Mike & Nick & Nick & Alice

จัดมาเลย บิลลี่

แล้วไปอยู่ไหนล่ะ ตอนนี้อยู่ไหน

ฉันเป็นอะไรล่ะ เป็นคนแบบไหน

แน่นอน ให้ตายสิ

อะไรวะเนี่ย

หยุด หยุดก่อน รอเดี๋ยว อย่าเพิ่ง รอก่อน

นายเข้ามาได้…

ไปๆ ไปๆ

เอาให้สุด

ไอ้สาส

เอาละ

ฉันอยากให้นักฆ่า ทหาร และอันธพาลทุกคน ฟังก่อน

หุบปากซะ

ฉันอาจเป็นนายใหญ่

แต่ฉันคิดว่างานอันดับหนึ่งของฉัน

คือหน้าที่การเป็นพ่อ

และในที่สุดลูกชายที่น่ารักของฉัน ก็ได้ออกจากคุกแล้ว

คืนนี้ต้องฉลองกันให้เต็มที่

- ฮิป ฮิป… - ฮูเร่

- ฮิป ฮิป… - ฮูเร่

ทีนี้ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่า

หนึ่งในพวกแกคือสาเหตุที่เขาต้องติดคุก

หนึ่งในพวกแกเป็นหนอนบ่อนไส้สารเลว

บ้าเอ๊ย

และระหว่างที่สนุกกับคืนนี้

และคิดว่าตัวเองจะลอยนวล รู้ไว้…

เดี๋ยวก็ถึงตาแก

ฉันสัญญาได้เลย

เดี๋ยวก็ถึงตามึงแน่

มึงไม่รอดหรอก

แต่ระหว่างนี้…

ขอให้สนุกกับงานฉลอง

ไอ้เวรตะไล

ฉันตื่นเต้น แต่ก็อิจฉานิดหน่อยนะ สวัสดี บาย ไว้เจอกัน

- โอเค เดี๋ยวเจอกัน - บาย

ดีใจที่ได้เจอนะ เช่นกัน

ไง

คุณจะไปอาฟเตอร์ปาร์ตี้ไหม

เรารู้เรื่องอาฟเตอร์ปาร์ตี้ อาฟเตอร์-อาฟเตอร์ปาร์ตี้

และอาฟเตอร์-อาฟเตอร์-อาฟเตอร์ปาร์ตี้

แค่เพราะพวกภรรยาไม่ได้รับเชิญ

ไม่ได้แปลว่าคุณจะเก็บความลับจากเราได้

ผมไม่ไปหรอก

ถ้าอยากไปก็ไปได้นะ

ใจดีจังเลย ผมไปได้เหรอ

งั้นฉันจะไปเที่ยวกับสาวๆ แล้วกัน

โอเค ขอให้สนุกนะ

แกล้งทําเป็นชอบฉันมันยากนักเหรอ

ฟังนะ ไม่อยากพูดให้มันเว่อร์

แต่ผมโคตรตื่นเต้นที่จะได้เจอคุณเลย

ฉันแทบรอเจอคุณไม่ไหวเหมือนกัน

โอเค ห้อง 801 นะ ผมทิ้งกุญแจไว้ที่แผนกต้อนรับ

- คุณต้องเอาไว้ขึ้นลิฟต์ - ได้สั่งแชมเปญไหม

ผมได้แชมเปญไหมเหรอ สั่งสิ ผมสั่ง…

แชมเปญที่แพงพอสมควร

- ไม่รู้สิ อาจมีดอกไม้ด้วย - สปอยล์กันนี่นา

ผมไม่ได้บอกนี่ว่าดอกไม้แบบไหน

ก็ยังมีเซอร์ไพรส์อยู่นิดหน่อย

