In the Blink of an Eye

(ราว 45,000 ปีก่อนคริสตกาล ช่วงปลายยุคนีแอนเดอร์ธัล)

ไม่แน่ถ้าฉัน… ฉันไม่…

- เดี๋ยว เอาละ แบบนี้ล่ะ - ฉันน่าจะทำไม่ได้…

- แบบนี้ดีขึ้นไหม ไม่เหรอ - ไม่ ไม่เลย

- มันไม่… - อืม

- ขอโทษด้วย คุณน่าจะหยุด - ให้ผม…

แค่… ขอโทษด้วย ฉันใจลอยไปไหนไม่รู้

งั้น

เราน่าจะนอนกันที่นี่เลยไหม

เพราะเราเมามาก แล้วก็…

ที่จริงฉันว่าคุณน่าจะกลับบ้านดีกว่า

โอเค

รู้ไหม แค่… ผม… เพราะคืนนี้เรายังไม่ต้องทำอะไรกันก็ได้

- ฉันรู้ - โอเค

ไว้ลองอีกครั้งคราวหลังแล้วกัน

มันไม่ค่อยเข้ากับแผนอนาคตของฉันเท่าไร

- เพราะฉันมาที่นี่เพื่อทำงานจริงๆ ก็นะ… - ใช่ ผมด้วย

ไว้เจอกันแล้วกัน

ปิดหรือเปิดดี

ไฟน่ะ

เปิดไว้ เปิดๆ

ฉันจะทำงาน เพราะงั้นเปิดไว้

อรุณสวัสดิ์ โคกลีย์

อรุณสวัสดิ์ รอสโก

วันนี้เป็นไงบ้าง

สบายดี แล้วคุณล่ะ นอนหลับดีไหม

ก็ดี

เมื่อคืนเธอทำอะไรบ้าง

ไม่ได้ทำอะไรค่ะ แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย

โอเค

นี่ ขอดูตัวเลขหน่อยได้ไหม เพื่อน

ต้องการดูอะไรเป็นพิเศษไหมคะ

เราถึงที่นั่นหรือยัง

ขอดูก่อนนะ ตอนนี้ผ่านมาแล้ว 210 ปี

เราน่าจะถึงเคปเลอร์ 16บีในอีก 126 ปี

ได้แบบนั้นก็คงดีเลยเนอะ

(เกร็ก แผนกสถิติ ข้อความ)

เหลือแค่เราสองคนแล้ว เพื่อน

โอเค เอาละนะ

กำลังดูฝ่ามือซ้ายของเขา…

ไม่ค่อยแน่ใจว่ามีอะไรตรงนี้

เขาอาจถือบางอย่างอยู่มั้ง

แค่ทำงานอยู่น่ะ

ค่ะ

มันก็ดี

อะไรๆ ค่อนข้างใหม่ แต่พวกเขาก็ดูเป็นมิตรดี

ตายละ แย่แล้ว

คะ เปล่า

เปล่า มีแค่หนู

ประเด็นก็คือ

หนูเป็นคนที่ต้องสกัด และเรียงลำดับไมโตคอนเดรียดีเอ็นเอ

หาการถ่ายโอนพันธุกรรมและระบุอายุ

งานวิจัยของหนูถือว่าสำคัญมาก

แบบว่าหนูอาจได้ตีพิมพ์งานวิจัยเลย

ยังไม่รู้ค่ะ นั่นแหละมันถึงได้น่าตื่นเต้น

เราอาจมีชีวิตยืนยาวขึ้น

เราอาจรักษามะเร็งได้

เราอาจค้นพบว่ามนุษย์มาจากไหน

พรินซ์ตันแทบจะไม่ใช่นิวเจอร์ซีย์แล้ว

แม่คะ หนูต้องวางแล้ว

โอเค หนูก็รักแม่

(เกร็ก: นี่ คุณเมาค้างเหมือนผมไหม เราคงแก่กันแล้วมั้ง)

บ้าจริง

นี่ รอสโก

- คะ - มื้อเที่ยงมีอะไรกิน

(แกงไก่ทิกก้ามาซาล่า กำลังพิมพ์…)

