่า

ป้องกันพื้นที่ซะ

ตัดเชือกให้คนของเรา เดี๋ยวนี้

ผู้พันฟอร์สเบิร์กครับ เราไม่ได้บอกอะไรพวกมันเลย

ให้ตายเถอะ

พิกัดที่เราให้ไว้เป็นของปลอม เผื่อว่าพวกคุณถูกจับ

เจ้าจำได้ไหมว่าทำอะไรลงไป ถึงจะมีคนมาช่วยแล้ว

พวกนั้นเป็นแค่ผู้หญิงกับเด็ก อัล

อย่าใจอ่อนกับความชั่วร้าย ผมนำทางคุณออกไปได้

ฟังผมสิ อัล มองผม

อย่าให้ปีศาจครอบงำคุณ

ได้ยินไหม ทหาร อย่าให้ปีศาจครอบงำคุณ

ความรู้สึกตอนนั้นน่ะ จำได้ใช่ไหมล่ะ

ใช่ไหม

ใช่ จำได้ รู้สึกดีเป็นบ้า

ดีใจที่ได้ฆ่าไอ้ชั่วนั่นซะ เป่าสมองมันกระจายทั่วป่า

วันนั้นตอนเจ้าเหนี่ยวไก