Once Upon a Time in the West (C'era una volta il West)

"ถึงแฟล็กสโตน จากแฟล็กสโตน"

"ล่าช้า"

ถ้าคุณจะซื้อตั๋ว

คุณต้องอ้อมไปข้างหน้า

ไม่เป็นไร ในนี้ก็ได้

ฉันทำบ้าอะไรของฉัน พวกเขาเดินเข้ามาตามใจชอบเลย

ไหนดูซิ หวังว่าคงมี

3 ใบใช่ไหม

ทั้งหมด 7 ดอลลาร์

กับ 50 เซ็นต์

"ส่วนบุคคล ห้ามเข้า"

แล้วแฟรงค์ล่ะ

แฟรงค์ส่งเรามา

เอาม้ามาให้ฉันรึเปล่า

ดูเหมือนเรา

ดูเหมือนเราจะเอามาน้อยไปตัวนึง

นายเอามา 2 ตัวก็มากเกินไปแล้ว

เฮ้ พ่อฮะ ดูสิ

พอแค่นี้ก่อน สายแล้ว กลับบ้านเถอะ

ทิมมี่

มอรีน ดูสิ

มัวยืนทำอะไรอยู่ล่ะ เข้าไปในบ้าน เร็ว แล้วก็อาบน้ำซะ

แล้วก็อย่าหยิบพายแอ๊ปเปิ้ล หรือเนื้อย่างกินนะ

แพททริคไปสถานีรึยัง

เขากำลังเตรียมตัว

-บ้าจริง แพททริค -ไปแล้วครับ พ่อ

แต่ก็ไม่เลวนะ

หั่นแผ่นใหญ่ๆ อีกหน่อย อะไรกัน จัดปาร์ตี้รึไง

แต่ทุกทีหนูก็หั่นแผ่นเท่านี้นี่คะ

ใช่แล้ว

เหมือนเคย

มอรีน

อีกไม่นาน ลูกจะหั่นแผ่นใหญ่ เท่าประตูก็ได้ถ้าลูกต้องการ

ลูกจะมีเสื้อผ้าใหม่สวยๆ และก็ไม่ต้องทำงานอีก

เราจะรวยเหรอคะ พ่อ

ใครจะรู้

แพททริค

เดี๋ยวก่อน

ดูรองเท้าสิโสโครกสิ้นดี ไปเช็ดให้สะอาด

รถไฟจะมาแล้ว เดี๋ยวจะไม่มีใครไปรับแม่แก

แม่ของเราตายไปตั้ง 6 ปีแล้ว

ไปได้แล้ว เดี๋ยวจะสายมากไปกว่านี้

เดี๋ยวครับ พ่อ ผมจะจำเธอได้ยังไงครับ

แกจำไม่ผิดหรอก แพททริค เธอยังสาว และก็

เธอสวยและก็

เธอเป็นสุภาพสตรี

"เวลาเดินทาง ฉันจะใส่ชุดสีดำ"

"และก็สวม"

"หมวกสานที่ฉันใส่ตอนเราเจอกัน"

