What Happened on September 11

"เวลา 11:52 น. 14 สิงหาคม 2001"

"ปี 2001"

"นิวยอร์กซิตี"

"อรุณสวัสดิ์ อุณหภูมิ 64 องศา เวลาแปดโมงเช้า"

"วันอังคารที่ 11 กันยายน ผมลี แฮร์ริส และในวันนี้"

"วันนี้เป็นวันเลือกตั้งขั้นต้น และนิวยอร์กก็เปิดโพลแล้ว"

"จากแดดจ้า อุณหภูมิ 80 องศา"

"จะลดเหลือ 60 องศา ในตอนกลางคืน"

"ซี 100 แปดห้าสอง"

- "มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น" - "ค่ะ"

"เราไม่... ขณะนี้ไฟไหม้ ตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"เกิดเหตุระเบิดขึ้น ที่อาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"มีควันลอยออกมาจากอาคารชั้นบน"

"เราได้รับรายงานว่าเครื่องบิน ชนกับอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"ทุกพื้นที่ถูกปิด มีซากปรักหักพัง"

"ฉันได้ยินเสียงเครื่องบิน ใกล้ยอดตึกมาก"

"ฉันมองไปข้างนอก แล้วเห็นเครื่องพุ่งชนอาคาร"

"เป็นหายนะที่น่าสยดสยอง"

"ผมกำลังจ้องมองเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา"

"พระเจ้า เพิ่งมีเครื่องบินอีกลำ เพิ่งพุ่งชนตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"ขณะนี้เกิดเหตุระเบิดขึ้นอีกครั้ง ที่อีกอาคารหนึ่ง"

"เห็นได้ชัดว่าเรากำลังเผชิญกับ การก่อการร้ายที่เลวร้ายที่สุด"

"ที่มุ่งเป้ามาที่สหรัฐอเมริกา บนแผ่นดินของเรา"

"และมันอาจจะยังไม่จบ"

"ปี 2018"

"ทัศนศึกษา ณ แมนฮัตตันตอนใต้"

ผมอายุประมาณเจ็ดหรือแปดขวบ

ตอนรู้จักเหตุการณ์ 11 กันยายน

และตอนที่ยังเด็กกว่านี้ ผมไม่รู้อะไรเลย

ผมไม่รู้ว่าตึกแฝดคืออะไร

ใหญ่จัง

"อนุสรณ์สถาน 11 กันยายน"

"ตอนอยู่ที่บ้าน พี่ชายกับพี่สาวของหนู"

บางครั้งทั้งคู่ก็พูดถึงเหตุการณ์ 11 กันยายน

และหนูไม่รู้ว่ามันคืออะไร

"พิพิธภัณฑ์ รำลึกเหตุการณ์ 11 กันยายน"

หนูไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ

แต่หนูรู้ว่าเป็นกลุ่มผู้ก่อการร้าย และหนูคิดว่าพวกเขามีหัวหน้า

หนูเคยอ่านหนังสือเรื่องนั้น แล้วหนูก็ลืมชื่อไป

"หนูสงสัยว่า พวกเขาทำแบบนั้นทำไม"

ทำไมพวกเขาถึงอยากทำร้ายคน

ผมทึ่งกับเรื่องนี้มาก เลยสนใจประเด็นนี้มาตลอด

"เที่ยวบิน 175"

"ผมว่าเด็กทุกคนควรเรียนรู้เรื่องนี้"

"เพราะประวัติศาสตร์ ไม่ใช่แค่เรื่องในอดีต"

มันนำพาคุณมาสู่อเมริกาในวันนี้

และวิถีชีวิตของผู้คนในปัจจุบัน

"วันที่ 9 กันยายน 2001"

ฉันบังเอิญทำงาน ที่อาคารฝั่งเหนือชั้น 62

แถว ๆ ชั้นนี้

เราอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ ของอาคาร

และตอน 08:46 น.

