Heartstopper: Ending on a Hi

Γεια! Γράφει;

Ανακάλυψα πολλά πράγματα για μένα παίζοντας στη σειρά.

Πάμε.

Έμαθα πολλά.

Η εμπειρία στο πλατό του Heartstopper δεν περιγράφεται.

Πολύ δεν μας αρέσει;

Δεν έχω με άλλους το δέσιμο που έχω με το καστ της σειράς .

Είμαστε οικογένεια.

Θεέ μου.

Όλα άλλαξαν εν μία νυκτί και ποτέ δεν θα ξαναγίνουν όπως πριν.

Heartstopper!

Μακάρι να υπήρχε μια τέτοια σειρά όταν μεγάλωνα.

Ελπίζω να βοήθησε κόσμο.

Είναι το μεγαλύτερο ευτύχημα για έναν δημιουργό.

Γεια!

ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ

Η δημιουργία του Heartstopper έχει πολύ ενδιαφέρον.

Όταν ήμουν 19 ετών,

δημοσίευσα το πρώτο μου εφηβικό μυθιστόρημα, το Solitaire.

Είναι η ιστορία της Τόρι Σπρινγκ.

Όσοι ξέρουν το Heartstopper την ξέρουν ως τη μεγάλη αδερφή του Τσάρλι.

Αγάπησα πολύ τον Νικ και τον Τσάρλι ως ήρωες στο Solitaire.

Μόλις ολοκλήρωσα το βιβλίο,

ήθελα να αφηγηθώ και τη δική τους ιστορία.

Ήθελα να καταλάβω

πώς κατάφεραν να φτάσουν τόσο νέοι

να έχουν μια τόσο όμορφη, τρυφερή, υποστηρικτική σχέση

και θέλησα να αφηγηθώ την ιστορία τους.

Αλλά όταν άρχισα να το δουλεύω ως κόμικ,

δεν πίστευα πως θα το έβγαζε κάποιος εκδοτικός.

Σκέφτηκα πως αν το εξέδιδα μόνη μου, μπορούσα να κάνω εκστρατεία crowdfunding,

να μαζέψω χρήματα και να βγάλω το βιβλίο χωρίς εκδοτικό οίκο.

Όταν λάνσαρα το crowdfunding, έπαθα σοκ.

Μάζεψα το επιθυμητό ποσό μέσα σε τέσσερις ώρες

και κατέληξα να συγκεντρώσω τα πενταπλάσια ή και εξαπλάσια.

Έτσι κοντοστάθηκα και σκέφτηκα

"Αρέσει πολύ αυτό το κόμικ".

Ήταν μεγάλη έκπληξη, ναι.

Διάβασα ένα μικρό απόσπασμα από τον 1ο τόμο του μυθιστορήματος

και έμεινα άφωνος.

Λάτρεψα τον Τσάρλι.

Μου θύμισε λιγάκι τον εαυτό μου.

Δεν το πιστεύω!

Η φωτογραφία.

Εδώ περνούσα παρόμοια φάση με τον Τσάρλι. Έτσι ήμουν μαθητής.

Όταν συνάντησα την Άλις,

σκέφτηκα να βγάλω το κινητό και να δείξω τη φωτογραφία,

έτσι για να σπάσει ο πάγος.

Και πρέπει να το έκανα με πολύ αγχώδη τρόπο.

Είχα μιλήσει με άλλους που ήθελαν να το διασκευάσουν,

μα δεν ήμουν βέβαιη πως αγαπούσαν την ουσία του Heartstopper,

κάτι που ένιωσα αμέσως με τον Πάτρικ.

-Και να 'μαστε. -Πολύ χαίρομαι.

Ήμασταν 17 χρονών όταν γνωριστήκαμε.

-Εγώ ήμουν 16. -Εσύ ήσουν 16 κι εγώ 17.

Αυτή ήταν η πρώτη μου οντισιόν. Για να πω την αλήθεια, δεν θυμάμαι πολλά.

Θυμάμαι το βίντεο του Τζο γιατί έπαιξε τον μονόλογο του Τσάρλι

που στείλαμε σε όλους τους υποψήφιους.

Και στο τέλος αφιέρωσε μισό με ένα λεπτό

για να πει πώς ταυτίζεται ο ίδιος με τον Τσάρλι

και ότι ένιωθε σαν τον Τσάρλι στο σχολείο.

Και εκείνη ήταν η στιγμή

που είδα για πρώτη φορά τον Τσάρλι ενσαρκωμένο.

Κάναμε δοκιμαστικό να δούμε τη χημεία του Κιτ και του Τζο.

Δεν είχαν ξανασυναντηθεί.

Και έπαιξαν τη σκηνή του φιλιού από την πρώτη σεζόν.

Ανατριχιάσαμε όλοι.

Θυμάμαι πως σκέφτηκα

"Είναι ο Νικ και ο Τσάρλι. Τους βρήκαμε. Δεν υπάρχουν καλύτεροι".

Ναι. Δεκτό.

