The first 200 lines.
บนรถไฟไม่มีรสมินต์ธรรมดา พี่เลยซื้อมินต์ราสพ์เบอร์รี่มาให้
- กับแซนด์วิชไส้เนื้ออะไรก็ไม่รู้ - น่าอร่อยจัง
แล้วพี่มีการ์ดให้พ่อกับแม่รึยังคะ
หรือจะมาขอเซ็นชื่อในการ์ดฉันด้วย
- พี่ตั้งใจจะซื้อการ์ดให้อยู่แล้ว - นั่นสินะ
เอามานี่เลย
สวยใช่ไหมล่ะ
- ครับ - วิวชนบทน่ะ
เซ็นการ์ดไปเถอะค่ะ
โทษทีนะที่คอยเป็นห่วงน้องสาว
ฉันโตแล้วนะ พี่ ขอบคุณ
เขาอาจเป็นฆาตกรต่อเนื่องก็ได้
พูดเบาๆ หน่อยสิคะ
รู้ไหมว่าถ้าพูดเสียงต่ำๆ แบบนี้ มันฟังยากกว่าเสียงกระซิบอีก
พี่แต่งเรื่องอีกแล้ว
ลองไปบอกพวกตาลีบันสิ
ให้ตายสิ แคลี่ เขียนนิยายบนนี้เนี่ยนะ
อีกตั้งชั่วโมงกว่าจะถึง เดี๋ยวพี่ก็คิดออกเองว่าจะเขียนอะไร
ผู้โดยสารที่จะต่อรถบัสที่สถานีฮาร์ตฟอร์ด
โปรดใช้ชานชาลาที่สอง
- พี่ทำอะไรเนี่ย - พี่อยากให้เธอทำตามที่พี่บอก
ไม่มีเวลาถามคำถามแล้ว ฟังนะ
พอพี่ลุกเดินออกไป เธอไปหยิบกระเป๋าใบนั้นมา เห็นใช่ไหม
ไบรอัน นี่มันเรื่องอะไร
- เห็นกระเป๋ารึเปล่า - เห็น
ถ้าผู้ชายที่ใส่เสื้อคลุมบอกว่าเป็นของเขา เธอก็เถียงเขาไปเรื่อยๆ
จนกว่าพี่จะกลับมา หรือตะโกนเรียกเธอ
แต่ถ้าพี่ตะโกนเรียกเธอ เธอก็ก้มลงให้เร็วที่สุด
- แล้วคลานไปแอบใต้เก้าอี้ - พี่ทำให้ฉันกลัวนะ
ทำตามที่พี่บอก แล้วทุกอย่างจะดีเอง
นี่ คุณครับ นั่นกระเป๋าผม
ว่าไงนะ ไม่ใช่มั้งคะ
ใช่สิ วางลงเลยครับ
ไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้นะคะ
ดูป้ายชื่อสิครับ นี่กระเป๋าผม
- คุณมีปัญหาอะไรเนี่ย - คุณจะพูดยังไงก็ช่าง นี่กระเป๋าฉัน
- กระเป๋าผมต่างหาก - ปล่อยกระเป๋านะ
ผมไม่ปล่อย
แคลี่
พวกเขาทำอะไรน่ะ
หลบเร็ว
เอาล่ะ ฟังนะ ผมเป็นตำรวจ ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น ทุกคนอยู่กับที่
มีกุญแจมือไหม
แคลี่
ว่าไง
เปล่า ฉันไม่ได้ดูทีวี บอกมาเลยว่ามีอะไร
- ไบรอัน - ไบรอัน
ไบรอัน เกิดอะไรขึ้นคะ
จากช่องเจ็ดนะครับ ขอถามหน่อย
นี่เป็นช่วงเวลาทุกข์ยากของครอบครัวผม อย่างที่พวกคุณเห็น
- ผู้ชายสองคนบนรถไฟเขาทำไมเหรอ - ช่วยเคารพกันด้วย จะขอบคุณมาก
- ไบรอัน คุณรู้ได้ยังไง - ไบรอัน...
