The first 199 lines.
(ซีรีส์จาก NETFLIX)
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นิทานสนุกสะใจ
เรารู้ เจ้าไม่เชื่อ
เจ้าคิดว่านิทานนั้นน่ารัก สีชมพูและเต็มไปด้วยนางฟ้า
ไม่ใช่อย่างนั้นเลย
นิทานของจริงน่าสะพรึงกลัว
นี่คือเรื่องของเด็กสองคน ที่ท่องไปในเรื่องเล่าอันมืดมน
เรื่องเล่าอันน่ากลัว แปลกประหลาด
เดี๋ยวนะ นี่เจ้าโตพอหรือยัง
คิดจริงๆ เหรอว่าเจ้าจะรับไหว
เราเตือนแล้วนะ
ถ้าคืนนี้นอนไม่หลับก็อย่ามาโทษกันล่ะ
เอาล่ะ เจ้านี่แปลกคนจริง
ถ้าอย่างนั้นก็นั่งให้สบาย
ถึงเวลาของนิทานกริมม์หฤโหดแล้ว
ไม่รู้สินะ จนถึงตอนนี้ เรื่องยังไม่สนุกสะใจเท่าไร
ไม่เอาน่า เขายังไม่ทันเริ่มเลย
มาเข้าเรื่องกันเลยไหม
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในอาณาจักรกริมม์ มีเด็กสองคน…
แฮนเซล…
ออกมา ออกมา ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน
เจอแล้ว
และเกรเทล
เจ้าคงคิดว่าตัวเองรู้เรื่องของพวกเราแล้ว
ข้าว่าไม่หรอก เจ้าไม่รู้เรื่องจริง
ไม่เคยได้ยินมาก่อน
พวกเขาอาศัยอยู่กับแม่ ราชินี
ได้เวลาฟังนิทานแล้ว
และพ่อ ราชา
พ่อคือมังกร
พ่อแม่ของพวกเขารักพวกเขามาก
พวกเขาเป็นครอบครัวเล็กๆ ที่มีความสุข
จนกระทั่งมังกรมาถึง
ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
ไม่ต้องกลัวนะ มันเป็นแค่นิทาน
เมื่อความมืดมิดเข้าปกคลุม
กลืนกินดวงตะวัน
ดาวดวงน้อยเป็นประกายทั่วท้องนภา
ดั่งผืนผ้าอันเป็นบ้านของดวงจันทร์
ดังนั้นจึงค่อนข้างน่าแปลกใจ…
เมื่อพ่อของพวกเขาตัดหัวพวกเขา
เจ้าจะเล่าเรื่องตอนนั้นไม่ได้นะ วิลเลี่ยม
มีเด็กฟังอยู่
ดูอย่างคนนั้นสิ อายุเท่าไรแล้ว เจ็ดขวบเหรอ
แล้วเขาจะรู้ได้ยังไงว่าในคอคนมีอะไรบ้าง
ส่วนใหญ่เป็นเลือด
เราจะแสดงให้เห็น
อย่างมีรสนิยม
อะไร เร็วไปเหรอ
เจ้าอาจคิดว่านี่คือจุดจบ ของเรื่องราวของแฮนเซลกับเกรเทล
ที่จริงแล้ว มันเป็นแค่จุดเริ่มต้น
มันจะได้ผลจริงๆ เหรอ
จริงสิ มันต้องได้ผล
เรียบร้อย
เอ้า ลุกขึ้นมาสิ
ลุกเร็ว
เกรเทล แฮนเซล ขอร้องล่ะ
เราเชื่อไปได้ยังไงว่า วิธีนี้จะทำให้พวกเขากลับมา
เราทำอะไรลงไป
อะไร…
เด็กๆ พวกเจ้า…
ตื่นแล้ว
ใครอยากกินเค้กช็อกโกแลตบ้าง