พ่อจะไปตักน้ำที่บ่อนะ

โอ เจ้าหนูแดนนี่

ขลุ่ยส่งเสียงเรียกร้อง

และที่เชิงเขา

ฤดูร้อนผ่านพ้นไป

ดอกกุหลาบร่วงโรย

มอรีน

เราจะทำยังไงกับคนนี้ดี แฟรงค์

ตอนนี้ในเมื่อแกเรียกชื่อฉัน

-ผมเห็นวัวดีๆ ทางใต้ -งั้นเหรอ

ราคาก็ถูกดีด้วย

-กระเป๋าพวกนี้ของคุณใช่ไหมครับ -ใช่ค่ะ

-มานี่ ซาราห์ -เอาพวกนั้นลงด้วย เราจะหิ้วให้ครับ

จริงเหรอ ที่ว่าโรงเลื่อยต้องการคนช่วยน่ะ

เมื่อวานนี้นะ ไปบอกน้องชายนายสิ

-สวัสดี แกรมพ์ -สวัสดี บิล กลับมาอีกแล้ว

เร็วเข้า เร็วๆ หน่อยได้ไหม

เดินให้มันเร็วๆ หน่อย พวกนักรบ

ฉันต้องเอาของลงทั้งรถไฟนะ

เอาละ ขนกระสอบพวกนั้นลงก่อน

เร็วเข้า

-ที่ที่คุณจะไปชื่ออะไรนะ -สวีทวอเตอร์

ฟาร์มของเบรทท์ แม็คเบน

แม็คเบนเหรอ ใช่ แน่นอน

คนไอริชหัวแดงจอมรั้นนั่น

เพาะปลูกบนทรายในที่ที่ไกลสุดกู่

สวีทวอเตอร์

มีแต่ไอ้งั่งอย่างเขาเท่านั้น ที่เรียกทะเลทรายบ้าว่าสวีทวอเตอร์

สวีทวอเตอร์

ไปทางขวาอีกหน่อย

สูงอีก

ตรงนั้นแหละ

พวกเขาอยู่นี่ไง ขนรางรถไฟมาวางถึงที่นี่

พวกเขาไล่ทันเราอีกแล้ว ว่าไหม ลาฟาแยทท์ ไปเร็ว

ช้าๆ หน่อย คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ

ระวังหน่อยนะ

ช้าๆ หน่อย

เราหยุดทำไมคะ ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันต้องรีบไป

รถไฟไม่หยุดเหรอ

มีอะไรให้รับใช้ครับ คุณผู้หญิง

ฉันอยากดื่มน้ำหน่อยค่ะ ถ้าไม่รบกวน

น้ำเหรอ คำนั้นเป็นพิษกับแถวนี้

ตั้งแต่วันที่เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่

-คุณหมายถึงคุณไม่เคยอาบน้ำเลยเหรอ -อาบสิครับ

ฉันอยากใช้สิ่งอำนวยความสะดวก เหมือนที่พวกคุณใช้

ได้ครับ พอดีมีน้ำเต็มอ่างอยู่ข้างหลัง

คุณโชคดีนะ เช้านี้มีคนใช้มันแค่ 3 คน

ทีละคนหรือพร้อมกันเลยคะ

ผมบอกได้เลยว่า คุณชินกับความเป็นอยู่ที่ดี

คุณต้องมาจาก เมืองใหญ่ๆ ทางตะวันออกพวกนั้นแน่

-นิวออร์ลีนส์ค่ะ -นิวออร์ลีนส์

-คุณเคยไปที่นั่นเหรอคะ -ไม่เคย

แต่ผมมีญาติอยู่ที่นั่น ทำบาร์น่ะ เธอ

เหยือกนึง

แกเป่าเป็นอย่างเดียว หรือยิงปืนเป็นด้วย

แกเป่าไอ้นั่นให้เป็นเพลงได้รึเปล่า

หยิบมันขึ้นมา

แก

แกเป่าไม่เป็นหรอก

ลองกระบอกนี้ซิ

รับไปสิ

เอาสิ

นี่

บราโว

ไชแอน เราคิดว่าจะมาไม่ได้ซะแล้ว

ไม่เป็นไร นายมาทันเวลาพอดี

ที่จะฝังคนคุมตัวฉัน

ถ้าฉันรอนาย ป่านนี้ฉันคงอยู่ในคุกแล้ว

ปืน

สนใจแฟชั่นเหรอ นายหีบเพลง

ฉันเห็นเสื้อคลุมแบบนี้ 3 ตัว เมื่อไม่นานมานี้ กำลังรอรถไฟ

ในเสื้อคลุมพวกนั้น มีชาย 3 คน

แล้วไง

ในตัวชายพวกนั้น มีกระสุนอยู่ 3 นัด

เรื่องบ้าๆ ไร้สาระน่า นายหีบเพลง

มีเหตุผล 2 อย่าง หนึ่ง

ไม่มีใครกล้าใส่เสื้อคลุมพวกนั้น นอกจากคนของไชแอน

สอง

คนของไชแอนไม่ตาย

นั่นทำให้แกแปลกใจเหรอ

ใช่

นายรู้จักดนตรี

และนายก็นับเป็น นับได้ถึงสอง

นับได้ถึง 6 ถ้าฉันต้องนับ

และก็อาจจะเร็วกว่าแกด้วย

ใช่ เอาเลย

เป่าเพลงไป นายหีบเพลง

เป่าไป แกจะได้ไม่ไร้สาระ

แค่ระวังอย่าให้เสียงเพี้ยนก็พอ

แบบนั้นใช่ไหม

ญาติผมคนนี้เขียนมา ชวนผมไปนิวออร์ลีนส์อยู่ตลอด

"มาสิ มาช่วยฉันทำบาร์ โกยเงินกันให้สนุก"

