The first 200 lines.
ฉันตกเป็นเหยื่อ มาเกือบสองทศวรรษในชีวิตฉัน
ลูกที่ไม่มีใครต้องการ คนที่ถูกทอดทิ้ง
ลูกที่ไม่มีใครต้องการ คนที่ถูกทอดทิ้ง
คนที่ถูกทอดทิ้ง
ฉันต้องดูแลตัวเอง
ให้รอดพ้นจากเรื่องต่างๆ นานา
ให้รอดพ้นจากคนอื่น ให้รอดพ้นจากตัวเอง
ปีศาจร้ายในตัวฉัน
ขอบคุณแขกของเราในวันนี้ นักข่าวป๊อปปี้ พาร์เนลล์
ผู้ดำเนินรายการพ็อดแคสต์ยอดฮิต Reconsidered
ป๊อปปี้ คำถามสุดท้ายแล้ว คุณกะจะทำอะไรต่อ
คุณติดตามซีซันวอร์เรน เคฟยังไงบ้าง
การทำข่าวเรื่องวอร์เรน เคฟ ทำให้ฉันต้องแลกด้วยอะไรมากมาย
ฉันเลยจะใช้เวลากับตัวเอง
และคิดไตร่ตรองให้ดี ว่าจะทำข่าวเรื่องอะไรต่อไป
อย่าปล่อยให้เรารอเก้อนะครับ ป๊อปปี้
เราอยากฟังซีซันใหม่แล้ว
แต่ทุกคนได้ยินแล้วนะครับ รออีกนิด ขอบคุณที่มาร่วมรายการกับเรา
ขอบคุณที่เชิญฉันมาค่ะ
เฮ้ ป๊อปปี้
- เฮ้ เฮอร์บี้ - เหมือนเดิมนะ
- แน่นอน เฮ้ - ได้เลย
เซอร์ไพรส์
ใช่ หลงกลเราแล้ว
ไง
- เฮ้ - ดีใจจังที่ได้เจอ
ดีใจเหมือนกันที่ได้เจอเธอ
- เธอสวยมาก - เธอก็ปังสุดๆ
เอาชนะให้ได้นะ
ฉันเกือบชนะคุณ แล้วฉันก็ได้ชนะคุณจริงๆ
ให้ตายสิ
- ใช่ ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลย - บ้าจริง
- ขอบคุณนะ - ไม่เอาน่า
เธอโกงอีกละ
พ่อ พูดแบบนั้นไม่ได้นะ
- พูดได้สิ - ไม่เอาน่า
นางปล้นฉันไป ตั้งแต่วันแรกที่นางเข้ามาในบาร์นี้
เอามือสกปรกคู่น้อยๆ ล้วงลิ้นชักนั่น แล้วหนีไปก่อนที่ฉันจะจับได้ซะอีก
ฉันหนีไปได้แค่ไม่กี่ก้าว สองคนนี้ก็ต้อนฉันจนมุมแล้ว
ทุกคนรุมนางคนเดียวเหรอเนี่ย
แน่นอน
แต่นางไม่เชื่อง เราต้องพยายามมากหน่อย
เราตะลุมบอนและขว้างขยะใส่กัน
จนสภาพเราดูไม่ได้พอๆ กันเลย
ทั้งสามคนนี้กลับมา ตัวเหม็นเน่าเหมือนขยะสดเลย
ตอนนั้นอายุเท่าไรนะ สิบหรือ 11 ใช่ไหม
ใช่
นักเขียนชื่อดังระดับโลก
เราไม่ได้เจอเธอมาตั้งนานแล้ว
ก็นะ ฉันนอนโรงแรม บ่อยกว่านอนบ้านตัวเองซะอีก
เสียใจที่เธออยู่ไม่เป็นที่มาหลายปี แต่ไม่เคยคิดจะมาที่นี่เลย
มาหาเราน่ะ
ยายคนนี้โกงกันรึเปล่า
อ้าว ตายจริง ฉันไม่มีวันล้างมลทินได้จริงๆ สินะ
- ไม่มีทาง - ไม่เลย เดี๋ยวนี้ดูแพงนะ
ไง หวัดดี
เอาละ มาเร็ว
ทุกคนเชื่อไหม ว่าเรากลับมาอยู่กันพร้อมหน้าแล้ว
ฉันขอโทษที่ไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอ ตอนเกิดเรื่องบ้าๆ ขึ้น
แต่เธอก็โทรมาและเขียนมาหาฉัน แค่นั้นแหละที่ฉันต้องการ
และฉันก็รอดมาได้
นั่นแหละสิ่งที่เราทำ เธอจ๋า เราเอาตัวรอดได้
ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น
พวกเขาทำให้เราเชื่อแบบนั้น
อินแกรมล่ะ พรุ่งนี้เขาจะมาไหม
หวังว่า
