T.J. Miller: Meticulously Ridiculous

คือคุณต้องเข้าใจนะ

ว่าเขาอยู่ในทุกความรู้สึก ของคำว่าการลงทุนชั้นดี

เขาเป็นผู้มีชื่อเสียงที่สำคัญที่สุด

ของประวัติศาสตร์งานแสดงทั้งหมด

แถมเขายังถูกจับตามองอย่างมาก

ขอเสียงปรบมือให้กับนักแสดงจาก โยกี้แบร์ สามมิติ คุณทีเจ มิลเลอร์

เดนเวอร์

เดนเวอร์

เดนเวอร์ ผมดีใจมากที่ได้มาที่นี่

ผมมาจากเดนเวอร์และผม...

ใช่ ทำไมล่ะ

ทำไมล่ะ

คือ...

เราทำได้

ให้ตายสิ

ที่นี่เป็นที่เดียว เดนเวอร์ถึงได้เยี่ยมแบบนี้

เพราะเป็นที่เดียว ที่คุณจะส่งเสียงเชียร์ให้เมือง

และเดนเวอร์ ไม่ใช่แค่เสียงเชียร์ที่ไม่เคยสงบ

มันเพิ่มขึ้น และก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่ง...

ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ผมถึงได้ชอบมาก

ผมรักเดนเวอร์มาก ผมรัก...

ครับ ผมเพิ่งตัดสินใจว่า...

จะไม่พูดคำว่า เดนเวอร์อีกแล้วในโชว์นี้

คุณพูดถึงคนที่เป็นมิตร

คนที่นี่เป็นมิตร

ไม่มีเรื่องแบบนี้ที่ลอสแอนเจลิส หรือนิวยอร์ก เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม

คุณมองเข้าไปในตา ของใครสักคนในเดนเวอร์

นอกจากคุณจะไม่หลบตาแล้ว คุณจะยิ้มด้วย

มันเกิดขึ้นกับผมเมื่อวาน ผู้ชายคนนี้พาสุนัขมาเดินเล่น

เขาเดินมาข้างๆ ผม มองตรงเข้ามาในตาผม

แล้วเขาแบบ...

เหมือนโฆษณา ยาสีฟันคอลเกตอะไรแบบนั้นเลย

อะไรแบบนั้นเลย

ผมก็อยากส่งยิ้มกลับไปให้เขา เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม

ทำไมไม่ทำล่ะ ต้องเสียอะไรเหรอ

ไม่สักเพนนีเดียว ไม่แม้แต่สิบเซ็นต์ ไม่แม้แต่ห้าดอลลลาร์

เขาทักทายผมมานิดหน่อย ผมก็เลยทักกลับไป

ผมทักเขากลับไป

อะไรอยู่ใต้นั้นน่ะ

เขาก็แบบ "ใต้ไหน"

ผมก็แบบ "นั่นแหละที่ผมคิด"

พนันเลยว่า คุณไม่คิดว่าจะได้เห็นมันวันนี้

ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่กับโชว์นี้

ไม่ใช่กับผู้ชมที่มีวิสัยทัศน์แน่ๆ

ผมหมายถึง...

ผมหมายถึง...

เมืองบ้านี่ คุณรู้ไหม

พวกคุณเคยพูดแบบนี้ไหม ผมพูดอยู่ตลอดเลย

ไม่ มันไม่เกี่ยวกับเดนเวอร์หรอก

ก็แค่ผมคิดว่ามันตลกดี...

คุณเคยทำแบบนั้นไหม ดื่มน้ำแบบ...

ยกจากขวดเหมือนหนูเจอร์บิล เหมือนพวกหนูแฮมสเตอร์

นั่นไดแอนเหรอ ไม่ๆ

ผมไม่ต้องการอาหารเรียกน้ำย่อย

เมืองบ้านี่เป็นคำที่พูดแล้วตลกมาก

เพราะคุณจะพูดที่ไหนก็ได้

ผมอยู่ที่ร้านโยเกิร์ตแล้วก็...

ผมก็แบบ "คุณมีเกล็ดโรยช็อกโกแลตไหม"

ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่า "ไม่มีค่ะ เรามีแต่ที่เป็นหลายสี"

แล้วผมก็แบบ "ไอ้เมืองบ้านี่

ไอ้บ้าเอ๊ย

ไม่ มันไม่มีอะไรเกี่่ยวกับคุณหรอก

แต่เนี่ย ไอ้เมืองบ้านี่ มันกำลังฉีกผมออกเป็นชิ้นๆ"

คุณต้องเริ่มพูดได้แล้วนะ

พูดกับหัวหน้าตอนวันจันทร์สิ

ถ้าเขาให้งานใหม่มา แบบว่า...

"เสร็จวันพุธนะ ได้ไหม"

"ไอ้เมืองบ้านี่"

"นี่คุณหัวเสียใส่ผมเหรอ"

"ไม่ครับ ไม่ใช่คุณ

เทศบาลสารเลวนี่"

พวกคุณเคยฝันร้ายกันไหม

- เคย - ขอบคุณ

คนดูรอบสุดท้าย นี่เรื่องจริงนะ ผมถามว่า...

