Breeders

ไม่เอาน่าพวก

ไม่เอาสิ

มันไม่ช่วยอะไรหรอก

นายต้องเข้าไป แผดเสียงซะ พวกเขาก็จะร้องไห้ แล้วนายก็จะเกลียดตัวเอง

หายใจลึกๆ

ไปคุยกับพวกเขา

ทำให้ดีกว่านี้สิ พอล

ดีขึ้นอีก

ให้ตายเถอะ

ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าให้เงียบๆ

เอาล่ะ บอกมาสิ พ่อบอกกี่หนแล้ว

คิดว่าพ่อจะทนได้เหรอ

พ่อจะไปแล้ว พ่อไม่สนใจหรอก

พ่อจะไปจริงๆ แล้ว บอกแม่ด้วยนะว่าพ่อไปแล้ว

เพราะพ่อเขาทนอยู่ใกล้กับ

เสียงโหวกเหวกแบบนี้ไม่ไหวแล้ว

แล้วก็บอกแม่ด้วยว่า ลูกทนดูแม่ร้องไห้ได้

แล้วลูกก็จะร้องไห้มากขึ้น จะแหกปากร้องไห้อย่างเดียวเลย

ขอโทษที

พ่อแค่อยากให้ลูกเงียบ พ่อกำลังทำงานอยู่

พ่อไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย

พ่อขอโทษ

ขอโทษนะ

แก้ปัญหาได้ดีมาก คุณตัวแทน

- โอย - คุณไหวนะ

ไหว ก็แค่เสียงดังน่ะ

คุณเข้าใจที่ผมใช่ไหม มัน...

ผมต้องเตรียมงานสำหรับพรุ่งนี้ และ...

ใช่ ฉันรู้ พอล มันอาจจะห่วยแตกมาก

ผมอาจจะต้องตายเพราะเด็กๆ พวกนั้นนะแอลลี่

แต่ส่วนใหญ่แล้วผมอยากฆ่าพวกเขามากกว่า

ใช่ มันเป็นปัญหาใช่ไหมล่ะ

พยายามจะใช้ผ้านวมทำให้พวกเขาหายใจไม่ออก

ผืนลายเสือหนากว่าผืนอื่นนะ

ผมอาจจะฆ่าลูกๆ ตายด้วยผ้านวมลายเสือก็ได้

จริงๆ นะ

มันเจ๋งสุดยอด

ฉันต้องไปห้องน้ำหญิง

- ไปปล่อยก๊อกหน่อย - ขอให้สนุกนะ

ลองโถยืนดูสิ

เดี๋ยวฉันจ่ายเงินตอนออกไปเลย

- รักคุณ - ใช้บัญชีร่วมนะ

- ไปตายซะนะ - ชู่ว

นาทีเดียว เราขอนาทีเดียว

- ทานให้อร่อยนะครับ - ขอบคุณค่ะ

โธ่ ชาร์ลี

คุณกินของคุณไป แล้วเราค่อยผลัดกัน

ไม่ ไม่เอา ส่งเธอมานี่ คุณกินของคุณก่อน

- คุณไม่ชอบอาหารชืดนี่ - คุณก็กินตอนยังร้อนสิ

ผมไม่เป็นไร

เอ่อ ขอโทษนะครับ คุณอยากให้ช่วยอะไรไหม

ขอบคุณมากนะครับ

มันเยี่ยมมากจริงๆ

ด้วยความยินดีครับ ไม่เป็นไรเลย

พวกเขาชอบคุณนะคะ ฉันเดาว่าคุณมีลูกแล้วแน่เลย

ยังไม่มีครับ

หรืออาจจะไม่มีเลยก็ได้ ใครจะรู้

ดีใจที่ได้เจอกันนะหนูน้อย

- ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย - ขอบคุณครับ

ถ้างั้นเรากลับโรงแรมกันดีไหม...

- อืม - เอาให้เบลอเลยดีไหม

ได้สิ เอาให้ขึ้นสมองไปเลย

เหมือนกับว่าคุณ จะทำให้บางคนกลายเป็นโรคจิตได้

ถ้าเอาพวกเขาถึงใจพอ

ได้ที่ไหนล่ะ

ขนาดสติงยังทำไม่ได้เลย แล้วเขาเก่งด้วยนะ

ฉันคิดจริงๆ ว่าพอกันที กับการไม่ได้นอนหลายต่อหลายคืน

เอวาเป็นหวัดนิดหน่อย

ฉันเอายาน้ำให้เธอกินแล้ว แต่...

สำหรับลุค ฉันไม่รู้เลย

ผมว่าวันนี้เขาคงได้นอนกลางวันไปบ้างแล้ว

ที่บ้านพ่อแม่ผม เพราะงั้น...