ข้าว่าสักชิ้นก็…
ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ ท่านพ่อ
แต่…
พวกเราง่วงมาก และจำไม่ได้ว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น
เผื่อท่านจะสงสัย
- ข้าว่าเราไปนอนดีกว่า - ข้าไม่ง่วง
ราตรีสวัสดิ์ ข้ารักพวกท่านนะ หลับให้สบาย
มันได้ผล มันได้ผลจริงๆ
ท่านว่าลูกๆ สังเกตอะไรไหม
เร็วเข้า แฮนเซล เราต้องไปจากที่นี่
ทำไมพ่อแม่ถึงทำแบบนั้น ไม่รักเราแล้วเหรอ
คนเราไม่ตัดหัวสิ่งที่รักหรอก
เราทำแบบนั้นกับดอกไม้
พวกเราคงทำเรื่องแย่ๆ ลงไป
เรื่องที่แย่มากๆ
ไม่ได้เป็นเพราะเราหรอก
พวกเขาต่างหาก พวกเขาเลวร้าย ชั่วร้าย
พ่อแม่ไม่ควรฆ่าลูกตัวเอง ครั้งเดียวก็ไม่ควร
ข้าไม่ควรต้องพูดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
แฮนเซล เราต้องไปจากที่นี่
แต่เราจะไปไหน
ข้าไม่รู้ แต่เราจะหาทางได้ ด้วยกัน
มันจะเป็นการผจญภัยไหม
เรื่องนั้นข้าสัญญาได้
และไม่ต้องห่วง ข้าจะปกป้องน้องชายตัวน้อยเสมอ
ไม่
ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
และข้าก็ไม่ใช่น้องชายตัวน้อย เจ้าแก่กว่าข้าแค่สองนาที
เกือบสามนาที
เจ้าเชื่อใจข้าไหม
ลุยกันเลย
ออกผจญภัย
- ไม่นะ - พวกเขามาแล้ว
มา เร็วเข้า
พรม เดี๋ยวนี้เลย
มาเร็ว
เจ้าผูกปลายผ้ากับอะไรนะ
งานนี้ต้องไปได้สวยแน่
คนประหลาดนั่นเป็นใคร ทำไมถึงสวมเสื้อคลุม
เรื่องนั้นควรจะเป็นปริศนา
ทั้งหวาดกลัวและสับสน แฮนเซลกับเกรเทลเดินทาง
ผ่านหมู่บ้านอันเงียบสงบ
เกรเทล เราจะทำยังไงต่อ
เชื่อข้าสิ ข้ามีแผน
เราจะหาพ่อแม่ที่ดีกว่า พ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ
คนที่ไม่ฆ่าเราจนเกินไปเหรอ
นั่นแหละ
โอเค เจ้ารู้จักผู้หญิงที่เอาขนมปัง มาส่งที่ปราสาทไหม
คนที่ชอบเอาเค้กช็อกโกแลตให้เรา
หญิงทำขนมน่ะเหรอ
ข้าว่านางจะเป็นแม่ใหม่ที่สมบูรณ์แบบ
ใช่ เค้กช็อกโกแลตก็เหมือนความรัก
แม่กับพ่อเคยให้เรากินเค้กช็อกโกแลต คิดว่าตอนนั้นพวกเขายังรักเราอยู่ไหม
ไม่รู้สิ แฮนเซล
ดูนะ
หญิงทำขนมอาศัยอยู่ที่นี่
ที่เราต้องเดินผ่านคืออะไรเหรอ
มันเขียนว่า "ป่าลึกและมืดมิด"
บางทีเราน่าจะกลับบ้านนะ ถ้าเรารู้ว่าทำไมแม่กับพ่อทำแบบนั้น บางที…