-Γεια. -Γεια.

-Κάθισε. -Υπέροχα.

Έμενα στο Μάντσεστερ.

Δούλευα σε σούπερ μάρκετ.

Πήγαινα σχολείο. Συμμετείχα σε όλες τις λέσχες.

Έγραφα τραγούδια.

Ήμουν νταντά σε μια υπέροχη οικογένεια. "Γεια σας, αν μας βλέπετε".

Βγήκε ανακοίνωση για κάστινγκ στο IG. Μου την έστειλε μια φίλη.

Και σκέφτηκα "Μου μοιάζει πολύ".

Δεν φανταζόμουν πως θα έμπαινα στον χώρο.

Και μάλιστα με έναν τρανς χαρακτήρα. Ήμουν έτοιμη να τα παρατήσω.

Κοίταξα το κινητό και είχα ειδοποίηση. "Τι είναι αυτό;"

"Αυτό είναι στα μέτρα μου!"

Έκανα πρόβα μπροστά στον καθρέφτη το προηγούμενο βράδυ.

Παραλίγο να μην πάω στην οντισιόν.

Έλεγα στον εαυτό μου "Αν φοβάσαι, δεν χρειάζεται να πας".

Θυμάμαι πως έδινα οντισιόν και δεν είχα ποτέ ξανά τόσο άγχος.

Σχόλασα νωρίτερα και γύρισα βιαστικά σπίτι για να προλάβω το Zoom.

Ήμουν στο λεωφορείο και είχα κλήση απ' το πρακτορείο μου.

Με πήρε ο υπεύθυνος κάστινγκ και είπε "Πήρες τον ρόλο".

Δεν το πίστευα.

Το έπαιξα άνετος. "Θα βάλω τα δυνατά μου. Ευχαριστώ για την ευκαιρία".

Και η μαμά μου, που δεν φαινόταν στην κάμερα, χοροπηδούσε.

Ήταν μια αξέχαστη στιγμή.

Σκέφτηκα "Ναι, ίσως μπορώ να γίνω ηθοποιός".

Οι υπεύθυνοι κάστιγνκ ήταν φοβεροί. Έπρεπε να δημιουργήσουν μια ομάδα φίλων

και να που τέσσερα χρόνια μετά είμαστε ακόμα στο ίδιο τσατ.

Το Heartstopper!

Πανέμορφο.

Είχαμε την τύχη να κάνουμε δυο βδομάδες πρόβες

για την πρώτη σεζόν.

Ήταν στον COVID και φορούσαμε μάσκες.

Βρεθήκαμε σε μια εκκλησία και διαβάσαμε τις σκηνές.

Μας βοήθησε να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον.

Ήταν τέλειο.

Ακούσαμε τα λόγια να ζωντανεύουν απ' τους χαρακτήρες.

Ήταν πολύ συγκινητικό.

Σε κάποιες σκηνές του Τζο και του Κιτ ως Νικ και Τσάρλι,

τους κοιτάζαμε όλοι άφωνοι και σκεφτήκαμε "Θεέ μου! Θα πάει καλά".

Γεια σας απ' το Netflix. Είμαι ο Τζο Λοκ. Βρισκόμαστε στο πλατό του Heartstopper.

Την πρώτη μέρα με πλησίασαν η Άλις και ο Πάτρικ

και κατάλαβαν πως είχα άγχος.

Μου έπιασαν το χέρι και είπαν "Θα τα πας περίφημα. Είσαι ασφαλής εδώ".

Οι περισσότερες σκηνές μου ήταν με τον Τζο.

Δεν ήξερα καλά τους υπόλοιπους.

Σε ένα διάλειμμα τους άκουσα να διασκεδάζουν σε κάποιο δωμάτιο.

Έκανα κουράγιο, χτύπησα την πόρτα και συστήθηκα.

Κι αμέσως μετά με έβαλαν στο γκρουπ στο WhatsApp.

Είχαμε την αίσθηση πως χτίζαμε κάτι ξεχωριστό.

Αφηγούμασταν την ιστορία

queer παιδιών που ερωτεύονται και ψάχνουν τον δρόμο τους.

Έβλεπα φωτογραφίες απ' την πρώτη σεζόν

και σκέφτηκα "Δεν έχεις ιδέα τι θα ακολουθήσει!"

Η μαγεία της πρώτης σεζόν άγγιξε πάρα πολλές καρδιές.

Ελπίζω. Χτύπα ξύλο.

Όταν άκουσα πως θα βγει στο Netflix, ήμουν επιφυλακτική.

Σκεφτόμουν "Αμάν! Πώς θα είναι, άραγε;"

Έκανε πρεμιέρα μετά την καραντίνα,

τότε που ο κόσμος ήθελε κάτι που να τον αγγίξει.

Έπειτα είδα τη σειρά

και πρέπει να άλλαξε η σύσταση του εγκεφάλου μου.

Είναι πολύ πιστή στα βιβλία της Άλις.

Η τέλεια διασκευή.