ผมว่าผมคงอยู่ ในเมืองใหญ่ๆ ไม่ได้หรอก

มีแต่ผู้ชายกะล่อนกับผู้หญิงปล่อยตัว ขอโทษนะครับ คุณผู้หญิง

ไม่ ผมชินกับชีวิตชนบท ที่สงบและเรียบง่ายน่ะ

เขาคือทิมมี่

ใช่

พระเจ้า

ในวัน

ในวันแต่งงานของคุณ

คุณผู้หญิงที่น่าสงสาร

คุณนายค่ะ

-คุณนายแม็คเบน -แต่เราทุกคนเราคิดว่า

ฉันรู้ค่ะ วันนี้จะต้องเป็นวันที่แปลกใจ

เบรทท์ แม็คเบนกับฉัน แต่งงานกันได้เดือนนึงแล้ว

ในนิวออร์ลีนส์

"ข้าคือการฟื้นคืนชีพและชีวิต"

"เขาผู้ศรัทธาข้า คิดว่าเขาตายแล้ว แต่ทว่าเขายังมีชีวิต"

"ผู้ใดที่มีชีวิตและศรัทธาข้า จะไม่มีวันตาย อาเมน"

-คุณเบนเน็ทท์ -เขามาทำอะไรที่นี่

ผมเจอปกเสื้อนี่บนตะปูข้างประตู

คุณไม่มีทางรู้ได้ แต่นี่ก็เหมือนลายเซ็น

มือของไชแอน

-แต่ทำไมคะ -ไม่ต้องห่วงคุณนายแม็คเบน

เราจะให้เขาบอกก่อนที่เราจะแขวนคอเขา

ไปกันเถอะ

เร็วเข้า กลับแฟล็กสโตนกันเถอะครับ

ไม่ค่ะ แซม

คุณกลับไปเถอะ

คุณไม่อยากอยู่ที่นี่คนเดียวหรอก

ทำไมล่ะ นี่มันบ้านฉัน

รู้ไหม ว็อบเบิ้ลส์

ฉันโกรธนายนะ

แฟรงค์ไม่ได้ไปที่นั่น

-เขาส่งเพื่อน 3 คนไป -ฉันไม่รู้เรื่องเลย สาบานได้

ฉันแค่นัดให้ไปเจอกัน อย่างที่นายต้องการ

ฉันไม่รู้ว่าทำไม แฟรงค์ถึงไม่ไปที่นั่น

-ฉันสาบานได้ว่าฉัน -เพราะเขาไปที่บ้านแม็คเบน

ไม่จริง ไชแอนเป็นคนลงมือ

ทุกคนรู้เรื่องนั้น เรามีหลักฐาน

นั่นเป็นกลเม็ดอย่างหนึ่งของแฟรงค์ ปลอมแปลงหลักฐาน

ฉันไม่รู้เรื่อง สาบานได้

ฉันแค่นัดให้ไปเจอกันเท่านั้น

สาบานได้ ฉันไม่รู้เรื่อง

"สถานี"

นั่นใครน่ะ

ต้มกาแฟรึยัง

ไปทำสิ

ไม่ได้หลับเลยสักงีบ

ไอ้พวกงั่งชุดดำ ขี่ม้าไล่ล่าผมทั้งคืน

ใช่ แต่ผมทิ้งพวกเขาไว้กลางทะเลทราย

ถ้าพวกเขาโชคดี คงถึงบ้านใน 3 วัน

ผมทำเอง คุณไปเอากาแฟมา

พวกเขาอยากแขวนคอผม ไอ้พวกสวะชุดดำนั่น

ปัญญาอ่อน ช่างปะไร

ผมฆ่าได้ทุกอย่าง แต่ไม่เคยฆ่าเด็ก

มันเหมือนฆ่าพระ

พระคาทอลิกนั่นแหละ

ใช่ โลกนี้มีแต่คนเกลียดไชแอน

ผมไม่ใช่คนสารเลวใจโหด อย่างที่คนเข้าใจกัน

แน่นอน ถ้ามีใครคิดจะฆ่าผม