The Fugitive Kind

บอกชื่อกับเสมียนด้วย

แซเวียร์

สะกดด้วยตัวเอ็กซ์หรือตัวเอส

ผมบอกคุณไปแล้ว คุณก็จำชื่อผมไม่ได้ซะที

แต่ศาลจำคุณได้ ฉายาคุณคือ สเนคสกิน

คุณแซเวียร์ ช่วยบรรยายถึงข้อหา ที่ทำให้คุณถูกจับกุมด้วย

กีตาร์ผมติดจำนำ

อยู่ที่โรงรับจำนำ เซาธ์ แรมพาร์ท สตรีท

มันวางโชว์อยู่ในตู้โชว์

แล้วมันก็...เป็นเพื่อนคู่ใจของผม

- แล้วก็... - คุณเมารึเปล่า

เปล่าครับ แค่เพลีย

อยากพักในสถานกักกัน สักหกอาทิตย์ไหม

ไม่ครับ ท่าน

กีตาร์ผมติดจำนำอยู่

นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิต

แล้วผมก็รู้สึกไม่ดีเลย

ผมอธิบายไม่ถูก แต่ทุกคนมีสิ่งสำคัญสำหรับตัวเอง

สำหรับผมมันคือกีตาร์

แล้วมันก็เป็นของขวัญ จากคนที่ยิ่งใหญ่ เลดเบลลี่

ศาลไม่ได้ถามคุณเรื่องกีตาร์

เกิดอะไรขึ้นคืนนั้น ก่อนที่ตำรวจ จะบุกทลายงานปาร์ตี้

ผมต้องหาทางเอากีตาร์กลับมา

- แล้วผมก็พบชาร์ลี ไฟฟ์ - ชาร์ลีอะไรนะ

คือว่าเขาชื่อแซง ชาร์ลี แซง

แต่ใคร ๆ ก็เรียกเขาว่าชาร์ลี ไฟฟ์ เพราะ แซง ภาษาฝรั่งเศสแปลว่าห้า

แล้วใครจะพูดจาแทะโลมเขาก็ได้ ในราคาห้าเหรียญ

เขาเข้ามาหาผมที่สตาร์ไลท์เลาจ์

ตอนนั้นมันราว ๆ หกโมงเย็น

เขาเข้ามาเสนองานให้ผม

งานอะไร

นึกว่าท่านทราบเรื่องงานของผมแล้ว

ศาลจะได้ยินคุณชัดขึ้น ถ้าคุณเงยหน้าขึ้นเวลาพูดนะ

ผมเงยหน้าอยู่ครับ

เขาขอให้คุณทำอะไร

เขาขอให้ผม...

เขาอยากให้ผมให้ความบันเทิง ในงานปาร์ตี้

ผมก็บอกเขาไปว่ากีตาร์ผม ติดจำนำอยู่

เขาว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องใช้กีตาร์

แล้วเขาก็บอกว่า ที่ต้องทำก็แค่...

ร่วมงานปาร์ตี้

เขาเสนอจะจ้างคุณให้ร่วมงานปาร์ตี้ ที่โดนตำรวจบุกเข้าไปเมื่อคืนงั้นเหรอ

บริเวณถนนเบอเบิร์น แถวคลับเรนเดวู ใช่ไหม

ครับ

แล้วคุณก็เริ่มสร้างความโกลาหล ในงาน

ครับ ตอนนั้นผมกำลังเซ็ง ผมรู้สึกคลื่นไส้

ผมคลื่นไส้ แล้วผมรู้สึกว่าทั้งชีวิตมัน...

ผมรู้สึกคลื่นไส้อยากจะอาเจียน

ผมก็เลยอาเจียนออกมา

แล้วผมก็เริ่มทำที่นั่นเละเทะ

คุณพังที่นั่นงั้นเหรอ

ครับ

สเนคสกิน ถ้าศาลปล่อยคุณไป

ศาลจะต้องเจอคุณที่นี่อีกรึเปล่า

ผมจะไม่มีวันกลับมาอีกครับ ไม่มีทางแน่ครับ ใต้เท้า

นี่ก็ใกล้เวลาที่โรงรับจำนำจะเปิดแล้ว ที่ถนนเซาธ์แรมพาร์ท

ผมจะไปที่นั่น แล้วก็ไถ่กีตาร์คืน แล้วผมก็ไปจากเมืองนี้

...ตลอดไป

แล้วพวกผู้คนที่รู้จักผม หรือคิดว่ารู้จัก

จะไม่ได้เห็นหน้าผมอีก

แล้วผมก็เลิกปาร์ตี้แล้ว นั่นเป็นความจริง

เป็นความสัตย์

เอ็ดดี้...

เอ็ด...