ลูกได้กินอะไรบ้างรึยัง ไบรอัน
แม่ทำไว้ให้แล้ว
ตำรวจท้องที่ว่ายังไงบ้าง
ยังรอคำให้การอยู่ครับ
- แล้วมือปืนที่รอดมาได้ล่ะ - ไม่ยอมพูดถ้าไม่มีทนาย
ไม่โวยวาย ไม่เพ้อคลั่งอาละวาดเลยเหรอ
ไม่ยอมปริปากเลยสักคำ
งั้นเหรอ ชักน่าสนใจขึ้นมาแล้ว
แล้วก็นี่
ไบรอัน มิลส์ ทหารเก่าหน่วยกรีนเบอเรต์ ไปรบสามครั้งในอัฟกานิสถาน
ขอบอกเลยว่านี่ไม่เกี่ยวกับตะวันออกกลาง
เปอร์โต แบร์ริโอ โคลอมเบีย มกราคม 2015
หน้าที่สุดท้ายของมิลส์คือผู้ประสานงาน
กับกองกำลังพิเศษโคลอมเบีย ในภารกิจ "สโนว์ โจ"
เพื่อจับกุมคาร์ลอส เมเฮีย
หรืออีกชื่อคือ "เอลคาร์นิเซโร" มือชําแหละ
มีคนเห็นครั้งสุดท้ายเมื่อเจ็ดปีก่อน
จากแหล่งข่าวและรายงานของซีไอเอ
เชื่อว่าแก๊งของเขา เป็นทั้งผู้ก่อการร้ายและค้าอาวุธ
รวมทั้งส่งยาเข้ามาในอเมริกา
- เปอร์โตอะไรนะ - แบร์ริโอ
ประเด็นคือเมเฮียไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ อยู่แต่มิเกล ลูกชาย
- ฝีมือเจ้าหนุ่มบนรถไฟเหรอ - ใช่ครับ
เพื่อช่วยชีวิตเจ้าหน้าที่ปปส. ที่แฝงตัวอยู่
ไมค์ ฮอลล์
ถ้านี่เป็นเรื่องที่เมเฮียล้างแค้นให้ลูกชายที่ตาย
เขาคงไม่หยุดจนกว่าจะล้างแค้นสำเร็จ
งั้นก็ดี
ดีเลย
ตั้งแต่นี้ไปเราจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้เอง
ทั้งตำรวจท้องที่และส่วนกลาง เอฟบีไอ ซีไอเอ
ฉันอยากให้ทุกฝ่ายรู้เรื่องและเข้าใจตรงกัน
นี่เป็นคดีสืบสวนคนโรคจิตสองคน
ส่วนที่เหลือพวกคุณก็รู้หมดแล้ว
โทรหาที่ปรึกษาสำนักงานความมั่นคงให้ที บอกเขาว่าฉันกำลังไป
คุณเป็นใคร
โอเค ดีแล้ว
ช่วยปลดกุญแจมือเขาด้วยค่ะ
นี่เพื่อนร่วมงานฉัน เบ็กก้า
- นายบอกตำรวจไปว่ายังไงบ้าง - ไม่ได้บอกอะไรเลย
- เราจำเป็นต้องถาม - ตอนนี้ก็รู้แล้วนี่
- แล้วพรุ่งนี้ล่ะ - พรุ่งนี้ทำไม
แล้วก็วันต่อไป วันอื่นๆ อีกล่ะ
ฉันไม่เชื่อหรอก
อะไรนะ
เธอบอกว่าเธอไม่เชื่อหรอก
ว่านายจะปิดปากเงียบได้ตลอดไป
พวกตำรวจก็เรื่องหนึ่ง
แต่กับคนที่เราเชื่อว่าจะมาตามเก็บนาย
ฉันเองก็ต้องยอมรับว่าไม่เชื่อเหมือนกัน
นี่มันอะไรกัน
นายคิดว่าอะไรล่ะ
พวกนั้นจะส่งคนมาช่วยนาย แหกคุกออกไปเหรอ ถามจริง
ลูกค้าเราสั่งให้มาบอกนายว่า
ครอบครัวนายจะได้รับการตอบแทนอย่างดี สำหรับการเสียสละครั้งนี้
- ไม่ได้ตกลงกันแบบนี้นี่ ที่ยิงไปมัน... - มันทำไม
- ฉันไม่ได้ยิงพลาด - ทำไมถึงคิดแบบนั้น
- ก็เธอตายแล้วนี่ - แล้วเขาล่ะ
ไม่ใช่นะ มีคำสั่งว่าให้เก็บเขาไว้เพื่อ...
เมื่อกี้เธอเพิ่งพูดไม่ใช่เหรอ ว่านายคงปิดปากเงียบตลอดไปไม่ได้
- พวกคุณเป็นตำรวจเหรอ - ขอทีเถอะ
เผื่อว่านายยังไม่รู้ตัวนะ
ชีวิตนายอยู่ในกำมือเราแล้ว
ดังนั้นถ้าฉันเป็นนาย
ฉันจะเริ่มหัดใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
ผู้หญิงคนที่นั่ง ถัดจากเฮนรี่ มาสเตอร์สคือใครครับ
ไม่รู้เหมือนกัน
เราจะเริ่มพิธีโดยยืนขึ้น ร้องเพลงพระบิดานิรันดร์
ในหนังสือเพลงสวดหน้า 352
แคลี่เป็นเพื่อนรักของฉัน
เป็นเพื่อนร่วมห้อง
เป็นแรงบันดาลใจ
ถ้าจะมีใครในโลกใบนี้
ที่เกิดมาเพื่อดูแลห่วงใยผู้อื่น
คนคนนั้นก็คือแคลี่ มิลส์
