The Legend of Heroes (金庸武侠世界)

จำนนหรือไม่

จำนนหรือไม่

ข้าไม่ยอม ข้าไม่ยอมจำนน

ข้าไม่ยอมจำนน ข้าไม่ยอม

ลากเขาขึ้นมา คุกเข่าคำนับข้า

ก๊วยเจ๋งรีบหนีไป ไม่ต้องห่วงข้า

พวกเจ้าอย่าเข้ามานะ

ก๊วยเจ๋ง

ข้าจัดการทัวลุ้ย เกี่ยวอะไรกันกับเจ้า

เจ้ากล้าทำร้ายอันต๊ะของข้า

ข้าก็กล้าฆ่าเจ้า

(เจ็ดประหลาดกังหนำ เคอเจิ้นเอ้อ/กัวเต็งอัก ค้างคาวเหิน)

กริชเล่มนี้

เป็นของเจ้าใช่หรือไม่

ข้าแซ่เอี้ย

ข้าแซ่ก๊วย

เจ้าหนู แม่ของเจ้าชื่ออะไร

แม่ของข้าชื่อหลีเพ้ง

พ่อของเจ้าเล่า

พ่อของข้าชื่อก๊วยเซาเทียน

เจ้าหนู พวกเราตามหาเจ้ามาหกปี

ก็เพื่อหาตัวเจ้าให้พบ

สอนวรยุทธ์ให้เจ้า ให้เจ้าไปแก้แค้น

เจ้าเต็มใจหรือไม่

ข้าเต็มใจ

ข้าจะเรียนวิชา

เพื่อแก้แค้นให้ท่านพ่อของข้า

ท่านอาจารย์ทั้งเจ็ด

ได้รับการคำนับของศิษย์ด้วย

นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา

ข้าก็ได้เป็นศิษย์ของ เจ็ดจอมยุทธ์กังหนำ

ในปีนั้น

ลมทมิฬคู่พิฆาตชั่วช้าอำมหิต

ฆ่าคนในยุทธภพเหมือนผักปลา

และมาถึงทะเลทราย

เพื่อสังหารอาจารย์ทั้งเจ็ดของข้า

จับข้าเป็นตัวประกัน

คงเป็นเพราะลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวพยัคฆ์

การต่อสู้ครั้งใหญ่นั้น

ข้าบังเอิญแทงเข้า

ที่จุดอ่อนของศพทองแดงตั้งเฮี้ยงฮวง

ทำให้เขาตาย

ศพเหล็กบ๊วยเถี่ยวฮวงหลบหนีในสภาพตาบอด

แต่จางอาเซิง อาจารย์ห้าของข้า

ก็ตายในการต่อสู้ครั้งนั้นเช่นกัน

ก๊วยเจ๋ง ลุกขึ้น

อาจารย์ห้าตายเพราะช่วยชีวิตข้า

ในใจของศิษย์เศร้าโศกยิ่งนัก

เกิดในยุทธภพ ตายในยุทธภพ

นี่คือชะตาของพวกเรา

อาจารย์ห้าของเจ้าตายเพราะขจัดอธรรม ผดุงคุณธรรม

นับว่าคุ้มค่าแล้ว

นับแต่วันนี้ไปเจ้าต้องทุ่มเท ฝึกวิชาให้มากขึ้น

เรียนรู้วรยุทธ์ของเหล่าอาจารย์

เพื่อปลอบประโลมวิญญาณอาจารย์ห้าของเจ้า

ศิษย์จะไม่ทำให้

อาจารย์ต้องผิดหวัง

นับแต่นั้นเป็นต้นมา

ข้าก็ฝึกวิชากับอาจารย์หกท่าน

ทั้งหมัดมวย กระบี่ อาวุธลับ วิชาตัวเบา

พวกเขาถ่ายทอดให้ข้าทีละอย่าง ๆ

แต่ว่า

ก๊วยเจ๋งไม่ใช่

ผู้มีพรสวรรค์ด้านกำลังยุทธ์

พวกเราถ่ายทอดให้เขาสิบกระบวนท่า

อย่างมากเขาก็เรียนรู้ได้เพียง หนึ่งกระบวนท่าเท่านั้น

ก๊วยเจ๋ง เด็กคนนี้

จริง ๆ เลย

พี่ใหญ่ ถ้าไม่ไหว

ก็ส่งเด็กคนนี้กลับไปให้

นักพรตเฒ่าจมูกโคเถอะ

การเดิมพันในปีนั้น

เรายอมแพ้ได้ไหม

ถ้าเป็นแบบนี้

พี่ห้าของเราก็ตายเปล่าน่ะสิ

ปีนั้นเราป่าวประกาศคำโต

แต่ตอนนี้กลับล้มเลิกกลางคัน

แล้วยังจะมีหน้ากลับไปที่จงหยวนอีกหรือ

พวกเราอย่าเพิ่งถอดใจ

ถึงแม้ว่าก๊วยเจ๋งจะซื่อบื้อไปเสียหน่อย

แต่เขาก็มีความอดทน

สวรรค์เป็นใจให้คนขยัน

อนาคตยังไม่แน่หรอก

ถูกต้อง

พวกเราเจ็ดประหลาดกังหนำ

พูดแล้วมิเคยคืนคำ

ไม่มีเหตุผลให้ท้อถอย

=มังกรหยก: ก๊วยเจ๋งอึ้งย้ง=

=ก๊วยเจ๋งอึ้งย้ง=

=ตอนที่ 1=

โดนซัดอีกแล้ว

เจ้าฝึกวรยุทธ์อย่างไร