จู่ ๆ ก็มีเสียงดังโครม

ตามด้วยเสียงกระหึ่ม แล้วตึกก็เริ่มสั่นอย่างแรง

ปฏิกิริยาแรกของคุณ

ตอนที่ได้ยินเสียงโครม กับเพื่อนร่วมงานเป็นยังไงครับ

ฉันพยายามยืนให้มั่นคงและทรงตัวไว้

และช็อกไปหมด คือ...

ปฏิกิริยาแรกของผู้คนคือ "เกิดอะไรขึ้น"

อันที่จริงเราไม่เห็นเครื่องบินพุ่งมา

เพราะเครื่องบินมาชนตึกส่วนนี้

และเราอยู่ตรงนี้

"ฉันตะโกนใส่ทุกคน ให้ออกไปที่โถงทางเดิน"

"และเดินลงหนึ่งในบันได ที่มีอยู่สามจุด"

"ซึ่งทอดยาวตั้งแต่ยอดตึก ไปจนถึงด้านล่าง"

เรากำลังเดินลงบันได

ผ่านไปไม่กี่นาทีก็มีคนได้รับข้อความ

บอกว่ามีเครื่องบินชนตึก

แล้วคนที่ลงบันไดก็พึมพำ

และถามคำถาม "แปลก ๆ นะ"

"เครื่องบินจะพลาดชน ของที่ใหญ่ขนาดนี้ได้ไง"

"แล้วก็มีคนส่งข้อความมาว่า"

"เครื่องบินลำที่สองชนอีกตึกหนึ่ง"

"ตอนนี้ปฏิกิริยา ของคนตรงบันไดต่างไปมาก"

เพราะตอนนี้คนรู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ

และเราถูกโจมตี

ในที่สุดเราก็ลงไปถึงพื้นดิน

แล้วฉันก็มองไปที่ลาน ทีนี้ลานนั้น...

ก่อน 11 กันยายนหน้าตาเป็นแบบนี้

สำนักงานตำรวจอยู่ใต้ดินไปหนึ่งชั้น

ตรงที่นิ้วฉันชี้อยู่

แต่ฉันอยู่ตรงนั้นประมาณสิบนาที และเวลา 09:59 น.

จู่ ๆ ก็มีเสียงดังกระหึ่ม

"อาคารฝั่งใต้ถล่มลงมา"

"นั่นคือตึก 110 ชั้น"

"แต่ละชั้นมีพื้นที่หนึ่งเอเคอร์"

"ตึกถล่มลงมาจนถึงพื้น ในเวลา 11 วินาที"

ฉันเดินไปทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไปทางศาลากลาง

แล้วฉันได้ยินเสียงดังสนั่น แบบเดียวกันอีกครั้ง

"ครั้งนี้ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น"

"ตึกของฉันถล่มลงมา"

สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อมองไปยังพื้นที่อาคาร ที่ห่างไปทางใต้หกช่วงตึก

ฉันเห็นยอดตึกฝั่งเหนือถล่มลงมา

"แล้วฉันก็เห็นคนหลายร้อยคน วิ่งมาทางฉัน"

"ถูกกลุ่มฝุ่นควันมหึมา จากตึกสูงไล่ตามมา"

"ด้วยผลจากปรากฏการณ์หุบผา ในนิวยอร์กซิตี"

"ที่มีตึกใหญ่ ๆ มากมาย"

"กลุ่มฝุ่นควันนั้นถูกผลัก ไปตามถนนราวกับมีชีวิต"

ว่าไง

คุณรู้หรือเปล่าครับ ว่าเพื่อนร่วมงานเก้าคนรอดชีวิตไหม

ขอบคุณสำหรับคำถามนะ เราเสียคนจากการท่าเรือ 84 คน

และเสียคนจากแผนกฉันไปสี่คน

แต่เราไม่ได้เสียคนในกลุ่มของฉันไป

ซึ่งฉันรู้สึกขอบคุณมาก

คุณรู้สึกยังไง เวลาเล่าเรื่องพวกนี้อีกครั้ง

ฉันไม่ได้รู้สึกแย่เวลาเล่านะ

แต่ก็มีบางครั้งในชีวิตเรา

ที่ชิ้นส่วนความทรงจำย้อนกลับมา และทำให้เราสะเทือนใจ

ฉันคิดว่าการได้เรียนรู้ เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งสำคัญ

