The first 200 lines.
สวัสดี
สวัสดี
มีใครอยู่ไหม
"พูด ฟัง"
"อุณหภูมิยังคงร้อนจัดต่อเนื่อง"
"ทั่วทั้งห้าเขต"
"เริ่มมีรายงานผู้เสียชีวิต"
"โดยยังไม่มีข้อมูลว่า จะได้รับความช่วยเหลือเมื่อใด"
"กรมอนามัยแนะนำให้ดื่มน้ำมาก ๆ"
"อยู่ในที่ร่มให้มากที่สุด"
"กลับมาที่ข่าวเด่นเช้านี้"
"นักฆ่า .44 ก่อเหตุอีกครั้ง"
"ครั้งนี้เหตุเกิดที่บรองซ์"
"เหยื่อสาวผมน้ำตาลไม่ทราบชื่อ"
"ได้รับการยืนยันว่า ตรงกับรูปแบบของฆาตกร"
"ที่มักเลือกสาวผมยาวสีน้ำตาล"
"ยิงระยะเผาขนที่ฟุตบาท หรือในรถที่จอดอยู่"
"ตำรวจแสดงจดหมายที่ฆาตกร เขียนไว้อย่างน่าสะพรึงว่า"
"'ฉันยังอยู่เหมือนวิญญาณ ที่ล่องลอยในยามวิกาล'"
"'หิวกระหาย และแทบไม่เคยหยุดพัก'"
"'แล้วเจอกันในงานต่อไป'"
"'ด้วยเลือดและจากท่อระบายน้ำ'"
"แซมสร้าง..."
ให้ตายเถอะ
- ทิ้งบอลไปเถอะ - ยุ่งเหยิงสุด ๆ
เป็นยังไงบ้างนาย
โอเค ฉันกำลังลงไป
จะให้ครอบครัวฉันไปอยู่ไหน
- ไม่ใช่ปัญหาฉัน - เดี๋ยวฉันหาเงินมาให้
- ไม่เกินปลายสัปดาห์ - สายไปแล้ว
จะเอาของฉันไปไหน
รีบไปสิ
แล้วเจอกัน
"ฮัลโหล"
- มาร์โก - "จูนเหรอ"
"เป็นอะไรหรือเปล่า"
อือ ฉันไม่ได้เป็นอะไร
- "เสียงเธอไม่โอเคเลย" - ก็แค่...
- ฉันขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อไป - "ฉันดีใจนะที่ได้ยินเสียงเธอ"
- ฉันก็เหมือนกัน - "เธออยู่ไหน"
- บ้านยาย - "ว่าไงนะ"
"ฉันนึกว่า เธอจะพักที่นั่นชั่วคราว"
ใช่ ตอนนี้ฉันกำลังลำบาก
ฉันอยากรู้ว่า...
เธอพอจะ...
ให้ฉันยืมเงินอีกหน่อยได้ไหม
แค่ถึงสิ้นเดือนนี้เท่านั้นแหละ
"งั้นพรุ่งนี้ฉันขึ้นรถไฟไปหา"
- "เอาเงินไปให้เท่าที่ทำได้" - มาที่นี่เหรอ ไม่ได้
เธอ... ตอนนี้ยังไม่เหมาะ ฉัน...
ฟังนะ ฉัน...
เธอแค่ช่วย...
เธอส่งไปรษณีย์มา เหมือนที่เคยทำก็ได้นี่
"ไร้สาระน่า ฉันคิดถึงเธอจริง ๆ"
"ฉันอยากเจอหน้า"
แต่ฉันไม่สะดวก มาร์โก
ฉันยุ่ง ฉันไม่อยู่ห้องด้วย
"อย่ามาตลก ฉันนั่งรอบ 11 โมง"
- "ไปถึงที่นั่นตอนบ่าย" - เดี๋ยว มาร์โก ฉันบอกว่าไม่ได้
"มันต้องดีมาก ๆ แน่"
ปัดโธ่เอ๊ย
"ตอบโต้ในวันนี้"
"เกี่ยวกับข้อกล่าวหาต้องสงสัย ช่วงต้นเดือนที่ผ่านมา"
"ว่าไฟฟ้าล้าสมัยของเมือง..."