แรงชะลอการชนล่ะ

คงที่ที่ 10.5 เมตรต่อวินาทีค่ะ

ฉันคอยติดตามทุกระบบอยู่

- ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอกค่ะ - ฉันรู้ ก็แค่…

ฉันต้องหาอะไรทำน่ะ เข้าใจไหม

ฉันเป็นห่วงคุณนะคะ

นั่นเหรอที่เธอนอนคิดอยู่ทั้งคืน

ฉันคิดอะไรหลายเรื่องเลย

เธอได้น้ำไม่พอเหรอ

ฉันตรวจตัวอย่างดินให้ได้ถ้าคุณต้องการ

ไม่ต้อง รู้สึกชุ่มพออยู่นะ

ขอเวลาสักครู่นะคะ

จากการตรวจสอบพบว่าดินชุ่มพอ

อืม ขอบใจ

ฉันตรวจระดับออกซิเจนแล้ว มันต่ำลงนิดหน่อย

ช่วยไปดูที่ต้นปาล์มในเรือนกระจกหน่อยได้ไหมคะ

- ต่ำแค่ไหน - ค่าต่างจากเดิมเล็กน้อย

แต่คุณควรตรวจสุขภาพของต้นไม้ระหว่างไปที่นั่น

เล็กน้อยแค่ไหน

ค่าออกซิเจนที่เธอสังเกตเห็นน่ะ มันต่างไปเท่าไร

ต่ำกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ค่ะ

ถือว่าเล็กน้อย แต่ระดับออกซิเจนจากต้นไม้ควรคงที่

โอเคๆ

คุณพระ

ใช่ ต้นไม้พวกนี้ดูไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไรเลย

พวกมันเป็นอะไรคะ

ไม่รู้เหมือนกัน พวกมันป่วย

ไม่รู้ว่าเป็นแบคทีเรียหรือเชื้อราหรืออะไร แต่ว่า…

เราต้องฆ่าเชื้อในเรือนกระจก

ฉันจะเก็บตัวอย่างจากต้นไม้ที่ติดโรคทั้งหมด

เราจะได้หาแหล่งปนเปื้อนได้

ไม่ควรมีสิ่งปนเปื้อนนี่คะ

ก็นะ มีแล้ว

เราเลยจะค่อยเป็นค่อยไป)

(ใช้คำผิดแล้ว… ไม่มีทางมีห่วงโซ่เดียวแน่…)

(ใช้คำผิดแล้ว ไม่น่ามีแค่ห่วงโซ่เดียวหรอก;)

(ความหลากหลายทางพันธุกรรม ช่วง 45,000 ปีก่อนคริสตกาลทำให้เป็นแบบนั้น)

(คงงั้นน่ะนะ มันซับซ้อน คุณรู้เรื่องมานุษยวิทยาแค่ไหน)

