Long Long Time Ago (我们的故事)

"เมื่อวันฟ้าใหม่"

ฉันชื่อเฉินซูติง ฉันเกิดปี 1958

แม่ฉันเป็นภรรยาคนที่สอง

เพราะภรรยาคนแรกมีลูกไม่ได้

หล่อนจึงยอมให้พ่อแต่งกับแม่

แต่หลังจากแต่งงาน

แม่คลอดลูกสาวสามคนติดกัน

ในสมัยนั้น การมีลูกสาวก็เหมือนการเป็นหมัน

ไม่นานหลังจากพ่อเสีย ในวันที่ 9 สิงหาคม 1965

เราก็ถูกไล่ออกจากบ้าน

เราไม่มีทางเลือก

จึงต้องกลับไปอยู่บ้านตาในชนบท

สังคมในสมัยนั้นผู้ชายเป็นใหญ่

และงมงายมาก

พวกที่ชอบซุบซิบนินทาพูดกัน

ว่าดวงของแม่ไม่ถูกกับดวงของตา

แม่จึงต้องเรียกตาว่าลุงสี่ เรียกว่าพ่อไม่ได้

ลุงสี่

ตัวซวยจริงๆ โดนไล่ออกมาแบบนั้นเหรอ

มีลูกสาวสามคนติดๆ

ถ้าฉันเป็นเมียคนแรก ฉันก็เฉดหัวส่งแกเหมือนกัน

- ทักทายคุณตาสิ - คุณตาคะ

พอแต่งงานกับเถ้าแก่ร้านกาแฟ

นอกจากสินสอดแล้ว

ฉันก็นึกว่าแกจะช่วย เรื่องค่าใช้จ่ายในครอบครัว

แต่แกกลับมามือเปล่า

แม้แต่กาแฟเม็ดเดียวก็ไม่มีให้เห็น

ผัวแกก็ตาย แถมแกยังตั้งท้อง

เลยหอบลูกกลับมาหาเราเหรอ

คิดว่าฉันตายแล้วเหรอ

พี่ หอบลูกกลับมาเหรอ

คิดว่าที่นี่อยู่กันสบายๆ เหรอ

ฉันมีลูกชายสามคน เมียหนึ่งคน

พ่อแม่และน้องชายนอนอยู่อีกห้องหนึ่ง

จะให้เรากินอะไรถ้าพี่จะมาอยู่นี่อีก

ให้กินอึกับข้าวหรือข้าวกับอึดี หรือให้กินแต่อึอย่างเดียว

ที่รัก พี่น่าสงสารนะ ไม่มีที่ซุกหัวนอน

น่าสงสารเหรอ งั้นก็ออกไป พี่จะได้เข้ามาอยู่

- เดี๋ยวจะได้รู้ว่าใครน่าสงสารกว่า - ฉันพูดผิดเองแหละ

อาคุน ลุงสี่

วางใจได้เลย ฉันไม่มาอยู่อย่างเอาเปรียบหรอก

ตอนนี้ฉันท้องอยู่ ไม่รู้จะคลอดเมื่อไหร่

ลูกๆ ก็ยังเล็ก

ต้องหาที่ให้ลูกๆ อยู่ชั่วคราว หาบ้านให้ได้พักพิง

พักพิงเหรอ ดูเอาเองสิบ้านเราใหญ่แค่ไหน

มาดูเองเลย ตามฉันมา

มาดูว่าใหญ่แค่ไหน ดูรอบๆ สิ

ไหนบอกซิ มีที่ให้ย้ายกลับมาอยู่ไหม

จะนอนในห้องอาบน้ำหรือห้องส้วม

หรือในห้องครัวล่ะ

- ป้าสี่ - จ้าวตี้

ฉันใกล้คลอดเต็มที ต้องหาที่อาศัย

ลูกๆ ก็ยังเล็ก

อาคุน พวกเรานอนให้ห้องครัวก็ได้

แกใกล้จะคลอดแล้ว จะใช้ห้องครัวเป็นห้องอยู่ไฟได้ไง

ไม่ได้หรอก

ใช้ห้องครัวเป็นห้องอยู่ไฟเหรอ

งั้นพวกผู้ชายก็เข้ามาไม่ได้สิ

ห้องอยู่ไฟสกปรกจะตาย เข้าไปก็ดวงซวยพอดี

แกนี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ

ลุงสี่ ให้ฉันอยู่เถอะนะ

ฉันจะหางานทำเลยหลังจากคลอดลูกแล้ว

ฉันจะช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายในบ้าน

วางใจได้เลย ฉันจะจุนเจือครอบครัว

พี่ว่างขนาดนั้นเลยเหรอ

จริงด้วย อาฮี ไปเก็บห้องหน่อยซิ

ให้พี่แกอยู่กับพวกลูกๆ

ทำไมต้องห้องผมล่ะ แล้วจะให้ผมนอนไหน

นอนกับหลานๆ ชายสิ

ไม่เอาหรอก

เถอะน่า พอเราไปอยู่แฟลตกันแล้ว

ฉันจะยกห้องใหญ่สุดให้แกเลย

- ไม่เอาหรอก - เถอะน่า ฟังนะ

ทำไมต้องเป็นผมตลอด

ไปเร็ว

ดีจัง

จะคลอดแล้วเหรอ

คุณแม่ เป็นอะไรไหม

รีบพาไปโรงพยาบาลเร็ว

แม่

"โรงพยาบาลคันดังคาราบาว"

