Moonlight Sonata: Deafness in Three Movements
Download Thai Subtitle
Release info
Tags
Thai subtitle preview
The first 200 lines.
"เสียงดนตรีก็เหมือนความฝัน"
"ที่ผมไม่อาจได้ยิน"
"ลุดวิก ฟาน บีโธเฟน ปี 1804"
"หนึ่ง มูฟเมนต์ที่หนึ่ง"
แม่ นี่แม่... ถ่ายอยู่เหรอ
ตอนนี้แหละ ใช่จ้ะ
แบบนี้ยังโอเคอยู่ไหม
โจนาส
"ตอนที่โจนาส ลูกชายฉันเกิด หมอบอกว่าเขาได้ยินเสียง"
นี่
โจนาส ดูนี่สิ อยากเดินมาตรงนี้ไหม
"ยีนของครอบครัวก็หาทางมาถึง โดยไม่บอกกล่าวจนได้"
"อาจข้ามไปรุ่นสองรุ่น"
"แต่ก็มักจะตามมาทัน"
"ตอนช่วงที่เขาควรหัดพูด"
"เสียงของโจนาสคือเบาะแสแรก"
สวัสดี
สวัสดี
"สวัสดี สี่เหลี่ยมคางหมู"
เดี๋ยวก่อน ๆ นั่นอะไรน่ะ
มันคืออะไร
ใช่แล้ว มันคือรูปแปดเหลี่ยม
"สวัสดี รูปแปดเหลี่ยม ยินดีที่ได้เจอเธอนะ"
เอาล่ะ เราควรทักทายอะไรอีกไหม
อะไรนะ
เปียโนเหรอ
เปียโนเหรอ ลูกพูดว่าเปียโนได้ไหม
"วิบวับ วิบวับ เจ้าดาวดวงน้อย"
"อยากรู้จังว่าเจ้าเป็นอะไร"
"อยู่สูงขึ้นไปไกลลิบลิ่ว"
"คาวบอยอยู่ไหน"
- คาวบอย เก่งมาก - "ซ้าย 30 ถึง 35"
"ฟุตบอลอยู่ไหน"
"ทุกเดือนเราจะทดสอบการฟังใหม่"
อันนั้นไม่แน่ใจ
"เสียงกำลังหลุดลอยไป"
"ตัวอักษร คำทั้งคำกำลังหายไป"
ไม่ ฉันไม่เชื่ออันนั้นนะ
คุณช่วยเปิดเสียง 115 เดซิเบล ผ่านหูฟังขวาได้ไหม
และเขาไม่รู้สึกถึงมันด้วยซ้ำ
"เราลองใช้เครื่องช่วยฟัง เพื่อขยายการได้ยินที่ยังพอเหลืออยู่"
"พ่อจะเอาฮัมมิงเบิร์ดให้ดู"
"อาการหูหนวกนี้เป็นสิ่งที่สืบทอดมา"
"ฉันได้ยินเสียง พี่ชายกับพี่สาวก็ด้วย"
"แต่พ่อแม่ของฉันหูหนวกทั้งคู่"
"พวกท่านปรับตัว เข้ากับโลกที่คนได้ยินเสียงได้ดี"
"โลกของเรา"
"แล้วพวกท่านก็มอบสิ่งที่ตัวเอง ไม่อาจได้สัมผัสให้เรา"
"เรียนดนตรี"
"เครื่องเล่นแผ่นเสียง"
"ภาพยนตร์"
"เราเป็นล่ามให้พวกท่าน เป็นการแลกเปลี่ยน"
"เราเป็นหูของพวกท่าน"
"โจนาสเป็นลูกคนแรกของฉัน"
ดี
"ตอนนี้พ่อกับแม่ก็คอยช่วยฉัน"
- แม่ - แม่
- พ่อ ใช่จ้ะ - พ่อ
บอล
จูบ
จูบ
ดีนะที่เอาตรงนั้นออก
ช่วยตาที ช่วยที เอาให้ตา
"หนึ่งปีก่อนที่เขาจะเกิด แม่กับพ่อได้เข้าผ่าตัด"
"ฝังประสาทหูเทียม"
"อุปกรณ์ที่จะทำให้พวกท่าน ได้ยินเสียง"
พอล ทำให้ชิงช้าไปทางนั้นสิ
ได้
"แต่สมองของพวกท่านเคยชิน กับความเงียบมาตลอดชีวิต"
"จนเมื่อพวกท่านได้ยินเสียง"
"กลายเป็นว่า มันไม่ได้มีความหมายขนาดนั้น"
"เด็กฉลาด"
"เขาจะโตไปเหมือนตาของเขา"
"และนี่คือ 2,000 เฮิรตซ์"
"80"
"90"
"95"
"100"
"105"
"110"
"ตอนที่เขาอายุสี่ขวบ"
"โลกที่ได้ยินเสียงสำหรับโจนาส ก็ปิดสนิทลง"
โจนาส คืนพรุ่งนี้เราจะจัด
มื้อค่ำวันเกิดให้ยาย
เราจะจัดมื้อค่ำ สุขสันต์วันผ่าตัดให้ลูกด้วย
แล้วจะกินอะไรเป็นมื้อค่ำกันดี
- คุกกี้ - แล้วอะไรอีก
และบรอกโคลีกับแครอท
ทำไมลูกถึงจะฝังประสาทหูเทียมล่ะ
เพราะว่าผมจะได้ยินชัดขึ้น
กว่าใช้เครื่องช่วยฟัง
เขาจะเอาใส่เข้าไปในปากลูกเหรอ
ใส่ไปในนี้
เดี๋ยวนะ มัน... ลูกจะ...