เหตุใดแม้แต่หมัดก็ยังอ่อนแรงเช่นนี้

พี่รอง ท่านลงมือหนักเกินไปแล้ว

คนจากจงหนานซานนำจดหมายมาส่งหนึ่งฉบับ

ดูสิว่าเขียนอะไร

ในจดหมายเขียนว่าคูชู่กี

ค้นหาลูกหลานของ

เอี้ยทิซิมพบแล้ว

และรับเขาไว้เป็นศิษย์

ครั้งเขาเอ่ยถึง

การประลองที่เมืองเจียซิง ในอีกสองปีข้างหน้า

ดูท่าแล้วคงมั่นใจมากทีเดียว

สิบกว่าปีมานี้

วรยุทธ์ของก๊วยเจ๋ง

ไม่ได้ก้าวหน้ามากเท่าไรนัก

การประลองยุทธ์ใกล้มาถึงแล้ว

เกรงว่าถึงเวลานั้นก๊วยเจ๋งคงจะ สู้เขาไม่ได้แน่

หากบาดเจ็บเข้าจะเป็นอย่างไร

จะชี้แจงกับแม่ของเขาได้อย่างไร

พวกอาจารย์บอกว่า

ปีที่ข้าอายุสิบแปด

ต้องเดินทางไกลไปยังกังหนำ

เพื่อประลองยุทธ์กับคนคนหนึ่ง

คนคนนั้นคือน้องชายบุญธรรมของข้า

เขามีชื่อว่าเอี้ยคัง

วิธีฝึกฝนเช่นนี้

ฝึกอีกร้อยปีก็ไร้ประโยชน์

เจ้าว่าอะไรนะ

คอยดูให้ดีเล่า

มิทราบว่าผู้อาวุโสคือ

บรรดาอาจารย์ของเจ้า

ล้วนเป็นยอดฝีมือในยุทธจักร

สิบปีมานี้

พวกเขาต้องสอนวิชาให้เจ้าอย่างใส่ใจ

โดยไม่หวงวิชาเป็นแน่

แต่เจ้ากลับก้าวหน้าไม่มาก

เจ้ารู้หรือไม่

สาเหตุคืออะไร

เพราะข้าโง่เขลานัก

ไม่ว่าพวกอาจารย์จะสอนข้าอย่างไร

ข้าก็ทำไม่ได้เสียที

หาใช่เช่นนั้นไม่

เพียงแต่

สอนไม่ถูกวิธี

เรียนไม่ถูกทาง

อาจารย์ทั้งเจ็ดของเจ้า

กับศิษย์น้องของข้าคูชู่กี

เคยสัญญาลับร่วมกัน

หากข้าแอบถ่ายทอดวิชาให้เจ้า

มิถือว่าสูญสิ้นความยุติธรรมหรือ

แต่ทว่า

นับว่าเจ้ากับข้ามีวาสนาต่อกัน

เช่นนั้นข้าจะถ่ายทอด

วิธีหายใจ เดิน

และนอนหลับก็แล้วกัน

ข้ามีสี่ประโยค

เจ้าต้องจดจำให้แม่นยำ

ความคิดแน่วแน่ ลืมความรู้สึก

กายอ่อน ลมปราณเคลื่อนไหว

ใจมลาย เทพบังเกิด

หยางสมบูรณ์ อินสลาย

ความคิดแน่วแน่ ลืมความรู้สึก

กายอ่อน ลมปราณเคลื่อนไหว

ใจมลาย เทพบังเกิด

หยางสมบูรณ์ อินสลาย

ดูเหมือนว่าก๊วยเจ๋งจะรู้แจ้งแล้ว

จึงได้ก้าวหน้ารวดเร็วปานนี้

การเดิมพันของเรามีหวังแล้ว

ผิดปกติ

เจ้าสังเกตเห็นอะไรไหม

ตอบได้ยาก

ข้าจะทดสอบเขาดู

ศิษย์ทรพีบังอาจนัก

ศิษย์พลั้งมือทำให้อาจารย์รองบาดเจ็บ

อาจารย์โปรดลงโทษศิษย์ด้วย

ที่ข้าโมโห

มิใช่เพราะเจ้าทำ

อาจารย์รองเจ็บ

แต่เพราะกำลังภายในของเจ้า

ไปเรียนรู้จากผู้อื่นมา

กำลังภายใน

คือก้อนมวลพลังร้อน

ที่เคลื่อนไหวในอกของข้าหรือ

ใช่ นั่นก็คือกำลังภายใน

ก๊วยเจ๋ง

ผู้ใดสอนเจ้า

อาจารย์ทั้งหก

สองปีที่ผ่านมานี้

มีผู้อาวุโสท่านหนึ่ง

สอนวิธีนอน

วิธีหายใจให้ข้า

แต่ว่า

เขาไม่ได้สอนศิษย์

ในกระบวนท่าต่าง ๆ เลย

เขายังบอกอีกว่า

วรยุทธ์ของอาจารย์ทั้งหก

มิได้ด้อยไปกว่าเขา

และไม่ข้าเรียกเขาว่าอาจารย์

คนผู้นั้นเป็นใครมาจากไหน

เขาให้ศิษย์สาบาน

ไม่ให้ข้าบอกใครถึง

รูปร่างหน้าตาและร่องรอยของเขา

ในเมื่อศิษย์รับปากเขาแล้ว

มิอาจคืนคำได้

ก๊วยเจ๋งพูดถูก

เราเป็นชาวยุทธ์

ยึดถือความสัตย์ตรง

เช่นนั้นเจ้าไปเถอะ

พี่ใหญ่