- เขาได้อะไรนะ - ไม่เป็นไรน่า เดี๋ยวเขาก็หลับ

ผมบอกว่าแค่สองชั่วโมง

สองชั่วโมงเหรอ

สองชั่วโมงถ้านั่งยูโรสตาร์ก็ถึงบรัสเซลส์แล้วนะ

ดู เดอะก็อดฟาเธอร์ จบได้ด้วย

- ไม่จบหรอก มันเกือบสามชั่วโมง - เขาไม่หลับอีกหรอก

คุณพ่อคุณแม่คุณคิดอะไรอยู่นะ

พวกเขาดูแลลูกให้เราไง แอลลี่

ไม่คิดเงินด้วย

แม่!

ลุคคลั่งเรื่องไฟขี้นมาอีกแล้ว

เวรเอ๊ย

ไอ้วิชาป้องกันอัคคีภัย ที่เขาเรียนที่โรงเรียนนั่น

เขาคิดว่าพวกเราจะโดนไฟคลอกตาย

เขาถามคุณพ่อคริสต์มาส เรื่องระบบจ่ายน้ำดับเพลิงอัตโนมัติ

พ่อ! แม่!

เรา... เราควรไปดูไหม...

พรุ่งนี้คุณประชุมกี่โมงนะ

8.45 น. ใช่ไหม

- อืม แปดโมงตรงน่ะ - นึกว่าคุณบอกว่า 8.45 น.

ใช่ แต่ผมก็ควรไปถึง ตั้งแต่แปดโมงหรือ 7.50 น. ไง

7.45 น. อะไรประมาณนั้น

- ทำไมล่ะ - ก็ไปเตรียมตัว เข้าที่

นั่นแปลว่าผมต้องตื่นหกโมงครึ่ง

พรุ่งนี้คุณทำงานจากที่บ้านใช่ไหม

เพราะดาเรนส่งงานตัดต่อมา

- ให้คุณนั่งไล่ฟัง - ใช่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า

- ฉันไม่ต้องหลับต้องนอน ใช่ไหมล่ะ - ไม่ ผม... พระเจ้า ผมรู้

เพราะยังต้องทำงานจากบ้านอยู่ ไม่ใช่เหรอ

- ผมรู้ ใช่ - พ่อ!

โอเค คืนนี้เรามาแบ่งกันแล้วกันนะ

ตื่นชั่วโมงครึ่ง นอนชั่วโมงครึ่ง

เหมือนทหารยามตอนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไม่ก็คุณตัวเลย

พ่อ!

โอเค

โชคดีนะ

23.29 น.

คิดอะไรอยู่ล่ะลูกรัก

- ผมไม่อยากถูกไฟคลอก - แน่ล่ะว่าลูกไม่อยาก

ไม่มีใครอยากเจอทั้งนั้นแหละ ไม่ว่าจะไฟไหม้หรือจมน้ำ

เราจะไม่จมน้ำด้วย เรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดกับเรา โอเคไหม

