The first 200 lines.
เสินฉี 1.0
การทดลองกับมนุษย์ 01
ตรวจสอบความปลอดภัย คลื่นถูกเปิดใช้งานแล้ว
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
ฝันไปรึเปล่านะ
เราขาดข้อมูลการทดลอง เงินลงทุนบางส่วนของเสินฉีจึงถูกระงับ
ลองไปดูซิ
- พวกนักลงทุนไม่ให้เงินแล้ว - อดทนไว้นะ
เพราะเราต้องการทดลองระบบบีซีไอกับมนุษย์
อดทนไว้นะ
เราเกือบจะทำสำเร็จแล้ว
แค่ต้องให้มนุษย์เชื่อมต่อกับระบบบีซีไอ
แล้วเข้าไปอยู่ในโลกเสินฉีให้ได้
เสินฉี 1.0
การทดลองกับมนุษย์
เสินฉีสเปซแตกต่างจากวีอาร์ที่เรารู้จัก
มันคือเทคโนโลยีใหม่ ที่พัฒนาต่อยอดมาจากศาสตร์บีซีไอ
มันถูกออกแบบมา
เพื่อช่วยเหลือผู้พิการจากอุบัติเหตุ
หรือได้รับบาดเจ็บทางจิตใจอย่างรุนแรง ให้เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้
เรื่องนี้ไม่มีปัญหาหรอก
เสินฉีสเปซที่เราพัฒนาขึ้น ถูกออกแบบมาให้เป็นบ้านใหม่ของคนเหล่านี้
โดยอ้างอิงจากแบบจำลองในโลกจริง
อัลกอริทึมแบบเรียลไทม์ จะจำลองการทำงานของโลกจริง
ระบบจะจำลองบุคลิกและความทรงจำ ของแต่ละคนขึ้นมาผ่านการแลกเปลี่ยนข้อมูล
ถ้าพูดกันตามทฤษฎีแล้ว
คุณสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในเสินฉีสเปซได้เลยค่ะ
ก็แค่แนวคิดเท่านั้นแหละ
ถ้าเราเลือกหนีจากชีวิตจริง แล้วเทคโนโลยีนี้จะมีประโยชน์อะไร
คุณเคยทำการทดลองหรือยัง หรือเป็นแค่ลูกเล่นเอาไว้ขายฝัน
ได้ยินว่าทีมคุณกำลังจะถูกยุบเพราะไม่มีเงินทุน
พวกหลอกลงทุนชัดๆ เลย!
มั่นใจได้ยังไงว่าข้อมูลที่มีถูกต้องน่าเชื่อถือ
ใจเย็นๆ ไว้
นี่คือความฝัน
พอตื่นก็ไม่เป็นไรแล้ว
แต่ความเจ็บนี่เหมือนจริงเลย
นี่ไม่ใช่ความฝันนี่นา
ถ้างั้นที่นี่มันที่ไหนล่ะ
ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่
เดี๋ยวนะ
ฉันชื่อ…
ขาของฉัน…
ฉันว่าฉันเคยมาที่นี่นะ
ความรู้สึกนี้มัน…
คุ้นมากๆ เลย
ฉันสูญเสียความทรงจำไปแล้วเหรอ
ถ้ามันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง
แล้วอะไรที่ควบคุมทุกอย่างที่นี่ล่ะ
มันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นกนางนวลคือสัญญาณบอกว่าคลื่นกำลังจะมา
จากนั้นฉลามก็จะตามมา
มันคืออะไรกันแน่นะ
มีเรือยอช์ตจอดอยู่ที่นี่
ทำไมไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ได้เวลาแล้ว
เร็วเข้า
ยังพอมีเวลา
ช่วยด้วย!
