Sharkwater Extinction

ผมหลงทางในมหาสมุทร

ผมอยู่ใต้พื้นน้ำ เลี้ยวไปผิดทาง และติดอยู่ในกระแสน้ำ

เมื่อโผล่หัวขึ้นมา ผมก็อยู่ห่างจาก จุดที่ผมควรอยู่กว่าสองกิโลเมตรครึ่ง

ผมคิดว่าผมกำลังจะตาย

ทางเลือกเดียวที่ผมมีคือไม่ยอมแพ้

มันเปรียบเทียบได้กับ สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้

เพราะถ้าคุณยอมแพ้ คุณตายแน่ 100 เปอร์เซ็นต์

ตอนนี้เราอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น

คุณจะยอมแพ้ไม่ได้

การสูญพันธุ์ของราชันย์แห่งท้องทะเล

เราเพิ่งจะแอบเข้าคอสตาริกา

ครั้งแรกเมื่อปี 2545 ก็ 14 ปีก่อน...

เพื่อดูว่าอุตสาหกรรมครีบฉลามที่นี่เป็นยังไง

และเราพอจะทำอะไรได้บ้าง

เรามีคนท้องถิ่นช่วยนัดสัมภาษณ์ให้เรา

มีข่าวลือถึงหูรัฐบาลคอสตาริกาว่า...

ผมและทีมงานชาร์ควอเตอร์มาที่นี่ เรากำลังถ่ายทำชาร์ควอเตอร์ภาคสอง

เราไม่มีใบยินยอมให้ถ่ายทำ พวกเขาไม่รู้ว่าเราเข้ามาในประเทศ

ดังนั้นเราจึงต้องระวังตัวอย่างมาก

สิบห้าปีก่อน ผมได้เริ่มภารกิจ ที่จะช่วยชีวิตปลาฉลามจากเมนูหูฉลาม

อาหารอันโอชะของจีน

ฉลามหลายล้านตัวถูกตัดครีบ พวกมันถูกดึงขึ้นจากน้ำ

ตัดครีบออกและถูกโยนกลับลงไป ให้ตายในมหาสมุทร...

ทำลายจำนวนประชากรนักล่าที่สำคัญของโลก

ตอนนั้นผมคิดว่าผมจะเปลี่ยนทัศนคติ ที่ผู้คนมีต่อปลาฉลามได้

ถ้าผมสามารถทำให้พวกเขารักสัตว์ชนิดนี้ เหมือนที่ผมรัก...

ให้เห็นว่ามันสวยงาม น่าทึ่ง วิเศษ และมีความสำคัญ

บางทีพวกเขาอาจจะอยากต่อสู้ เพื่อปกป้องพวกมัน

เหมือนที่พวกเขาปกป้องแพนด้า ช้าง และหมี

ผมใช้เวลาสร้างหนังเรื่องนี้ห้าปี และผมเกือบตายหลายต่อหลายครั้ง

เราต้องรีบหนีตายเมื่อยามชายฝั่งยิงปืนใส่เรา

และมันกลายเป็นเรื่องราวที่บ้ามาก

ที่แสดงให้เห็นถึงเม็ดเงินที่อยู่ใน การหาผลประโยชน์จากปลาฉลาม

ภาพยนตร์เรื่องชาร์ควอเตอร์นำเอา เรื่องราวความโหดร้ายของเมนูหูฉลาม

มาให้ผู้คนได้รับรู้ ก่อให้เกิดกลุ่มนักอนุรักษ์

การเปลี่ยนนโยบายของรัฐบาลทั่วโลก

และส่งเสริมคนรุ่นใหม่ ให้รู้ว่าพวกเขาสามารถเปลี่ยนโลกได้

วันนี้การตัดครีบฉลาม เป็นเรื่องที่ถูกห้ามเกือบทั่วโลก

แต่ตอนนี้ปลาฉลามกำลังพบปัญหาหนักว่าที่มีมา

เราฆ่าปลาฉลามกว่า 150 ล้านตัวต่อปี

แต่นักวิทยาศาสตร์ สามารถบันทึกข้อมูลได้แค่ 70 ล้านตัว

มีปลาฉลามกว่า 80 ล้านตัวต่อปีที่ถูกฆ่า...

