The Producers

(โรงละครชูเบิร์ต แม็กซ์ เบียลี่สต๊อกขอเสนอ)

(ฟันนี่ บอย แฮมเล็ตในรูปแบบละครเพลง)

- คืนปฐมทัศน์ - คืนปฐมทัศน์

นี่คือคืนปฐมทัศน์

ละครเรื่องล่าสุดโดย แม็กซ์ เบียลี่สต๊อก

มันจะตกอับรึรุ่งโรจน์

เหล่านักแสดงกำลังโค้งคำนับ

ขณะนี้ผู้ชมมากันคับคั่ง

ประตูทุกบานเปิดอ้า พวกเขามาตามวิถี

ฟังกันเถิดทุกคนพูดอะไร

ทำอีกแล้ว เขาทำอีกแล้ว

แม็กซ์ เบียลี่สต๊อกทำเราอีกแล้ว

เราไม่อยากเชื่อ

ไม่อาจจินตนาการ

ว่าเขาคิดได้อย่างไร

เป็นละครที่ห่วยที่สุด

เราได้แต่นั่งทอดถอนใจ

ร้องครางและร่ำไห้

อย่างมิอาจปฏิเสธได้

เป็นละครที่ห่วยที่สุด

เราอยากยืนขึ้นก่นด่า

ว่าเคยเห็นละครห่วยๆ แต่ไม่เคยมีห่วยเท่านี้

แม็กซ์ เบียลี่สต๊อกทำพิษอีกแล้ว

เพลงก็ย่ำแย่ บทก็แสนทุเรศ

สิ่งที่เขาทำต่อเชกสเปียร์ มิผิดกับบูธลอบสังหารลินคอล์น

นี่เราทำเป็นพิเศษ สำหรับแม็กซ์ เบียลี่สต๊อก

เราอยากพุ่งออกจากโรง

มันคือหายนะ

เรายังคงตกตะลึง

ใครหนอช่างผลิตผลงานชิ้นแย่

แม็กซ์ เบียลี่สต๊อกจอมวิตถารนั่นเอง

จอมวิตถาร

ฮัลโหล

คุณเบียลี่สต๊อก

มีใครอยู่มั้ย

คุณเบียลี่สต๊อกครับ

นายเป็นใคร มาทำอะไร

ต้องการอะไร

พูดมาสิ เจ้าโง่ พูด

ทำไมไม่พูด

กลัว พูดไม่ออก

เอาละ ฉันขอโทษ

โทษที ใจเย็นไว้ รวบรวมสติเถอะ มากับฉัน

มาสิมา

มาทางนี้เลย ก้าวระวังด้วย

ทำแบบนี้นะ

หายใจลึกๆ

ค่อยๆ ผ่อนลม

- นายคือใคร - ผมลีโอโปลด์ บลูม

เป็นนักบัญชี ผมมาจากไวท์ฮอลล์และมาร์กส

- มาทำบัญชีให้คุณ - อ๋อเหรอ งั้นฟังนะ นั่นใครน่ะ

- ใครน่ะ - กอดฉัน โอบฉัน

กอดฉัน โอบฉัน หนึ่งในนายทุนฉัน

ฟังนะ ฉันต้องคุยกับนายทุนคนสำคัญ

ช่วยหน่อยนะ เข้าห้องน้ำไปก่อนไป๊

- แต่ผมไม่ปวดนี่ - เบ่งสิ นึกถึงไนแอการ่าไว้

รอสักอึดใจนะจ๊ะที่รัก

กอดฉัน โอบฉัน ไหนหว่ากอดฉัน โอบฉัน

คิสมี ฟีลมี คลินช์มี พินช์มี

ลิคมี ไบท์มี ซัคมี

นี่ไงกอดฉัน โอบฉัน

มันเวิร์กครับ พอนึกภาพไนแอการ่าปุ๊บ

- ปรากฏว่ามันออกมาหมด - ถอยๆ อย่าส่งเสียง

มาแล้วๆ

สวัสดีสุดสวย

- กอดฉัน โอบฉัน - รอผมปิดประตูก่อน

เอาเช็คมามั้ยจ๊ะ

ไม่มีทุนเบียลี่ทำละครไม่ได้นะ

อ๋อ นี่ค่ะ