เพราะ 11 กันยายนสำหรับเธอ อาจดูเป็นเรื่องใหญ่เกินตัว

เพราะตอนนั้นเธอไม่ได้อยู่ที่นี่

ฉันเลยคิดว่าการได้ฟังเรื่องส่วนตัว ของคนที่อยู่ในเหตุการณ์

อาจช่วยให้เธอพอจะเข้าใจ เรื่องใหญ่ยักษ์นี้ได้บ้าง

"ผมรู้สึกว่าวันที่ 11 กันยายน"

"เป็นวันที่สหรัฐฯ"

เกิดเหตุระเบิดและสูญเสีย โดยไม่ทันตั้งตัว

พวกเขาคงไม่คิดว่า จะเกิดเรื่องแบบนี้กับพวกเขา

บางครั้งฉันก็ดูวิดีโอ เหตุการณ์ 11 กันยายน

และฉันมองเห็นความกลัว ในแววตาของผู้คน

เมื่อมองไปยังตึกที่พังทลายลงมา

ผมคิดว่าเหตุการณ์ 11 กันยายน มีอิทธิพลอย่างมาก

ต่อวิถีที่คนรุ่นผมโตขึ้นมา

มันต่างจากสมัยพ่อแม่เราโตขึ้นมา

โลกนี้อันตรายกว่าที่เคยเป็นมาก

และเพียงได้รู้เรื่องนั้น ก็สำคัญแล้วสำหรับผม

"ในปี 2001 ตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"เคยเป็นตึกที่สูงที่สุด ในนิวยอร์กซิตี"

"ตั้งแต่ช่วงปี 1600 นิวยอร์ก เป็นศูนย์กลางการค้าทางเศรษฐกิจ"

"ดึงดูดผู้คนจากทั่วโลก"

"นี่คือนิวยอร์ก"

"นิวยอร์กเป็นศูนย์กลางการขนส่ง"

"อุตสาหกรรม และการค้าขนาดยักษ์..."

"เมืองที่น่าหลงใหล เมืองที่น่าทึ่ง"

"คุณอาจได้เห็น เทพีเสรีภาพอันยิ่งใหญ่อยู่ไกล ๆ"

"สะพานบรุกลิน เป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุด"

"สถานที่โด่งดังที่สุดคือเซ็นทรัลพาร์ก ในย่านแมนแฮตตัน..."

"พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ"

"พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำมหานคร"

"เซนเทนเนียลอาร์ค ในวอชิงตันสแควร์"

"นิวยอร์กยังเป็น ศูนย์กลางทางการเงินของประเทศ"

"ด่านตรวจคนเข้าเมือง เกาะเอลลิสอยู่ใกล้ ๆ"

"มหานครนี้ถูกเรียกว่า นครหลอมรวมวัฒนธรรม"

"และผู้คนก็ทำให้เมืองนี้ยิ่งใหญ่"

"แต่ความยิ่งใหญ่ของนิวยอร์กนั้น"

"อาจเห็นได้ชัดเจนที่สุด จากอาคารต่าง ๆ"

"อาคารเหล่านี้ หลายแห่งถูกเรียกว่าตึกระฟ้า..."

"ตึกเอ็มไพร์สเตตที่น่าทึ่ง"

"ตึกไครส์เลอร์"

"ร็อกเกอร์เฟลเลอร์เซ็นเตอร์..."

