I Will Wait for You in Heaven (Hihintayin Kita sa Langit)

- - Si Yahweh ang aking pastol;

hindi ako magkukulang.

Ako'y pinahimlay sa mainam na pastulan.

At inaakay niya ako sa tahimik na batisan.

Binibigyan niya ako ng bagong kalakasan.

At sang-ayon sa pangako na kanyang binitiwan.

Sa matuwid na landasin, doon ako inaakay.

Tunay na ang pag-ibig mo at ang iyong kabutihan,

sasaaki't tataglayin habang ako'y nabubuhay,

doon ako sa templo mo lalagi at mananahanan.

Amen.

Amen.

Kuya!

Kuya, halika. Laro tayo.

Meryenda tayo dahil kaarawan ngayon ni Mary Ann, gumawa ako ng halo-halo.

Gulo mo, puro dagta kamay mo!

Sige na, Kuya!

Ano ba? Tigilan mo ako, maglaro ka mag-isa mo!

Yaya Adora!

Yaya Adora! Nandito na si Itay!

Yaya Adora!

Oo, narinig ko!

Nako, dumating na kayo. Kanina ka pa namin hinihintay, bakit ngayon ka lang dumating?

Boyong, baba na.

Itay, bakit ngayon ka lang?

Teka, teka, hija at pawis na pawis ako.

- Hindi mo ba napapansin na pagod si Itay? - Ano'ng nangyari sa lakad mo?

Oo, gaya rin ng dati. Aba'y dalawang beses bumigay 'yang jeep na 'yan.

Tay, binili n'yo ba ako ng shotgun?

- 'Di na, baka kung sino pa ang tamaan mo. - Makakalimutan ba 'yun?

- Gusto ko lang kasing mamaril ng ibon. - Syempre hindi. Ikaw pa?

- Binili kita ng polo shirt saka pantalon. - Parang wala dito.

Tama na 'yon.

E, Itay, 'yong damit ko?

Malilimutan ko ba 'yon?

- Nandiyan sa likod ng jeep. - Yehey!

Ano? Nakita mo ba?

- - Bakit?

- Santisima! Anong klaseng hayop 'yan? -

Nako, susmaryosep!

Hindi nangangagat 'yan.

Nakita ko 'tong batang ito sa Divisoria, naghahanap ng makakain sa basurahan.

Naawa naman ako.

Nalaman kong ulila pala kaya dinala ko na dito sa atin.

Kako baka mapahamak pa o lumaking tarantado dahil sa kahirapan.

- Huwag mo sabihing dito titira 'yan? - Magsasama muna kayo sa kwarto mo ha?

Ayaw ko nga! Ang dumi-dumi niyan, amoy basura pa!

Adora, paliguan mo nga ang bata nang matigil na ang panlalait nito.

Pagkatapos niyan, magpahinga ka na ha?

- Oh halika na, Boy. - Hindi Boy ang pangalan niya.

- Sige na, Gabriel. - Gabriel?

Oh halika na, Gabriel.

- Hintayin mo ako! - Kaya mo 'yan!

Oh, tingnan mo. Sabi sa 'yo madali lang.

Ano ba 'to?

Palasyo ko.

Palasyo?

Bakit? Prinsesa ka ba?

'Pag nandito ako.

Sandali ha? Hintayin mo ko ha?

Ano'ng gagawin mo?

Basta huwag ka titingin!

Ano ba talagang ginagawa mo?

O sige, pwede ka nang tumingin.

Mukha na ba akong prinsesa?

Saan mo kinuha 'yan?

Maganda ba?

Wala akong alam sa damit ng babae.

Kung ako ang prinsesa dito, gusto ko ikaw ang prinsipe ko.

Hmm! May prinsipe bang bigay lang ang damit?

Aba, malay natin kung totoong prinsipe ka nga.

Palagay ko, Gabriel. Hindi ka totoong ulila.

Mga hari't reyna ang mga magulang mo.

At nakatira kayo noon sa isang palasyong kristal...

kaya lang dinukot ka ng masamang loob.

Pero lumaban ka at nakatakas ka sa kanila!

- Imposibleng mangyari 'yon. - Bakit?

Mula nang pinanganak ako, nakikitulog lang ako sa mga kariton ng gulay sa palengke.

O sige. Bukas ulit ha?

Sige, para mas masanay sa 'kin 'tong kabayo ko.

Sino'ng may sabi sa 'yong sa 'yo ito?

Akin 'to, ibinigay 'to sa 'kin ni Itay.

Hindi lang pala kabayo ko ang ninakaw mo, pati Itay ko!

Kuya, totoo naman, e. Ibinigay ni Itay 'yan kay Gabriel.

Kinakampihan mo 'tong unggoy na 'to?

Itay!

Hoy, kutong lupa! Akin lahat ng bagay dito ha! Akin!

Gabriel!

Gabriel!

- Diyos ko! Ano'ng nangyari? - Bumaba ka riyan!

Bumaba ka!

Bakit mo sinuntok si Gabriel, ha?

- Siya naman po 'yong nagsimula. - Puro ka kasinungalingan!

Sabi n'yo 'pag nagkapera, ibibili n'yo ako ng bagong kabayo tapos siya binilhan n'yo.