และไม่มีใครรู้ว่าทำไม หรือปลาฉลามถูกส่งไปไหน

ในสิบปีมานี้ คอสตาริกา มีความเปลี่ยนแปลงยังไงบ้าง

มันเปลี่ยนไปมากตั้งแต่มีหนังเรื่องชาร์ควอเตอร์

เรากลายเป็นผู้นำการอนุรักษ์ท้องทะเล ในอนุสัญญาระดับชาติ

คอสตาริกาทำได้ดีทีเดียว

โชคร้ายที่เรามีประธานาธิบดีคนใหม่เข้ามา...

และแค่ปีเดียว นโยบายหลายๆ อย่าง ก็ถูกเปลี่ยนแค่เขาตวัดปลายปากกา...

คอสตาริกามีการส่งออก ครีบปลาฉลามหัวค้อน 900 กิโลกรัม

ซึ่งขัดแย้งกับอนุสัญญาไซเตส

พวกเขาทำการส่งออกถึงสองครั้ง

การทำเช่นนี้เท่ากับว่ารัฐบาลคอสตาริกา เมินเฉยต่อข้อตกลง

ที่ทำไว้กับไซเตสและประชาคมโลก

คอสตาริกาเพิ่งตัดสินใจว่า

"เราจะส่งออกครีบปลาฉลาม เพื่อผลประโยชน์สาธารณะ"

และพวกเขาก็ทำ

พวกเขาถึงกับให้ประธานาธิบดีของคอสตาริกา

ลงชื่อในคำแถลงที่ระบุว่า รัฐบาลจะไม่ปกป้องปลาฉลามอีกต่อไป

ในอนุสัญญาระดับชาติ

และนั่นคือตอนที่พวกเราโกรธมาก

เพราะความพยายามที่เราทำในช่วงสิบปี กับประธานาธิบดีสามคน...

ในแค่ไม่กี่เดือน มันก็ถูกทำลาย

คอสตาริกาจะไม่เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป

(ลูอิส กิลเลอโม โซลิส ประธานาธิบดีคอสตาริกา)

เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมถูกระบุว่าเป็น...

"ศัตรูของปลาฉลาม"

ผมต้องการพูดถึงเรื่องนั้น

ผมเชื่อว่าการอภิปรายนี้มีความแบ่งแยกที่ผิดๆ

ระหว่างการอนุรักษ์กับธุรกิจ

เรามีความรับผิดชอบ

ที่จะปกป้อง

ทรัพยากรในท้องทะเลอันมีค่าของเรา

ควบคู่ไปกับการ

ให้มีทรัพยากรพร้อม

สำหรับสังคม

เพื่อความอยู่รอดของพวกเขา

ในคอสตาริกายังคงมี การล่าครีบปลาฉลามหรือไม่ครับ

ยังมีอยู่ แต่ไม่ได้รับการยินยอม หรือการสนับสนุน...

หรือได้รับความเต็มใจจากรัฐบาลคอสตาริกา

การล่าครีบยังคงมีอยู่ เพราะมันเป็นเรื่องผิดกฏหมาย

เหมือนที่มันเกิดขึ้นกับการค้ายา หรือสิ่งผิดกฏหมายอื่นๆ

มันยังคงเกิดขึ้นและผมก็รู้สึกเสียใจ

ทางการคอสตาริกาจะทำทุกวิธีเพื่อป้องกันมัน

พวกเขาก็เป็นเหมือนเดิมทุกที พูดอย่างแต่ทำอีกอย่าง

เรากำลังมุ่งหน้าไปที่พันตาเรนนัส

เพราะเรารู้มาว่าถ้าคุณต้องการ นำครีบผิดกฏหมายเข้ามาในคอสตาริกา

คุณต้องนำเรือเข้ามาเทียบท่าในช่วงสุดสัปดาห์

ตอนที่หน่วยงานที่ดูแลด้านการประมงไม่ทำงาน

ดังนั้นเราจึงจะไปที่พันตาเรนนัส พร้อมกล้องของเรา

เพื่อดูว่าเราจะสามารถถ่ายสิ่งผิดกฏหมาย ที่เกิดขึ้นในช่วงสุดสัปดาห์

และไม่อยู่ในสายตาของเจ้าหน้าที่ตรวจการ ได้หรือไม่

- คุณจะะใช้ชื่อจริงของคุณมั้ย - ไม่

(เรจี้ โดมิงโก นักอนุรักษ์และนักต่อสู้เพื่อปลาฉลาม)