เลิกกวนได้แล้วโว้ย
"พูด"
"พูด ฟัง"
คนที่มาประจำหายไปไหน
ไม่อยู่แล้ว ผมชื่อเฟร็ดดี้
รู้ใช่ไหมว่ามาสายสี่ชั่วโมงกว่า
รู้ครับ อากาศมันร้อนมาก
อะไร ๆ ก็ช้าไปหมด เลย...
รู้ใช่ไหมว่าการมาสาย มันเห็นแก่ตัวแค่ไหน
ส่งอาหารสาย ให้คนอื่นรออาหาร
นี่คุณนาย คุณนาย
อย่ามาเรียกฉันว่าคุณนาย
- ฟังก่อนนะ เราเพิ่ง... - อย่าเรียกฉันว่าคุณนาย
งั้นคุณชื่ออะไรล่ะ
จูน ฉันต้องจ่ายคุณเท่าไร
16.70 เหรียญ ให้ถือเข้าไปให้ไหม
ไม่ต้อง อยู่นั่นแหละ อย่าเข้ามา
นี่
มีธนบัตรย่อยไหม
- เขาไม่ให้เงินทอนมาหรือไง - พกมาแถวนี้ก็โดนปล้นหมดสิ
งั้นไม่ต้องทอน
แล้วจะให้ผมทำไงกับถุง
ส่งมา ฉันเอาเข้าห้องเอง
ก็ได้ ขอบคุณสำหรับทิปนะ
นี่
คุณกดกริ่งห้องฉันหรือเปล่า
กดสิ คุณเพิ่งเปิดให้ผมขึ้นมา
ฉันหมายถึงก่อนหน้านี้น่ะ
ผมจะกดทำไม
โอเค
ขอบคุณสำหรับทิป
เดี๋ยว รอก่อน
ช่วยเอาไปทิ้งหน่อยได้ไหม
- ค่าทิ้งห้าเหรียญ - อะไรนะ
ฉันเพิ่งให้ทิปไปสามเหรียญ
ก็ใช่ แต่ขยะคุณมันเหม็น
- ฉันให้สองเหรียญ - สามเหรียญ
และให้ผมเข้าไปใช้อ่างล้างมือ
- อ่างฉันเหรอ - ใช่ ข้างนอกร้อนมาก
ร้านของเอ็นริเก้
ไม่มีลมผ่านเข้ามาเลย
นี่ ขอบใจนะ
ผมทนไม่ได้เวลาเนื้อตัวสกปรก
- นี่ ขอบใจนะ - ด้วยความยินดี
ไงพวก เป็นไงบ้าง
อะไรกันเนี่ย
ให้ตายสิ
"ฮัลโหล"
- สวัสดีค่ะ นี่จูนนะ - "ครับ คุณผู้หญิง"
- ฉันเพิ่งได้ของที่มาส่งวันนี้ - "ครับ"
เด็กใหม่ของคุณเพิ่งเอามาส่ง
แต่ในถุงไม่มีบุหรี่
"แน่ใจเหรอครับ"
แน่สิ ฉันจ่ายแล้ว ซื้อทั้งคาร์ตันเลย
- มาสเตอร์สันไลท์ - "โอเคครับ คุณผู้หญิง"
"เดี๋ยวผมส่งไปให้"
- อย่านานนะ - "ได้ครับ ส่งเดี๋ยวนี้เลย"
- "ขอบคุณครับ" - ขอบใจ
"ชายสองรายถูกจับข้อหาต้องสงสัย ก่อเหตุวางเพลิงและฆาตกรรม"
"จากเหตุไฟไหม้ผับชานเมืองบรองซ์ ทำให้มีคนตาย 25 คนเดือนตุลาคม"
"โดยจะขึ้นศาลอาญา ในแมนฮัตตันวันอังคาร"
"อัยการคาดว่าจะเป็นการไต่สวน ที่นำไปสู่การพิจารณาคดีที่รวดเร็ว"
"ผมอยากกล่าวว่าการสืบสวน"
- "แอบกิ๊ก" - "ยังเดินหน้าต่อเต็มที่ในบรุกลิน"
"พยานที่เราสอบถามช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมากล่าวว่า"
"เป็นฝีมือชายผิวขาว อายุ 25 ถึง 35 ปี"
"สูงราวห้าฟุตเจ็ดนิ้ว ถึงห้าฟุตสิบนิ้ว"
สวัสดี เฟร็ดดี้หรือเปล่า
ฉันจะแจ้งตำรวจ ไอ้สารเลว
"911 เกิดเหตุฉุกเฉินอะไรคะ"
สวัสดีค่ะ เอ่อ...
