House of the Dragon

Ertu viss?

Með sínum eigin augum, yðar tign.

Bíddu hér. Segðu engum.

Hjálpið mér að klæðast.

Hver veit þetta?

Talya, þernan mín.

Einhverjir þjónanna.

Ég dvaldi hjá honum í gærkvöldi.

Áður en hann...

Hann sagðist vilja að Aegon yrði konungur.

Það er sannleikurinn.

Hvíslaði það úr eigin munni.

Hans hinstu orð til mín og ég heyrði þau ein.

Og nú er hann látinn.

Hvað er það sem ekki má bíða? Gerði Dorn innrás?

Konungurinn er látinn.

Við syrgjum Viserys hinn Friðsama.

Leiðtoga vorn.

Vin okkar.

En hann skildi eftir sig gjöf.

Með hinsta andardrætti sínum tjáði hann drottningu ósk sína

að sonur hans, Aegon,

skyldi taka við af honum sem Herra Konungsríkjanna Sjö.

Þá getum við með fullvissu um blessun hans fylgt eftir

löngu ákveðnum áformum okkar.

Já. Það er að mörgu að hyggja eins og við höfum áður rætt.

Tveir yfirmenn innan Borgatvakarinnar

eru enn hollir Daemon. Skiptum þeim út.

Lannister lávarður.

Fjárhirslan er á okkar valdi, gullinu verður skipt til öryggis.

Sendið hrafna til bandamanna okkar í Ármótum og Hágörðum.

Skil ég rétt að meðlimir smáráðsins

hafi á laun áformað krýningu sonar míns án minnar vitneskju?

Það var óþarfi að íþyngja þér með níðingslegum áformum.

Ég læt þetta ekki líðast.

Að heyra ráðabrugg ykkar að skipta ríkisarfanum út fyrir svikara.

Elsti sonur hans er varla svikari.

Hundruð lávarða og lénsherra sóru prinsessunni hollustu sína.

Síðan eru 20 ár. Flestir þeirra eru dauðir.

Þú heyrðir hvað Höndin sagði. Ráðabrugg eður ei, konungurinn skipti um skoðun.

Ég er sjötugur og sex árum betur.

Ég hef þekkt Viserys lengur en nokkur annar hér við borðið.

Ég neita að trúa að hann hafi sagt þetta á dánarbeðinum, einn,

með einungis móður drengsins sem vitni.

Þetta er valdarán! Þjófnaður!

Landráð, hið minnsta! -Gættu tungu þinar, Lyman.

Konungurinn virtist við sæmilega heilsu í gærkvöldi.

Hverjir viðstaddir hér geta svarið að hann hafi dáið af sjálfsdáðum?

Hvern okkar sakarðu um konungsmorð, Beesbury lávarður?

Hvort sem það var einn ykkar eða þið allir gildir einu. Ég vil engan...

Sestu!

Kastaðu sverðinu frá þér og taktu af þér skikkjuna, ser Criston.

Ég er foringi þinn, ser Criston. Kastaðu frá þér sverðinu.

Ég hlusta ekki á móðganir í garð drottningarinnar.

Enginn móðgaði mig, ser Criston. Leggðu sverðið frá þér.

Er þetta orðið raunin. -Þetta nægir, Foringi.

Látum fjarlægja Beesbury lávarð. -Nei.

Dyrnar verða luktar uns við ljúkum þessu máli.

Veðramót er áhyggjuefni.

Við getum ekki tryggt hollustu Borros lávarðar

en hann á fjórar dætur, allar ólofaðar.

Rétta bónorðið... -Hvað um Rhaenyru?

Fyrrum erfinginn getur auðvitað ekki gengið laus

og safnað sér stuðningi.

Ætlarðu að fangelsa hana?

Henni og fjölskyldu hennar verða gerðir afarkostir,

að sverja opinberlega tryggð við nýja konunginn.

Hún mun aldrei krjúpa. Né Daemon heldur. Þetta veistu.

Þú ætlar að drepa þau.

Og fallast allir viðstaddir á þetta?

Faðir yðar hefur á réttu að standa.

Áskorandi á lífi boðar bardaga og blóðsúthellingar.

Það er jú óhreinlegt

en engu að síður fórn sem færa þarf til að tryggja Aegon völd.

Svo þarf að hafa Daemon í huga. Konungurinn vildi ekki...

Konungurinn vild ekki láta myrða dóttur sína!

Hann unni henni, því geturðu ekki neitað.

Og þó... -Eitt orð enn

og ég læt senda þig að Veggnum.

Hvað leggurðu til, yðar tign?

Tíminn er dýrmætur.

Westerling foringi.

Haltu að Drekasteini ásamt flokki þínum. Gangið hratt og hreint til verks.

Ég er foringi Konungsvarðanna.

Ég hlíti ekki boðum neins nema konungsins.

Og uns slíkur finnst

á ég ekkert erindi hér.

Okkar örlög eru að þrá ávallt það sem öðrum er gefið.

Ef einn eignast eitthvað tekur hinn það fyrir sig.

Já, prinsessa.

Hvar er Aegon?

Ekki hér.

Er hann ekki í herbergjum sínum?

Faðir...

Komið.

Hvað gerðist?

Faðir þinn... -Það er ófreskja undir fjölunum.

Elsku ástin mín...

Ser Erryk.

Hvar er prinsinn?