มันยังยากอยู่บ้าง แต่เราพยายามจดจำความหวานเอาไว้
อันที่จริงก็ฟังดูดีอยู่นะ
แล้วจอชล่ะ เขาจะมาไหม
แน่นอน
ทำไมเขาจะไม่มาล่ะ
- เจอกันพรุ่งนี้ - เจอกันพรุ่งนี้
(ประสบการณ์กับไมกาห์ คีธ DISCARD)
ดีใจจังที่เห็นคุณสองคน
มาด้วยกัน
- เย่ - ผมจะไปเอาเครื่องดื่มมาให้
- โอเค - ได้เลย โอเค เฮ้ มากับฉันหน่อย
เดี๋ยวนะ
นั่นใช่…
นี่คือต้นฉบับร่าง ฉบับแรกสุดของเรื่อง Discard
พร้อมหมายเหตุที่ต้องแก้ไขจากเธอ
มันคงไม่สำเร็จถ้าไม่มีเธอ
ฉันขนลุกตั้งแต่ครั้งแรกที่อ่านเลย
เธอมาไกลจากเดิมมาก ตั้งแต่วันที่เธอนั่งข้างฉันบนรถบัส
เด็กน้อยสองคนนั่น ไม่เคยไปได้ไกลมากพอเลยใช่ไหมล่ะ
ใช่ แต่โลกไม่จำเป็น ต้องรู้เรื่องนั้น
ขอโทษที
เฮ้ เด็กๆ ที่ได้รับทุนมาถึงแล้ว
- ช่วยไปพบพวกเขาหน่อยได้ไหม - โอเค ได้… ได้สิ แต่ก่อนอื่น…
นี่คือไอวี่ แอบบ็อตต์ มือขวาของฉันที่บริษัทเชลเทอร์
ฉันไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีนาง
ไอวี่ นี่ป๊อปปี้
ยินดีมากๆ ที่ได้รู้จักค่ะ
เช่นกันค่ะ
จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขอยืมตัวไมกาห์ไปแป๊บนึง
- ไม่เลยค่ะ - เยี่ยม
- เดี๋ยวฉันมานะ - โอเค
ว้าว
งานใหญ่ใช้ได้เลยเนอะ
จอช ตายจริง
มานี่มา
คิดถึงคุณจัง
ฉันก็คิดถึงคุณ
ว้าว
คุณสองคนกลายเป็นคู่รัก ที่ประสบความสำเร็จดีจริงๆ
ไมกาห์มีชื่อเสียงระดับโลก
สารคดีของคุณเกี่ยวกับซันส์ออฟไอวาร์ ก็เป็นที่รู้จักไปทั่วเลย
ใครจะไปรู้ว่ามันจะนำพามาถึงจุดนี้
ใครจะไปรู้ล่ะเนอะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณโอเคไหม
แปลว่าอะไรเหรอ
อย่าว่าผมเลย ผมมีเลือดรัสเซียไหลอยู่ในร่างกาย
การเชื่อในโชคชะตาและ… และความทุกข์ มันอยู่ในสายเลือดผม
คุณเล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่องนะ
ไว้แวะไปที่สตูดิโอสิ เราจะได้คุยกัน
ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องถึงจุดจบจริงไหม
Discard บันทึกของไมกาห์ เล่าเรื่องด้วยรายละเอียดที่เจ็บปวด
ความเจ็บปวดของเธอเข้าถึงคนนับล้าน และเป็นแรงบันดาลใจให้คนมากมาย
และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ผู้หญิงดาวเด่นของงานนี้ ไมกาห์ คีธ
สวัสดีค่ะ
ในนั้นคือเด็กผู้หญิงที่หวาดกลัว
อายุ 13 ปี ถูกทิ้งให้เอาตัวรอดเอง
ถูกลืม ถูกทอดทิ้ง
แต่ก็ยังมีชีวิตรอดมาได้
ครั้งแรกที่ฉันเห็นผลงานศิลป์ชิ้นนี้ ฉันเก็บไปคิดก่อนนอนถึงสามวัน
ฉันรู้สึกลำบากใจที่ได้เห็นเธอ ได้เห็นตัวฉันเอง
ผ่านมาหลายปีแล้ว
ฉันลักขโมย ฉันโกง ฉันทะเลาะวิวาท
ฉันดื่มเหล้า
ฉันเสพยา
ร่างกายของฉันไม่ใช่ของฉัน บ่อยครั้งที่ฉันไม่ได้อนุญาต