แม่คะ ได้ยินหนูไหม

ไม่ค่ะ โทษที หนูไม่ได้ยิน

รอเดี๋ยวนะ หนูขอออกไปข้างนอกก่อน

ได้ยินไหมคะ ฮัลโหล

ขอโทษค่ะ สัญญาณไม่ค่อยดี

ได้ยินหนูไหม

ค่ะๆ ขอโทษด้วย หนูอยู่ใต้ดินน่ะ

ทุกอย่าง… ค่ะ ใช่

แม่โทรมาสองครั้ง มีอะไรเหรอคะ

หมายความว่ายังไง

โอเค แต่ทำไมแม่ถึงไม่…

ช่างเถอะ ไม่เป็นไรหรอก

แล้วหมอบอกว่ายังไงบ้าง

โอเค ที่จริงขอหนูคุยกับใครสักคนได้ไหม

แม่ยังอยู่ที่นั่นไหม เพราะหนู…

นี่ รอสโก

ตอนนี้คุณเสียต้นปาล์มไปแล้ว 4.5 เปอร์เซ็นต์

เยี่ยมเลย ฉันว่าจะขอให้เธอเล่าเรื่อง หรือเล่นมุกตลกให้ฟังพอดี

ขอโทษด้วยค่ะ

ฉันนึกว่าคุณจะขออัปเดตสถานะ

ขอโทษด้วย

นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากได้ยินสักนิด

แน่นอนค่ะ ก็เข้าใจได้

แต่ขอบใจนะ

ทำไมพระอาทิตย์ถึงไม่เข้ามหาวิทยาลัย

ทำไมเหรอ

เพราะมันมีล้านดีกรีแล้วค่ะ

เมื่อกี้คุณตัวสั่นตั้งนาที

แอบเซ็กซี่ดี

แอบเหรอ

มาก เซ็กซี่มาก ผมหมายถึงแบบนั้น

ฉันแค่ไม่เคยรู้สึกเข้มข้นเท่านั้นมาก่อน…

โดยที่ไม่ แบบว่า…

ขอโทษนะ คุณยัง…

จะบอกว่าคุณไม่เคยถึงจุดสุดยอดเหรอ

- เปล่า ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น - ผมก็ว่าไม่

- ฉันต้องไปเข้าห้องน้ำแล้ว - ดีแล้ว งั้น… ผม…

- เปล่า ฉันแค่… - รู้ไหม

ฉันไม่เคย แบบว่า จาก…

ช่างมันเถอะ

นี่ ผมดีใจจริงๆ นะที่คุณส่งข้อความมา

ค่ะ ฉันก็ดีใจที่คุณส่งข้อความมา

ครับ เอาจริงๆ ผมคาดไม่ถึงเลย

มีแปรงสีฟันอยู่ใต้อ่างล้างหน้านะ

- ถ้าคุณใส่ใจสุขอนามัยช่องปากแบบผม… - ไม่ คือฉันต้องตื่นเช้า

ครับ ผมด้วย

ฉันต้องไปขึ้นเครื่องไปแวนคูเวอร์

ไปทำอะไรที่แวนคูเวอร์

แม่ฉันน่ะ

ไม่ยักรู้ว่าคุณมาจาก…

แคนาดา ใช่ แล้วเป็นปัญหาไหม

ไม่หรอก

งั้นแค่ไปเยี่ยมเหรอ

ที่จริงเรื่องค่อนข้างหนักอยู่ ฉันเลยไม่… คือ…

ไม่มีปัญหา ผมเข้าใจ… ผมเป็นแค่วัตถุทางเพศ ก็นะ…

- คุณเข้าใจถูกแล้ว - ใช่เลย

เจอกันนะ ไว้ฉันส่งข้อความหา

ท่านผู้โดยสารทุกท่าน ขณะนี้เราลงจอดที่แวนคูเวอร์แล้ว

หนูรู้สึกเหมือนทำอะไรไม่ได้เลย

เพราะลูกทำอะไรไม่ได้

แล้วเราจะทำยังไงกันคะ

ถ้าเราเสียใบปาล์มไป 30 เปอร์เซ็นต์ล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น

- นั่นจะหมายถึงภารกิจล้มเหลวค่ะ - ทั้งภารกิจเลยเหรอ

ค่ะ

สิบห้าล่ะ

นั่นก็จะหมายถึงภารกิจล้มเหลวค่ะ

โอเค สิบล่ะ

- ภารกิจล้มเหลวค่ะ - ขีดจำกัดความผิดพลาดที่ยอมรับได้คือเท่าไร

หกเปอร์เซ็นต์

ฉันไม่เข้าใจว่ามีอะไรตลกคะ โคกลีย์

ชีวิตของเด็กๆ กำลังตกอยู่ในความเสี่ยงนะ

ก็แค่ว่าขีดจำกัดให้ความผิดพลาด มันน้อยมากเลยน่ะ

มันไม่ควรมีสารปนเปื้อน ที่กระทบสุขภาพของปาล์มสิ

ฉันก็ไม่รู้จะบอกเธอยังไงนะ พวกมันป่วย

ระบบปิดไม่ควรปล่อยให้เชื้อก่อโรค จากภายนอกเข้ามาได้

แล้วตอนนี้เราเสียไปแล้วเท่าไร

ห้าเปอร์เซ็นต์ค่ะ

โอเค มาลองพัฒนาแอนติไบโอติก หรือแอนติไวรัสกัน

มาดูกันว่ามันคือเชื้ออะไรนะ

ช่วยเตรียมตัวอย่างพวกนั้นด้วย

เราจะได้เรียงลำดับดีเอ็นเอของเชื้อโรคนี้กัน

ได้เลย

(พยาบาลผู้รับผิดชอบ เชอริล)