โอเค

จริงๆ นะลูก พูดจริงๆ อยู่ที่นี่เราปลอดภัยดี

หน้าที่ของพ่อกับแม่ คือทำให้ลูกกับเอวาปลอดภัย

นั่นคือหน้าที่ของเราเสมอมา เป็นหน้าที่อย่างเดียวของพวกเรา

นั่นคือหน้าที่ของแม่กับพ่อ

ฝันร้ายแท้ๆ ทุกอย่างเลย

ครึ่งหนึ่งของคนพวกนี้ พูดอังกฤษไม่ได้ด้วยซ้ำ

นี่ไม่ได้เหยียดเชื้อชาตินะ

พูดแต่เรื่องจำเป็นล้วนๆ

เพราะแม่ต้องสื่อสารกับพวกเขา เข้าใจไหม

ทั้งถ้อยคำ มุมมอง

พวกเขาจ้องกลับมาเหมือนกับว่าแม่

เป็นคนที่พูดถาษาอื่นอย่างนั้นแหละ

ตอนนี้แม่หงุดหงิดจริงๆ ไม่รู้สิ

อาจจะสักสามวันต่อสัปดาห์ได้

น่าแปลกใจเมื่อนึกถึงว่า แม่ต้องจ่ายไปตั้งเท่าไหร่

- เขาชื่อลุคนะคะแม่ - พูดถึงใครน่ะ ลูกรัก

ลูกของหนูไงคะ

พระเจ้า ใช่ นั่นสินะ

ขอโทษที่เอาแต่บ่นเรื่องตึกบ้าๆ นี่นะ

ลูกของลูกน่ารักจริงๆ

แม่อยากอุ้มไหมคะ

แม่มีปัญหาที่ข้อศอกน่ะ ไม่อุ้มดีกว่า

ยังไงเขาก็คงจำเรื่องตอนนี้ไม่ได้อยู่ดี

คิดชื่อไว้บ้างหรือยังล่ะ

- เขาชื่อลุคค่ะแม่ - ดีนะ

ตรงตามไบเบิล

ไม่ก็ สตาร์วอร์ส

พวกเรามาถึงแล้ว มาให้เห็นว่าเราอยู่ที่นี่จริงๆ

มายืนข้างๆ เตียงเลย

ไม่ใช่ข้างเตียงจริงๆ หรอกนะ

หวัดดี เลอาห์ เสื้อสวยนะครับ

ไงครับ

- โอโห นั่นลุคน้อยใช่ไหมเนี่ย - ใช่ค่ะ

- อยากอุ้มเขาไหมคะ - อย่าทำเขาหล่นล่ะ

ฉันไม่ทำเขาหล่นหรอกน่าจิม

ฉันว่าฉันอุ้มเด็กเป็นนะ ขอบใจ

ถ้าทำเขาหล่นหัวกระแทก เดี๋ยวก็ออกมาแบบตาคนนี้หรอก

- นี่ - พ่อล้อเล่น เขาปกติดี

ถึงจะใช้ยาลดเกรด จนไม่เคยได้เกรดเอเลยก็เถอะ

เดี๋ยวผมไปเอาเก้าอี้มาเพิ่มให้

ไม่ต้องลำบากหรอก แม่ยืนได้

เหมือนที่เอลตัน จอห์นเคยร้องไว้ไง

- เขาเคยร้องใช่ไหม - ไม่เป็นไรหรอก

เดี๋ยวผมเอามาจากข้างนอกนี่

เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว

เราไม่เป็นไร อย่าจู้จี้เกินเหตุน่า

นี่ไม่ได้จู้จี้นะพ่อ แค่หาเก้าอี้ให้ ไม่ได้จู้จี้สักหน่อย

ที่พ่อแม่ปฏิเสธเก้าอี้ต่างหากล่ะที่จู้จี้

ขอโทษสำหรับความวุ่นวายนะแอลลี่

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรเลยจริงๆ

ช่างเป็นเด็กที่น่ารักอะไรอย่างนี้

- ดูสิ จิม - ผมเห็นแล้ว

พอลต้องเป็นพ่อที่เยี่ยมมากแน่

แหม ขอบคุณนะแม่

ยอดคุณพ่อเลย

ถ้างั้น...

ลูกรู้ไหมว่านี่คืออะไร

- สัญญาณตรวจจับควันเหรอครับ - อือฮึ

แล้วถ้ามันได้กลิ่นควันมันจะทำยังไง

- ส่งเสียงร้อง - ยิ่งกว่านั้นอีกลูก

มันจะแผดเสียงร้อง ดังอย่างเหลือเชื่อเลย

ดังเหมือนเครื่องวัดชีพจรอันใหญ่เท่ารถบรรทุก

และนั่นจะช่วยให้เราปลอดภัย

เข้าใจไหม

แล้วถ้าไฟไหม้โซฟา เราจะปลอดภัยไหมครับ

- ปลอดภัยสิ - แล้วถ้าทีวีไฟไหม้ล่ะ

- แน่นอน - โต๊ะล่ะ

- แล้วถ้า... - ลุค ไม่ว่าอะไรจะติดไฟ

ต่อให้ไฟไหม้ใหญ่เบิ้ม เราก็จะปลอดภัย

ไฟไหม้ใหญ่เหรอครับ แล้วเราจะปีนออกทางหน้าต่างได้ไหม

ตอนนี้มันล็อกอยู่ แต่เราก็มีกุญแจ

ถึงเราจะไม่ได้เอาไว้ใกล้หน้าต่างก็เถอะ

ทำไมล่ะครับ

เพราะพวกหัวขโมยอาจจะทุบกระจก เอื้อมมือเข้ามา

- แล้วก็หยิบกุญแจไปน่ะสิ - ข้างนอกมีขโมยด้วยเหรอครับ

ไม่ต้องห่วงเรื่องหัวขโมยหรอก พ่อก็ไม่น่าพูดถึงเลย...

ตอนนี้ผมกังวลเรื่องขโมยกับจมน้ำ

พ่อคิดว่าลูกกังวลเรื่องไฟไหม้ซะอีก

- ก็ด้วย - งั้นเรากังวลถึงแค่

เรื่องเวลาเรื่องเดียวได้ไหม

ไม่ก็อย่ากังวล เลิกกังวลเลยดีกว่า

เพราะลูกไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร

ประตูหน้านะ

เอากุญแจไว้ข้างๆ เราจะได้ออกไปได้สะดวก

- เราทำงั้นไม่ได้ - เราทำได้สิ

เราทำไม่ได้