มีใครอยู่ไหม
ฉันเก็บตัวอย่างข้อมูลเสินฉีบีชได้อีกชุดแล้ว
เมื่อไรคุณจะกลับ
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็กลับแล้ว
เราทำเหมือนหลี่เฉียงไม่ได้หรอก
ต่อให้เคยชนะ ตอนนี้ก็แพ้แล้วไม่ใช่เหรอ
เธอบาดเจ็บที่กระดูกสันหลัง
จะยืนได้อีกไหม ก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองแล้วละ
เราต้องใช้เงิน เพื่อทดลองกับมนุษย์ตามแผนที่วางไว้
เชื่อฉันสิ ฉันมีวิธีค่ะ
เสินฉีเหรอ
แบบจำลองชายหาด
อีกไม่นานคลื่นก็จะมา
ทำไมไม่มีคลื่นล่ะ
รูปแบบเปลี่ยนไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
กลับมาจุดเริ่มต้นอีกแล้ว
แบบจำลองชายหาด
เดี๋ยวนะ
ถ้า
แบบจำลองนี้ออกแบบโดยมนุษย์
มันก็สมเหตุสมผลอยู่นะ
ฉลามจริงๆ จะไม่โจมตีมนุษย์ก่อน
ถ้าเรือยอช์ตคือจุดสิ้นสุด
ฉลามก็คืออุปสรรคที่ออกแบบไว้ล่วงหน้า
ถ้ามนุษย์เป็นคนออกแบบละก็
มันต้องมีรูปแบบที่แน่นอนสิ
เมื่อกี้นี้
มันโผล่มาจากด้านหลัง
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
เว้นการโจมตีห้าวินาที
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
ถ้ามัวแต่สู้กับมันบนผิวน้ำต้องแพ้แน่
ฉันอาจจะลอง
ดำน้ำให้ลึกลงไปอีก
หนึ่ง
สอง
สาม
ดำน้ำได้ไม่เกินสี่วินาที
อยู่บนผิวน้ำได้ห้าวินาที
ดำน้ำได้สามวินาทีครึ่ง
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หนึ่ง
สอง
สาม
หนึ่ง
สอง
สาม
แรงฉันเหลืออีกไม่มากแล้ว
ถ้าจะไปถึงเรือยอช์ตนั่น
ต้องว่ายน้ำอีกประมาณ 80 เมตร
ยังมีโอกาสรอดน่า
เริ่มต้นใหม่อีกแล้วสินะ
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หนึ่ง
สอง
สาม
เหลืออีก 30 เมตร
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ทำไมอยู่ๆ ถึงมีเยอะขนาดนี้ล่ะ
ฉันต้องทำได้สิ
เหลืออีกห้าเมตร
ฉันจะพลาดไม่ได้
หลี่เฉียง
หลี่เฉียง
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
เว่ยหราน
มีเรื่องอะไรกัน
หลี่เฉียงบ้าไปแล้วรึไง
ดูภาพจากกล้องวงจรปิดในแล็บ เรียกดูซอร์สโค้ดทั้งหมด
การเข้าซื้อบริษัท หลี่เฉียงไม่ต้องยินยอมก็ได้
- พอๆ พูดไปเรื่อย - ใช้มติเสียงข้างมากสิ
- พูดจบรึยัง - แก้ได้แล้วใช่ไหม
ไว้ค่อยคุยละกัน
อะไรจะสำคัญไปกว่าทีมจะถูกยุบอีกล่ะ
นี่
- เกิดอะไรขึ้น - หลี่เฉียงเชื่อมกับระบบบีซีไอของเสินฉี
เกิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง
ปลุกเธอตื่นไม่ได้เหรอ
ตอนนี้สมองดร.หลี่ทำงานหนักมาก
อุณหภูมิภายในกะโหลกศีรษะ 42 องศา
เสร็จรึยัง เร็วเข้า
ผมได้ภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว นี่คือภาพตอนแปดโมงเช้า
- ตอนนั้นเราประชุมกันอยู่นี่นา - นั่นสิ
- กรอคลิปไปข้างหน้า - ได้เลย
หลังการประชุม
ไม่มีใครอยู่ที่นี่นอกจากดร.หลี่
เปิดบันทึกการทดลอง
เสินฉี 1.0
การทดลองกับมนุษย์ 01
การตั้งค่าอัลกอริทึมดีเอ็นเอ
สภาพแวดล้อม
ชายหาด
การทดลอง โต้คลื่น
เริ่มบันทึกข้อมูล
จบคำสั่ง
ใจร้อนไม่ฟังใครเลย
ทำไมไม่ปรึกษากันก่อน
เว่ยหราน มาทางนี้สิ
ดูนี่สิ
ฉันตรวจซอร์สโค้ดบีซีไอทั้งหมดแล้ว
เธอไม่ได้อยู่ในเสินฉีที่เราพัฒนาไว้
เดี๋ยวนะ ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในเสินฉี
แล้วทำไมยังเชื่อมต่อกับระบบได้ล่ะ
โปรแกรมมีช่องโหว่
เธอติดอยู่ในนั้น
ฉันมาถึงจุดสุดท้ายแล้วนี่
ทำไมที่นี่ไม่มีอะไรเลยล่ะ
มีใครอยู่ไหมคะ
ใครเป็นคนขับเรือยอช์ตนี่นะ
เว่ยหราน ขาของฉัน
ไม่รู้สึกอะไรเลย
ขาฉันไม่รู้สึกอะไรแล้ว!
ขาฉันเป็นอะไรไปเนี่ย
รู้สึกเครียดจนจะทนไม่ไหวอีกแล้ว
เพิ่งเข้าใจว่าที่ไหนมีเรื่องผจญภัย ที่นั่นก็ต้องมีคุณ
ชีวิตมันก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
มองไปข้างหน้า อย่าหันหลังกลับไป
สู้ต่อไปสิ
ตั้งสติไว้
อย่าเพิ่งเป็นลมไปนะ
เว่ยหราน ฉันกำลังเก็บตัวอย่างจากป่า
ไม่ต้องห่วง ฉันได้ตัวอย่าง จากชายหาดเพิ่มแล้ว
นี่คือ…
ความทรงจำ…
No comments yet. Be the first to leave one.