โจนาส รู้ใช่ไหมว่าลูกต้องหลับไป ลูกรู้หรือเปล่า
มีใครฝังประสาทหูเทียมอีกไหม
ยาย
แล้วก็ตาด้วย
มองเห็นไหม รู้สึกถึงมันไหม
นี่จ้ะ จับตรงนี้ ลูกรัก แม่เหล็กอยู่ในนั้น
มันเหมือนที่ผมใส่ที่ตาไหม
ไม่จ้ะ สิ่งที่อยู่บนตาของลูก คือแว่นตา
สิ่งที่อยู่ข้างหลังนี้คืออวัยวะเทียม
โอเค
โอเค
โอเคนะลูก
โอเค
โอเค ดูสะอาดดีเนอะ
"ฉันเรียนรู้ จากประสบการณ์ของพ่อแม่"
"มันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก เพื่อเรียนรู้วิธีฟังเสียง"
"แต่โจนาสได้เปรียบ"
เห็นไหม
"เขายังเด็กอยู่"
หรือว่าแบตเตอรี่ใกล้จะหมด
เสียงมันเป็นยังไง โจนาส
มันเป็นแบบนั้น
"ตอนแรกโลกของเสียง ถาโถมเข้ามาหาเขา"
"เหมือนพายุแห่งเสียงปี๊บ และเสียงคลิกที่ฟังไม่รู้เรื่อง"
- สกังก์ - สกังก์
หนูทำได้แล้ว เอาล่ะ
- ลูกแต่งเป็นอะไร - นักบินอวกาศ
แล้วจะใส่รองเท้าบู๊ตไปทำไม
เพราะพื้นร้อนมาก จนผมเหยียบไม่ได้เลย
ที่ไหนจ๊ะ บนดาวอังคารหรือดวงจันทร์
บนดาวอังคาร
"แล้วเขาก็ค่อย ๆ เข้าใจเสียง"
และนี่คือนาฬิกานับถอยหลัง นาฬิกานับถอยหลังอยู่นั่น
"เสียงของเขาเปลี่ยนไป"
นั่นคือนาฬิกานับถอยหลัง
"เพราะตอนนี้เขาได้ยินเสียงแล้ว"
"แล้วเขาก็ได้คำพูดกลับคืนมา"
เข้าใจแล้ว เสียงนับถอยหลังเป็นยังไง
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ปล่อยจรวด แบบนั้นแหละ
"และเด็กชายตัวน้อย ที่เคยร้องเพลง"
"'ทวิงเกิล ทวิงเกิล ลิตเติลสตาร์' น่ะเหรอ"
"เขาก็ได้เสียงเพลงกลับคืนมาด้วย"
"โจนาสบอกเราว่า เขาอยากเรียนเปียโน"
นักแสดงคนแรกของเรา เรียนมาห้าครั้งแล้ว
และช่างเป็นการผจญภัย อันยิ่งใหญ่จริง ๆ
"ครูสอนเปียโนของเขา คอลลีน ช่วยให้เขาแยกโน้ตซีจากโน้ตจี"
"แยกว่าเมื่อไหร่โน้ต เป็นเสียงชาร์ปหรือแฟลต"
"บางครั้งมันก็ฟังไม่ค่อยได้"
"แต่เสียงเพลงพวกนั้น ช่วยให้โจนาสเรียนรู้เสียง"
- "พูดคำว่า 'พัง'" - "พัง"
- "พูดคำว่า 'ของเสีย'" - "ตะวันตก"
- "เข่า" - "เข่า"
- "แคมป์" - "หมวก"
- "สดใหม่" - "สดใหม่"
- "ยุติธรรม" - "ยุติธรรม"
โอเค คราวนี้จะฟังดูเหมือน
มีคนอีกหลายคนกำลังคุยกันอยู่ในห้อง
มีคนพูดบทสนทนามากมาย แค่ทำให้ดีที่สุดนะจ๊ะ...