Fyrirgefðu mér, Hönd lávarður, en ég veit það ekki.

Þú sórst að verja hann.

Hann nýtir vald sitt, skipar mér á braut og laumast svo frá mér.

Ég held að hann hafi yfirgefið turninn á laun.

Haldið inn í borgina.

Finndu hann.

Taktu engan með þér nema bróður þinn.

Og takið af ykkur hvítu skykkjurnar.

Enginn má vita hverjir þið eruð né hvers þið leitið.

Drottningin meðtalin.

Herra.

Færið mér hann og aðeins mér, ser Erryk.

Hvað á þetta að þýða?

Vörður. Vörður!

Aegon prins er ekki að finna innan kastalamúranna, hátign.

Faðir þinn sendi ser Erryk inn í borg að finna hann.

Ser Erryk þekkir Aegon, hann hefur forskot.

Ég legg enn traust mitt á þig og hollustu þína, ser Criston.

Það verður að finna Aegon og færa hann til mín.

Örlög Konungsríkjanna Sjö eru undir því komin.

Allar tilfinningar sem þú berð til mín, sem drottningar þinnar...

Ég mun ekki bregðast þér.

Ég kem með þér.

Ég vil síður að þú gerir það, Aemond.

Ef eitthvað hefur komið fyrir... -Cole þarfnast mín, móðir.

Ser Erryk er ekki sá eini sem þekkir venjur Aegons.

Aegon fór með mig á Silkistræti á 13. nafnadaginn minn.

Hann sagði það skyldu sína sem bróður að mennta mig eins og hann var lærður.

Ég tel mig í það minnsta hafa skilið hann sem svo.

Ég skil ekki.

Hann sagði: Tími til að bleyta hann.

Sérhver kona er ímynd Móðurinnar og ber að sýna virðingu í framkomu.

Við virðumst hafa týnt drykkjufélaga okkar í gærkvöldi.

Vitandi að hann hafi áður nýtt sér kosti þessa úrvals reksturs

datt okkur í hug að spyrja um hann hér.

Lýstu honum.

Það er viðkvæmt mál.

Við leitum að hinu unga Aegon prinsi.

Ég treysti því að þagmælska einkenni reksturinn þinn.

Prinsinn er ekki hér.

En var hann hér? Ögn fyrr kannski?

Ansi langt síðan. Nokkur ár. -Ekkert nýlega?

Hann heimsækir Silkistræti sjaldan.

Hann er þekktur fyrir

öllu vandlátari smekk.

Hvað áttu við?

Gangi þér vel, herra minn.

Og bestu kveðjur til vinar þíns.

Þú hefur stækkað.

Viserys snerist hugur, svo einfalt er það.

Þið sóruð eitt sinn hollustu ykkar við Rhaenyru.

Nú verðið þið að sverja verðandi konungi sömu hollustu.

Ég verð að ráðfæra mig við ætt mína um málið fyrst.

Þú ferð ekki héðan út fyrr en ákvörðun þín liggur fyrir.

Ég er enginn eiðbrjótur.

Ég mun ekki krjúpa.

Einhverjir fleiri?

Fell-ættin

mun halda svarinn eið við prinsessuna.

Gott og vel.

Lengi lifi konungurinn.

Lengi lifi konungurinn.

Þér virðist hafa skjátlast um venjur Aegons.

Hann gæti verið í haldi málaliða um borð í skipi á leið til Yi Ti.

Hann gæti verið dauður.

Vonum, fyrir móður þinnar sakir, að það sé ekki tilfellið.

Sýndu mér. Svona.

Komdu hingað. Inn með þig.

Svona!

Hvað eru þau gömul?

Um tíu ára, myndi ég segja.

Þeir láta neglur þeirra vaxa og sverfa tennur þeirra.

Gerir þau óárennilegri.

Áfram. -Aegon prins ver

margri nóttinni hér.

Sérðu nú hvað hann er?

Þú hefur ekki séð allt.

Aegons? -Eitt af mörgum.

Hér þvælist ég um borgina eins og góði hermaðurinn sem ég er,

í leit að landeyðu sem hefur aldrei sýnt fæðingarrétti sínum áhuga.

Það er ég, yngri bróðirinn, sem nem sögu og heimspeki.

Það er ég sem þjálfa skylmingar og sit stærsta dreka veraldar.

Það er ég sem ætti að...

Ég veit hvað það er að erfiða fyrir því sem aðrir fá gefins.

Við getum ekki fundið hann, Cole.

Við erum siðprúðir menn, lausir við allt óeðli.

Hann má eiga sín leyndarmál í friði.

Ég er næstur í erfðaröðinni.

Þurfi þeir að leita mín ætla ég að láta finna mig.

Eitthvað verður að gera. Aegon er ófær um að ríkja.

Þú hefur umborið hneigðir prinsins árum saman.

Því það var eiðsvarin skylda mín.

Það er Handarinnar að finna viskuna. Við sórum ævilangan eið.

Mætti ég ræða við ykkur, herramenn?

Við höfum engan áhuga á viðskiptum við þig.

Ég get fylgt ykkur til Aegons prins.

Ég var send af aðila sem veit hvar hann er.

Hann mun segja ykkur það fyrir rétt verð.

Færið okkur hann og við munum íhuga verðið.

Húsmóðir mín semur ekki við þjóna Turnsins.