Expats

Si, xefe.

Si, xefe. Listo.

Comanda.

Que ben que o teñas xa.

Si.

Sempre quixen un gato así.

Acouga.

Virá antes ou despois.

Dígoo en serio, rula.

Iso espero.

Vaia.

NENO DESAPARECIDO EN HONG KONG

PERSOAS DESAPARECIAS POLICÍA DE HONG KONG

OS NENOS MÁIS BUSCADOS

Veña, rapaces.

Corre!

Veña, Gus. Apura.

Non deixo de mirar a foto

que a atopou a policía e non ten sentido.

Por que tería Christopher unha foto de Gus no móbil?

Non che resulta estraño?

O teu veciño morto cunha foto do meu fillo.

Eu non estaba cando sacou a foto

e Essie xura que ela tampouco estaba.

Iso non quere dicir

que el tivese algo que ver.

Pero pode ser.

A iso me refiro.

É posible.

Hai que investigalo.

Sei o duro que é non ter respostas,

pero non podes seguir así.

Así como? Buscando o meu fillo?

Buscando sospeitosos.

Hai consecuencias.

É unha pista.

Por que non o tomas en serio?

Cada detalle conta.

Foi o que sempre dixo o detective Chang.

Agora non o ves relevante?

Ese home sacoulle fotos sen permiso ó meu fillo.

Como non vai ser relevante?

Sacou unha foto.

Non atoparon nada máis.

Por que o defendes?

Coñecíalo tan ben?

Regueille as plantas e paseeille o can...

Entón non o coñecías.

Agora estou ocupada.

Sabes que? Só digo que quero...

Síntoo. Téñote que deixar.

Puri, que fas?

Nada, señora.

Limpando o po.

Hai po por todas as partes.

Chego tarde a unha reunión, podes ir lixeiro?

- Si. - Grazas.

Compróbao.

Grazas.

A roupa, señor.

Poderías subila ó meu cuarto? Grazas.

Que tal, Sam?

Vou apartar o volcán para poder pór a mesa.

E a lava? Non queda xarope.

Díxenllo a mamá e vaino mercar.

Cen dólares a que mamá o esquece.

- Dólares americanos? - Si.

Non tes 100 dólares.

- Teño tal. - Non.

Veña, axudádelle a Essie coa mesa.

Os dous. Daisy, deixa o móbil.

- Pero... - Decontado.

Veña. A axudar.

Veña, Philip.

E vai lavar as mans.

Si...

Que queres?

- Puideches... - É cociña cantonesa.

Veña. Comamos rápido.

Bulide. Rematamos de comer e marchamos.

Non me toques.

Xesús! Sodes...

Deixa, que lle saco foto.

A que? Sempre coa mesma leria.

Vimos pouco a Hong Kong. Imos sacar unha foto.

Non rodaron aquí a película?

Non, foi noutro sitio.

- Imos alí mañá. - Adoro esa película.

Verdade? Christopher Doyle é un xenio.

É el o director?

Non, é Wong Kar-Wai.

Estiven pensando en cortar o floco.

Outra vez?

Sempre te arrepintes despois.

Si, pero creo que o rizarei.

Exacto, sempre co mesmo. Non ás veces.

Que fas...?

Claro, non o ves? Ten que ser así.

Non repasaches nada, merdeiro.

A que hora marchas?

Ás 9 da noite.

- 8:30. - 9:00.

- 8:30. - Que pesado. Nove.

- 8:30. - 9:00.

- 8:30. - 10:00.

LIÑA TSUEN WAN LIÑA KWUN TONG

Tamén estás no Deli Way?

Son coreana.

Vinte.

No restaurante.

Pero nacín en América.

Por que non o dixeches?

O que dicía.

Vínte no restaurante.

O sitio ese da esquina.

Pensei que non me viran.

Por? Cres que es invisible?

Algo así.

Eu preferiría poder voar.

Como?

Voar é mellor superpoder que a invisibilidade.

Eu quero ser rica.

Iso non é un superpoder.

Iso dillo ós pobres.

Son Charly.

Mercy.

- Encantada. - Igualmente.

Hoxe na clase pedíronnos nomear dez metais.

- Dez? - Si.

- Si. - Aluminio.

- Titanio... - Ola.

- Ola. - Xa comezastes.

Había moito tráfico.

Non trouxo o xarope.

Díxencho.

Veña.

Como foi no cole?

Ben.

Ten boa pinta.

ASEMBLEA INTERNACIONAL BAPTISTA TODOS SODES BENVIDOS

Chamas a David Starr.

Deixa unha mensaxe e chámote.

Ola, David.

Sei que estás enfadado, pero podemos falar?

Non sei onde estás

nin que fas.

Aínda que non te chamo por iso. Quería saber se...

vas vir cear esta noite.

Gustaríame moito que viñeses.

Non podo con Richard eu soa.

Ben...

É só...

Chámame se podes e dimo.

Vives aquí agora?

Xa pasaron tres semanas.

Como fas a bogada?

Podemos deixalo estar?

Ceos, vives aquí!

A túa muller onde cre que estás?

Dixen algo malo?

Déixame tranquilo, queres?

- Tratoute mal? - Para.

Ofendeute e por iso marchaches?

Por que es tan sensible?

Arre demo, abonda!

Hostia!

Estaba de broma.

Seino. Perdoa...

É complexo, vale?

Púxoche os cornos?

Non. Ela...

Dubidou.

Como?

Moitos nin se decatarían, pero...

Eu non o quito da cabeza.

Foi nada. Apenas dous segundos, pero...

Se te interroga a policía

sobre onde estiveches

cando desapareceu o neno e falan coa túa muller,

é de esperar que te defenda no momento.

Que poida pensar que fuches ti...

Agora é todo canto vexo ó mirala.

A súa dúbida.

A proba de que me ve como alguén capaz de secuestrar un cativo.

É absurdo, non si?

Como poden pensar que teño algo que ver co de Gus?

Que cren que fixen con el? Agochalo?

Onde? Na chaqueta?

No coche?

Ó mellor na oficina, para que Hilary non o atopase.

"Onde estiveches? Que fixeches?"

Ó mellor está na miña maleta.

Gus, estás aí?

Oh, non está aquí.

Xa sei! Debe estar no armario.

Gus?

Sae de onde esteas, Gus!

Xa sei!

Debe estar no baño.

Gus?