ฉันนึกว่าเธอเป็นพ่อหนุ่ม คนที่หนีออกจากห้องขัง

เปล่าครับ รถผมจอดเสียอยู่ นี่ก็เป็นบ้านหลังเดียวที่มีไฟเปิดอยู่

สามีฉัน นายอำเภอทัลบอทท์

เขากับลูกน้อง ออกไปตามจับเจ้าหนุ่มนั่น

ครับ

- รถคุณเสียงั้นเหรอ - ใช่ครับ คุณผู้หญิง

เข้ามาสิ

ป่านนี้แล้วฉันไม่รู้จะโทรหาใคร

ผมแค่หาที่หลบฝนนอนน่ะครับ ผมไม่ต้องการเตียงหรือว่าอะไร

แค่ที่หลบฝน

ถ้าคุณไม่ถือ คุณจะนอนในห้องขังก็ได้

ผมไม่อยากทำให้คุณเดือดร้อนครับ

ไม่หรอก ไม่เดือดร้อนหรอก

คืนนี้มีคนหนีออกจากที่นี่เหรอครับ

ใช่แล้ว ชื่อเอ็ดดี้

ฉันวางใจคนไม่ค่อยผิด แต่ไม่ใช่คราวนี้

คืนนี้ ตอนฉันเอาอาหารค่ำมาให้ แทนที่ฉันจะส่งให้ทางช่องที่ประตู

ฉันกลับไขประตูห้องขัง แล้วเขาก็...

เขาก็วิ่งโฉบผ่านฉันไป แล้วก็หนีไป

เขาบอกด้วยว่า ขอโทษนะครับ

ผมว่าพวกนั้นจับเขาได้แล้วล่ะครับ

เงียบไปแล้ว

จบเรื่องแล้วครับ

ฉันอยากดื่มกาแฟสักถ้วย

คุณเอาด้วยไหม

ฉันวาดรูปมาทั้งคืนเลย

ไม่มีงานไหน จะเหนื่อยกว่างานนี้อีกแล้ว

มันทำให้เราหมดเรี่ยวหมดแรง

แต่พอวาดเสร็จ เราก็จะรู้สึก...อิ่มเอม

รูปนี้รึเปล่าครับ

ใช่แล้วล่ะ เป็นภาพโบสถ์ เชิร์ช ออฟ รีเซอเรคชั่น

โบสถ์นี้สีฟ้าเหรอครับ

เปล่าหรอก แค่ฉันรู้สึกอย่างนั้นน่ะ

ฉันวาดตามที่รู้สึก

ขอบคุณครับ

คุณเข้าใจที่ฉันพูดไหม คุณ...