"พวกคุณเคยฝันร้ายกันไหม"

แล้วพวกเขาก็...

"ไม่"

ไม่มีใครตอบอะไรเลย

คุณถามคน 2,000 คน ว่าเคยฝันร้ายไหม

แล้วพวกเขา...

เราไม่ฝันหรอก เราคือฝันร้ายของนาย

คุณอยากเล่าฝันร้าย ให้คนอื่นฟังเสมอ

ทำไมเราทุกคนถึงอยากทำแบบนั้น เพราะว่ามันคือคุก...

ที่ใจคุณคิดขึ้นมาเองยังไงล่ะ

มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก

แต่ไม่มีใครอยากฟัง เพราะมันไม่ใช่เรื่องเล่าโดยตรง

ใช่ และเราเคยเล่าเรื่องแบบ...

โอเคๆ เมื่อคืนฉันฝันร้าย

ฉันตื่นขึ้นมา เหมือนจะเป็นห้องทำงานครูใหญ่

แต่มันก็เป็นห้องนอนพ่อแม่ด้วย

แต่มันเรียบร้อยกว่า ฟังดูสมเหตุสมผลไหม

แล้วจู่ๆ พอฉันหันหลัง ฉันก็ไปโผล่อยู่ที่ชายหาด

แล้วฉันก็แบบ พระเจ้า นั่นต้องใช่แมงกะพรุนแน่ๆ

เพราะนายก็รู้ว่าฉันกลัวแมงกะพรุน นายจำได้ไหม

ฉันได้เล่าให้นายฟังไหม ที่ฉันโดนแมงกะพรุนที่นิวเจอร์ซีย์

ฉันยังไม่ได้เล่าเรื่องนั้น นายฟังแล้วจะรักมาก

ผ่านมาครึ่งเรื่องแล้ว และเพื่อนคุณก็...

จะแบบว่า หยุดๆ พอ

ไม่ต้องเล่า ฉันไม่อยากฟัง

หยุดทำฉันเสียเวลาสักที

เวลาเป็นสิ่งที่สำคัญมาก อย่างไม่น่าเชื่อ หยุดเล่า

แล้วผมก็กำลังเล่าเรื่อง...

ฝันร้ายให้คนกลุ่มนี้ฟังค้างอยู่ และผู้ชายคนนี้...

เขาแบบว่า ออกจะเส็งเคร็ง

ประมาณนั้น ผมพยายามมองไปรอบๆ หาใครสักคนที่...

ดูเหมือนการไม่เห็นคนเส็งเคร็ง

ในโคโลราโดมันไม่...

เขาดูเหมือนคุณหน่อยๆ นะ

ดูสิ เขาใส่หมวกกลับหลังด้วย

ไม่ใช่คุณครับ คนข้างหลังคุณ

คุณดูเหมือนครูจ๊าบๆ เลย

หมอนี่สวมแว่นแบบ...

เหมือนเป็นแว่นสายตา น่าจะเป็นแว่นสองระยะ

เขาสวมแว่นสายตา แต่ก็มี แว่นกันแดดเหน็บไว้กับกระดุมเสื้อ

เหมือนเป็นครูจ๊าบๆ ที่แบบ "ไง โรงเรียนเลิกแล้ว

มาคุยกันดีกว่า มาแร็ปกัน

ลูกๆ เป็นไงบ้าง

พวกนายสบายดีใช่ไหม

หลายคนอยากเล่นยาใช่ไหมล่ะ

กดดันเลย

ฟังฉันนะ โอเคไหม"

ฉันเคยเล่นโคเคน ตอนช่วงปี 1990 โอเคไหม

เล่นหนักมาก โอเคไหม

หนักมาก

ฉันไปลงเอยที่โรงแรม ห้องพักริมทาง

ที่โอมาฮา เล่นจนสติหลุด หลังจากจัดมาแปดวัน

รู้ไหม ฉันบอกตัวเองว่าอะไร

ให้ตายสิ ฉันจะเป็นครู

แล้วฉันก็จะเป็นครู ที่จ๊าบที่สุดในโลกเลย

และฉันก็ตัดสินใจว่า จะไม่ติดกระดุมเกิน...

จะปลดไว้สองสามเม็ดตลอด

ระหว่างที่คุยกัน นายจะได้ โดนขนหน้าอกฉันดึงความสนใจไง

ครูเกอลิช ผมเกลียดครู

"ครูเกอลิชเป็นครู

ที่โรงเรียนประถมจริงๆ"

ผู้ชายเส็งเคร็งพวกนี้จะแบบ...