คุณซื้อดอกทานตะวันให้ฉัน

ให้ตายสิวะ เดาถูกได้ยังไง

คุณเป็นคนชอบทำอะไรที่เจาะจงนี่

เห็นได้ชัดเลย

- สั่งรูมเซอร์วิสเหรอ - ไม่ ไม่มีทาง

อาหารโรงแรมมีแต่ของห่วยแตก รอเดี๋ยวนะ

ไมค์ รู้นะว่าอยู่ในนั้น เปิดสิ

ให้ตายสิวะ

- เชี่ยเอ๊ย - มีอะไร ที่รัก

เปิดประตู ไมค์

- ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น - เชี่ย

ให้ตายสิ นั่นมัน… นั่นนิคเหรอ

ใช่ ใช่เลย เขาอยู่นี่

ไม่ว่ายังไง อย่าเปิดประตูนะ

- เปิดน่า ไมค์ - แม่งเอ๊ย

อย่าให้ฉันต้องยืนเป็นไอ้งั่งนะ

อย่าเปิดประตูนะ เขาฆ่าคุณแน่

คุณต้องหนีไปก่อน ไว้ผมจะโทรหา

- ถ้าโทรได้อะนะ - ไมค์ๆ ไมค์

เชี่ย

ไง เพื่อน ว่าไง

- ไง - ไง

ว่างคุยไหม

อยากคุยเหรอ ได้สิ คุยเรื่องอะไร

มีร้านกาแฟแจ่มอยู่ข้างๆ นี่

ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า เลยว่าจะหาอะไรกินหน่อย

ได้สิ พวก ได้เลย แล้วนายไม่…

- ไม่ได้กินที่งานปาร์ตี้เหรอ - กิน

ใช่ ก็กินนะ แต่ยังหิวอยู่เลย

ไปไหม

ไปสิ พวก ได้เลย ไปกัน

สั่งแค่กาแฟเย็นก็ได้

- ฉันชอบดื่มแบบอุณหภูมิห้อง - นายทำอะไรเจาะจงมากนะ

ใช่ เคยมีคนบอกอยู่

ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ

คืนนี้ฉันอยากให้ไมค์ปืนไวช่วยหน่อย

- ทวงหนี้เหรอ - ใช่

และอย่างอื่นด้วย

คืนนี้มันอาจจะหนักและแปลกนิดหน่อย

แต่ข่าวดีคือเราน่าจะเสร็จก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

แล้วอาฟเตอร์ปาร์ตี้ของจิมมี่ บอยล่ะ

ไม่ นี่มัน…

นี่สําคัญกว่านั้น

แล้วก็เร่งด่วนนิดหน่อยด้วย เพราะงั้น…

คือฉัน… ฉันไม่ได้พกปืนมา

ฉันมีเพียบเลย

ฟังนะ นิค มีเรื่องต้องคุยกับนาย แบบลูกผู้ชาย โอเคไหม

และนายคงไม่ชอบใจแน่

ฉันพยายามจะพูดเรื่องนี้มาสองอาทิตย์แล้ว

แต่รู้สึกว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม และฉันอยากพูดกันตรงๆ