เข้าใจครับ ผมชื่อแซเวียร์ วาเลนไทน์

คุณเป็นนักดนตรีเหรอ คุณแซเวียร์

ผมเคยเป็นผู้ให้ความบันเทิง ในไนท์คลับในนิวออร์ลีนส์

ถ้าคุณมาหางานประเภทนั้น ที่นี่ไม่มีหรอก

เปล่าครับ ผมเลิกแล้ว

วันนี้เป็นวันเกิดครบ 30 ปีของผม แล้วผมก็...ขอบคุณครับ

ผมไม่ใช่หนุ่ม ๆ อีกแล้ว

30 แล้วแต่คุณก็ยังดูหนุ่มอยู่นะ

ผมไม่มีทางดูหนุ่มตอน 30 หรอก ถ้าผมเที่ยวกลางคืนมาตั้งแต่ 15

งั้นคุณก็จะเบนเข็มชีวิตซะใหม่ งั้นเหรอ

อย่างนั้นจะดีที่สุดครับ

ถ้าคุณพูดจริง แล้วคุณเลิกเที่ยวกลางคืนแล้วจริง ๆ

ฉันว่าฉันพอจะหางานให้คุณได้นะ

- งานอะไรเหรอครับ - งานพนักงานในร้าน

ที่ห้างทอร์แรนซ์

เจ๊บ ทอร์แรนซ์จะออกจากรพ.พรุ่งนี้

แต่ได้ข่าวว่าเขาคงจะ ดูแลห้างคนเดียวไม่ไหว

งานแบบนี้เป็นไง

ผมอยากจะลองทำครับ

งั้นฉันจะไปคุยกับคุณนายให้ คุณนายทอร์แรนซ์น่ะ

ตอนเธอพาเจ๊บกลับมาพรุ่งนี้

ถ้าคุณง่วงแล้ว นอนที่เตียงตรงนั้นก็ได้

- ขอบคุณครับ - ไม่เป็นไรหรอก

อยากหาอะไรร้อน ๆ กินจัง

กาแฟสักแก้ว หรือไม่ก็วิสกี้สักเป๊ก

เปียกโชกไปหมดเลย

ดูปืนนี่สิ คงอีกสามอาทิตย์ กว่าจะล้างสะอาด

รู้สึกเหมือนเปียกโชกถึงกางเกงในเลย

ทำไมเธอถึงเปิดประตูห้องขังทิ้งไว้ วี

- หวัดดีครับ คุณนายทัลบอทท์ - หวัดดีจ้ะ ฉันไว้ใจเอ็ดดี้น่ะ

เห็นไหมว่าไว้ใจแล้วเป็นยังไง

แล้วใครมานอนอยู่ตรงนั้นอีกล่ะเนี่ย

คุณแซเวียร์ รถเขาเสีย

เขาเป็นนักดนตรี

ฉันละเบื่อที่เธอหลงเชื่อพวกเร่ร่อน ทุกรายที่พเนจรเข้ามาในเขตนี้

นักดนตรีกะผีน่ะสิ

แล้วผมจะเขียน ในรายงานการชันสูตรศพว่ายังไงดี

วิสามัญฆาตกรรม พยายามหนี

เขาบอกว่า ขอโทษ ตอนที่หนีออกไป

งั้นตายไปก็คงได้ขึ้นสวรรค์อยู่

กี่โมงแล้ว

ราว ๆ ตีหนึ่งสี่สิบห้า

มันชื่ออะไรนะ

แซเวียร์ วาเลนไทน์ แซเวียร์

ไม่ใช่มัน นังโง่ ไอ้คนที่หนีต่างหาก

ดึงให้แน่น ๆ แน่น ๆ

แคนนอนบอลกำลังมาที่โกดังแล้ว

- พีวี - ด็อก

พีวี ไปที่โกดัง แคนนอนบอลจะเข้าไปแล้ว

เร็วเข้า เธอสองคน

ว่องไวหน่อย

หวัดดีครับ คุณนายทัลบอทท์ นายอำเภอล่ะครับ

- เขาไปหาเจ๊บที่โกดังน่ะ - เราก็จะไปที่นั่นเหมือนกันครับ

สเนคสกิน

สเนคสกิน

ขอบคุณค่ะ คุณลุง

โทษนะจ๊ะ ฉันจำนามสกุลเธอไม่ได้สักที

ฉันชื่อบินนิ่งส์ บิวลาห์ บินนิ่งส์

ไล่เขาออกไป ๆ เขาจะสาปลูกฉัน

เงียบน่ะ ดอลลี่ เขาก็แค่คนไม่เต็มบาท

ขายของกระจุกกระจิกตามสี่แยก

วันนี้ได้อะไรมาคะ คุณลุง

กระดูกอะไรสักอย่าง

- ก็แค่กระดูก - ไม่...ไม่

- แค่กระดูกน่ะ - ไล่เขาออกไป

คุณลุงเอากระดูกนี่ ไปวางไว้บนก้อนหิน

ตากฝนตากแดด

จนความชั่วร้ายทั้งหลาย ถูกแผดเผาและชะล้างไป

แล้วมันจะเป็นเครื่องรางที่ศักดิ์สิทธิ์

รู้ไหม ว่ากันว่าถ้าเรา ทำส้นรองเท้าหักในตอนเช้า

เราจะพบรักแท้ก่อนพลบค่ำ

ตอนฉันทำส้นรองเท้าหัก มันก็พลบค่ำแล้ว

นั่นคงหมายความว่า ฉันจะได้พบรักแท้ก่อนรุ่งอรุณ

ไม่รู้รึไงว่าร้านปิดแล้ว

เธอเป็นคนตระกูล คูเทรียร์น่ะ เธอคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ตามใจ

ทำไมคุณถึงแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน

มันยากที่จะรู้จัก คนที่ไม่เคยพบกันมาก่อน

กลัวฉันปากโป้งงั้นเหรอ

ปากโป้ง...เรื่องอะไร

ขอดูนาฬิกาข้อมือหน่อยสิ

ไม่เป็นไร ฉันเห็นแล้ว

นั่นมันนาฬิกาโรเล็กซ์ โครโนมิเตอร์ ของเบอร์ตี้ญาติฉัน

มันไม่สำคัญหรอก ฉันไม่เล่าให้ใครฟังหรอก

แต่ฉันพิสูจน์ได้ว่าฉันรู้จักคุณ

เมื่อวันสิ้นปีที่แล้วในนิวออร์ลีนส์ คุณกำลัง...

ให้ความบันเทิง

ในคลับรอนเดวู หรือว่ามิวสิคบาร์นะ

คุณแครอล คุณแซเวียร์อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่

ที่จริง คุณเล่าเรื่องหมอนวดจับเส้น ที่คุณพบเข้าให้เบอร์ตี้แล้วก็ฉันฟัง

แล้วคุณก็บอกว่า เมื่อไหร่ที่คุณถังแตก...

คุณบอกว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่คุณถังแตก คุณก็แค่โทรไปหาเธอ

แล้วไม่ว่าจะอยู่ห่างไกลสักแค่ไหน

หรือว่าคุณไม่ได้เจอเธอ มานานแค่ไหน

เธอก็ส่งเงิน 25 เหรียญมาให้คุณ พร้อมข้อความหวาน ๆ ว่า

ฉันรักคุณ เมื่อไหร่คุณจะกลับมา

ทำไมถึงได้อยากจะพิสูจน์ ว่าคุณรู้จักผมนัก

เพราะฉันอยากรู้จักคุณ ให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไปน่ะสิ

พวกเขาคงมากันแล้ว

ถ้าคุณผู้หญิงจับได้ว่าเธอสองคน ขึ้นมาเพ่นพ่านล่ะก็ เจอดีแน่

พวกเขานอนแยกห้องกัน ไม่ได้ติดกันด้วยซ้ำ