- "เกิดเหตุฉุกเฉินอะไรคะ" - เหตุฉุกเฉินเหรอ
- "คุณผู้หญิงคะ" - ฉันแค่อยาก...
- ฉันอยากแจ้งเหตุก่อกวน - "ก่อกวนแบบไหนคะ"
"คุณผู้หญิงคะ"
"เหยื่อรายล่าสุดถูกฆ่าในรถ"
"ในเซาท์บรองซ์ ใกล้ตึกอพาร์ตเมนต์"
"โดยมีพยานเป็นชายหนุ่ม ผู้พบเห็นสภาพหลังเกิดเหตุ"
"จากหน้าต่างชั้นสี่"
"ผมได้ยินเสียงปืนเลยวิ่งไปดู"
- "พยาน บ็อบบี้ ดูบิน" - "มีเลือดเต็มฟุตบาทเลย"
"หลังเกิดเหตุยิงล่าสุด ตำรวจได้รับจดหมายฉบับใหม่"
"เย้ยหยันตำรวจเรื่องการฆ่า"
"และให้คำมั่นว่า จะเกิดเหตุนองเลือดอีก"
"ในจดหมายที่กลายเป็น การเดินหมากปมซ่อนเงื่อน"
"ฆาตกรเริ่มต้น จดหมายด้วยคำทักทาย"
"สวัสดีจากท่อน้ำทิ้งในนิวยอร์ก"
"หมายความว่าไงให้เข้าไม่ได้"
"นี่เธอบ้าหรือเปล่า หมายถึงบ้ากว่าปกติน่ะ"
อย่าตลกไปหน่อยเลย
นี่ ไม่ว่ายังไง ก็ไม่เป็นไรนะ
ฉันไม่ตัดสินเธอหรอก
พระเจ้า จูน
นี่ไม่ได้ออกจากที่นี่ มานานแค่ไหนแล้ว
ทำไมไม่บอกว่ามันแย่ขนาดนี้
ฉันจะได้ช่วย
เก็บไป ก็กลัวจะเจอศพ
ถ้าเจอ ก็ไม่แปลก
"อัครบิดา"
"โดย จูน ลีห์"
"สำหรับมาร์โก"
ทิ้งไปเถอะ
- ฉบับแรกเลยนะเนี่ย - ใช่
นี่ไง
ฉันยังมีอีก
ทิ้งไปซะ
- ทิ้งไปให้หมด - หา
มันสำคัญนะ ควรเก็บไว้
ทำไมล่ะ
เธออยากโละของของฉันนี่ ก็เอาเลยสิ
โละไปให้หมด
มาพักกันก่อนเถอะ หามื้อเย็นทานกัน
มาเถอะ
ออกจากที่นี่กันเถอะ เข้าเมืองไปดูโชว์กัน
เธอทำได้นะ จูน
ปัญหาพวกนั้น
เธอคิดไปเองทั้งนั้นแหละ
ไร้สาระ
ถ้าฉันกลับมา แล้วยังไม่ลุกล่ะน่าดู
ไม่ ฉันไม่อยากให้คุณตื่น
ฉันรู้ ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอก
เจน เธอป่วย
ฉันรู้ว่าเธอ...
รักเหมือนกัน
ไม่ไหวจริง ๆ แต่นี่...
- โอ้ พระเจ้า - พระเจ้า
จำสีหน้าพวกเขาได้ไหม
เธอมันบ้าสิ้นดี
ทำไมเธอไม่บอกฉัน ว่ายังอยู่ที่นี่ สภาพนี้
หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ฉันคิดว่าที่นี่คงปลอดภัยมั้ง
ปลอดภัยเหรอ
ตึกแถวนี้ถูกเผาไปครึ่งแล้ว
ฉันรู้ว่ายายเธอทำให้ที่นี่ เป็นที่พักพิงสำหรับเธอ
แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว
ที่นี่น่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.