และมันทำให้เธอไร้ตัวตน
มันทำให้ฉันไร้ตัวตน
เพราะงี้ฉันจึงเขียนหนังสือ เพื่อให้ฉันมีตัวตน
เพื่อไม่ให้ตัวเองหายสาบสูญไป
เป้าหมายของงานในคืนนี้ คือเพื่อให้แน่ใจ
ว่าคนหนุ่มสาวที่ถูกทอดทิ้งทุกคน จะมีบ้านที่ปลอดภัยอย่างแท้จริง
และไม่ใช่แค่สถานที่ปลอดภัย ในจินตนาการของพวกเขา
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะๆ
ก่อนที่ฉันจะไป ฉันขอขอบคุณหอศิลป์ริฟวินอีกครั้ง
รวมทั้งสำนักพิมพ์ของฉัน ไซมอนแอนด์ชูสเตอร์
พนักงานที่แสนวิเศษของฉันที่เชลเทอร์ ทุกๆ ที่เลย
และป๊อปปี้ พาร์เนลล์เพื่อนฉัน ที่ช่วยให้ฉันเดินบนเส้นทางนี้ได้
เธอเห็นพวกงานเขียนหวัดๆ ของฉัน และมองว่ามันเป็นอะไรมากกว่านั้น
รวมทั้งความเชื่ออย่างแรงกล้าของเธอ ว่าฉันสามารถมอบอะไรให้โลกนี้ได้
คือหนึ่งในรากฐานของความสำเร็จของฉัน
และแน่นอนค่ะ สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด สามีของฉัน จอช
จอช คุณอยู่ตรงไหน
ที่รัก
ยังไงก็ตาม เขารู้ว่าเขามีความหมาย กับฉันมากแค่ไหน ฉันขอบคุณเขาจริงๆ
พวกคุณทุกคนก็เช่นกัน ขอให้สนุกกับงานนะคะ
รู้ไหม ทุกสถานะที่ฉันเป็น ทุกสถานที่ที่ฉันไป
มีแต่คนพูดเรื่องพ็อดแคสต์ของเธอ
ดีใจที่ได้ยินงั้น
เพราะฉันถูกกล่าวหามาตลอด ว่าเป็นคนทำลายวงการสื่อด้วยมือเปล่า
รู้ไหม สิ่งเดียวที่ฉันอยากทำ คือช่วยคนอื่น
และฉันได้รับจดหมายด่าทอตลอดเวลา
"ฉ้อโกง" "โลกสวย" "เอาเปรียบ"
อันที่ฉันชอบเป็นการส่วนตัว คือ "แม่มด"
เธอสร้างผลกระทบได้
และมันมักสร้างแรงกระเพื่อมเสมอ
ว่าแต่จอชโอเคไหม
ดูเขาไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเลย
ความเจ็บปวดที่ต้องเติบโตน่ะสิ
เชลเทอร์เพิ่งไปได้สวยเมื่อปีที่แล้ว และฉันว่าเราแค่กำลังปรับตัวอยู่
(ฉันชื่อป๊อปปี้ พาร์เนลล์ และฉันอยากให้คุณไตร่ตรองดูอีกที)
ว้าว
เอาละ
จอช
จอช
หวัดดี
เขาคงกลับบ้านไปแล้วมั้ง
เขาไม่รับโทรศัพท์เลย ฉันจะไปดูที่ชานหลังบ้านหน่อย
- ห้องน้ำอยู่ตรงไหนเหรอ - ข้ามสะพานไป
แล้วเธอก็เลี้ยวไปทางซ้าย
โอเค
ถ้าอยากเอาอะไรก็หยิบได้เลย ไวน์ เบียร์
ขอบคุณ
ตามสบายเลย โอเคนะ
เฮ้ จอช
จอช
(ห้องมืด ปิดประตูไว้เสมอ!!!)
- ป๊อปปี้ - อินแกรม
อินแกรม
- ป๊อปปี้ - โอ๊ย ตายโหง
- ป๊อปปี้ - แย่แล้ว
- คุณโอเคไหม - จอชน่ะสิ
นั่นจอช จอชน่ะ จอช
ป๊อปปี้
- ไมกาห์ - เกิดอะไรขึ้น
อะไร มีอะไรเหรอ
- เธอจ๋า หยุดก่อน - อะไร
- มีอะไร - เธอไม่อยากเห็นหรอก
- ไม่อยากเห็นอะไร - เธอไม่อยากเห็นแน่
- ป๊อปปี้ - อย่า…
ไม่จริงน่า
น่าจะครบถ้วนแล้ว
ขอบคุณครับ
No comments yet. Be the first to leave one.