เรามีแขกหน้าใหม่
- ที่ไหน - ห่างจากบ้านไปหนึ่งบล็อก
รถตู้สีดำ
- มีกี่คน - มองไม่เห็น ติดฟิล์มมืด
รับทราบ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- อาช่าค่ะ - ครับ
โทษทีครับ
ฉันแค่อยากบอกคุณว่า แคลี่ไม่เคยหยุดพูดถึงคุณเลย
พี่ชายวีรบุรุษสงครามของเธอ
เธออาจจะพูดโม้เกินจริงไปหน่อย
ไม่หรอกค่ะ
คุณรู้ไหมสิ่งที่คุณพูดในงาน ทำให้คุณกลายเป็นครอบครัวเราไปแล้ว
- มันก็พอใช้ได้ค่ะ - พูดเป็นเล่นน่า
ฉันไม่รู้จะขอบคุณหนูยังไงเลยจ้ะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ หนูรู้สึกเป็นเกียรติมากกว่า
แม่ครับ รถตู้ข้างนอกนั่นของใคร
ไม่รู้สิ แม่ไม่เคยเห็นเลย
- ทำไมเหรอ - ขอตัวก่อนนะครับ
นี่
มาตามหาฉันใช่ไหม ฉันอยู่นี่ไง
แกมีอะไรจะบอกพ่อไหม
เป็นความผิดผมเอง
แคลี่ตายเพราะผม
- แกผิดยังไง - ไอ้คนบนรถไฟไม่ใช่พวกโรคจิตนะ พ่อ
พวกมันเป็นนักฆ่ามืออาชีพ
- ถ้างั้นตำรวจกับเอฟบีไอก็คิดผิดเหรอ - หรือไม่ก็ปิดบังความจริง
- แล้วจะต้องโกหกทำไม - ผมไม่รู้ครับ พ่อ
แต่ที่รู้ก็คือผมจะไม่ให้พ่อกับแม่ ต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงไปด้วย
แกใจเย็นๆ ก่อนได้ไหม
พ่อไปคุยกับโจ โรเบิร์ตส์ ให้เขาส่งตำรวจมาเฝ้านอกบ้าน
- ทั้งหน้าและหลังบ้านตลอด 24 ชั่วโมง - แล้วบอกเขาว่าอะไร
ก็ตามที่ผมบอกพ่อนั่นล่ะ
บอกเขาด้วยว่าห้ามบอกใคร หาข้ออ้างอะไรมาก็ได้
ผมขอเวลาสองสามวัน
แล้วแกจะไปไหน
นี่สำหรับพ่อกับแม่ครับ
ผมไม่รู้ว่าควรจะให้ตอนไหนดี นอกจากตอนนี้
ฝากลาแม่ด้วยครับ
บอกแม่ด้วยว่าผมเสียใจ
- แล้วผมจะ... - แล้วแกจะทำไม
แม่เสียแกไปอีกคนไม่ได้หรอกนะ
ผมเข้าใจครับ พ่อ
ระบบติดตามสัญญาณมือถือทำงานแล้ว
- เป้าหมายกำลังเคลื่อนที่ - ขออนุญาตแย้งค่ะ
- ว่ามาเลย - ทำไมเราถึงบอกเขาไม่ได้ว่ากำลังทำอะไร
เพื่อความปลอดภัยของภารกิจ เราไม่รู้เรื่องอะไรของเขาเลย
- เราพอรู้บ้างนะ - ยังน้อยไป
แล้วจรรยาบรรณของเราล่ะ
- คุณทำฉันเซ็งนะเนี่ย - จรรยาบรรณเรื่องอะไร
ที่ต้องบอกเขาว่า เราใช้เขาเป็นเหยื่อล่อเอลคาร์นิเซโรเหรอ
เรากำลังเล่นกับชีวิตของมิลส์อยู่
ทั้งที่เรารู้เรื่องทุกอย่างจากมือปืนที่รอดมาได้แล้ว
- เรื่องอะไร - ฉันสรุปให้ฟังไปแล้ว
งั้นก็สรุปอีกครั้งสิ ให้ฉันฟัง
คาร์ลอส เมเฮียจ้างมือปืน ฆ่าน้องสาวไบรอัน มิลส์
มิลส์จะได้เจ็บปวดเหมือนเมเฮีย ตอนที่ลูกชายเขาถูกฆ่า
แล้วตอนนี้ก็จ้างทหารรับจ้าง จับเป็นมิลส์ไปให้เขา
คุณรู้ตัวไหมว่าพลาดตรงไหน คุณมองข้ามส่วนที่สำคัญที่สุดไป
การใช้มิลส์เป็นโอกาสที่ดีที่สุด ของเราในรอบสิบปี
ในการจับเป็นคาร์ลอส เมเฮีย
โอกาสเดียวเท่านั้นด้วย แล้วถ้าเขาทำงานกับผู้ก่อการร้ายจริง
หน้าที่เดียวของเราก็คือ ต้องหาให้เจอว่าพวกมันเป็นใคร
อยู่ที่ไหน แล้วก็หยุดพวกมันให้ได้
ปล่อยเขาซะ แกไม่มีทางชนะหรอก
ได้ตัวเขาแล้ว
เขาถึงบ้านแล้ว
ชู้ตโดนแป้นนี่นา
- ห่วยแตก - ฝีมืออ่อนนะเนี่ย
- เป็นไงบ้าง - ขอลองบ้างสิ
โทษทีนะที่คอยเป็นห่วงน้องสาว
ฉันโตแล้วนะ พี่ ขอบคุณ
- ตรงไป - ใช่
No comments yet. Be the first to leave one.