ว่าแต่เล่นเกมก่อนได้มั้ย

เกมจุ๊กจิ๊กน่ะจ้ะ

ได้สิ แม่ลูกแมวยั่วสวาท

เล่นเกมอะไรดี

สาวน้อยกับกรรมกรมั้ย

- ไม่ๆ - ไม่

งั้น แร็บไบกับสาวนักกายกรรมล่ะ

คุณชอบนี่นา ได้ทำตัวอ่อนตัวงอ

ฉันรู้แล้ว

เล่นเกมสาวน้อยนักรีดนมวัว กับหนุ่มโรงม้า เหอะ

ผมไม่ค่อยมีแรงน่ะ

- อุ๊ย ไม่ต้องห่วง ฉันจะเบามือ - ก็ได้

อุ๊ยตาย

นมนี่หนักจัง หิ้วไม่ถึงบ้านแหงๆ

พ่อหนุ่มโรงม้าจ๊ะ

ช่วยฉันหน่อยได้มั้ย

แน่นอนแม่สาวน้อยพันธุ์เกษตร

มา ผมช่วยหิ้วให้

เสร็จแล้วจะปล้นสวาทเธอต่อ

ไม่ ไม่ อย่านะอย่า

เยส เยส

จัดการฉันที่รัก จัดการฉันเร็ว

เดี๋ยวที่รัก ผมยังไม่ได้จิบกาแฟ

- ใจเย็นๆ - คุณพระช่วย

พาฉันไปดวงจันทร์สิที่รัก พาฉันไปดวงจันทร์

จ้ะๆ ที่รัก มาวันพฤหัสนะ

แล้วผมจะส่งคุณขึ้นดวงจันทร์ เผลอๆ ผมไปด้วย

ก่อนอื่น เช็คล่ะ

เช็คอยู่ไหนเอ่ย เร็ว ขอเช็คผมก่อน

เอ้า นี่ค่ะ

ฉันกรอกตามที่คุณบอกเลยนะ จ่ายให้ละครชื่อเรื่องว่า

- แคช - เยี่ยม

เป็นชื่อละครที่ตลกมากนะแคช

ใช่ เหมือนๆ ดิ ไอซ์แมน คัมเม็ธ

เจอกันวันพฤหัสนะ

- บาย - บาย

จ้ะๆๆ

ยัยเฒ่าลามกเอ๊ย

ผมออกจากห้องน้ำได้ยังครับ คุณเบียลี่สต๊อก

- ได้ๆ - โทษนะครับที่เผอิญออกมาเห็นคุณ

- ดู๋ดี๋กับสาวแก่ - ดู๋ดี๋กับสาวแก่เหรอ

ขอบใจ คุณแท็คต์

- ขอเสื้อโค้ตได้มั้ย - ขอบคุณครับ

เป็นนักบัญชีใช่มั้ย

- ครับผม ใช่ครับ - งั้นคำนวณสิ

ไหงฉันถึงต้องทนพวกสาวแก่ มันทุเรศว่ามั้ยล่ะ

รู้นะนายคิดอะไร

กล้าดียังไงตัดสินฉัน โดยไม่รู้อะไรเลย

- คุณเบียลี่สต๊อกครับ ผมไม่ได้ - หุบปาก

นี่ฉันกำลังเล่นคำถามเชิงโวหาร

- นายรู้มั้ยฉันเคยเป็นใคร - ครับ คุณคือแม็กซ์ เบียลี่สต๊อก

- ราชาแห่งบรอดเวย์ - เปล่า ฉันแม็กซ์ เบียลี่ใช่แล้ว

- ใช่ๆ - อีกอย่างครับคุณเบียลี่สต๊อก

กรุณาอย่าเข้าใจผิด

- แต่คุณไม่ใช่แค่เฒ่าเจ้าเล่ห์ - ขอบใจ

คุณเป็นผู้สร้าง ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยครับ

และมีอีกอย่างที่ผมอยากบอก

สมัยเด็กๆ

ผมโชคดีมีโอกาสได้ไปดู

- อ๋อ เบียลี่ ฮูส์ - ครับ

ผมยังเก็บหางบัตรไว้อยู่เลย

- โอ้โฮ ดูสิ - ครับ

ตั้งแต่นั้นมาผม ก็แอบหวังว่าสักวัน

ผมจะเป็นผู้กำกับบรอดเวย์