"อ้าว นายฝันร้ายเหรอ

เพราะจริงๆ แล้วฉันน่ะฝันสยองเลย"

ผมแบบไปตายไป ไม่ต้องมาข่มกัน ด้วยเรื่องฝันสยองเลย

เขาแบบ "อ๋อ เสียใจด้วยนะ ที่นายฝันร้ายถึงม้าตัวเมียน่ะ

เสียใจด้วยเรื่องที่นายฝันร้าย

แต่จริงๆ แล้วฝันของฉันน่ะ ฝันฉันมันเต็มไปด้วยความสยอง"

ที่ผมทำก็คือ ผมไปที่บ้านเขา ในคืนดึกสงัดและผมต่อเตียง

ที่เหมือนกับเตียงของเขาเป๊ะๆ แล้วผมวางขาเตียงไว้ด้วยกัน

ผมแต่งตัวเหมือนเขาเป๊ะ เก็บรายละเอียดชุดนอนทุกจุด

และผมก็ไปนอน รอจนเขาตื่นจากฝันสยอง

แล้วผมก็ตื่น แล้วทำแบบที่เขาทำทุกอย่าง

เขาแบบว่า...

ผมก็แบบ...

แล้วเขาก็แบบ...

ผมก็แบบ...

แล้วผมก็ตบปุ่ม ไฟของโฮม ดีพอต ทุกดวงที่ผมเซ็ตเตรียมไว้ก็...

เต็มทั่วทั้งห้อง

แล้วผมก็ว่า "อันไหนสยองกว่ากัน ฝันของนายหรือว่าวันของฉัน"

แพงหูฉีกเลย

แล้วนี่เพื่อน ผมจะบอกอะไรให้นะ

ถ้าพวกเขาตื่นมา ระหว่างที่คุณกำลังจัดไฟล่ะก็

บอกลามิตรภาพไปได้เลย

ผมเกิดที่นี่ แต่ผมอยู่ที่ลอสแอนเจลิส

ผมดูดกัญชาที่ลอสแอนเจลิส ผมมีใบสั่งยา

ผมมีใบสั่งยาสำหรับกัญชา ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่นี่ ว่าไง โอเค

เขาสูงเท่านั้นแหละ

เขาแบบ ทุกคนจะยืนขึ้น เพื่อกัญชา ใช่เลย

ไม่ยืนกันเหรอ โอเค

ผมคิดว่าทุกคนจะยืนซะอีก

แต่ผมมีใบสั่งยา สำหรับกัญชาที่ลอสแอนเจลิส

ใช้เพื่อการรักษา โอเคนะ

สำหรับโรควิตกกังวล

เริ่มมาจากความวิตกกังวลเรื่อง จะโดนจับเพราะกัญชานี่แหละ

อเมริกาก่อตั้งขึ้นมาด้วยสองสิ่ง

หนึ่งในนั้น เราไม่อยากพูดถึง ส่วนอีกเรื่องคือยาสูบ

กัญชาเลยเป็นพืชการเกษตรตัวใหม่ ที่จะพาเรา...

ไปสู่สหัสวรรษต่อไป

มันน่าตื่นเต้นมากๆ

และเดนเวอร์ก็อยู่ที่แนวหน้า

ผมชอบนะ

ผมชอบเวลาคุณหัวเราะนะ

คุณหัวเราะเหมือนหน้าเขาเลย

คุณหัวเราะ...

คุณหัวเราะเหมือนเป็นครูจ๊าบๆ แบบที่เขาเพิ่ง...

เด็กคนหนึ่งอ้างถึง สแนปแชทและเขาคิดว่า...

มันตลกดี เขาก็เลย...

ผมจะไม่ล้อเรื่องเวลาคุณหัวเราะ ผมจะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด

คุณมีเพื่อนที่ชอบล้อ เวลาที่คุณหัวเราะไหม

เคยมีเพื่อนไหม แต่คุณมีเหรอ

คุณรู้ไหมว่าเพื่อนคุณจะพูดว่าอะไร เวลาที่ล้อคุณเรื่องหัวเราะ

นี่ จำเสียงที่นายทำได้ไหม เวลานายมีความสุขหรือสนุก

แล้วก็โศกนาฏกรรมที่ คลุ้งอยู่ในทุกวันของชีวิต

ก็น้อยลงไปชั่วขณะ เพื่อหนีจากตัวเองในช่วงสั้นๆ

ใช่ นายฟังดูโง่มาก

นายควรที่จะรู้สึกเสแสร้ง เวลาที่มีความสุขสิ

นายควรจะแบบ...

ทุกอย่างโอเคดีอยู่ช่วงหนึ่ง

เดี๋ยวนะ เสียงฉันเหมือนแมวน้ำรึเปล่า

อย่าโยนบอลมานะ

รู้ไหมว่าแอลกอฮอล์ เป็นเพื่อนที่ดีกว่ากัญชา

และผมชอบกัญชา ไม่ดีจริงๆ

มันเป็นเพื่อนที่ดีกว่า เพราะคุณจอดับไปเลย

นั่นสำคัญนะ ทุกคนในนี้ คิดว่าตัวเองดื่มเยอะเกินไป