"สำหรับนิวยอร์กนั้นเป็นทั้งเมืองใหญ่ และเมืองที่ยอดเยี่ยม"

"เมืองที่วิเศษสุด เมืองที่น่าหลงใหล"

"นั่นคือเรื่องราวของนิวยอร์ก"

"ตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ออกแบบโดยมิโนรุ ยามาซากิ"

"งานออกแบบอาคารแฝดนั้น เป็นผลงานปฏิวัติวงการ"

"อาคารถูกสร้างขึ้นเป็น ท่อขนาดยักษ์ที่ซ้อนในท่อ"

"มีกำแพงด้านนอกและแกนด้านใน ช่วยเสริมความแข็งแรง"

"ในปี 1966 เรดิโอโรว์ ย่านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า"

"ถูกรื้อถอนเพื่อสร้าง ตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์"

"ปี 1968 เริ่มก่อสร้างอาคาร"

"อาคารแต่ละฝั่งประกอบด้วย เหล็กกล้ามากกว่า 100,000 ตัน"

"ใช้คอนกรีตในอาคาร มากพอจะสร้างทางเท้า"

"จากนิวยอร์กซิตีไปวอชิงตันดี.ซี."

"ปี 1973 อาคารสร้างเสร็จสมบูรณ์"

"อาคารสูงฝั่งละ 110 ชั้น"

"มันเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลก"

"ดึงดูดนักท่องเที่ยวและผู้สัญจร กว่า 140,000 คนต่อวัน"

"มีพื้นที่สำนักงานสิบล้านตารางฟุต"

"สำหรับคน 50,000 คน และบริษัทกว่า 430 บริษัท"

"ตึกแฝด"

ผมเรียนในโรงเรียน ว่ามันเคยเป็นสัญลักษณ์ของอเมริกา

และมันมีความหมายกับเรามาก

และมันมีความหมายมากซะจน

ถ้ามีคนทำลายมัน

ทุกคนในอเมริกาจะต้องใจสลาย

เราเรียนเรื่องนี้ ในโรงเรียนเยอะมาก

และเราอยากดูวิดีโอเหตุการณ์

เราเลยพิมพ์ว่า "เหตุโจมตี 11 กันยายน"

"ตามด้วยคำอย่าง 'เกิดอะไรขึ้นในวันนั้น'"

และเราเห็นว่า เครื่องบินลำแรกพุ่งชน

หนูกับเพื่อนคิดว่า มันอาจเป็นแค่อุบัติเหตุ

ไม่มีใครทำแบบนั้นหรอก

จนเราเห็นเครื่องบินลำที่สองพุ่งชน แล้วเราก็แบบว่า "พระเจ้า"

"นั่นไม่ใช่อุบัติเหตุแน่ ๆ ใครจะทำแบบนั้นกัน"

หนูเรียนตอนอยู่เกรดหนึ่งค่ะ

แต่หนูคิดว่า "อ๋อ มันเป็นแค่ ความผิดพลาด มันจะไม่เกิดขึ้นอีก"

แล้วพอโตขึ้น ถึงเกรดสี่ เกรดห้า...

เราก็ได้เรียนรู้มากขึ้น และรู้ว่า "ว้าว นี่เป็นเรื่องจริงจังมากนะ"

หนูว่าหนูยังต้องเรียนรู้อีกหน่อย

"วันที่ 11 กันยายนในห้องเรียน"

หนูวาดรองเท้ากับแว่นตาตรงนี้

นี่คือฝุ่นควัน และแสงอาทิตย์สาดลงมาตรงนี้

นี่คือดวงตาที่กำลังร้องไห้

ผมพยายามสร้างตึกแฝดอยู่ตรงนี้

และตึกที่รายล้อมก็กำลังมองอยู่

เจ้าถุงนี่มีแต่ต้องเอาไปทิ้ง แต่ฉันเอาไปรองข้างล่างแบบนี้

- เห็นไหม แค่นี้ก็สื่อได้แล้ว - ครับ

"ศิลปะสื่อความรู้สึกได้"

ภาพวาดวันที่ 11 กันยายน อาจสื่อถึงความระทมทุกข์

หรือความโกรธเกรี้ยว หรืออาจแสดงถึงความหวัง

มันไม่จำเป็นต้องเศร้าเสมอไป