แฮนเซล เจ้าอยากโดนตัดหัวอีกรอบหรือไง
ทำแบบข้าสิ
เก็บความรู้สึกทั้งหมดใส่กล่อง
- ปิดตาย เอาไปฝังแล้วเผา - หา
- โอเค - และไม่คิดถึงมันอีกเลย
ข้าจะเผากล่องหลังจากฝังได้ยังไง
แฮนเซล เราจะหาพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ ไม่ว่าต้องทำยังไงก็ตาม
จากนั้น…
แม่กับพ่อจะต้องเสียใจ
ไปกันเถอะ อยู่ใกล้ๆ ข้าไว้
แล้วแฮนเซลกับเกรเทลก็ออกเดินทาง
ผ่านป่าลึกและมืดมิด
เพื่อตามหาครอบครัวสมบูรณ์แบบ
หนึ่งในพวกเรา
ใครน่ะ
ข้ามีอาวุธนะ
ได้ยินอะไรไหม
ก็แค่เสียงลมน่ะ
รอด้วย
มันอยู่ในผมข้า เอามันออกไป
ชิ่ว ไปให้พ้น
แหวะ มีตัวหนึ่งจูบข้าด้วย
โอเค เราต้องหาที่พักค้างคืน
มืดจนไปต่อไม่ไหวแล้ว
ดูสิ มันเรืองแสง
นี่มันบ้าชัดๆ
การเย็บหัวคนติดกับตัว ไม่ควรทำให้พวกเขาฟื้นคืนชีพ
มันเป็นเส้นด้ายวิเศษ
การแพทย์สมัยใหม่นี่สุดยอดไปเลย
เกรเทล ข้าว่าที่นี่มันไม่ชอบมาพากลนะ
สมมตินะ แทนที่จะพัก เราเดินต่อไปเรื่อยๆ
และไม่หยุดพักกลางป่าลึกได้ไหม
ไม่ พวกเราต้องพัก
และแฮนเซล ข้ารู้ว่าเจ้าปกป้องข้าได้
โอเค ข้าทำได้
ใช่ ข้าแค่ต้องเปิดตาให้กว้างเข้าไว้
ตลอดคืน
หนึ่งในพวกเรา
หมาป่า
เกรเทล
เจ้าอยากตายตอนตื่นหรือหลับ
ถามทำไมเหรอ
ตอนหลับ
ไม่ทันแล้ว
ถอยไปนะ ถอยไป
นี่แน่ะ
ข้าขอโทษที่ทำให้เราเจอเรื่องแบบนี้
ถ้าต้องตายอีกรอบ ข้าดีใจที่ได้ตายกับเจ้า
เดี๋ยว ฟังดูเหมือนข้าดีใจที่เจ้าตายหรือเปล่า
ข้าไม่ได้ตั้งใจฟัง
ถอยไป เตือนแล้วนะ
- วิ่ง - วิ่ง
ทางนั้น
เราต้องข้ามไป
ข้าทำไม่ได้
ต้องได้สิ จับมือข้าไว้
เร็วเข้า
ช่วยหน่อย
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่
โชคร้ายหน่อยนะ เจ้าหมาป่า
ว้าว
พวกเจ้าไม่เป็นไรนะ
ถ้าเผลอแม้แต่นิดเดียวล่ะก็ หมาป่าพวกนั้นได้คาบไปกินแน่
นี่ พวกเจ้าคงหนาวจะแย่แล้ว
- ขอบคุณ - ขอบคุณ
คุณคะ เรากำลังตามหาหญิงทำขนม
อ๋อ เหรอ
กระท่อมของนางอยู่ทางนั้น เดินวันหนึ่ง
ยังไงก็เจอ
พวกเจ้าอยู่กันแค่สองคนเหรอ
แค่ถามเพราะพวกเจ้าดูเหมือนต้องการที่พัก
ที่ไร่มีที่ให้พวกเจ้าสองคนเหลือเฟือ
แถมยังมีหัวผักกาดเพียบ
แฮนเซล คนปลูกหัวผักกาด
หรือคนทำเค้ก
ได้ผู้ชนะแล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.