ออกแรงหน่อยครับ สู้ๆ ออกแรงหน่อย

เบ่งอีก เบ่งแรงๆ

เงียบๆ สิ เลิกร้องได้แล้ว

เวลาทำกันไม่เห็นบ่นเลย

ลูกสาว

ลูกสาวเหรอ

พระเจ้า ทำไมประทานลูกสาวลูกอีกแล้ว

ลูกมีสามคนแล้ว

พระเจ้า เลิกกลั่นแกล้งลูกสักที

หยุดเล่นตลกกับลูกได้แล้ว

พระเจ้า

มีอีกคนเหรอ

หมอ มีเด็กอีกคน

อีกคนเหรอ ยังมีอีกเหรอ

เบ่ง

แรงอีก

ยินดีด้วยครับ ได้ลูกชาย

ยินดีด้วย ได้ลูกชาย

นั่นเป็นตอนที่น้องชาย และน้องสาวเราลืมตาดูโลก

พวกเขาเกิดวันที่ 9 สิงหาคม

ในวันนั้น

ปัญหาในสิงคโปร์ก็เกิดเช่นกัน

สิงคโปร์และมาเลเซีย แยกตัวเป็นสองประเทศ

ขอบคุณค่ะ

- ยินดีด้วย - กลับมาแล้วเหรอ

ได้ลูกแฝด

ใช่ ผู้ชายคน ผู้หญิงคน

คนที่มีไฝสองเม็ด ผู้ชายหรือผู้หญิง

คนที่มีไฝสองเม็ดเป็นผู้หญิง

คนที่มีไฝเม็ดเดียวเป็นผู้ชายเหรอ

ใช่

เด็กผู้ชายน่ารักจังเลย

หลบๆ ขอเข้าไปหน่อย

เข้ามาไม่ได้นะ นี่เป็นห้องอยู่ไฟ

นี่เป็นห้องผมมาก่อนนะ

ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว แกเข้ามาไม่ได้

แกจะไม่โตถ้าเข้ามา

ไร้สาระสิ้นดี

ไฝสองเม็ดที่หน้าหลานสาว

เม็ดนี้เรียกว่าไฝบ้านแตก

ไฝบ้านแตกเหรอ

ไฝที่หน้าผากน่ากลัวกว่า

มันจะนำความหายนะเข้ามา

ไฝสองเม็ดไม่ดีสักเม็ดเลยเหรอ แล้วหลานฉันอีกคนล่ะ

หลานชายที่มีไฝเม็ดเดียวเหรอ

นั่นเป็นไฝร่ำรวย

อนาคตเขาจะมั่งคั่งร่ำรวย

หลานคนนี้โชคดีจริงๆ ขอบคุณเจ้าแม่กวนอิม

ฉันยังพูดไม่จบ อย่าหาว่าสอดเลยนะ

หลานสาวคนที่มีไฝสองเม็ด

ในสมัยก่อนต้องบีบคอให้ตายเลยนะ

จริงๆ

โทษนะ ดวงฉันวันนี้ไม่ค่อยดี

ฉันกลัวดวงจะซวย ไปก่อนนะ

ฉันก็ไปเหมือนกัน

ร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ

เออสิ

จะบีบคอจริงๆ เหรอ

เดี๋ยวขอคิดก่อน

คิดจะบีบคอจริงๆ เหรอ

คิดหาทางออกอยู่

ตกใจหมดเลย

ใครล้มอีกล่ะ

เป็นอะไร

เขาล้ม

- ล้มอีกแล้วเหรอ - ไม่เป็นไรหรอก

ขอโทษที หลบหน่อยๆ