Oo, dahil mas kailangan niya ang kabayo kaysa sa 'yo!

Hindi, kasi mas mahal mo 'yang patay gutom na 'yan kaysa sa akin.

Bakit? Porke't siya lang ba ang pumalit sa paborito mong anak?

Magtigil ka!

Matagal na kong nagtitiis sa 'yo, bata ka.

Tinutubuan ka na ng sungay.

Mabuti pa yata doon ka muna sa tiyahin mo sa Maynila

hanggang maging karapat-dapat ka sa pangalang Salvador.

- Mukhang napuruhan ka. -

Malayo sa bituka 'yan, halika. Kain na tayo, dali.

Hindi mo ako mahahabol!

Dali! Bilisan mo!

Panalo ako! Kulelat ka na naman!

Ang daya mo! Hindi mo tinali mabuti 'yong kabayo!

Saan ba kayo nanggaling na dalawa?

Tay, para sa 'yo.

Saan galing ito?

Kinaladkad nga ako ni Carmina sa kabilang burol, para lang makuha 'yan!

Magaganda naman.

Ah basta para sa 'yo, Itay. Kahit saang lupalop ng daigdig dadayuhin ko.

E, para sa akin?

Hoy, Carmina! Gabriel! Hoy!

Hoy!

Kayong dalawa, ano ba? Hindi n'yo ba nakikitang nagpapahinga ang Itay ninyo?

Hayaan mo sila, hindi naman ako napapagod.

Ay siya siya, pero kayong dalawa. Hoy, maligo muna kayo, ang dudumi ninyo.

Ang daming kaimito oh! Halika, mamitas tayo!

- Mauna ako! - Ang daya mo, mauuna ka na naman!

- Ingat ha? -

- Ayan oh. -

Tama na 'to.

Halika, doon naman tayo! Dali!

- Dalian mo! Saluhin mo na 'to! - Ito na nga.

Tingnan mo, punong-puno ka na ng dagta!

Ikaw kasi!

- Nakakatuwa yung mga bata. -

- Magkasundong-magkasundo. - Bukas mamimitas tayo ng makopa doon.

Palagi lang sanang ganyan kasimple ang buhay nila.

Ayaw mo bang mahiga doon sa silid mo?

Aantayin ko na sila.

- Halika na. - Sige.

- - Ang dami dito.

Teka, teka!

- Oh, ito! Bulok! - Gaya mo?

Hoy, huwag na huwag mo akong tatamaan ah. Babatuhin kita diyan!

- Oh, ito pa. Saluhin mo. - Tama na. Mabubundat na tayo nito.

- Ang sarap nga nito 'pag malamig, 'di ba? -

Huwag 'yan, tama na! Tama na talaga, ayaw ko na.

- Ang takaw-takaw mo nga diyan. -

Hindi ako matakaw. Ikaw diyan ang palaging inuubos ito!

- Saluhin mo lahat, 'di mo nasasalo lahat. -

Sinasalo ko naman, ikaw ang gulo-gulo mo diyan kung maghagis.

Tay! Tingnan mo 'tong mga kaimitong napitas namin ni Gabriel oh.

Tay, doon na lang kayo sa silid ninyo matulog.

Tay?

Tay?

Tay?

Tay?

- Carmina, bakit? Ano'ng nangyari? - Yaya Adora! Si Itay, iniwan na tayo!

Tay!

Itay!

Yaya Adora!

May kwarto para sa mga utusan sa likod bahay, 'di ba?

Oo.

Mula ngayon, ayaw ko nang sasamahan mo si Carmina sa kwarto niya.

Yaya Adora!

May katwiran ang Kuya mo, Carmina.

Dalaga ka na.

Hindi mo na ako kailangan.

At ikaw naman, Gabriel!

Sa likod ng kwadra ka matutulog.

- Kuya, hindi naman utusan si Gabriel! - Ipapaalala ko lang, dahil wala na si Itay

ako na ang amo dito.

At may karapatan akong alilain kung sino'ng gusto ko.

Pasalamat ka nga hindi ko pinalalayas ang sampid na 'to.

Kahit 'yan ang nararapat sa mga tulad niyang palamunin lang dito.

Kuya!

Ano?

Naghihintay na ang bago mong silid.

Gabriel...

Bakit 'di mo man lang sinabi sa akin na dito ka pupunta? Kanina pa kita hinahanap.

Gusto kong mag-isa.

Ayaw mo bang samahan kita dito?

Ayaw kong makita mo akong nagkakaganito.

- Kung wala na pala akong silbi sa 'yo... - Carmina...

Alam mong ikaw ang dahilan kung bakit ko tinitiis ang pang-aapi sa 'kin ni Milo.

Bakit ka nagtitiis? Magpakalalaki ka!

Layasan mo siya!

Saan ako pupunta?

Sa Maynila.

Humanap ka ng trabaho.

Pagkatapos 'pag naka-ipon ka na ng pera, balikan mo ako dito.

Hindi ba ganoon ang ginagawa ng mga prinsipe sa mga prinsesa?

Inilalayo sila sa kapahamakan.

Napakalayo ng Maynila.

Tsaka...

hindi ko na alam kung papaano mabuhay doon.

At papaano ka?

Hindi kita iiwan.