แอบหวังงั้นเรอะ

- ขอแนะนำอะไรอย่างได้มั้ย - ครับผม

ให้มันลับต่อไป ไปทำบัญชีไป๊

ลิ้นชักบนด้านซ้าย

พระเจ้า

โอ้โฮ ดูสิ

นั่นละทูนหัว มีดีซะอย่าง ต้องอวดๆ

คุณเบียลี่สต๊อก ขอคุยสักนาทีเถอะ

- นาทีเหรอ - ครับ

- นาทีเดียวแน่นะ - ครับ

- ได้เลย - จากที่เห็นในบัญชี

- เหลืออีก 58 วิ เสียไปสองนาทีแล้ว - ผมพบว่าในหัวข้อของ

- จะจับเวลาเหรอครับ - เวลาคือเงิน

คือดูจากบัญชีผมเห็นหัวข้อ เงินที่ได้รับแล้ว

- และผมก็เก็งตัวเลขไม่ถูก - เหลือ 48 วินาที เร็ว

- ตัวเลขของคุณมีปัญหา - 28 วินาที เวลาจะหมดแล้ว

- ติ๊กต่อกๆๆ - ผมไม่อาจ

- 15 วินาที - แบบว่าสมองผมมันไม่

- สมองผมไม่ทำงานภายใต้สภาพการณ์นี้ - 5 4 3 2 1

คุณกำลังทำให้ผมเครียด

นั่นผ้าเช็ดหน้าเหรอ

เนี่ยเหรอ เปล่าครับ ไม่มีอะไร

ก็แล้วทำไมให้ฉันดูไม่ได้ล่ะ

ผ้าห่มผม ผ้าห่มสีฟ้า

เอาผ้าห่มผมคืนมา

เอาคืนมานะ เอาคืนมา เอาคืนมา คืนผ้าห่มผมมา

เอาคืนมาๆ

อ๊ะๆๆ

อย่าตกใจๆๆ

ผม

ขอโทษครับ

ผมไม่ชอบให้ใครแตะผ้าห่มสีฟ้าของผม

แต่จริงๆ แล้วมันก็แค่เรื่องหยุมหยิม

ผมแก้นิสัยได้ถ้าจำเป็น

แต่เผอิญผมพกมันมาตั้งแต่เด็กแล้ว มันช่วยให้ผมอุ่นใจ

ผมคงต้องขอนอนพักสักครู่

มากันจริง แห่มากันหมด

หาเราเจอได้ไงนะ

เฮ้ นี่ เฮ้

ไหงงี้หว่า

จะให้ช่วยยังไง

- เป็นอะไร - คุณจะเล่นงานผม

- เปล่า - ผมรู้คุณจะโดดคร่อมผม

คุณจะคร่อมผม บี้ผมเหมือนบี้แมลง

- โว๊ย - ได้โปรดอย่าทำผม

ฉันไม่ทำนายหรอกน่า ฉันไม่ทำอะไรนายหรอก

ตั้งสติหน่อยสิ พอที

พอๆ ใจเย็นๆ

อย่าแตะผม อย่าแตะ

- เป็นอะไรอีกล่ะ - ผมกำลังเพี้ยน ผมคุมสติไม่อยู่

เจอแบบนี้ผมหยุดไม่ได้ หยุดไม่ได้ ผมคุมไม่อยู่

เออ ฉันรู้ เอาละๆ ใจเย็น

มาแล้วๆ ใจเย็นๆ ไว้

ผมเปียก

ผมทั้งเสียสติทั้งเปียกโชกด้วย

โอ๊ย เจ็บปวด

ทั้งเจ็บปวดทั้งตัวเปียกโชก

แถมสติกระเจิดกระเจิง

เอาละๆ ให้ช่วยยังไง นายกำลังทำฉันเสียสติ

ถอยไป ผมกลัวคุณ

- คุณอยู่ใกล้เกิน - นายกลัวฉันเหรอ

ใช่ ถอยไปตรงโน้นแล้วเลิกยุ่มย่าม ถอยไปโน่นแล้วนั่งลง

กำลังนั่งๆ

คุณยังดูโมโห

โทษที ถ้าแบบนี้ล่ะ

ใครคือนักบัญชีของฉัน

ไหนใครคือนักบัญชีของฉัน