Είδα την πρώτη σεζόν και παθιάστηκα.

Αφηγείται το πώς βρίσκεις τον εαυτό σου και την κοινότητά σου.

Η μαμά μου είδε τη σειρά

και τη βοήθησε να με καταλάβει λίγο περισσότερο.

Την πρώτη φορά που είδα το Heartstopper, ερωτεύτηκα.

Ερωτεύτηκα τους χαρακτήρες. Ερωτεύτηκα το σύμπαν του.

Ερωτεύτηκα ξανά την αγάπη.

Το Heartstopper με έκανε να νιώσω περήφανη

που υπήρχε επιτέλους μια σειρά με queer χαρακτήρες στο επίκεντρο.

Ήταν κάτι τελείως διαφορετικό.

Στον πυρήνα του βρισκόταν η αγάπη και το νοιάξιμο.

Άνθρωποι απ' όλες τις γενιές ταυτίστηκαν με το Heartstopper.

Κάλυψε ένα κενό

που ενδεχομένως να υπήρχε στην παιδική κι εφηβική τους ηλικία.

Και οι νέοι ταυτίζονται μαζί του επίσης γιατί βλέπουν σε αυτό τον εαυτό τους.

Περνάω κρισάρα για το αν είμαι γκέι.

Ένιωθα πολύ μπερδεμένος.

Και τώρα έγινε παγκόσμιο φαινόμενο.

Ήταν σχεδόν ανήκουστο

μια τηλεοπτική σειρά που ασχολείται με queer θέματα

να μην επικεντρώνεται σε επώδυνες τραυματικές εμπειρίες.

Ένιωσα απίστευτη χαρά και περηφάνια

που μια τέτοια εμπειρία είναι δυνατή για άτομα σαν εμένα.

Δείχνει απλώς παιδιά που φέρονται σαν παιδιά.

Πάμε.

Έχουμε διάλειμμα.

Ανεβήκαμε στην κορυφή της τσουλήθρας, ενώ απαγορεύεται.

Το συνεργείο βρίσκεται κάτω.

Έλα, κάν' το.

Εσύ και η φούτερ σου!

Ποια τσουλήθρα; Δεν έχω ανέβει ποτέ.

Αποφασίσαμε να το πάρουμε στον τάφο.

Κανείς δεν θα μάθει πως ανεβήκαμε στην τσουλήθρα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό από τα γυρίσματα, θα έλεγες;

Θεέ μου! Το μεγαλύτερο μυστικό από τα γυρίσματα;

Μάλλον…

Λοιπόν, όποτε βλέπετε σκηνές με αυτοσχεδιαστικά στοιχεία

ή όπου υπάρχει διάλογος που δεν ακούγεται καθαρά,

οι ηθοποιοί μιλάνε σχεδόν πάντα για πουλάκια και κόλπους.

Εξωτερική σκηνή. Παραθαλάσσια.

Τάρα και Ντάρσι τρέχουν προς την παραλία, γελώντας και φωνάζοντας.

Καθώς γράφω τα σενάρια,

έχω την ευκαιρία να συζητώ με τους ηθοποιούς

και να μαθαίνω πώς βλέπουν τις ιστορίες των ηρώων.

Συχνά με προσεγγίζουν με δικές τους ιδέες,

έχοντας διαφορετική άποψη ή σκέψεις για κάποιες σκηνές ή ορισμένες ατάκες.

Η οπτική τους μου είναι πολύ χρήσιμη.

Η Άλις ξέρει να επικοινωνεί και έχει πάντα άγρυπνη ματιά.

Μου έκαναν μπούλινγκ μικρή.

Έχω βιώσει από πρώτο χέρι τι θα πει τρανσφοβία.

Όταν με κάθισε κάτω η Άλις και ρώτησε

"Πες μου για τις εμπειρίες σου. Πώς να το δείξουμε;"

Κάτι τέτοιες ερωτήσεις το έκαναν όλο πολύ εύκολο.

Όταν αρέσει στους ηθοποιούς αυτό που κάνουν,

γίνεται καλύτερη και η ερμηνεία.

-Bonjour. -Bonjour.

Hola. Bonjour, ήθελα να πω.

Όταν σκέφτομαι όλα όσα ζήσαμε κατά τη δημιουργία της σειράς,

οι κορυφαίες στιγμές είναι απίστευτες.

Να ξυπνάς στις πέντε για να πας στον Πύργο του Άιφελ

μαζί με μια ομάδα έφηβων ηθοποιών και να ζεις όλο αυτό το χάος…

-Bonjour. -Bonjour.

…είναι κάτι απίστευτο.

Είδαμε την ανατολή και ήταν πανέμορφη.

Μία απ' τις αγαπημένες μου αναμνήσεις ήταν το γύρισμα στο Λούβρο τη 2η σεζόν.

Ήταν μαγικό. Το μουσείο ήταν τελείως άδειο.

Ήταν υπέροχο που επισκέφτηκα έτσι έναν τέτοιον χώρο.