มันจะฟังดูเหมือน "บลาบลาบลา" ไหม
ใช่ ประมาณนั้นแหละ
แต่เธอต้องฟังคำให้ออก
- ในเสียง "บลาบลาบลา" นั่น - โอเค
โอเค เอาล่ะนะ
"เราอยากค้างบ้านแคสซี่คืนนี้"
"เราอยากค้างบ้านแคธี่คืนนี้"
"เขายืมหนังสือสามเล่ม จากห้องสมุดโรงเรียน"
"เขายืมหนังสือ..."
"หนังสือเรียนหรือหนังสือฟรี จากห้องสมุดโรงเรียน"
"ฉันลืมเอากล่องข้าว ไปไว้ในห้องเรียน"
"ฉันลืมเอากล่องข้าว ไปไว้ในล็อกเกอร์ห้องเรียน"
โอเค เดี๋ยวนะ เสียงมันกวนผมไปหมด ผมไม่...
"ตอนที่โจนาส อายุ 11 เขาบอกครูสอนเปียโน"
"ว่าเขาอยากเรียนเพลง ที่เขาตกหลุมรัก"
"เพลงมูนไลต์โซนาตา"
"คำตอบแรกของเธอคือ บอกเขาว่ามันยากเกินไป"
"เธอให้เขาเล่นเพลงอื่น แต่เขาไม่ยอมซ้อม"
"เขาเลยไปหาโน้ตเพลง ในอินเทอร์เน็ต"
"บีโธเฟนแต่งเพลงมูนไลต์โซนาตา ตอนเขากำลังจะหูหนวก"
"บางคนเรียกอาการหูหนวกว่าเป็น ความผิดพลาดของร่างกายมนุษย์"
"แต่มันจะเป็น ความผิดพลาดได้ยังไง"
"บีโธเฟนค้นพบทำนองนี้มาจากไหน"
"เขาพบเจอเสียงจากที่ไหน"
"ในที่สุดครูของโจนาสก็ยอม"
"และตกลงจะสอน มูนไลต์โซนาตาให้เขา"
"พวกเขาตั้งเป้าให้โจนาสแสดง ในงานแสดงเดี่ยวในอีกเจ็ดเดือน"
ขอโทษฮะ
สัปดาห์นี้ได้ซ้อมมาเยอะไหม
ซ้อมฮะ
โอเค อย่างที่ครูบอก
บีโธเฟนไม่อยากให้เธอ เล่นช้าลงในตอนท้าย
เขาอยากให้เธอ เล่นจังหวะเหมือนเดิม
แล้วเขาก็พูดว่า "โซนาตาก็เหมือนแฟนตาซี"
ผิดแล้ว โจนาส
นั่นดีชาร์ป เธอเล่นดีธรรมดา
ตรงนี้ไง ครูอยากให้เธอหยุดก่อน
นี่เป็นหนึ่งในห้องที่เราเคยคุยกัน
- โอ้ พระเจ้า - ครูไปเอาดินสอสีแดงก่อน
ผมเล่นได้ดีมากแล้วเชียวนะ
ไม่เลย เธอเล่นได้ไม่ดี ถ้าเล่นผิดโน้ต
ผมเล่นพลาดครั้งแรกนะ
เล่นโน้ตพวกนี้ให้ชัด ๆ ใช่ โอเค นั่นหนึ่ง
สอง
เกือบแล้ว
ไม่รู้สิ
โอเค ตอนนี้เธอต้องเริ่มจากตรงนั้น แล้วก็เล่นต่อไป
ตอนนี้เหมือนผมลืมทุกอย่างไปหมด
Moonlight Sonata: Deafness in Three Movements subtitles in other languages
Comments
No comments yet. Be the first to leave one.