นายจะออกจากองค์กรเหรอ

เดี๋ยว นายรู้ได้ไงวะ

ฉันรู้หลายอย่างนะ

ใช่ ฉันพอแล้ว พอกับความรุนแรง ปืน

เป็นไมค์ปืนไวไม่ได้อีกแล้ว

ช่วยอะไรฉันหน่อยนะ หยุดพูดก่อน หยุด โอเค

ตอนนี้สี่ทุ่มห้านาที และฉันมีตารางงานแน่นมาก

เพราะงั้นช่วยกันหน่อย ช่วยคนที่จะเป็นอดีตเพื่อนร่วมงาน

แล้วไปเริ่มใช้ชีวิตปกติพรุ่งนี้

ตกลงนะ

เราต้องรีบไปแล้ว

ฉันจอดอยู่ด้านหลัง ไปกัน

ทำไมนายไม่จอดที่มิเตอร์ล่ะ

ฉันขี้งกจะตาย นายก็รู้

รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่โรงแรม นิค

ทําๆ ไปเถอะ

- ทำอะไร - ไม่เอาน่า พวก

เอาเลย ให้มันจบๆ ไป

ฉันจะไม่ใช้เวลาช่วงสุดท้ายบนโลกนี้

มาว้าวุ่นใจว่านายจะยิงฉันกี่โมง

- จะฆ่าฉันก็ฆ่าเลย เอาเลย - ให้ตายสิ ไมค์

ทําไมนายถึงขี้ระแวงนักวะ

ไม่ได้จะฆ่าฉันเหรอ

- นายบอกว่าต้องการปืนไม่ใช่เหรอ - ใช่

- นี่ไงปืน - ไม่ ไม่เอาแล้ว

ไม่ ฉันพอกับมันแล้ว ไม่เอาปืน ไม่ฆ่าใครแล้ว

แต่ถ้าอยากให้ฉันซ้อมใคร ฉันก็ทําได้นะ

นั่นอาจจะพอก็ได้ มาดูกันว่าคืนนี้จะเป็นยังไง

รถฉันอยู่หลังนาย

จําที่ฉันบอกว่าตารางแน่นได้ไหม ไม่ได้ล้อเล่นนะ

แม่ง

ค่าครองชีพต่างหาก

การเปลี่ยนแปลง…

เรามาบ้านนายทําไม นิค

เปิดช่องเก็บของ

นี่อะไร

- คลอโรฟอร์ม - คลออะไรนะ

- นายไม่รู้จักคลอโรฟอร์มเหรอ - แล้วควรรู้ไหม

- เคยดูหนังบ้างไหม - เคยสิ หลายเรื่องเลย

แล้วเคยดูหนังที่มีคลอโรฟอร์มไหม

- ไม่รู้สิ - ชอบหนังแนวไหนที่สุด

- ปกติดูแนวไหน - สยองขวัญ

โอเค แล้วเคยเห็นเขาใช้ คลอโรฟอร์มในหนังไหม

- ละครเพลงน่ะเหรอ - โอเค ฟังฉันนะ

นายจะไปกดกริ่ง แล้วก็จะมีใครสักคนมาเปิดประตู

ก่อนที่พวกเขาจะอ้าปากพูด นายก็เอาผ้าขี้ริ้วนั่น

ที่ชุ่มไปด้วยไอ้นั่นไปปิดจมูกกับปากพวกเขาซะ

คลอโรฟอร์มนั่นน่ะเหรอ

บอกเอาผ้าโปะแต่แรกก็จบ เข้าใจง่ายกว่าเยอะ

- ฉันไม่รู้ศัพท์เทคนิคนะ - ก็ได้ เยี่ยม

ทําสิ่งที่นายเรียกว่า "เอาผ้าโปะ" นั่นแหละ โอเคไหม แล้วฟังฉันนะ

ปิดจมูกและปากพวกเขา ให้แน่ใจว่าสูดเข้าไป

ฉันจะขับวนรอบแถวนี้สักสองสามรอบ

- พอเสร็จแล้วให้ผิวปาก - เสร็จแล้วผิวปากเหรอ

- ใช่ - มันต้องใช้เวลานานแค่ไหน

เอาผ้าโปะใช้เวลาประมาณสิบวินาที

- แล้วทำไมนายไม่ทำเองวะ - ถ้าคนในบ้านนั้น

มองออกจากช่องมอง และเห็นฉัน พวกเขาจะสติแตก

อย่าคิดมากน่า ก็แค่…

เอาผ้าโปะซะ

ไม่ว่านายจะเห็นอะไร… มองฉันสิ

ไม่ว่าจะเห็นอะไรก็เอาผ้าโปะ พูดตามฉันสิ

ไม่ว่าจะเห็นอะไรก็เอาผ้าโปะ

นายพร้อมแล้ว เอาเลย

- รู้สึกไม่ค่อยดีเลยนะ - เดี๋ยวทำก็รู้สึกดีเอง

- ให้ตายสิ นิค - ช่วยหน่อยน่า

- อย่าดมผ้าขี้ริ้วนั่นนะ - ฉันจะดมทำหอกอะไรวะ

ไม่รู้ นายชอบทำอะไรที่คนคาดไม่ถึง

นี่มันงี่เง่าฉิบหายเลย

โคตรโง่เลย

ให้ตายสิวะ

ไอ้โง่ซื่อบื้อเอ๊ย

ไง ไมค์

งงไปหมดแล้วโว้ย

คลอโรฟอร์มเหรอ

เชี่ยไรวะ ไมค์

แปด เก้า สิบ

นายบอกสิบวินี่นา

"หมดอายุ" อะไรวะ

แม่งเอ๊ย

นายทำบ้าอะไรวะ ไมค์

นี่ความคิดนายเองนะ

อะไรวะ

นายจัดการรึยัง

- นิค - ว่าไง

มันบ้าอะไรวะ

บอกแล้วไงว่ามันจะหนักและแปลก

- น้องชายฝาแฝดเหรอ - ลูกคนเดียว

- แล้วใครอยู่ในนั้นวะ - ตัวฉันเอง

- นายเหรอ - ใช่

- นั่นนิคเหรอ - ฉันเอง

- มึงใครเนี่ย - ฉันก็นิค