จ้าวตี้ ดูนี่ ฉันไม่ได้งมงายหรอกนะ

แต่พอแกพาลูกสาวกลับมา อาไห่ล้มหัวแตกเลย

จะบ้าหรือเปล่า หล่อนเพิ่งกลับมา ยังอยู่ไฟอยู่เลย

นั่นหลานแก สองคนนี่ก็ด้วย

พูดอย่างนี้ไม่ได้

อาไห่แซ่ลิ้มเป็นหลานของเรา

ลูกสาวมันใช้แซ่อื่น เพราะงั้นมันเป็นคนนอก

แกมันแก่และปากเสีย พูดจาไร้สาระ

ขอบอกเลยนะ ถ้าแกอยากจะอยู่นี่

ต้องให้ลูกสาวไปอยู่ที่อื่น

ถ้าลูกสาวแกไม่ออกไป เราก็ไม่ต้อนรับครอบครัวแก

ฉันทำเพื่อความปลอดภัยของครอบครัวเรา

ไม่ใช่เพราะความงมงาย

เด็กมันเพิ่งเกิดนะ

คิดว่าฉันตาบอดมองไม่เห็นเหรอ

แกจะรู้อะไรเรื่องเด็ก ออกไปซะ

พี่ มันเป็นลูกสาวพี่ พี่น่าจะรู้นะต้องทำไง

อย่าให้ทุกคนต้องหัวเสียเลย

เลิกร้องได้แล้ว ไปเอาขี้ธูปมาทาแผลซะ

ไปๆ

เพื่อให้เราอยู่ต่อ

แม่ต้องออกไปรับจ้างซักผ้า

ก่อนจะอยู่ไฟครบกำหนด

เงินที่ได้เป็นค่าใช้จ่ายของเรา

เถ้าแก่เนี้ย ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ

อย่าเรียกฉันอย่างนั้นเลย ฉันไม่ใช่เถ้าแก่เนี้ยแล้ว

ทำไมล่ะ

คุณเคยช่วยผมขายนาซิเลอมัก ตอนอยู่ร้านกาแฟ

ผมจะช่วยคุณเอง

ขอบคุณนะ ออสมัน

คุณรับจ้างซักผ้าเหรอ

ฉันเพิ่งคลอดลูกแฝด

มีภาระเยอะมาก

ไม่ต้องห่วง ผมจะช่วยคุณ

ผมซักผ้าได้ ผมซักผ้าเก่งมาก

เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักเพื่อนคนหนึ่ง

เขาทำเต้าฮวยและน้ำเต้าหู้เป็น

ไปหัดทำกับเขาได้ จะได้มาขายของด้วยกัน

ยังไม่มีคนขายน้ำเต้าหู้ ที่ตลาดเลย สนใจไหม

สนใจสิ ขอบคุณนะ

ไม่เป็นไรครับ

ผมซักนี่ไม่ได้ นี่ด้วย

ฉันซักไปแล้วล่ะ

ซักแล้วเหรอ ซักแล้วนี่เอง

ด้วยความช่วยเหลือของลุงออสมัน

แม่ได้หัดทำเต้าฮวยและน้ำเต้าหู้

แม่ฝึกทำสูตรของตัวเอง

ไม่นานก็ตัดสินใจตั้งรถเข็นขาย

อาฮี ทำไมหน้าบึ้งจัง เพราะพี่ให้มาช่วยขายเหรอ

เปล่า

งั้นบอกซิทำไม แล้วทำไมเลิกเรียน ทำไมไม่เรียนให้จบมัธยม

ฉันหัวไม่ดี โง่จะตาย พี่ไม่รู้เหรอ