- ฉันจะใช้ชื่อลอร่า - แล้วถ้าเขาถามหาบัตรประจำตัวคุณล่ะ

คุณคิดว่าฉันควรพกบัตรประจำตัวไปมั้ย

แค่ระวังตัวให้ดี เรจี้

ประชาชนไม่รู้ว่ามีเม็ดเงินมหาศาล ในวงการค้าครีบปลาฉลาม

มันเป็นอุตสาหกรรมพันล้าน

มีมหาเศรษฐีหลายรายอยู่เบื้องหลัง เหล่ามาเฟียที่เป็นเพียงหุ่นเชิด...

พยายามแสวงหาผลประโยชน์จากทรัพยากร

คุณต้องล้อผมเล่นแน่

ฉันไม่แปลกใจหรอก

เราจะไปพบกับวิลเลียม ฟลอเรส ครั้งสุดท้ายที่เรามาที่พันตาเรนนัส

เขาเป็นคนบอกเราเกี่ยวกับโกดังเก็บ ครีบปลาฉลามตากแห้งของพวกมาเฟีย

ตอนนี้เรากลับมาที่คอสตาริกา

เราจะไปพบเขาเพื่อถามว่า สถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างไร

พวกเขาตากครีบปลาที่ไหน

และเราจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อช่วยปลาฉลามในคอสตาริกา

- หวัดดีครับ - หวัดดี

- สบายดีมั้ยครับ - ดี เข้ามาสิ

การล่าครีบปลาฉลาม ยังคงมีอยู่แต่ทำกันอย่างลับๆ

มีบริษัทของไต้หวันจ่ายเงินจำนวนมาก เพื่อซื้อท่าเทียบเรือที่นี่

มันเป็นข้อตกลงหลายล้านดอลลาร์

ที่ให้พวกเขากระทำการได้โดยไม่เกรงกลัว

- ขอบคุณค่ะ - นี่ของคุณ

สวมชูชีพจะดีกว่านะ

- เพื่ออะไร - เพื่อให้ดูเหมือนนักท่องเที่ยว

- เป็นความคิดที่ดี - ใช่

พวกเขามีเรือจับปลาหลายพันลำ ในมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันออก

พวกเขานำสิ่งที่จับได้เข้ามาใน คอสตาริกาผ่านทางท่าเรือส่วนตัวเหล่านี้

จากนั้นก็ส่งสินค้าออกทางเครื่องบิน

พวกเขาเป็นมาเฟียที่มีอำนาจ

มีเงินหลายล้านดอลลาร์

พวกเขาซื้อรัฐบาลนี้ได้

และรัฐบาลในอดีตด้วย

- ลำไหนชื่อวาราเดโร - ลำที่จอดตรงนั้นชื่อฟรานจู

ปลาฉลามมีมูลค่ามหาศาล โดยเฉพาะครีบของมัน

ครีบปลาฉลามแค่ 450 กรัม มีมูลค่าถึง 200 ดอลลาร์สหรัฐฯ

ดังนั้นชาวประมงทั่วโลก ที่อยู่ในประเทศโลกที่สาม...

สามารถจับปลาฉลามขึ้นมา ตัดครีบของมัน

แล้วโยนร่างของมันลงทะเล จากนั้นก็ตากครีบ

ไม่จำเป็นต้องมีระบบทำความเย็นบนเรือ

ดังนั้นแม้แต่เรือที่ไม่มีอะไรเลย ก็สามารถทำเงินได้จำนวนมหาศาล

และปลาฉลามก็ถูกล่าในทุกที่

ดูเหมือนเขาได้บางอย่างมา มันคืออะไร

มันดูเหมือนปลาฉลามหัวค้อน

คุณอยากจะซื้อมันมั้ย ดูเหมือนเขาสนใจที่จะ...

- ใช่ เขาต้องการขายมัน - ใช่

ปลาฉลามครีบดำเหรอ

ไม่ นี่คือปลาฉลามหัวค้อนตัวเล็ก

นี่เป็นปลาฉลามครีบดำหรือหัวค้อน

มันคือปลาฉลามครีบดำ

มันเหมือนกัน

พวกมันเหมือนกัน

ครีบเล็กๆ นั่นเป็นส่วนสำคัญ

พวกเขามีแบบนี้ 30 ตัว

สามสิบเหรอ ปลาฉลามครีบดำใช่มั้ย

- ใช่ - ใช่

โอเค

คุณต้องระวัง

- ครับ - โอเคนะ

จำเป็นมาก คุณไม่สามารถเข้าไป...

โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าจะถ่ายทำในพันตาเรนนัส

คุณก็รู้ว่าที่นั่นมันอันตรายแค่ไหน

พวกคุณหนีแทบตาย จำได้มั้ยตอนที่คุณไปถ่ายทำ...

คุณไปประชุมหรือเข้าไปในคลังสินค้านี่แหละ...

และคุณเห็นครีบปลาฉลามบนหลังคา

และพวกคุณต้องหนีออกมา

ดังนั้นพวกคุณต้องระวัง

คอสตาริกาเป็นประเทศที่ดี

แต่โชคร้ายที่มีคนไม่ดีเข้ามาเกี่ยวข้อง

พร้อมมั้ย ร็อบ

ปัญหาของที่นี่คือมีบริษัทท้องถิ่นขนาดใหญ่

ที่มีเจ้าของเป็นมหาเศรษฐีคอสตาริกา

เขามีเรือสองลำ

ที่หาครีบปลาฉลามได้สัปดาห์ละห้าตัน

พวกเขาขนถ่ายมันในช่วงกลางคืน เพราะเจ้าหน้าที่ไม่ทำงานในช่วงนั้น

เขาจะตากครีบให้แห้ง และขายมันไปที่สิงคโปร์หรือไต้หวัน

เขามีทั้งเฮลิคอปเตอร์ อะพาร์ตเมนต์ โรงแรม

ทุกอย่างมาจากการขายครีบปลาฉลาม

ให้ตาย มีแผงที่แสงส่องถึง ผมคิดว่าในนั้นมีครีบปลาฉลาม

เมื่อเรารู้ว่ามีเม็ดเงินในวงการครีบปลาฉลาม

ในคอสตาริกาจากอุตสาหกรรมครีบปลาฉลาม มากขนาดไหน

มันก็ทำให้เราตาสว่าง

ว้าว มีครีบเป็นจำนวนมาก

เมื่อเรานึกถึงคอสตาริกา เราจะนึกถึงการอนุรักษ์หลายอย่าง

คุณจะไม่คิดว่าหนึ่งในประเทศหัวก้าวหน้า...

จะมีเรื่องอย่างนี้ แต่เราเห็นมัน

ผมไม่สามารถพูดชื่อนักธุรกิจคนนี้ได้

ไม่ใช่ว่าจะปกป้องเขา แต่เพื่อปกป้องตัวผม

เขามีอำนาจมาก และอาจฆ่าผมได้

เราต้องไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

- เกิดอะไรขึ้น - คืองี้

เจ้าของโรงแรมนี้ เป็นเจ้าของร้านมาริสคอส หวัง

มันเป็นของดิเอโก หนึ่งในมาเฟียคนสำคัญในพันตาเรนนัส

สมเหตุสมผลดี

มันคงไม่ดีเท่าไหร่ ถ้าเราพักกันที่นี่

เรามาไกลถึงขั้นนี้แล้ว

แต่เมื่อวานเราไม่ได้ใช้โดรนบินขึ้น ถ่ายบนหลังคาเลย

หมายความว่ายังไง

วันนี้เราทำตัวน่าสงสัยกว่าเคยนิดหน่อย

เราใช้โดรนบินขึ้นไปถ่ายภาพ เหนือหลังคาท่าเรือ

มีคนเห็นเราทำมัน

- ฉันคิดว่าเราต้องแยกกันไปแล้ว - แน่นอน

หลังจากนั้น ฉันถูกขู่ฆ่า และฉันต้องออกจากคอสตาริกา

ครั้งต่อมาที่ฉันเจอร็อบ คือก่อนการดำน้ำครั้งสุดท้ายไม่นาน

ตอนที่ผมเป็นเด็ก ผมหมกมุ่นเรื่องปลามาก

ผมตัวอ้วนและพูดติดอ่าง นั่นทำให้ผมชอบสัตว์มากกว่าผู้คน

ผมมีโถเลี้ยงปลาทองมาตั้งแต่ผมเกิด